Dag 121 van 2555; jezelf terug ademen in het hier en nu werkt altijd

Dag 121 van 2555;  jezelf terug ademen in het hier en nu werkt altijd  Vandaag op school de laatste stap gezet voor mijn dochter A. die van profiel gaat veranderen. Na veel getreuzel en veel opinies van het onderwijzend personeel, heeft A. vorige week aangegeven dat zij wil veranderen van profiel, omdat de aansluiting van haar huidige profiel en haar in Italië genoten onderwijs niet compatibel zijn. Vandaag mocht ik op gesprek komen om aan te geven dat wij als ouders achter de keuze van ons kind staan en werd het officieel gemaakt als blijkt na een testje dat zij voldoende aansluiting met het HAVO 4 Frans heeft. In ieder geval is er heel wat druk van de ketel voor mijn dochter A. en automatisch ook voor mij. Ik zag mijn kind eronder gebukt gaan en frustraties opbouwen, die we wel doorspraken, maar de impact is daar.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om op voorhand nog voor het gesprek het gevoel te hebben dat ik moest knokken/verdedigen/controle uitoefenen.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om een naar gevoel over mij heen te hebben na de afspraak te hebben gemaakt, een gevoel dat niet echt tastbaar is maar onheilspellend als slecht nieuws.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om bang te zijn dat ik niet die uitkomst krijg die ik wil, los van het feit of het een keuze is in het belang van een ieder.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om bang te zijn voor de eventuele consequenties van het gesprek en niet te krijgen wat ik wil.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijn mind/hoofd te voelen draaien op volle toeren zoekend naar oplossingen om de ander te overtuigen en zo nog voor het gesprek een mindgesprek te hebben met mijzelf als een soort van rollenspel.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om de winnaar  te zijn in dit gesprek en de ander overtuigd te hebben van datgene wat ik wil en mij zodoende goed te voelen na aanleiding van dit mind/fantasie gesprek en mij hiermee oppep voor het gesprek.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om totaal niet meer in mijn fysieke realiteit te zijn en mij totaal te verliezen in de angst om niet dat te krijgen wat ik wil en uit man en macht probeer te bedenken hoe ik de situatie onder controle kan krijgen die alleen maar bestaat in mijn mind/hoofd.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om controle te gebruiken om mijn angst voor het niet krijgen wat ik wil te onderdrukken/bevredigen.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om controle als een echt middel te ervaren binnen mijn mind realiteit en mij niet te realiseren dat de angst die de zucht naar controle aanstuurt een dekmantel is voor mijn eigenbelang van dat gedaan te krijgen van de ander wat ik wil en mij niet te realiseren dat het om mind realiteit gaat en mijn fysieke realiteit met mijn snode plannetjes geen millimeter verandert.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij niet te realiseren dat het de adem is waar ik op kan vertrouwen en het de adem is die mij de regie over de situatie geeft door een stapje terug te nemen en te zien/begrijpen/realiseren dat wat er is hetgeen is waar ik mee kan werken, al het andere is ruis en niet meer dan afleiding om angst voor het verlies van controle te verbergen.

 

Op een bepaald moment realiseerde ik mij waar ik mee bezig was en zag de waanzin van dit voorgesprek waar ik als winnaar uit tevoorschijn kwam. Ik ben mij gaan concentreren op mijn ademhaling terwijl ik fietste. Ik voelde de warme adem langs mijn kin wegwaaien, wat op zich een hele fysieke vorm van ademen was waarbij ik mijzelf in het hier en nu hielt. Op school aangekomen was ik leeg en voelde ik niets, er was geen emotionele beweging in mij. Ik ben het gesprek ingegaan en heb het gesprek gevoerd door aanwezig te zijn in het hier en nu en te horen wat er werd gezegd zonder binnen praatjes die meedoen en ruis veroorzaken. We gingen tevreden uit elkaar en we gaan spijkers met koppen slaan binnen dit schoolsysteem, wat ook eens leuk is voor de verandering.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om niet vooraf vast te stellen wat ik wil vanuit een punt van controle gevoed door angst voortkomend uit eigenbelang.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om vooraf gedegen voorbereid naar een gesprek te gaan, maar tijdens het gesprek, het gesprek in het hier en nu te laten verlopen en open te staan voor andere wegen/opties en mij niet blind te staren op dat wat ik wil en daarmee al het andere aan keuzes geen kans te geven.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om in het vervolg altijd echt met iemand in gesprek te gaan zonder agenda en samen te komen tot de best mogelijke oplossing voor dat wat we willen verbeteren.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om meer te oefenen met innerlijke rust door ademhaling en het in het hier en nu blijven als het gaat om belangrijke gesprekken waar daadwerkelijk veel vanaf hangt.

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s