Dag 54 van 2555: het “ik kom net uit het buitenland” personage

Dag 54 van 2555: het "ik kom net uit het buitenland" personage  Sinds ik terug in Nederland ben heb ik gemerkt dat ik terecht en te pas en te onpas het excuus gebruik dat ik net uit het buitenland kom. In het licht bezien van de personages en karaktertrekjes, kan ik zeggen dat wanneer ik dit nu niet stop, ik een compleet nieuw personage ontwikkel bovenop al de personages die al in mij zijn door deze te hebben toegestaan en geaccepteerd door de jaren heen.

 

Zodra ik bemerk dat ik afwijkend gedrag vertoon gebruik ik “ik kom net uit het buitenland” om zo mijn imago weer op te trekken en toch nog goed uit de bus te komen. Het komt voort uit een angst om niet geaccepteerd te worden door mijn landgenoten en als uitschot verder te moeten gaan. Dit is iets wat zich compleet in mijn hoofd afspeelt, de angst om er niet bij te horen heeft voor mij dan ook een negatieve lading waardoor ik mijn beslissingen zo neem dat ik mijzelf opnieuw kan ervaren als positief en dat behoeft een excuus om de boel recht te breien.

 

Dit is nogal een omslachtige manier om dingen aan te pakken, want op basis van een niet bestaande angst in mijn realiteit, vertoon ik gedrag om de negatieve lading kwijt te raken van iets dat er niet is, om mij zo vervolgens positief te voelen. Volstrekt nutteloos steek ik hier mijn energie in iets dat onnodig is, om mijzelf bezig te houden en tijdelijk positief te voelen. Wat ook van tijdelijke aard is want positief of negatief het komt uit dezelfde bron en participatie hierin zal mij heen en weer doen gaan van de ene kant naar de andere, volstrekte bezigheidstherapie dus.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij te verstoppen achter excuses en het niet meer in touch zijn met mijn vaderland, terwijl dat logisch is na zoveel jaar buitenland, dat behoeft geen excuus dat is een feit.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om langzaamaan deze excuses om te zetten in een personage, waardoor ik kan wegkomen met onaangepast gedrag en geen zelfverantwoordelijkheid te hoeven nemen.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om het niet leuk te vinden om aangestaard te worden als ik afwijkend gedrag vertoon, omdat ik niet meer weet hoe dingen hier in Nederland nu gaan en zodoende het excuus van in het buitenland te zijn geweest gebruik om niet afgewezen te worden als persoon. Terwijl ik mij niet realiseer in dat moment dat ik als Zelf niet wordt aangestaard maar de personage die ik aanneem wordt aangestaard en misschien niet geaccepteerd.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te denken/geloven dat anderen mij niet zullen accepteren als ik even nog niet weet hoe dingen in zijn werk gaan of bepaalde zegswijzen die ik nog niet ken.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om de opinie te hebben dat een Nederlander alleen geaccepteerd wordt in Nederland als hij/zijn zich als Nederlander gedraagt, wat deze gedragscode ook moge inhouden.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te vrezen dat ik niet behoor tot de groep “Nederlanders”, terwijl ik in andere gevallen niet wil behoren tot de groep “Nederlanders”. Waarin Ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te participeren in de polariteit van wel willen behoren en niet willen behoren.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om een dekmantel nodig te hebben voor mijn gedrag dat niet in het belang van een ieder is door excuses te bedenken als “ik kom net uit het buitenland”.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij speciaal te voelen in sommige situaties waar ik het excuus “ik kom net uit het buitenland” gebruik, om mij zo beter te voelen dan hoe ik in werkelijkheid over mijzelf denk/oordeel.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om de overschakeling naar een leven in Nederland in het hier en nu nog even uit te stellen door middel van steeds weer terug grijpen naar het feit dat ik jaren uit Nederland ben weggeweest. Waarin Ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om bang te zijn mijn leven hier weer op te pakken zonder dat in een falen te laten uitmonden.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om angst te hebben om te mislukken en niet geaccepteerd te worden en daardoor het liefst mijn adem inhoud en de tijd stil wil zetten om zo te kunnen blijven bungelen in dit vacuum van “ik kom net uit het buitenland”.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te participeren in een wereld waarin we het liefst een ieder die niet in de groep past eruit knikkeren uit angst dat wij zelf aan de beurt zijn en zodoende eerst de ander eruit te gooien.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om mijn leven en ervaringen in Italië te laten voor wat het is en was. Ik heb ervan geleerd en ik snap/realiseer wat ik in die periode heb trachten te doen en het zijn rode vlag punten die ik niet meer zal herhalen. Mijn leven nu, is nu hier in Nederland waar ik mijn leven leid met dat wat zich voordoet in het hier en nu. Excuses zijn daar, om andere zaken te verbloemen en transparantie op te heffen om zo achterdeurtjes open te houden en geen zelfverantwoordelijkheid te hoeven nemen. Dat is nu klaar, ik ben hier in elke adem en handel in het beste belang voor een ieder, dat behoeft geen excuses of vaagheden, maar een houding waar ik sta voor het leven op elke manier mogelijk.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s