Dag 81 van 2555; lekker samen spiritueel doen

Dag 81 van 2555; lekker samen spiritueel doen  Dit is een blog dat voort borduurt op eerdere blogs waarin ik mijn relatie ten opzichte van mijn schoonmoeder onder de loep neem om te zien waar de bottleneck zit en hoe ik die relatie terug kan nemen naar mijzelf in het hier en nu. Met andere woorden hoe ik zelf verantwoordelijkheid kan nemen voor mijn denken/voelen/emoties ten opzichte van mijn schoonmoeder.

 

Eerder schreef ik al hoe mijn schoonmoeder mijn Reiki master werd en mij in Reiki 1 en 2 inwijdde. Het leek leuk en praktisch om zo samen lekker spiritueel bezig te zijn en ervaringen uit te wisselen en te leren van elkaar, maar in de praktijk pakte dat anders uit. Ik dook diep in de materie en zag Reiki als een springplank om bijzonder en speciaal te kunnen zijn en ik voelde mij voor het eerst de baas over mijn realiteit. Mijn schoonmoeder was er echter in gepushed door vriendinnen en was zonder het echt te willen master geworden. Bij het Reiki master zijn hoort het hebben van leerlingen om zo de leer voort te zetten en die taak probeerde mijn schoonmoeder af te houden, zij had daar geen behoefte aan zoals zij vertelde.

 

Ik had veel spirituele vragen en stelde die aan mijn schoonmoeder als mijn master en dus vraagbaak. Keer op keer werd mij gezegd dat ik met rare dingen bezig was en dat zij dat soort zaken niet deed. Dit frustreerde mij en ik voelde mij in de kou gelaten en beperkt door mijn schoonmoeders tegenwerking. Ik zag mijn kans om spiritueel te groeien (lees: te groeien in bijzonder/speciaal zijn ) niet lukken met een master die niet thuis geeft en alles afmeet aan haar eigen ervaringen en mij daardoor ziet als raar en niet goed bezig. Langzaam maakte ik mij los van haar, omdat ik haar had gelabeld als onbetrouwbaar en een slechte bron voor informatie. Ik stroopte het internet af naar steeds weer nieuwe informatie over hoe mijn energetische gaven uit te breiden en te verbeteren. Ik sprak hier ook niet meer over met mijn schoonmoeder en onze spirituele wegen scheiden zich.

 

Ik vond een Reiki groep waar ik elke maand mee samen kwam en leerde alle zaken die ik nog niet wist van de master en haar man die deze avonden organiseerden. Dit werd mijn uitje en echt mijn ding. Ik vertelde mijn schoonmoeder over de groep waar ik in verzeild was geraakt en zij vroeg of zij mee mocht als zij in Nederland was. Zo ging zij 2 of 3 keer mee en maakte zichzelf dan het middelpunt van de avond en vertelde honderd uit en gaf Jan en alleman tips als master en ik snapte niet dat zij mij al die tips niet had kunnen geven door de jaren heen. Opnieuw had dit “lekker samen spiritueel doen” kunnen worden, maar het werd weer een teleurstelling die zover ging dat men mij vroeg haar niet meer mee te nemen, omdat men haar gedrag vervelend vond. Opnieuw liet ik deze mogelijkheid om “lekker samen spiritueel te doen” varen en koos voor de weg van de minste weerstand en vervolgde mijn eigen pad. Eén waar ik door niemand werd gedwarsboomd en alleen mijn gang kon gaan en cliënten behandelde om keer op keer mijzelf bijzonder te voelen en mijn “gaven” als zeer bijzonder te ervaren.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb toegestaan en geaccepteerd om spiritualiteit te zien  als een hulpmiddel om iemand te zijn en als opstapje om mijzelf als speciaal/bijzonder te ervaren/zien en mij niet te willen realiseren of mijn acties als spiritueel wel voor een ieder voordelig waren.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb toegestaan en geaccepteerd om het labelen van mijzelf als bijzonder/speciaal/het iemand zijn, de graadmeter te laten zijn voor het onder controle hebben van mijn leven.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb toegestaan en geaccepteerd om door het idee van het onder controle hebben van mijn leven diegenen te vrezen die mijn spirituele groei beperkten of blokkeerden en mij niet te realiseren dat die spirituele groei eigenlijk een verlangen was om iemand te zijn en opgemerkt te worden in de grijze massa.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb toegestaan en geaccepteerd om mijn “walk of fame” te hebben door middel van spiritualiteit om niet in de anonimiteit te hoeven sterven en iemand geweest te zijn en zodoende een betere kans op overleven te hebben gehad.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb toegestaan en geaccepteerd om teleurgesteld te zijn in mijn schoonmoeder wanneer zij mijn verlangen naar erkenning in het leven boycotte en afdeed met “jij bent raar” wat mij deed besluiten om mij te separeren van haar om zo de pijn van afwijzing niet te hoeven voelen en niet keer op keer opnieuw te hoeven beleven wanneer ik met haar was.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb toegestaan en geaccepteerd om iets buiten mij te zoeken dat mij eigen waarde kon geven zoals spiritualiteit en erkenning/bevestiging van anderen verlangde om mij als spiritueel personage te kunnen opstijgen boven de grijze massa uit en mij niet te realiseren dat ik degene ben die mij erkenning geeft en ik degene ben die beslist of ik eigen waarde in en als het leven heb.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb toegestaan en geaccepteerd om mijn schoonmoeder niet te vertrouwen als mijn Reiki master en mij daardoor niet te realiseren dat het geen vertrouwen hebben niet met haar maar met mij te maken had en een kwestie van geen vertrouwen hebben in mijn buitenwereld was opdat die mij niet dat zou geven wat ik verlangde, erkenning.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb toegestaan en geaccepteerd om belangrijkheid te hangen aan het feit dat mijn schoonmoeder mijn Reiki master was en daardoor mij moest bedienen van informatie/te ondersteunen, terwijl in de werkelijkheid mijn schoonmoeder decoratie was om mijn speciaal zijn aan te kleden en ik sowieso op zoek was gegaan naar meer informatie om de verslaving aan mijn spirituele personage te bevredigen.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb toegestaan en geaccepteerd om mij niet te realiseren dat mijn hunkering naar erkenning en speciaal zijn voortkomt uit een vorm van consumeren, het willen/moeten hebben van dit personage om iemand te kunnen zijn en zonder al te veel zorgen te kunnen leven.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb toegestaan en geaccepteerd om boos te zijn op mijn schoonmoeder voor het niet voorzien van informatie en het wel te geven aan anderen in mijn bijzijn. Terwijl ik mij niet realiseer dat het niet geven/kunnen geven van informatie in de personage van Reiki master een punt aan de kant van mijn schoonmoeder was en niet iets dat ik persoonlijk zou moeten nemen als een aanval op mijn verlangens en daardoor als een aanval op mijzelf.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om anderen niet verantwoordelijk te houden voor het verstrekken van informatie en in plaats daarvan zelf de verantwoordelijkheid te nemen om aan informatie te komen.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om teleurstelling in mijn schoonmoeder niet te verwarren met teleurstelling in het niet krijgen van een verlangde uitkomst.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om spiritualiteit/alles buiten mijzelf, niet als hulpmiddel te gebruiken om eigenwaarde te hebben/krijgen maar eigenwaarde uit mijzelf te putten door het nemen van zelfverantwoordelijkheid en de regie over mijn leven.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om speciaal te willen zijn en boven de grijze massa uit te stijgen niet langer als levensdoel te verheffen, maar mijzelf te realiseren dat het staan voor het leven door zelfoprechtheid en zelfverantwoordelijkheid een doel is dat in het belang van een ieder is en verheerlijking van mij als personage alleen maar consequenties oplevert en mij verhinderd om in gelijkheid deel te nemen aan het leven.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s