Dag 40 van 2555; doen waar je het beste in bent

Dag 40 van 2555; doen waar je het beste in bent Tot het moment dat wij straks zijn verhuist en weer met z’n allen in Nederland wonen, is mijn fysieke relatie een Skype relatie geworden en hebben mijn partner en ik het 5 maanden zonder elkaars fysieke aanwezigheid moeten doen. Mijn insteek was één van, dat moet te doen zijn, ik weet dat het een eindig iets is. Ondanks dat ik niet erg knuffelig/fysiek ben ingesteld bemerk ik, dat ik het fysieke met een ander in een agreement mis. Ik hield mijzelf voor dat het maar voor even was en schoof daarmee de verantwoordelijkheid, voor het zorgen van mijn fysieke lijf als aanraking, op. De omstandigheden waren een perfect excuus, een dochter die bij mij in het waterbed slaapt vanwege medische overwegingen, altijd iemand in huis om me heen en geen privacy hebben om een moment met mijzelf en mijn lijf te zijn. Dus deed ik waar ik het beste in ben, ik onderdrukte de vraag van mijn lijf om fysieke aandacht. Maar het lijf is net als al het andere hier op aarde onderhevig aan de regels van de aarde, en mijn lijf vond het geen toffe behandeling die ik het gaf. Mijn lijf protesteerde en ik verwijderde mij van het “jammerende kind”, het is er niet bleef ik tegen mijzelf zeggen. Mijn lijf was dus even buiten gebruik, maar niet voor langdurig onderhoud, maar omdat ik de intimiteit met mijzelf niet aankon los van aanraking en sex met mijn partner. Masturbatie/aanraking vrij van beelden/gedachten/emoties was een optie, maar masturbatie heb ik gelabeld als iets geheims/iets wat eigenlijk niet mag/iets wat je niet doet in een relatie. Ik wilde niets geheims doen, maar kon het ook niet uit de geheime sfeer halen en ik wilde al helemaal niet handelen op gevoelens van energie om zo als een snelle oplossing af te zijn van het “gejammer” van mijn lijf en af te zijn van mijn opgebouwde vuile energie. Naarmate de datum van weerzien nadert, nadert de hunkering van mijn lijf voor fysieke aanraking en is het steeds moeilijker om dat te doen waar ik goed in ben, de hele boel negeren. De vraag is natuurlijk of ik een excuus nodig heb om niet fysiek met mijzelf te kunnen zijn?

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om geen zelf verantwoordelijkheid te nemen als het aankomt op het vertrouwen in mijzelf als verzorger van mijn lijf en op voorhand uit angst voor falen het niet aanga om zo niet te mislukken en te kunnen doen waar ik goed in ben, onderdrukken.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om bang te zijn voor de intimiteit met mijzelf los van mijn partner en te hunkeren naar de intimiteit met mijzelf wanneer ik samen ben met mijn partner.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te verlangen naar intimiteit met mijzelf maar nog niet instaat ben dit uit de mind sfeer te halen en het daarom als een toekomst projectie te bestempelen.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om aanraking door een ander te missen en mij niet et realiseren dat aanraking door een als mijzelf gelijk is aan aanraking door mijzelf als de ander.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij te schamen voor aanraking van mijzelf door imprinting vanuit mijn cultuur en daar aan vast te houden als geldig excuus om niet fysiek intiem te hoeven zijn met mijn eigen lijf.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om fysieke intimiteit met mijzelf te wensen en niet te wensen tegelijkertijd en zo in een energetisch polariteiten spel verwikkeld te raken en het in een win en verlies situatie te keren.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om fysieke intimiteit en zelfvertrouwen te koppelen aan winnen en verliezen, om zo altijd met een energetische lading te eindigen en niet in het nu te kunnen zijn met mijzelf als fysiek lijf.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te hunkeren naar fysieke aanraking maar het mijzelf te ontkennen als een vorm van discipline zodat ik trots op mijzelf kan zijn en mij niet realiseer dat ik mijn lijf verander in een koud en niet gewild lijf dat meer consequenties met zich meedraagt dan ik kan overzien in het moment.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om niet te willen zien dat de koudheid van/voor mijn lijf uiteindelijk zal afstralen als koudheid in mijn fysieke realiteit en mee zal dragen aan meer gebrek aan vertrouwen in de wereld en het één en gelijk kunnen zijn als levende wezens.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om koudheid toe te staan in mijn realiteit door het niet onder ogen willen zien van mijn angst voor intimiteit met mijzelf.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om de precieze angst voor intimiteit met mijzelf niet te kunnen vaststellen door het onderdrukken van wat er achter zit.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf niet toe te staan om achter de reden te komen waarom ik angst heb voor intimiteit met mijzelf.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om bang te zijn om mijzelf echt te leren kennen met alle facetten die ik in mij draag.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om bij elke aanraking te vrezen dat  ik dichter bij kom bij wie ik ben en dat wat ik zal vinden niet kan waarderen omdat het niet voldoet aan het fantasie beeld dat ik van mijzelf heb.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij niet te realiseren dat elke aanraking van mijzelf een stap in de goede richting is om erachter te komen wat ik niet wil zien in mijzelf en zodoende daar zelf vergeving op kan doen en mij te corrigeren om alles wat mij nu blokkeert/weerhoud van het genieten van aanraking/intimiteit met mijzelf op te ruimen om de koudheid in mij te vervangen met zelf vertrouwen en rust.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijn lijf buiten gebruik te stellen in een afwachtende houding tot een ander/mijn partner mij komt redden uit deze staust quo.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te participeren in een wereld waarin fysieke intimiteit met jezelf wordt gezien als geheim en iets waar je niet over praat en wij ons niet realiseren dat wij allemaal een lijf hebben en allemaal de behoefte aan intimiteit wensen op welke manier dan ook toegepast, wat maakt dat wij ons verwijderen van elkaar door dit aspect van onszelf te negeren in de ander en zo elkaar niet kunnen assisteren en ondersteunen door naar elkaar te luisterenen onszelf in de ander te herkennen.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te participeren in een wereld waarin jezelf aanraken wordt gezien, als een gebrek/mislukking/het niet vervuld te zijn door een partner, in de buitenwereld als iets dat geheim gehouden moet worden om zo onze ware identiteit niet “bloot” te hoeven geven met als gevolg dat wij in onze binnen wereld hopeloos in de knoop komen te zitten met de fysieke relatie naar onszelf.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te participeren in een wereld waarin wij niet realiseren dat het niet goed zorgen voor het fysieke lijf in alle aspecten, mogelijk kan leiden tot excessen/mishandeling naar anderen toe, omdat er geen mededogen bestaat voor het eigen lijf als het lijf van de ander.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te participeren in een wereld waarin fysieke aanraking niet los kan worden gezien van sex met als hoogste doel het orgasme en zo elke aanraking met onszelf/onszelf als de ander een seksuele lading krijgt met de nodige consequenties in onze buiten wereld.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te participeren in een wereld waarin velen van ons ons lijf buiten gebruik hebben gesteld om zo te kunnen overleven en niet onze angsten onder ogen te hoeven zien en meemaken wie we nu eigenlijk zijn.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om mijn lijf te koesteren en één en gelijk te zien als mij door alle relaties die ik heb en niet heb met mijn lijf in kaart te brengen door ze uit te schrijven in de komende jaren en zo mijn relatie met mijn lijf weer te herstelen en tevreden kan zijn met wie ik ben op deze aarde in het belang van een ieder.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om niet meer bang te zijn voor mijzelf maar in plaats daarvan uit te zoeken wat mij bang maakt om zo de oorzaak weg te nemen en zelf vertrouwen ervoor in de plaats te zetten.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om het aanraken van mijzelf/mijzelf als de ander als zelf verantwoordelijkheid te nemen en niet af te wachten totdat mijn partner mijn verantwoordelijkheid kan overnemen.

 

 

 

 

Advertisements

One thought on “Dag 40 van 2555; doen waar je het beste in bent

  1. In het ongemak van je situatie is het inderdaad niet zo moeilijk (althans, dat maak je jezelf wijs) om die hunkering naar intimiteit voor je uit te schuiven of te negeren. En er is blijkbaar geen verschil tussen intiem zijn met een ander en intiem zijn met jezelf, het één beïnvloed het ander. Als zijnde de partner in dit verhaal kan ik uitkijken naar een hereniging maar ik zie ook dat een fysieke hereniging niet de reden of enige aanleiding mag zijn om eindelijk intiem met jezelf te kunnen zijn. In de praktijk echter, met onze door opvoeding ingefluisterde dogma’s over seks en masturbatie, waarbij het tweede nooit los wordt gezien van fantasieën met een ander om de opwinding te vinden die je niet alleen zou kunnen ervaren als ‘alleen’ maar intiem bent met jezelf, is dit een uitdagend punt. Daar gaan we aan werken dus.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s