Dag 78 van 2555; het “dochter” personage

Dag 78 van 2555; het "dochter" personage  Deel 1

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf niet te realiseren dat het woord dochter niet een neutraal woord voor mij is en ik mij door de jaren heen ben gaan gedragen naar het woord dat ik opbouwde door mijn ervaringen in deze wereld.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf niet te realiseren dat dochter zijn niet zonder consequenties komt.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf niet te realiseren dat dochter zijn niet geheel vrijblijvend is en door dit personage te aanvaarden gevoed door de doctrine van onze maatschappij, ben ik een overeenkomst aangegaan met de ouders die mij verwekten zonder te snappen wat geven en nemen betekent in deze relatie gebaseerd op ongelijkheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf niet te realiseren dat ik als dochter een tekort moet invullen van mijn ouders dat zij zichzelf niet willen geven, omdat zij dan naar binnen moeten kijken en zien wat is en wat niet gezien wil worden.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf niet te realiseren dat ik mij niet zie als iemands bezit door het personage van dochter aan te nemen, maar waar mijn bezitters mij aanduiden als hun dochter en dus als zijnde bezit.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf niet te realiseren dat ouders trots op hun dochters willen zijn en ik er als dochter alles aan doe om mijn ouders trots te maken door te beantwoorden aan het plaatje wat bij het label dochter hoort.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf niet te realiseren dat ik als dochter een verlengstuk van mijn ouders in de maatschappij ben en zodoende het erfelijk materiaal ook zal verlengen in actie in de tijd.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf niet te realiseren dat ik als dochter een spiegel voor mijn ouders ben, terwijl ik het ervaar als zijnde een raam waardoor mijn ouders de maatschappij in kunnen kijken zonder te worden geconfronteerd met de weerkaatsing van hun erfelijk materiaal.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf niet te realiseren dat ik als doch-ter de dok-ter van mijn ouders ben om hen te helen als reflectie van hun innerlijke verwikkelingen en wereld.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf niet te realiseren dat ik een spiegel mag zijn voor mijn ouders en mij niet schuldig/afvallig te hoeven voelen als ik reflecteer.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf niet te realiseren dat ik in het personage van dochter, de zonden van de voorvaders zal door zetten als ik dit niet stop met mijn eigen wilskracht en zelfaansturing.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf niet te realiseren dat ik als dochter ben geworden als het evenbeeld van mijn ouders en mij wel kan verzetten hiertegen zonder resultaat te boeken, terwijl ik mij niet realiseer dat ik er niet tegen moet vechten maar de kennis moet gebruiken en leven om te zien wat werkt en wat niet werkt om zo een verbeterde dna neer te zetten voor de generaties die nog gaan komen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf niet te realiseren dat ik vrees om niet meer te voldoen aan het plaatje van dochter en mijn ouders teleur te moeten stellen in de rol die ik speel.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf niet te realiseren dat ik de band als dochter die ik met mijn ouders heb met iedereen kan hebben, zolang het in het belang van een ieder is, zodat ik niet specifiek iemands dochter ben maar de dochter/het uitvloeisel van het leven.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf niet te realiseren dat ik specifiek doch ter plaatse ben geboren in dit gezin om te assisteren en te ondersteunen als reflectie van het erfelijk materiaal van dit gezin.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf niet te realiseren dat er taken op mij hebben liggen wachten als dochter en elke gemiste taak een teleurstelling was voor mijn ouders dat ik zag als falen en niet begreep wat ik had fout gedaan.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf niet te realiseren dat ik als dochter heb moeten voldoen aan geheime opdrachten en regels die mij onbekend waren, maar duidelijk voor de maatschappij waar ik deel vanuit maakte.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf niet te realiseren dat ik mijn ouders als dochter nooit zal kunnen tevreden stellen zolang zij niet tevreden kunnen zijn met zichzelf.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf niet te realiseren dat ik als dochter altijd het gevoel heb niet voldaan te hebben aan datgene wat van mij wordt verlangt wat soms wel en soms niet bewust door mij geleefd wordt.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf niet te realiseren dat ik ernaar streef om een goede dochter te zijn uit angst voor de consequenties.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf niet te realiseren dat ik als dochter het levend voorbeeld kan zijn voor mijn dochter om te breken met de zonden van de voorvaderen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf niet te realiseren dat ik als goede dochter ook van mijn dochter verwacht dat zij goed is en mij niet beseffend dat ik goed ben geworden door angst management en ik dus mijn dochter alleen maar goed kan laten worden als ik angst als manipulatie gebruik in mijn relatie tot mijn dochter.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijn dochter en zoon niet te manipuleren met angst management, maar mij niet te realiseren dat ik als hun levend voorbeeld, ben gevormd door angst management door mijn ouders en die angst is dus verweven met mijn persoonlijkheid als dochter en moeder.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om niet de dochter van mijn ouders te zijn, maar de dochter van het leven en niet die bijzondere band alleen met mijn ouders te hebben maar met een ieder in eenheid en gelijkheid om te gaan.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om de zonden van de voorvaderen te breken en niet de angst door te geven van dochter op dochter/zoon, maar mijn motivaties/beweegredenen te baseren op het principe van het belang van een ieder.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om mij niet langer te definieren als dochter zoals dochter is gedefinieerd in onze maatschappij, maar het te herdefiniëren als een levend woord, waarna ik kan leven en kan handelen in het belang van een ieder.

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s