Day 129 van 2555; wie ben ik zonder een betaalde baan?

Day 129 van 2555; wie ben ik zonder een betaalde baan? Zelfvergevingen op het niet hebben van een betaalde baan en het koppelen van zelfwaarde hieraan.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij geen volwaardig lid van de maatschappij te voelen en mij niet te realiseren dat ik niet hoef te werken voor geld om een volwaardig lid van de samenleving te zijn.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij niet te realiseren dat waarde in welke vorm dan ook geld vertegenwoordigt, waardoor ik spastisch probeer te zoeken naar betaald werk om mijzelf waardig te voelen en waarde in de vorm van een salaris te hebben om te bewijzen dat ik zoveel nullen waard ben.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij niet te realiseren dat school mij klaarstoomde voor de maatschappij en zo een radartje te worden in een geheel waar ik mij niet 1 en gelijk aan voelde, omdat ik wist dat het niet in de haak was wanneer geld mijn eigenwaarde bepaalde, maar toch liet ik mijzelf erin geloven en liep ik in de cadans van de maatschappij mee.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij niet te realiseren dat mijn uit de maat lopen met de maatschappij te maken heeft met het uiteindelijk niet geloven in de waarde van geld als eigen waarde en zo mij altijd te hebben verzet om een gewone 9-5 baan te hebben.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij te verzetten tegen het systeem en zoveel mogelijk eigen baas te zijn geweest om mijn eigen boontjes te kunnen doppen, waardoor ik aanliep tegen de maatschappij, omdat ik mij niet gelijk stelde aan de maatschappij.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij te separeren van de maatschappij en zo vanuit ego mijzelf eigenwaarde verschafte door het op mijn manier te doen en mij niet te realiseren dat ik zonder de maatschappij geen business had.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om niet afhankelijk te willen zijn van een economie/maatschappij en mij niet klein en minder te willen voelen dan die maatschappij vanuit polariteit en vergelijking met de maatschappij.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf zonder baan afhankelijk te voelen van mijn partner en mij niet kleiner wil voelen dan mijn partner wat innerlijke frictie geeft en zich openbaart in een laag zelfvertrouwen.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om gedachten te hebben die zeggen dat ik een nietsnut ben en door geen werk te hebben niet veel waard ben voor anderen en mij niet te realiseren wat ik doe uit eigen beweging om mijn steentje bij te dragen aan de samenleving.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijn zijn om te zetten in geld/cijfers, in plaats van te zien wie ik ben in elk moment, en mij niet te realiseren dat mijn meer en meer stabieler worden als een mathematische precisie in cijfers uitgedrukt kan worden want 1+1 is oneindig en kan altijd meer worden door zijn accumulatieve vermogen, terwijl er aan geld een plafond zit tenzij je het bijdrukt.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om eigenwaarde buiten mijzelf te zoeken en te verbinden aan geld, alsof het een beloning is die mij moet stimuleren om van mijzelf te houden, terwijl door er simpelweg te zijn, mijzelf te erkennen voor wie ik ben in elk moment en mijzelf de eigenwaarde gun die mij doet opbloeien tot een volwaardig lid van het leven.

 

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om mijn eigenwaarde los te zien van geld en mijn omgeving.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om mij niet te verwikkelen in polariteiten en vergelijkingen met anderen aangaande werk, aangezien werk een middel of een aangeleerd trucje is om te overleven en niet bepaald wie ik ben in ieder moment.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om gelijk en 1 met de maatschappij te staan en het niet tegen te werken voor redenen van angst of ego, maar te zien voor wat het is en het te gebruiken als een middel net als werk dat een transport middel is om financieel te kunnen bewegen in de maatschappij.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om niet toe te geven aan twijfels over mijzelf, maar te zien waar ik in en als die twijfels nog niet kan staan als leven en als mijzelf.

Advertenties

One thought on “Day 129 van 2555; wie ben ik zonder een betaalde baan?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s