Dag 5 van 2555 dagen; toe agent ik ben braaf geweest

Na boodschappen te hebben gedaan en pak em beet  15 minuten binnen te zijn geweest in onze biologische winkel, zie ik een agent richting mijn auto lopen. Iets wat verbaasd gaan mijn hersenen in volle toeren, wat heb ik fout gedaan, als hij mij maar niet op de bon slingert en een naar gevoel kwam over mij heen. Ik liep en dacht ik moet iets doen aan deze situatie, ik heb niets fout gedaan, hoe leid ik deze agent af van een bon uitschrijven,  hoe hoog is de boete en kan ik die betalen en hoe weet ik wat hij daadwerkelijk van mij wil. Voordat ik het goed en wel door had riep ik de agent van een afstandje en vroeg hem of er iets mis was met mijn auto. Hij keek mij aan met van die plagerige ogen en een air van, kijk ik heb het hier voor het zeggen en zei: ” we hebben onze parkeerschijf niet op het dashboard liggen, is het niet?” Ik schrok, nee inderdaad de parkeerschijf zat in het handschoenenkastje en ik parkeer hier al heel wat jaartjes en altijd zonder parkeerschijf. Sterker nog er staat nergens een bord dat het een parkeerschijf zone is. Ik zei: “ik wist niet dat ik hier een parkeerschijf moest gebruiken”. Waarop de agent met een wijsneuzerige lach op zijn gezicht weer wegliep en gelukkig geen bon uitschreef. PPFF dat is geluk hebben dacht ik. Maar was het geluk? Stond die agent in zijn recht en had ik iets verkeerd gedaan? Als ik de wet had overtreden dan was ik op de bon geslingerd, maar dat was hier niet aan de hand.

 

Een agent staat voor mij toch voor autoriteit, je kunt er tegen schoppen maar de consequenties zijn altijd aan jou, dus je houdt je koest en doet wat er van je gevraagd wordt. Ik voelde mij dan ook schuldig dat ik de agent zomaar aansprak en in zekere zin zijn autoriteit in twijfel trok. Tegelijkertijd speelde er een gevoel van unfairheid door mij heen, mijn ervaring met de wet is dat hij vaak unfair is en niet het belang van een ieder dient. Ik ben klaar met schoppen tegen de wet, de consequenties waren altijd voor mij ook als ik in mijn gelijk stond. Maar goed wat is gelijk hebben, gelijk hebben is het oorlogje voeren tussen 2 ego’s. Niemand hoeft gelijk te hebben “het is” of “het is niet” en “het” is altijd in het belang van een ieder. Daar hoeven we niet over te wedijveren dat weten we diep van binnen. We weten wanneer we een ander een loer draaien, we weten wanneer we niet zelf oprecht zijn, we weten het allemaal maar we doen er niets mee, want we willen het niet weten. En ja, dan is het niet raar dat we elkaar het licht in de ogen niet gunnen.

 

Dat wij alleen gehoorzamen als er geldelijke boetes tegenover staan, geeft al aan dat wij als mensheid slecht te bewegen zijn om te handelen in het voordeel van een ieder. Dreigen met boetes en boetes maken ons tot geciviliseerde mensen, dat is natuurlijk een lachertje, hoezo geciviliseerd? Dus wij zijn aangepast als wij doen wat ons gezegd wordt of van ons verwacht wordt. We bedenken ons niet dat er ook zoiets is als zelf verantwoordelijkheid nemen en een simpele 1+1 rekensom maken om met gezond verstand te zien wat wel kan en wat niet. Het is inmiddels geen geheim meer dat we altijd eerst voor onszelf kiezen, dan voor familie, dan vrienden, dan landgenoten etc., maar het lijkt hogere wiskunde om een ieder in de rekensom mee te nemen. Stel je voor dat jou baas deze maand zegt: “sorry deze maand geen salaris ik kan niet al het personeel elke maand in de begroting meenemen”. We zouden verbolgen en kwaad zijn terwijl wij dagelijks keuzes maken gelijk aan die van deze baas en dat vinden we “normaal”.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om angst te hebben om iets fout te doen of om aangezien te worden voor iemand die iets fout heeft gedaan.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te vrezen voor de consequenties wanneer ik iets fout doe.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om anderen te pleasen, zodat ik niets fout zal doen en als het toch gebeurd zij niet zo heel erg boos op mij zullen worden.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om angst te hebben dat mensen boos op mij worden, wat mij bevestigt in mijn geloof dat ik wel vreselijk moet zijn dat ik anderen boos maak. In plaats van te zien dat ik alleen verantwoordelijkheid kan nemen voor mijn eigen reacties en niet die van anderen.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om bang te zijn voor boosheid en er niet geconfronteerd mee wil worden, bang voor de boosheid in mijzelf die ik er niet uit kan laten komen zonder mijn image van aangenaam en opgewekt te schaden.

 

Ik realiseer mij dat ik niet boos kan worden omdat ik mijn identiteit verleen aan de andere kant van de polariteit.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om het als naar van anderen te beschouwen als zij boos op mij worden en ik niet snap waarom.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om de boosheid van anderen persoonlijk te nemen ook als dat niet het geval is.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om angst te hebben voor mijn financiën bij het zien van een agent met een bonnenboekje.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te vrezen voor het verlies van geld.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om door de vrees voor het verlies van geld meteen in mijn mind te gaan en niet meer de realiteit om mij heen aan kan.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om de mind als een veilige haven te beschouwen wanneer ik vrees voor het niet hebben of verliezen van geld, in plaats van te zien dat de mind alleen maar zorgen eromheen maakt en het verergert met gevoelens en emoties.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om in mijn mind te gaan als ik in een angst voor het verlies van geld zit en al mijn hoop vestig op een fantasiewereld/binnenwereld die mij nog nooit, gedreven door angst, een duurzame oplossing heeft geboden.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te blijven geloven in de reddende kwaliteiten van mijn mind.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om bij het zien van een agent direct angst voor een boete te hebben zonder tussenkomst van gezond verstand.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om een agent te zien als de vertegenwoordiger van alles dat mij belemmerd om dat te doen wat ik goed acht.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om een agent als de wet te zien die in mijn opinie niet deugd, in plaats van de agent als een levend wezen te zien die zijn werk doet om te overleven in onze maatschappij.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om gedreven door de angst voor een boete en het verlies van geld een automatische actie onderneem om de agent af te leiden van het schrijven van een bon. In plaats van te zien dat dit hele scenario is bedacht in mijn mind met mijn goedkeuring.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om het gedrag van de agent te ervaren als autoritair en meer dan mij, terwijl ik alleen maar iemand kan ervaren als meer dan mij als ik mij minder maak dan hem.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij schuldig te voelen dat ik de autoriteit van de agent in twijfel trok.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om de wet als unfair te zien en er daarom tegenaan wil schoppen, in plaats van te zien dat we nu wetten nodig hebben om geen totale chaos te hebben en dat ik alleen maar kan bepalen of wetten in het belang van een ieder zijn gemaakt om zo in een later stadium te bepalen welke wetten echt nodig zijn als iedereen zijn zelfverantwoordelijkheid neemt.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijn gelijk te willen halen als het gaat om wetten die niet in het belang van een ieder zijn gemaakt, terwijl mijn gelijk willen halen een punt van het ego is en niemand ten goede zal komen.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om oorlog in het klein te voeren als ik mijn gelijk wil behalen.

 

Ik realiseer mij dat oorlog in ons allen zit en wij alleen in vrede leven door de wetten die ons dat opdragen. Pas als de wet het toestaat om oorlog te voeren komt onze ware aard naar buiten en kan zelfs een buur veranderen in een vijand.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om oorlog te accepteren als een deel van mijzelf en het toe te stoppen met mooie woorden om de doos van Pandora dicht te houden.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij niet te realiseren dat ik in beginsel slecht ben en met goedheid dit probeer te camoufleren.

 

Wanneer en als ik de slechtheid in mijzelf waarneem dan stop ik, haal adem. Ik realiseer mij dat goedheid niet mijn participatie in mijnslechtheid gaat oplossen. Er is geen waarde in deelname aan dit punt, dan consequenties. Ik stop en ik haal adem en laat het wegdrukken van mijnslechtheid los – en ik neem deel aan het leven op basis van gelijkheid.

 

Wanneer en als ik mijzelf zie participeren in het punt van angst voor boosheid. Dan stop ik, haal adem. Ik realiseer mij dat mijnangst voor boosheid de angst is voor het laten ontsnappen van mijn eigen boosheid en zo mijn imago van goedheid schaadt. Er is geen waarde in deelname aan dit punt, dan consequenties. Ik stop en ik haal adem en laat de angst voor boosheid los – en ik neem deel aan het leven op basis van gelijkheid.

 

Ik verbind mij aan het stoppen van de oorlog in mij en daarmee stop ik de oorlog buiten mij.

 

 

 

Advertisements

4 thoughts on “Dag 5 van 2555 dagen; toe agent ik ben braaf geweest

  1. Pingback: dag 2 Politie aan de deur | Op weg naar Leven

  2. “Ik verbind mij aan het stoppen van de oorlog in mij en daarmee stop ik de oorlog buiten mij.” Je voedt de oorlog buiten je niet meer, maar om de oorlog buiten je daadwerkelijk te stoppen zal het nodig zijn om deel te nemen aan doeltreffende actie op dit punt in de wereld.

    • Inderdaad Martijn, daar ging ik vanuit dat mijn acties navenant aan het stoppen van de oorlog buiten mij zijn. Maar je hebt een punt dat ik zoiets duidelijker/specifieker zou moeten communiceren/schrijven.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s