Dag 59 van 2555; het “zachte” personage

Dag 59 van 2555; het "zachte" personage  In mijn blog van gisteren opende zich een nieuw punt en ik ging met mijzelf de verbintenis aan om dit punt verder in een blog onder de loep te nemen. Met name 1 zelfvergevingszin sprong eruit en die zal ik hier citeren:

 

“Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om hard voor mijzelf te zijn, vanuit een polariteit en daardoor mijn zachte kant als favoriet te bestempelen en altijd te streven om bij mijn zachte kant uit te komen, terwijl mijn innerlijke woorden hard zijn ten tijde van mijn zachte personage. ”

 

Eigenlijk heb ik mijzelf altijd als een zachte persoonlijkheid/personage gevoeld en met name door de feedback die ik van anderen ontving werd dat nog eens bevestigd. Wat er achter de schermen zich afspeelde in mijn mind, was alles behalve zacht, simpel als consequentie van het participeren in deze polariteit die zich manifesteerde in een personage.

 

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf als zacht te ervaren en mij niet te realiseren dat zoiets consequenties heeft.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om een zacht personage te hebben gecreëerd omwille van het verbloemen van mijn werkelijke harde personage en te geloven dat de zachte kant echt is wie ik ben. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om niet te willen aannemen dat ik ook de creator ben van mijn harde kant en er alles aan doe om mijn gelijk te halen en aan te tonen dat mijn harde kant niet is wie ik werkelijk ben.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om als kind al geconditioneerd te zijn dat alles wat zacht is fijn/aangenaam is. Het aaien van een jong dier, het knuffelen met speelgoedbeesten, zacht haar en er altijd gewaarschuwd werd voor harde dingen, niet zulk hard lawaai maken, kijk uit de vloer is hard als je valt, harde snoepjes die je niet kunt doorbijten, hard fietsen is gevaarlijk en ga zo maar door. Ouders en je omgeving laden de woorden hard en zacht alvast voor je met negatieve en positieve lading waar jij als kind dan verder mee aan de slag kan. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om verder te borduren op deze conditionering en mij nooit heb afgevraagd of dat wel juist was, of dat wel iets diende om zo deze woorden op te laden en consequenties te laten uitspelen.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te gruwelen bij de gedachte dat ik een hard personage zou zijn, uit angst dat niemand mij meer zou accepteren.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te genieten van het hard zijn in mijn mind binnen de intimiteit van mijn schedelpan en te geloven dat het geen kwaad kon om anderen te oordelen/veroordelen/belachelijk te maken en tegelijkertijd een vriendelijke lach op mijn gezicht te toveren.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om roddelen te veroordelen terwijl ik zelf in mijn mind aan 1 stuk door roddelde om zo mijn zachte personage naar de buitenwereld instand te kunnen houden.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij niet te realiseren dat ik deelnam aan een polariteit waar ik op elk gewenst moment uit kon stappen door niet meer te participeren.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om het leven als overleven te benaderen en zodoende altijd bezig te zijn met goed overkomen en nooit mijn venijnige staart te laten zien.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om zacht en vriendelijk te willen zijn, maar niet vanuit eigen regie en vrije wil, maar vanuit een gedwongen situatie om anders als hard en onaardig te worden gezien.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijn harde personage in stand te willen houden omdat het mij de nodige mind energie oplevert wat ik als overleven bestempel, maar eigenlijk niet meer dan een zombie staat is of machonettepop van de polariteit.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om het leven als saai te bestempelen wanneer er geen stiekeme roddel in mijn mind zich meer afspeelt, alsof er een speeltje wordt afgepakt en te geloven dat ik het verdien om hard te mogen zijn in mijn mind en daar niemand mee te schaden. Dit alles om een energiespel in stand te houden dat niemand dient en alleen maar schaad. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om destructief te zijn uit eigenbelang en mij als slachtoffer op te stellen terwijl ik de dader en het slachtoffer van mijzelf ben.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om mij los te maken van de polariteit zacht versus hard.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om los te komen van mijn verslaving aan de mind en specifiek gedachten in de mind.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om mij niet meer bezig te houden hoe ik wordt ervaren door de ander, zolang ik handel in het belang van een ieder en anderen behandel zoals ik zelf behandeld wil worden is dat okay.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om te leven zonder te oordelen.

 

 

 

 

 

 

 

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s