Dag 79 van 2555; het “schoondochter” personage

Dag 79 van 2555; het "schoondochter" personage Deel 1

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf niet te realiseren dat om schoondochter te kunnen zijn ik een personage moet omarmen om deze rol te kunnen aannemen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf niet te realiseren dat ik niet een schoondochter ben maar dat het  één van mijn vele personages is.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf niet te realiseren dat ik heb verlangt om het personage van schoondochter te kunnen vervullen als logische consequentie van het hebben van een partner, maar niet heb begrepen wat mijn rechten en plichten, bepaald door de samenleving en ondertekent door mijzelf, inhielden.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf niet te realiseren dat ik mijzelf hypocriet voel door het aannemen van het schoondochter personage en mij niet vrijelijk denk te kunnen uitdrukken door de handboeien die ik mij heb omgedaan door de schoondochter te spelen en zo wrijving/oneerlijk zijn te ervaren als een beperking van buitenaf terwijl ik die zelf heb opgelegd.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf niet te realiseren dat ik schop tegen het zijn van een schoondochter, omdat ik mij in een val gelokt voel terwijl ik de hele opstelling zelf geënsceneerd heb.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf niet te realiseren dat het verlangen om schoondochter te zijn een verlangen was om geaccepteerd te worden en niet alleen in de wereld te eindigen, terwijl de zoektocht naar acceptatie een zoektocht naar het accepteren van mij zelf is wat een onmogelijke is door de angst om alleen te zijn en daarmee te onderstrepen dat ik mijzelf niet wil tegenkomen voor wie ik ben en zodoende mijzelf niet zal kunnen accepteren voor wie ik ben.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf niet te realiseren dat dat het aannemen van het personage als schoondochter het uit handen geven van mijn zelfverantwoordelijkheid is om mijzelf af te leiden en bezig te houden met dat wat ik geloof dat ik ben terwijl ik weet dat mijnwereld niet alleen bestaat uit het zijn van een schoondochter.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf niet te realiseren dat door het trouwen met mijn partner ik niet alleen de vrouw van mocht gaan spelen, maar ook de schoondochter van, waardoor er ineens verwachtingen van meerdere kanten aan mij gesteld werden die ik zelf in het leven riep door mijn gedrag/handelen en door wat ik dacht dat de ander van mij verlangde.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf niet te realiseren dat ik dor de ogen van de ander keek om te bepalen hoe ik mij moet gedragen als zijnde schoondochter, bij gebrek aan referentie en gebruiksaanwijzing.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf niet te realiseren dat door de rol van schoondochter te imiteren van diegenen die voor mij zijn gegaan ik het principe van schoondochter in stand houdt en daarmee de zonden van de voorvaderen doorgeef aan de volgende generatie.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf niet te realiseren dat ik angst had om geleefd te worden als schoondochter en niet mijn eigen weg mag kiezen om zo mijn acceptatie als schoondochter op het spel te zetten.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf niet te realiseren dat ik als schoondochter omga met mensen die ik in een andere rol nooit had verkozen tot gezelschap of gesprekspartners door het gebrek aan overeenkomsten.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf niet te realiseren dat  ik het als verplichting zie om om te gaan met mijn schoonfamilie, omdat ik nu eenmaal schoondochter ben en mijn acceptatie als persoon niet wil verspelen door uit mijn rol/personage te stappen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf niet te realiseren dat door het neerleggen van mijn rol/personage en het bestaan van mij als schoondochter te negeren, ik nog steeds schoondochter ben en zal blijven totdat ik niet meer participeer in de energetische lading die er hangt aan het zijn van schoondochter en ik kan zijn wie ik ben zonder een rol te vervullen en daardoor anders bij de één moet zijn dan bij de ander door de verschillende personage die ik speel.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf niet te realiseren dat ik geen personage nodig heb om geaccepteerd te worden door mijzelf, maar in een adem kan beslissen dat ik het leven waard ben en niet moet opgeven aan het leven en mijzelf als het leven.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf niet te realiseren dat ik mij als schoondochter voorbeeldiger denk te moeten gedragen dan als b.v. dochter omdat ik de kand groter acht dat ik uit mijn schoonfamilie wordt verstoten dan uit mijn eigen familie.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf niet te realiseren dat ik een kaartje heb gekocht om op de eerste rij in een andere familie te mogen zitten door de rol van schoondochter te vervullen en daardoor altijd mij rol moet waarmaken om waardig genoeg geacht te worden om te mogen blijven of te moeten vertrekken, simpel en alleen omdat familie eerst komt.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf niet te realiseren dat ik niet als mens gezien werd in de rol van schoondochter maar als een systeem in plaats houder die op een strategisch punt in de matrix de matrix op zijn plaats houdt.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf niet te realiseren dat ik als schoondochter daar ben om mijn kinderen als waardige leden van mijn schoonfamilie op te voeden zodat ook zij geaccepteerd kunnen worden en daardoor het leven waard zijn.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf niet te realiseren dat ik doodgezwegen en voor kwaadaardig gezien zou worden door mijn schoonfamilie als ik mijn personage van schoondochter niet zo zou spelen/vervullen als zij voor ogen hadden.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf niet te realiseren dat ik bloednerveus wordt als schoondochter door in het duister te tasten van wat er nu eigenlijk van mij verlangt wordt en of ik daar aan kan voldoen en aan wil voldoen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf niet te realiseren dat k als schoondochter een veel schonere lei moet hebben dan als dochter om mij binnen een andere familie dan mijn eigen getolereerd en geaccepteerd te kunnen worden.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf niet te realiseren dat het geaccepteerd willen worden als schoondochter voort komt uit een angst voor overleving en zodoende het afgekeurd worden als schoondochter voelt als het afgesneden worden van financiële ondersteuning en dus een aanval betekent op mijn bestaan.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf niet te realiseren dat een aanval op mijn bestaan door niet geaccepteerd te worden als schoondochter betekent dat ik de aanval inzet als reactie op het gevoel van aangevallen te zijn en ik al mijn back chat munitie gebruik om een tegenaanval in te zetten en de schoonfamilie zodoende als de vijand beschouw.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf niet te realiseren dat ik af wil van het personage van schoondochter om zo de nare gevoelens die ermee gepaard gaan te kunnen kwijtraken en mij dus ook niet te realiseren dat ik mij op deze wijze separeer van mensen die een specifieke rol in mijn leven vervullen en dat het een kwestie van staan als mij als leven is om verder te kunnen als mijzelf op de plek waar ik voorheen stond als schoondochter.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om niet in de rol van schoondochter te gaan zitten en mij te beseffen dat het een rol is die ik en de samenleving als mij hebben bedacht als een middel van zelfbehoud en overlevingsdrang.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om mijzelf te tonen dat ik niet geaccepteerd hoef te worden door andere als mijn schoonfamilie en dat alle moeite stoppen in een wit voetje halen om binnen de familie te mogen blijven verspilde energie is gebaseerd op geen zelfacceptatie en dus alleen via de weg van zelfacceptatie door mijn regie in eigen handen te nemen en zelfverantwoordelijkheid te nemen bereikt kan worden.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om mijn kinderen te laten zien dat ik mens ben en dat het zijn van een schoondochter/schoonzoon geen hoger doel op zichzelf in het leven mag zijn om zo jezelf niet te hoeven accepteren maar de acceptatie door anderen te laten opknappen.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om te laten zien dat wij geen familieverbanden nodig hebben om te kunnen overleven en daardoor te moeten onderdrukken wie we eigenlijk zijn, maar dat een Gelijkheids Geld Systeem een einde kan maken aan deze sterke overlevingsdrang die in ons allen is.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s