Dag 64 van 2555; het “falende” personage

Dag 64 van 2555; het "falende" personage  Wanneer ik terug kijk naar mijzelf als falend persoon, het punt waarop ik mijzelf zag als iemand die faalde, dan was dat zo rond de leeftijd van 6-7 jaar oud. Voor die leeftijd was het niet zozeer falen of falend hoe ik mij ervoer, maar meer als een slecht kind waarop haar ouders boos moesten worden als ik dingen deed die niet werden gewaardeerd of verwacht door mijn ouders. Dat heet opvoeden, maar in de realiteit betekent dit dat jij jouw kind de puzzelstukjes aanreikt om zich te realiseren dat het gefaald heeft. De communicatie die ouders met hun kind hebben is er 1 van dat heb je goed gedaan en dit slecht. En dit gevoel neemt het kind mee op zijn reis door het leven. Waarbij het eerst alleen een gevoel was en het niet waarmaken van de verwachtingen van de volwassenen, wordt het later het teleurstellen van onszelf wanneer wij niet voldoen aan de verwachtingen en verlangens die wij in ons hoofd hebben. Wie we ook teleurstellen we nemen het als een algehele teleurstelling van onszelf, wij als persoon hebben gefaald. In plaats van te zien dat het gaat om een specifieke taak die we niet konden volbrengen. En hier blijft het niet bij, in ons hoofd worden al onze falende ervaringen verzameld en zodra we iets moeten doen dan plopt er een herinnering van falen op en hebben wij als het ware al gefaald voordat wij aan de nieuwe taak konden beginnen. we gaven onszelf geen faire kans om elke taak te ervaren als een nieuwe taak zonder herinneringen van falen, zonder ons als minder te ervaren en niet instaat om dingen te doen waar wij geen positieve ervaringen op hebben verzameld.

1 van mijn vroegste herinneringen op het gebied van falen is het niet kunnen meekomen op school met de rekenlessen, slechte cijfers te halen en vervolgens in een speciaal groepje te worden gestopt om beter te leren rekenen. Ik had gefaald als persoon en voelde mij er beroerd onder. Mijn vader besloot mij te helpen door thuis oefeningen met mij te doen. Mijn startpunt bij het ontvangen van zijn hulp was falen. Ik begreep niets van wat hij uitlegde, want ik stond stijf van angst om ook hierin te falen en niets aan gezond verstand kwam nog binnen. Dit frustreerde mijn vader mateloos dat hij het mij niet kon uitleggen en dat ik het niet begreep. Wat aan mij weer een boodschap afgaf dat ik hem had teleurgesteld en dus slecht moest zijn en falend in mijn leven als totaliteit.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om teleurgesteld te zijn in mijzelf nu ik in een groepje ben gezet met kinderen die ook niet goed kunnen rekenen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om boos te zijn door in een groepje te zijn gezet met kinderen die nergens goed in zijn terwijl ik alleen slecht ben in rekenen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf te vergelijken met de andere kinderen om zo beter over mijzelf te denken en het falen in het rekenen te kunnen verzachten voor mijzelf.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om niet te snappen waarom ik slecht ben in rekenen en daarin niet te snappen waarom ik slecht ben en tegeloven dat ik iets misdaan heb om dit te verdienen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij naar te voelen over het feit dat ik zo slecht ben in rekenen dat ik extra hulp nodig heb, terwijl ik mij niet realiseer dat mij extra hulp wordt geboden om mijzelf te kunnen verbeteren en niet als een straf voor het slecht/falend zijn.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om angstig te zijn dat ik ook met de extra hulp het rekenen niet zal begrijpen en mij niet te realiseren dat ik mijn angst in de toekomst projecteer en zo mijn toekomst manifesteer.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om buikpijn te ontwikkelen bij het idee aan rekenen en het zullen gaan falen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij als een mislukkeling te voelen nu mijn vader extra bijlessen zal geven om mij het rekenen bij te brengen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij als falend te zien alvorens mijn vader mij bijlessen gaat geven.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om  niet open te staan voor de hulp die mijn vader mij biedt, maar het als een straf te zien en als tijdsverspilling omdat ik mijzelf zie als falend in rekenen en falend in het leven.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om de frustratie die mijn vader ervaart bij het lesgeven in rekenen aan mij als persoonlijk te nemen en mijzelf te labelen als een slecht kind dat haar vader doet irriteren.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om rekenen te labelen als iets negatiefs en iets dat ik nooit onder de knie zal krijgen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om later in mijn leven rekenen uit de weg te gaan daar waar het kon om mij niet als falend te hoeven ervaren.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om zeer angstig te zijn met de wetenschap dat ik een baan ga vervullen waarbij ik geld moet teruggeven aan klanten en ik niet vetrouw op mijn rekenkwaliteiten omdat ik mijzelf zie als falend op rekengebied.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om beslissingen in het leven te maken op basis van ervaringen die mij mijzelf hebben doen ervaren als falend,

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om het niet begrijpen van rekenen niet te hebben aangegrepen om mijzelf te ontwikkelen en te verbeteren in rekenen, in plaats daarvan ben ik het slachtoffer van mijn eigen opinie/geloof gebleven en bestond ik als falen in mijn totaliteit.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om mijn vroegste ervaringen met falen niet als startpunt te gebruiken voor al de nieuwe dingen die ik onderneem/aanpak in mijn leven.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om elke nieuwe uitdaging te ervaren als neutraal en niet als een negatieve ervaring uit het verleden.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om mijn falen op een specifiek onderdeel niet als een aanval op mij persoonlijk te nemen, maar als iets wat ik nog niet onder de knie heb en waar ik nog wat oefening op nodig heb.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s