Dag 101 van 2555; ik ben mijn gedachten en ken daardoor de jouwe

Dag 101 van 2555; ik ben mijn gedachten en ken daardoor de jouweAl wachtende in de rij voor de kassa van de supermarkt, stond ik achter een jonge moeder met een dreumes van nog geen jaar in een wagentje. Het kindje wees op mijn wortelen die ik op de band had gelegd en vroeg om de aandacht van haar moeder. Waarop de moeder zei: “jij houdt van worteltjes hè, worteltjes zijn gezond”. Ik keek op de lopende band wat de moeder wilde gaan aanschaffen en ja daar lag geen gezond, wel koeken, snoepjes, kant-en-klaar produkten, sapjes en ga zo maar door. Terwijl de moeder afrekende en nog stond in te pakken terwijl mijn aankopen werden afgerekend, begon het kindje weer te wijzen naar de wortelen en met geluidjes de aandacht van haar moeder te vragen. De moeder zuchtte en zei: ik weet wat je wil, jij wil koekjes” en reed de supermarkt uit. Ik was wat verbaasd, het kindje had 2x gewezen naar de wortelen, de moeder bevestigde dat het kindje van wortelen hield en toch kon ze niet in het hier en nu zijn en gerelateerd aan het hier en nu reageren op haar dochtertje.

 

Nu is dit natuurlijk niets nieuws, wij wegen bijna allemaal situaties in het hier en nu af aan de informatie/kennis die wij in ons hoofd hebben. Voor de moeder waren worteltjes gezond en geen comfort food, zoals koekjes en snoepjes, want op de manier waarop zij het woord gezond benadrukte en daarmee de groente in een hokje duwde had alles te maken met de manier waarop zij groenten en gezond eten ervaart. Ik zelf label worteltjes als lekker en ondersteunend voor mijn lijf, omdat ik het kan eten en er vervolgens geen last van heb. Ik eet geen worteltjes omdat die mij gezond zouden maken, maar gewoon omdat het 1 van de vele groenten is die ik kan kiezen te eten. Als ik in mijn herinnering zou gaan zitten, dan is een worteltje niet meer zo neutraal en alleen maar groente. Bij tijd en wijlen was ik echt verslaafd aan het eten van worteltjes en zou ik altijd als eerste hebben gekozen voor worteltjes als ik moest kiezen in de supermarkt/bij de groenteboer.

 

Maar ik sleepte voor een keer eens niet mijn verleden als een blok aan mijn been mee en kocht dus gewoon worteltjes, omdat de worteltjes op waren en ik ze nodig had voor de komende maaltijd en komende dagen. Wat maakte dat ik zag dat de moeder bepaald werd bij verleden en herinneringen. Wat moet je als klein kind doen om de aandacht van je moeder te krijgen als je zin hebt in het eten van “gezonde” dingen. Überhaupt wanneer je je ouders wil communiceren dat je iets graag wilt maar je ouders reageren vanuit vooropgestelde verwachtingspatronen die zijn ingekleurd door opinies / ideeën, dan wordt het moeilijk als dreumes om gehoord te worden. Kijk eens hoe vaak we over kinderen, volwassenen en dieren zeggen: “kijk hij/zij denkt waarschijnlijk dat…” Nee wij denken voor de ander, het is niet genoeg om het voor onszelf te doen. Alleen als wij totale controle ervaren door mee te gaan op de golven van onze gedachten om vervolgens het getij van ieder ander zijn gedachten te willen bepalen/voorspellen/invullen, pas dan denken wij te leven. Terwijl dat een leven in gevangenschap van de gedachtes is om vervolgens absoluut het hier en nu te missen.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te participeren in een wereld waarin wij denken voor anderen alsof zij gelijk aan ons zijn, waarbij de ander een figurant is in onze wereld waarin wij de hoofdrol spelen.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te participeren in een wereld waarin wij als ouders denken voor het kind en totaal over het hoofd zien hoe wij onze kinderen frustreren/ kleineren / limiteren.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te participeren in een wereld waarin wij alleen door onze bril van verleden onze omgeving waarnemen en handelen naar anderen toe op grond van dit verleden en totaal uit het oog te verliezen dat wij gelijken zijn die autonoom van elkaar in het leven staan.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te participeren in een wereld waarin wij uit angst om controle te verliezen voor anderen denken, zodat het lijkt dat wij ons wereldje onder controle hebben en er geen onverwachte dingen uit de hoge hoed van het leven springen.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te participeren in een wereld waarin wij geloven dat onze gedachten gebaseerd zijn op onze werkelijkheid/de werkelijkheid en daardoor bestaansrecht hebben.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te participeren in een wereld waarin wij onszelf verwarren met onze gedachten en totaal het leven dat onder onze neus zich afspeelt onopgemerkt aan ons voorbij laten gaan.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te participeren in een wereld waarin wij anderen denken te snappen, terwijl wij donders goed weten dat we onszelf niet eens snappen.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te participeren in een wereld waarin wij gedachtes boven het leven stellen en onszelf boven de anderen door te denken voor de ander en hierdoor in een soort van schaduwrealiteit als schaduwen te leven als koning van het schaduwrijk.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te participeren in een wereld waarin wij handelen zoals onze ouders handelden en dus te denken voor onze kinderen zonder dit te toetsen aan de fysieke realiteit.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te participeren in een wereld waarin wij niet durven af te stappen van ons gedachtegoed, alsof het onze reddingsboei is op de stormige golven van de gedachten in onze mind/geest/hoofd.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om het denken in gedachten gevoed door emoties/gevoelens/angsten te laten en mij te concentreren op wat hier is en 1 en gelijk met het leven te kunnen zijn.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om niet meer te denken voor anderen zolang ik niet instaat ben mijn gedachten om te zetten in praktisch denken met gezond verstand los van emoties/gevoelens/angsten.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om op de signalen vanuit mijn fysieke werkelijkheid te letten/waar te nemen om zo niet mijn eigen blauw print op een ander te willen drukken.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s