Dag 123 van 2555; bezorgdheid

Dag 123 van 2555; bezorgdheid Het woord ‘bezorgdheid’ wordt te pas en te onpas binnen onze samenleving gebruikt en het is een perfect middel om vanuit “liefde” iemand de mond te snoeren. Zo bevond ik mijzelf in een situatie waarin ik probeerde uit te leggen wat de ware aard van iemand zijn actie was en men mij de mond snoerde door te melden dat het vanuit bezorgdheid was gedaan. Deze bezorgdheid die ging over mij was echter niet geadresseerd aan mij, terwijl er geen fysieke obstakels waren om aan mij die bezorgdheid te uiten. Een raar mechanisme die ‘bezorgdheid’, je bent zoals men dan zegt ‘oprecht bezorgd’ over iemand maar deelt dat niet met die iemand, in plaats daarvan deel je het met anderen in diegene zijn omgeving. Is daar al niet een woord voor? Dit zou men roddelen kunnen noemen, wanneer achter de rug om van de één dingen over de ander worden gezegd.

Het moge duidelijk zijn dat de meeste mensen niet het totale plaatje hebben als het gaat om ‘doe een ander niet wat je zelf niet wil dat jou geschied’ en om de consequenties van onze daden uit goede en slechte bedoelingen te kunnen overzien. Goede en slechte bedoelingen komen namelijk uit dezelfde bron/polariteit en hebben daarom ook dezelfde basis. Zo kan een goede bedoeling soms zo maar uitpakken als een slechte bedoeling en een slechte zomaar als een goede bedoeling. Nu is dat zomaar, natuurlijk helemaal niet zomaar, dingen gebeuren niet uit zichzelf. Wij creëren onze realiteit en overzien vaak niet de gevolgen van onze eigen manifestaties en noemen dat dan ‘zomaar’ of een ‘wonder’. Op deze manier kan het leven heel wat verassingen hebben.

Maar terug naar het woord ‘bezorgdheid’, toen ik bij mijzelf naar binnen keek en zag dat wanneer ik gevoelens van bezorgdheid heb, dan is dat altijd vanuit een punt van eigen belang. Ik ben dan bezorgd dat er iets zal veranderen of fout gaan in mijn realiteit waar ik de nadelen van zal ondervinden. Bezorgdheid is eigenlijk altijd geredeneerd vanuit jezelf en meestal iets dat in ons hoofd zit/blijft en daarnaast vaak niet direct gedeeld wordt met de ander. Als het gedeeld wordt met de ander dan is het om ons eigen hachje te redden ook al willen we dat niet toegeven. Dit maakt bezorgdheid tot een egoïstische daad, die momenteel als goede deugd door onze samenleving wordt geaccepteerd om roddel en eigenbelang voorop te stellen aan het dienen van het belang van een ieder.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om de bezorgdheid over mijn situatie als een naar gevoel te labelen en mij niet te realiseren in dat moment dat ik met roddelen te maken had.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij niet te realiseren dat mijn realisatie dat het uiteindelijk om roddel ging en geen goede bedoelingen waren, die  ik niet kon overbrengen aan de ander die in zijn proces nog niet instaat is om bezorgdheid als egoïstische daad te zien, op miscommunicatie uitliep.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om door deze miscommunicatie mijzelf de mond te laten snoeren door het woord ‘bezorgdheid’ en met een gevoel achterbleef alsof ik er niet toe deed en het alleen maar om de goede bedoelingen van de bezorgdheid draaide.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te geloven in het gevoel van het er niet toe doen en mij zo weg te zetten als slachtoffer in dit gesprek.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij niet te realiseren dat ik ook eerst niet doorzag wat de echte aard van ‘bezorgdheid’ is en dit nu wel verlang van anderen in mijn omgeving.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij in de rug gestoken te voelen nu ik weet dat anderen over mij spraken achter mijn rug om.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om het een naar gevoel te vinden wanneer ik weet wanneer anderen over mij praten in mijn afwezigheid maar later niet de exacte context te horen krijg.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om dit naar gevoel niet direct een naampje te geven maar te blijven sudderen in dit gevoel, terwijl ik weet dat het inspeelt op mijn drang tot controle en ik mij als slachtoffer en hulpeloos voel nu ik mij verlies in dit nare gevoel.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij niet te realiseren dat de regie over mijn leven hebben niet betekent dat ik iedereen en alles kan controleren op wat zij over mij denken of zeggen en mij niet te realiseren dat wat de ander denkt of zegt over mij altijd een reactie op mij is en iets waar de ander wat mee moet, dus niet waardevol voor mijzelf om mee aan de slag te gaan als het gaat om mijzelf te corrigeren en verbeteren.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om gefrustreerd te zijn dat de ander niet door de mist van de samenleving heen kan/wil kijken om te zien met wie hij echt te maken heeft in zijn nabije omgeving en mijzelf niet te realiseren dat ik anderen niet tot inzichten kan laten komen, anderen komen zelf tot inzichten en dat kan door middel van mijn voorbeeld zijn.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om bezorgdheid te hebben gehad omtrent mijn kinderen en partner en mij niet te realiseren dat ik dat uit eigen belang en angst voor het verliezen van mijn realiteit zoals die in mijn mind/hoofd is weergegeven deed.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om het verlies van een mind realiteit als echt verlies te ervaren en daar dan gevoelens van bezorgdheid omtrent te ontwikkelen om zo de mind/hoofd bezig te houden met afleiding om niet echt naar mijzelf te hoeven kijken.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om het woord bezorgdheid niet meer te gebruiken of toe te passen zoals de samenleving het voor ogen heeft, maar een ander te vragen hoe het gaat en of zij ondersteuning wensen met de situatie die zij doormaken en niet vanuit een punt van eigen belang te handelen maar in het belang van een ieder.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om niet emotioneel te reageren wanneer ik zie dat iemands goede bedoelingen in essentie niet goed zijn, maar het simpel te zien voor wat het is zonder het te voeden en aandacht te geven.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om roddel over mijzelf niet als punt te gebruiken om onstabiel en onzeker over mijzelf te worden en er niet meer van te maken dan wat het in mijn fysieke realiteit is.

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s