Dag 96 van 2555; een leugentje om “bestwil” is niet de wil om het beste voor te hebben met de ander

Dag 96 van 2555; een leugentjes om "bestwil" is niet de wil om het beste voor te hebben met de ander  Ik zat op een bankje in een aangelegde tuin, na het hele tuinen complex verkent te hebben van een hotel dat voor open monumenten dag was opengesteld voor het publiek. Het was een leuk punt om even uit te rusten en voorbijgangers hun route door de grote tuin te zien maken. Van een hoger gelegen stukje af kwam een gezin naar beneden, vader, moeder en twee jonge kinderen. Zij keken welke richting zij op zouden gaan, liepen een stukje naar links om weer terug te keren en vervolgens langs mijn bankje richting de vijver te lopen. Eén van de kinderen vroeg waarom zij niet verder naar links wandelden, waarop de moeder antwoordde: daar mogen we niet komen want daar logeren mensen en dat is niet opengesteld voor het publiek. Waarop ik even achter mijn oren krapte, want het was een pad als alle andere paden in de tuin en open voor het publiek. Het kind zij : “oh” , en liep braaf achter zijn ouders aan.

Dit is maar een eenvoudig voorbeeld van hoe wij onze kinderen voorliegen gevoed door angsten die in ons zijn/leven. Het punt is dat deze woorden door de moeder niet in zelfoprechtheid zijn gesproken, het was de stem van de angst, die sprak. De stem van de angst die nu geworteld wordt in het kind. Wanneer het kind gelijksoortige situaties in zijn leven gaat tegen komen dan zal het de stem van de angst geplant door zijn moeder in zijn hoofd/mind horen en daar dan ook op handelen. Het is het overzetten van angsten die niet in relatie staan met de fysieke werkelijkheid (zoals angsten nooit zijn ) die zo generaties lang mensen in de ban van angsten houdt die zij zelf niet eens zullen begrijpen wanneer zij in zelfoprechtheid kijken naar deze angsten.

Hoe onschuldig deze leugentjes om “bestwil” ook mogen lijken het brengt consequenties in de toekomst die generaties lang doorgaan, die wij in 1 adem kunnen stoppen als wij zelfoprecht kunnen/willen zijn en kunnen/willen zien dat we de stem van de angst, de mind, blindelings volgen, zonder dat wij zelfverantwoordelijkheid nemen en zonder te willen/kunnen zien dat wij de slaaf van deze angst zijn en zo dus gelimiteerd door ons leven gaan.

Iedereen heeft wel eens als ouder of als mens kinderen dingen verteld die niet in relatie tot de werkelijkheid waren, maar in relatie tot angsten die in je leefden die je accepteerde en toestond te bestaan. Aangezien je vaak niet de directe consequenties ziet van het delen van deze angsten, maakt dat het nog niet tot iets onschuldigs zonder consequenties. Kijk maar eens in je eigen leven waar mensen dingen aan jou als kind vertelden die een compleet eigen leven in je hoofd/mind zijn geworden en als volwaardig argument gingen meetellen voor de beslissingen die je nam in je leven.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om verhalen verteld en gevoed door angst van volwassenen te geloven en in mijzelf op te nemen als waarheid, om zo deze angst naar de oppervlakte te laten komen in soortgelijke situaties en niet te handelen vanuit zelfverantwoordelijkheid/gezond verstand/ in het belang van een ieder, maar te leven/handelen vanuit de angst van de ander.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij af te vragen hoe ik aan bepaalde angsten kom die aanvoelen als vreemd en niet verklaarbaar met directe herinneringen en mij niet te realiseren dat  deze angsten de angsten zijn die ik heb geaccepteerd en toegestaan in mij te leven die door volwassenen zijn overgedragen aan mij.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te handelen op angsten die overgedragen zijn van volwassenen op mij als kinden en mij achteraf realiseer dat die angsten niet van mij zijn, waardoor ik in separatie naar die angsten kijk als “niet van mij”, terwijl ik ze mijzelf eigen heb gemaakt door de angsten in mij te accepteren en toe te staan.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te geloven in de angsten die door volwassenen zijn overgedragen op mij en geen vragen te stellen, maar mee te gaan op de golven van de angst.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om gedreven door mijn eigen angst dingen te vertellen aan mijn kinderen/kinderen en mij niet te realiseren wat de gevolgen hiervan voor deze kinderen zullen zijn.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om de woorden die uit mijn mond komen niet in oprechtheid uit te spreken waardoor ik angsten heb overgebracht op kinderen om zo een cyclus van angst in stand te houden en mijn handen vervolgens te kunnen wassen in onschuld door niet naar binnen te kijken in zelfoprechtheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijn angsten als echt te beschouwen en zo te gebruiken in mijn benadering naar kinderen toe en te denken dat ik het beste voor had met de kinderen en mij niet te realiseren dat deze zogenaamde goede bedoelingen voor meer consequenties zullen zorgen dan ik mij kon voorstellen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om het overdragen van angst op kinderen niet als iets bewust te beleven om zo het weg te kunnen stoppen en mij er niet verder zorgen om hoef te maken, in de trant van; wat je niet ziet dat is er niet.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij niet te realiseren dat met het overdragen van angsten op kinderen ik generaties lange angsten in stand houd en de vooruitgang van de fysieke werkelijkheid dwarsboom uit onwetendheid en het niet nemen van zelfverantwoordelijkheid in zelfoprechtheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om niet te veranderen door het instant houden van angsten die in mij zijn geplaatst door volwassenen, die ik vervolgens als volwassenen weer heb doorgegeven aan kinderen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te participeren in een wereld waarin wij leugentjes vertellen aan kinderen zonder ons af te vragen wat de impact van onze woorden gesproken in onoprechtheid teweeg brengen bij de volgende generatie en ons vervolgens af te vragen hoe de volgende generatie kan zijn zoals hij is en ons te distantiëren van deze generatie die is gevormd door de angsten die uit onze monden kwamen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te participeren in een wereld waarin wij door angst gedreven communiceren met kinderen en wij ons verbazen als deze kinderen hun leven vervolgens inrichten met deze angsten als basis en wij niet willen zien hoe onze angsten door de volgende generatie geleefd worden en in de realiteit worden gebracht om vervolgens op de volgende generatie kinderen over te zetten.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te participeren in een wereld waarin wij een leugentje om “bestwil” gebruiken om niet oprecht te hoeven zijn en niet te hoeven kijken naar de basis van deze leugen die bijna altijd gefundeerd is in angst, die wij zijn geworden als vlees geworden angst en zodoende niet meer echt van onecht kunnen onderscheiden.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om de woorden die ik spreek tegen kinderen en volwassenen woorden zijn die niet gebaseerd zijn op angst, maar een expressie zijn van mij in het moment.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om mijn angsten onder de loep te blijven nemen zodat mijn woorden puur en in zelfoprechtheid gesproken kunnen worden zonder verder besmetting van mijn fysieke realiteit.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om nooit meer kinderen in hun onschuld tot mijn slachtoffer te maken van mijn niet aangepakte angsten die ik als ongeleid projectiel op hen afvuur om hen te sturen/manipuleren om zo mijn angst zelf niet meer te hoeven ervaren door hen heen en dat dan opvoeden/scholen te noemen.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om te zoeken naar manieren waarop ik kinderen kan laten zien hoe het leven in elkaar zit, middels het zijn van een levend voorbeeld en een zuivere expressie van mijzelf vrij van angsten.

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s