Dag 154 van 2555; het lijkt wel een tafelkleed

Dag 154 van 2555; het lijkt wel een tafelkleed  In mijn DIP- pro opleiding ben ik begonnen met het werken met backchat en moest ik een dagboek bijhouden. Ik heb al veel vaker gewerkt met mijn backchats en dat is eigenlijk nooit een probleem geweest, tot voor kort. Terwijl ik met het lezen en inwerken in de les bezig was wist ik al dat ik mijn backchats moest gaan bijhouden en dus begon ik wat meer dan normaal hierop te letten. Terwijl ik op een avond terug wandelde van de supermarkt, zag ik een donkere man in nette kleiding met papieren in zijn hand een luxe auto uitstappen, hij werd gereden en was duidelijk een zakenman.Voor ik het wist flitste er een stem door mijn geest die zei: “een aap met een pak aan”. Ik kreeg er bijna hartkloppingen van zo erg vond ik het dat ik die gedachte in mijn geest had geaccepteerd en toegestaan. Ik walgde zo gezegd van mijzelf, maar zag ook dat het een stukje van mijzelf was waar ik mee aan de slag moest. Nog geen honderd meter verderop loop ik een vrouw tegemoet die redelijk breed qua postuur was met een gebreide poncho aan met een groot bloemmotief en weer flitste die stem door mijn geest en zei: “het lijkt wel een tafelkleed”. Ook nu voelde ik mij schuldig en wilde ik het wel uit mijn geest wassen/verwijderen. Nog een paar meter had ik te gaan tot ik voor mijn voordeur was en ik was blij toen ik de voordeur dicht kon doen om even geen vreemde mensen te hoeven zien en beoordelen. Grappig alsof het dichtdoen van de voordeur een deur in mijn geest zou dicht laten doen en de backchat zou doen stoppen.

 

Later toen ik echt toe was aan het bijhouden van het dagboek had ik grote moeite met het onthouden en willen opschrijven van mijn backchats, ik ontweek zo gezegd mijn donkere/negatieve kant en blokkeerde het onthouden van de backchats, zodat ze opkwamen en direct weer verdwenen. Ik wist dat ze er waren geweest, maar niet meer wat het was. Daarna kreeg ik een periode van grote rust in mijn geest, geen enkele backchat te bespeuren. Ik ging zelfs zover dat in situaties waar ik backchats zou kunnen verwachten ik aan mijzelf vroeg of ik niet die en die backchat stiekem toch had gehad. Een geweldige verstrengeling in mijn geest ontstond er en ik wilde dit niet langer aanzien en geen onnodige consequenties manifesteren. Ik heb eens diep adem gehaald en tegen mijzelf gezegd dat het nu klaar was en dat ik het dagboek ging starten zonder daar moeilijk over te doen. En natuurlijk lukte dat, want uiteindelijk ben ik degene die de regie heeft over mijn geest en mijn fysieke realiteit in handen heeft.

 

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om de backchat “een aap met een pak aan” toe te laten in mijn geest en reacties op deze backchat te hebben.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om in mijn geest te discrimineren en de jarenlange sociale programmeringen te ondersteunen in mijn geest.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te walgen van mijzelf om een ander in gedachten te discrimineren en mij niet te realiseren dat ik zelf gediscrimineerd ben in het buitenland en dat niet als prettig heb ervaren en mijzelf voorgenomen had nooit iemand te discrimineren.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om teleurgesteld te zijn in mijzelf om mijn belofte met mijzelf om niet te discrimineren te breken.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf te schamen voor de backchat die ik heb en mij niet te realiseren dat deze schaamte alleen maar een afleiding is voor het feit dat ik als goed gezien wil worden en dat deze backchats een bedreiging zijn voor mijn imago.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijn sociale programmering binnen in mijzelf, die ik heb geïmplementeerd, in actie te zien komen als het juiste moment daar is en nog niet te kunnen staan en dit te stoppen alvorens het plaats vindt.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf niet als een oordelend mens te willen zien, terwijl dat wel 1 van de vele personages is die nog in mij zijn.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te geloven dat, nu ik veel minder oordeel dan vroeger, het daar ook mee opgelost is en mij niet te realiseren dat het pas opgelost is als ik het bij de bron aanpak en mij gecorrigeerd heb in de fysieke realiteit totdat het niet meer voorkomt.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om de backchat “het lijkt wel een tafelkleed” toe te laten in mijn geest en reacties op deze backchat te hebben.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om associaties met andere voorwerpen mij een mens te oordelen over haar voorkomen en mij niet te realiseren dat ik ook had kunnen zien dat het patroon mij deed denken aan een tafelkleed en het daar bij te laten.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te verkiezen voor hatelijkheid jegens een ander wanneer mijn geest connecties tussen herinneringen en realiteit maakt en mij niet te constateren dat stap 1 is om de connectie waar te nemen en daar te laten waar het hoort en geen reacties of aandacht eraan te schenken.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om door nieuwsgierigheid in de geest mij te laten verleiden tot het onderzoeken van de connecties die mijn geest maakt om zo op backchats uit te komen om achteraf spijt te hebben van wat de nieuwsgierigheid mij opleverde.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te willen geloven dat ik geen backchats heb en alleen maar goed ben en daardoor schrik van de backchats die ik wel heb, waardoor ik opnieuw in het hier en nu wordt terug gezet en wakker geschut, maar wat ik ervaar als frictie.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om frictie te ervaren wanneer het beeld dat ik over mijzelf heb niet strookt met de realiteit waarin ik mijzelf ervaar.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om omgekeerde backchats toe te laten in mijn geest en zodoende te bedenken wat de backchat geweest zou moeten zijn in een specifieke situatie en mij dan goed te voelen wanneer mijn geest zegt dat ik die backchat echt niet heb gehad en ik dus vrij van elke schuld ben.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te schrikken van mijn donkere kant dat ik mijn backchats opslot doe terwijl ze gewoon achter de kastdeur zitten te wachten om eruit te mogen.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijn ego de scepter te laten zwaaien binnen mijn geest en mij te laten zien dat ik beter ben, goed ben en dat ik eigenlijk geen backchat heb en mij niet realiseer dat ik mijzelf zeer bewust ben van mijn backchat en mijn stand van zaken binnen mijn proces.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijn ego te willen geloven en net zolang ga dwarsliggen, totdat ik als ego denk mijn zin te krijgen of mijn punt gemaakte te hebben.

 

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om te zien/realiseren/begrijpen dat ik een jaar langmijn back chats ga doorlopen en ik dus nog niet klaar ben met deze backchat dimensie, wat inhoud dat het zinloos is om mijzelf voor de gek te houden wanneer ik vooruit wil komen in mijn proces.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om niet meer te schrikken van mijn backchats en mij te schamen en te zien dat ik er frictie mee veroorzaak en zo energie genereer voor mijn geest om op volle toeren verder te gaan, wat niet hetgeen is dat ik voor ogen heb en niet in het belang van een ieder is.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om mijn backchats in zelfoprechtheid in kaart te brengen om zo mijzelf te kunnen corrigeren in mijn fysieke realiteit en zo niet meer te hoeven participeren in backchats als een overlevingsmechanisme van mijn geest.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om het oordelen van andere mensen, terug te brengen naar de elementen, die de connecties in mijn geest hebben mogelijk gemaakt en zo terug te kunnen lopen hoe deze oordelen/backchats zijn ontstaan, om hen niet meer te laten terugkeren.

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s