Dag 24 van 2555; de berg als mijn God

Dag 24 van 2555; de berg als mijn God Ik las een citaat van Katia Krafft en merkte dat er aardig wat reactie in mij los kwam. Het gaat om het volgende citaat: “It’s very nice to feel. You’re nothing. You’re just nothing when you’re near a volcano”. In mijn perspectief gaat het hier om het ons nietig voelen door de kracht van de natuur en dat gevoel heb ik heel sterk gehad toen ik emigreerde naar Italië en tussen de ruige bergen in ging wonen. Welke weg ik ook rijd als ik uit ons dorp vertrek, het is altijd een weg als een soort van canyon, hoge bergen aan beide zijden van de weg. En elke keer als ik daar reed en omhoog kon kijken naar die immense bergen dan voelde ik mij nietig, als een soort van ontzag voor de natuur. Ook zag ik het als iets positiefs, dat ik instaat was het ontzag hebbende karakter van die bergen te ervaren en mijzelf als minder dan te beschouwen.

 

Inmiddels zie ik dat het geen nut/zin heeft om mijzelf als minder/nietig te voelen en de natuur/bergen boven mij te stellen, maar dat het een vorm van geen zelf verantwoordelijkheid nemen is. Het verlangen naar iets meer dan mijzelf, waarbij ik mij ondergeschikt maak aan de natuur/bergen, is onacceptabel gedrag. Dit resulteerde vervolgens dan in een soort van happy gevoel/roes waarin ik mij overtuigde van het fijn vinden van dit happy gevoel.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om hoge ruige bergen als ideaalbeeld te zien.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om hoge ruige bergen  als meer dan mijzelf te zien.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om hoge ruige bergen te gebruiken om mijzelf minder te kunnen maken dan de bergen.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te zoeken naar iets in de natuur dat meer dan mij is.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om de ervaring van minder zijn als de bergen als positief te labelen.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om het minder zijn dan de bergen te gebruiken om mijzelf af te leiden en mijn zelf verantwoordelijkheid in de handen van de bergen te leggen.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om bergen te gebruiken om te aanbidden als in een religie om zo in een roes niet meer verantwoordelijkheid te hoeven nemen voor mijn daden, omdat ik minder ben dan en zodoende niet aangerekend kan worden voor.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om happy gevoelens nodig te hebben om mij als nietig te bestempelen en zo geen rekenschap hoef af te leggen.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om de natuur/bergen te misbruiken om mijn eigen verantwoordelijkheid niet te hoeven nemen.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om trots op mijzelf te zijn dat ik mijzelf kan wegcijferen voor de grootsheid van de natuur.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te participeren in een wereld waar wij van alles aangrijpen om ons minder te maken dan en zodoende geen verantwoordelijkheid te hoeven afleggen omdat wij zo nietig zijn.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te participeren in een wereld waar zelf verantwoordelijkheid een vies woord is en wordt geschuwd.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te participeren in een wereld vol van ongelijkheid waar wij in een happy roes rond stampen op onze planeet en alleen maar happy willen zijn om de misbruikende aard van ons bestaan niet onder ogen te hoeven zien.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te participeren in een wereld waar men nietigheid tot religie heeft gemaakt en waar men niet verder wil kijken dan de eigen gecreëerde bubbel waar happy gevoelens ons tot niks te reduceren en wij zo onze stem weggeven om geen verantwoordelijkheid te hoeven nemen.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te participeren in een wereld waar wij van elkaar accepteren en toestaan dat wij onze snor drukken voor nietigheid en happy gevoelens.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om mijzelf gelijk te stellen aan de natuur/bergen en niet iets buiten mij te gebruiken om boven mijzelf te stellen, zodat ik geen zelf verantwoordelijkheid hoef te nemen.

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s