Dag 156 van 2555; vergelijkend warenonderzoek

Dag 156 van 2555; vergelijkend warenonderzoek  Vergelijken is eigenlijk maar een bizar mechanisme, als ik een HEMA worst vergelijk met een worst van AH, dan is dat om te zien wat er in de ene worst zit en in de andere om zo te komen tot de beste koop, wat niet zo okay is wanneer ik mij goed voel door het doen van de beste koop. Wanneer ik mijn talenten vergelijk met die van mijn zus en zie dat ik beter ben in bepaalde zaken dan is het gevolg hiervan vaak niet zo okay. Ik zal mij dan naar alle waarschijnlijkheid beter voelen dan mijn zus en mij optrekken aan dat beter zijn om mij eigenwaarde te verschaffen. Ook wanneer ik mijn oude auto vergelijk met de nieuwe middenklasser van de buren dan vloeit dat vaak uit in niet okay gedrag. Ik voel mij minderwaardig, omdat ik het met een oude auto moet doen of ik ben jaloers op de buren dat zij zich wel een betere auto kunnen veroorloven dan mij. Wanneer wij aan het vergelijken slaan dan gaat dat bijna nooit goed, simpelweg doordat wij niet neutraal kunnen vergelijken en meteen emoties en gevoelens in de strijd gooien.

Als kind binnen je eigen familie ontstaat er, door vergelijking van de broers en zussen door de ouders, al een onderlinge strijd. Op school worden de leerlingen vergeleken met elkaar of aan de hand van statistieken. Later op de werkplek wordt je vergeleken met collega’s en zal je salarisverhoging afhangen van hoe je in vergelijking tot je collega’s presteert. Je nieuwe partner zal je vergelijken met het ideaalbeeld dat hij/zij in haar geest heeft van hoe je eruit moet zien en wat voor een karakter je moet hebben. Zelfs als wij rampspoed ervaren binnen ons leven dan vergelijken wij ons met anderen om te kunnen zeggen dat anderen het nog erger hebben dan ons of om aan te tonen dat je goed de dupe bent geworden van de situatie.

We vergelijken echter nooit ons eigen handelen met dat wat we denken of zeggen te doen. Vergelijken is iets dat buiten ons afspeelt, in de zin van de competitie die we met anderen aangaan. Wanneer ik zeg dat ik zal stoppen met roken en het vervolgens niet doe, dan vergelijk ik niet mijn goede voornemen met mijn uiteindelijke afwijkende handelen. Nee,dan bedenk ik een excuus waarom ik niet voldoe aan de wens die ik heb uitgesproken of gedacht.

Ons hele leven is 1 groot vergelijkend warenonderzoek, vergelijken om excuses voor ons gedrag te vinden, vergelijken om ons beter te voelen of een permissie te hebben om gedeprimeerd te zijn, vergelijken om en betere aankoop te doen en ons zo meer en beter te voelen. Vergelijken om ons zelf eigenwaarde te verschaffen door het bedenken van redenen over de rug van anderen. Want bleef het maar bij ons beter voelen, zodra we ons minder voelen gaat de geest direct op automatische piloot en vervalt in back chat waarbij de hatelijkheden als een kanon worden afgeschoten naar de ander of de ander zijn/haar bezit, om ons alsnog door kunstmatig ingrijpen beter te voelen. Die beter auto die de buren hebben, die heeft een kleur waar wij niet in zouden willen rijden en echt sportief  of cool is de auto ook niet ook niet. Net zo min als de jurk van onze vriendin die vrij prijzig was en die wij zelf graag hadden gehad maar ons niet kunnen veroorloven, die staat onze vriendin natuurlijk verschrikkelijk, ze lijkt er wel een varken in. De nieuwe bank van je schoonouders is veel te duur voor het bloementjes gordijn dat het is, het is echt een miskoop die wij nooit begaan zouden zijn.

Je voelt het al, het is zeer druk daar boven in onze geest en het zou een stuk rustiger zijn wanneer wij zelf waarde, dus de waarde van onszelf kunnen inzien/waarderen en geen vergelijking buiten onszelf nodig hebben, om zelf van waarde te zijn. Al de hatelijkheden die we gebruiken om ons doel te bereiken hebben allemaal consequenties die we vroeg of laat moeten doorlopen. De vraag is dus waarom zouden we ons leven moeilijker en zwaarder maken als dat niet nodig is?

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om vergelijking te gebruiken om mijzelf beter te voelen over mijzelf en mij niet te realiseren dat dit beter voelen gebaseerd is op energie en dus een aflopende zaak is en moet worden aangevuld, waardoor er een cyclus ontstaat van energie nemen om zo nooit te komen tot zelfwaardering.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om door sociale programmering, vergelijken normaal te vinden en daarom als geoorloofd te bestempelen om mijn shot aan eigenwaarde binnen te halen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij te meten met anderen om zo te kunnen beoordelen of ik op het goede pad zit en mij niet te realiseren dat ik in staat ben om te zien of ik op het goede pad zit wanneer ik mijn zelfwaarde actief zou inzetten in plaats van te negeren en voor hulp buiten mijzelf te zoeken.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om hatelijke back chat niet altijd direct te kunnen terug leiden tot het vergelijken wanneer ik verblind ben door de energetische roes waar ik dan in verkeer.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om vergelijken als eerste reactie te hebben en totaal negeer dat ik dat niet nodig heb wanneer ik okay ben met mijzelf en kan zien waar ik nog moeten werken aan mijzelf.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om vergelijking als competitie te ervaren als een energetische kick, waar ik vervolgens schuldgevoel aan over hou, omdat ik uiteindelijk dit gedrag niet ondersteun dat mij te snel af is en ik achteraf met schuldgevoel het probeer recht te breien.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om wanneer ik in gesprek ben met mijn geest, vergelijking te gebruiken als argumentatie, om mijn gelijk te halen en mij niet te realiseren dat het mijn geest is die ik permissie geef om dit soort dialogen af te laten spelen in mijn hoofd en daarmee de regie over mijn leven uit handen geef.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om vergelijking als echt te beschouwen terwijl het merendeel van de tijd in mijn geest afspeelt en alleen de back chat die eruit voortvloeit komt er als gemanifesteerde consequentie uit in mijn fysieke realiteit.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om vergelijken als waardevol te achten en zelfwaarde volkomen te negeren, omdat vergelijkende ‘quick fix’ vertegenwoordigt en zelfwaarde een proces is om heen te groeien.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om vergelijken als van mijzelf te beschouwen, terwijl het een aangeleerd kunstje is dat door overlevering en moraal en ethisch geoorloofd heden ten dage nog bestaat, maar niets heeft te maken met mijzelf als gelijk aan het leven.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om het vergelijken in de kiem te smoren en te zien aankomen, door geen energie meer te koppelen aan het mijzelf optrekken over de rug van een ander door middel van vergelijken.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om de regisseuse van mijn leven te zijn in het belang van een ieder, waar er geen ruimte is voor vergelijken om mijzelf beter te voelen.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om het proces van zelfwaarde te optimaliseren en te doorlopen, waarbij ik mijzelf niet te zal boycotten door te vergelijken.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om het vergelijken overbodig te maken door niet langer energie ervan te trekken en mijzelf te ondersteunen met mijn eigen graadmeter te weten mijn zelfwaarde.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om niet langer anderen neer te halen voor mijn eigen ‘geluk’ door mijzelf te vergelijken met anderen en als winnaar uit de bus te willen komen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s