Dag 128 van 2555; het goede doen gedreven door schuld

Dag 128 van 2555; het goede doen gedreven door schuld  Zelfvergevingen op het willen helpen van mijn kinderen met huiswerk totdat ik er bij neerval.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij niet te realiseren waarom ik de kinderen tot in den treuren wil helpen met hun huiswerk.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om het helpen met huiswerk als een verplichting te zien/voelen, dat wat ik moet doen als moeder om goed te maken wat ik als fout, ten opzichte van hen ervaar.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om de situatie waarin mijn kinderen nu verkeren als iets te zien dat ontstaan is door mijn toedoen en dus als iets waar ik schuld aan heb en de schuld daarvan moet dragen.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij schuldig te voelen dat mijn kinderen weer helemaal opnieuw moeten beginnen met hun schoolopleiding door onze remigratie naar Nederland.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij schuldig te voelen dat mijn kinderen helemaal opnieuw moesten beginnen met hun schoolopleiding door onze emigratie naar Italië 6 jaar geleden.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij schuldig te voelen dat ik mijn kinderen 2x een enorme ommezwaai laat meemaken in hun schoolcarrière en de angst heb dat door mijn grillen zij het niet redden op school en zodoende minder kansen in de maatschappij zullen hebben.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij schuldig te voelen dat ik mijn kinderen dupeer door gedrag dat in mijn eigen belang was voorop te stellen en niet naar het geheel te kijken.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om schuld mijn motivator te laten zijn, voor de hulp die ik wil bieden aan mijn kinderen op het gebied van huiswerk.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om door schuld gemotiveerd mijn kinderen te helpen met hun huiswerk en tegelijkertijd te vrezen voor de tijd die er voor mij nog over blijft.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om frictie te voelen in mij wanneer mijn eigenbelang niet gehonoreerd wordt, terwijl ik dingen moet doen waar ik mijzelf toe verplicht, zoals huiswerkbegeleiding, uit een schuldgevoel.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijn eigen fuck up te willen recht breien en zodoende veel tijd steek in het huiswerkbegeleiden van mijn kinderen om zo het verleden te proberen helen en mij niet te realiseren dat ook schuldgevoel voortkomt uit eigenbelang, zodat ik als goed persoon nog steeds gezien kan worden.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij niet te realiseren dat ik besta uit/in eigenbelang en dat ik mij van daaruit kan veranderen naar een mens die in de schoenen van een ander kan staan en haar daden afstemt op wat in het belang van een ieder is.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om mijn kinderen die begeleiding te geven die nodig is en niet langer energie te geven aan mijn schuldgevoelens.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om te kunnen zien/begrijpen/realiseren waar dit schuldgevoel vandaan komt en het zodoende niet meer als een patroon in andere situaties te herhalen.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om mijn dagindeling niet in te delen in dingen die moeten en daar dan vervolgens emoties aan te hangen die het moeten alleen nog maar zwaarder maken. Mijn dagindeling is een indeling van zaken die gedaan kunnen worden op die dag wanneer het niet in het gedrang komt met andere zaken, alles wat niet is gedaan schuift door zonder er een waarde/oordeel aan te hangen.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om te zien/begrijpen/realiseren dat elke beslissing die ik maak, goed of fout, mijn kinderen zullen mij volgen en er het beste van maken, dus is het aan mij de taak om te overzien wat wel in het belang van een ieder is en wat vanuit eigenbelang gedaan is/wordt.

One thought on “Dag 128 van 2555; het goede doen gedreven door schuld

  1. “Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om mijn dagindeling niet in te delen in dingen die moeten en daar dan vervolgens emoties aan te hangen die het moeten alleen nog maar zwaarder maken. Mijn dagindeling is een indeling van zaken die gedaan kunnen worden op die dag wanneer het niet in het gedrang komt met andere zaken, alles wat niet is gedaan schuift door zonder er een waarde/oordeel aan te hangen”.

    Cool; dankje voor het delen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s