Dag 109 van 2555; geld is geen probleem zolang je het hebt

Dag 109 van 2555; geld is geen probleem zolang je het hebt

Sociale Verzekering Bank

We zaten vlak voor ons vetrek voor een weekje Italië, alles was geregeld, maar we wisten niet of we konden gaan. Al een geruime periode beloofde de SVB kinderbijslag te storten op onze rekening, maar het geld wilde maar niet arriveren. Dit is een bedrag dat hopeloos opgelopen is, het is een bedrag dat met terug werkende kracht over een periode van 2 kwartalen uit betaald had moet worden. Dit is het geld dat wij al die tijd zelf hebben voorgeschoten om die dingen van te doen waar ze voor bedoeld zijn. Nu dient zich het moment aan dat de kinderen in een nieuwe winter garderobe gestoken moeten worden en ik in 1 keer stoffen daarvoor in Italië ga aanschaffen, mits daarvoor geld beschikbaar is.

 

De donderdag voor ons vetrek zou het bedrag gestort worden, maar er gebeurde niets. Wel kregen wij een brief waarin stond dat het eerste kwartaal al was uitbetaald en het tweede kwartaal die donderdag zou worden bijgestort. Nooit hebben wij het eerste kwartaal ontvangen en klaarblijkelijk ook niet het 2e, omdat die limiet net als de andere verstreek. Vrijdag heeft mijn partner opnieuw gebeld met de afdeling kinderbijslag, de brief bleek een vergissing te zijn en misschien zou er een fout zitten in de bestanden die naar de bank gaan, als reden waardoor er nog niet was uitbetaald. Ondertussen zagen wij onze vertrek datum naar Italië opschuiven en zonder het benodigde geld wilde ik niet afreizen. Er werd een nieuwe datum gesteld dat het geld zou worden overgemaakt, of op de dinsdag tijdens ons verblijf in Italië of op 1 november wanner wij allang weer thuis zijn en de kinderen weer naar school moeten.

 

Zo zagen we onze kans om goedkoop aan goede kleding te komen bijna in rook opgaan. Ik durfde geen plannen meer te maken op basis van het geld van de kinderbijslag, want wanneer zouden ze dit geld nu werkelijk gaan storten? We besloten om een voorschot op mijn partners salaris te vragen dat sowieso die donderdag in de vakantie gestort zou worden om toch af te kunnen reizen en de stoffen te kunnen kopen. Die vrijdag voor vertrek kregen we met een spoedoverboeking een voorschot overgemaakt, wat een enorme opluchting was. Het wachten op het antwoord of een voorschot mogelijk was en wanneer het mogelijk was, was erg spannend en benadrukte zo enorm hoe afhankelijk ik en iedereen is van geld. We zijn uiteindelijk een dag later vertrokken dan gepland, aangezien we alles op hold hadden gezet en dus niet klaar waren om zaterdag te gaan rijden.

 

Nu is het dinsdag en we zitten in Italië en we ontvingen vandaag een berichtje dat de kinderbijslag is bijgeschreven. Jemig wat een stress voor geld. Elke actie die we ondernemen wordt bepaald door de hoeveelheid geld die we wel of niet hebben. Iemand die beweerd dat hij/zij niet wordt geleefd door geld is of naïef of niet oprecht.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij niet te realiseren dat onze arme periode in Italië nog altijd zijn weerslag heeft op ons huidige meer comfortabelere leven in Nederland, waardoor er nog steeds geen reserves zijn en aan het eind van de maand alle inkomsten op zijn, waardoor grotere uitgaven in 1 keer soms onmogelijk zijn of op z’n minst voor onmogelijke situaties zorgen.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om alleen rekening te willen houden met wat ik nu financieel heb en mij niet te realiseren dat ik nog steeds de consequenties fysiek moet doorlopen vanuit mijn recente verleden, dat verleden dat niet los staat van mijn heden en toekomst.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf te laten stressen door geld en de afwezigheid van geld, in plaats van diep adem te halen en te werken met wat hier in het moment is.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om angst te hebben voor de afwezigheid van geld en mij daardoor gelimiteerd te voelen, terwijl ik mijzelf limiteer in deze situatie door in angst te leven en niet meer te kunnen overzien wat er wel is aan mogelijkheden.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij niet te realiseren dat ik mij limiteer door vast te willen houden aan een reisje Italië om stoffen in te kopen voor kleding, waardoor ik niet meer open kan/wil staan voor andere scenario’s.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om angst te hebben voor het scenario van niet naar Italië te kunnen afreizen door gebrek aan geld en dus duurdere kleding in de winkels te moeten aanschaffen die niet zo gegoten zit als op maat gemaakte kleding.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om stress te ervaren bij het idee dat ik in confectie kleding moet rondlopen die mij totaal niet zit vanwege mijn afwijkende lichaamsbouw.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te balen van mijn afwijkende lichaamsbouw en mijn lichaamsbouw te beschuldigen van het moeten naaien van kleding en nooit eens gemakkelijk een broek te kunnen kopen die goed zit.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij te willen separeren van mijn afwijkende lichaamsbouw om er zo niet mee geconfronteerd te worden en vooral geen oud zeer naar boven te hoeven halen. ( wordt verder uitgewerkt in een andere blog )

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij niet te realiseren dat geld mijn motivator is en daardoor verdwijn ik in mijn mind/hoofd en maak allemaal mooie plannen die de meest ideale uitkomst geven en tegelijkertijd vergeet ik even dat ik heb te doen met wat ik in het moment heb aan geld, dat geld dat bepaald wat er in mijn fysieke werkelijkheid echt kan gebeuren.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om geld niet mijn motivator te willen laten zijn wat resulteert in frictie binnen mijn fysieke werkelijkheid, omdat geld mijn motivator is en ik deze motivator als geld wel kan negeren maar dat maakt nog niet dat het er niet meer is.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om mij niet meer zo snel te laten stressen als bepaalde plannen veranderen door geld gebrek, de stress maakt dat ik niet meer helder kan denken en rare bokkensprongen maak of halsstarrig vasthoudt aan zaken die wellicht minder waarde hebben en minder toevoegen aan het belang van een ieder dan ik als gestresste zou ( willen ) vermoeden.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om te zien/realiseren/ begrijpen dat geld alles in mijn leven bepaald en dat ik daar als een gegeven feit mee moet werken en niet dit geld punt om zeep te willen helpen waarbij ik mijzelf mee ten onder neem, iets wat ik mijzelf al eerder in mijn leven heb bewezen en zodoende zinloos is om nogmaals te doorlopen.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om geld te zien los van emoties en gevoelens, waarbij ik simpele afwegingen kan maken of iets financieel op een bepaald moment mogelijk is en verantwoord is.

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s