Dag 162 van 2555; je hoofd boven het maaiveld uitsteken

equal money capitalism “Wie het hoofd boven het maaiveld uitsteekt, wordt zijn kop eraf gehakt”

 

Wie kent dit spreekwoord niet, wat onze typische Calvinistische roots als Nederlanders, zo goed typeert. Kom niet boven de grijze massa uit, de middelmaat, want dat wordt niet getolereerd. De vraag die ik mij stelde was, door wie wordt dit niet getolereerd? Is er ooit iets afgesproken over de hoogte van het maaiveld, zijn er wetten die ons vertellen wat de hoogte van het maaiveld moet zijn? Eigenlijk niet, wel kun je door het zien van de tradities binnen onze cultuur/samenleving een beetje snappen wat boven en wat net onder het maaiveld zijn betekent. Ik zag dat de hoogte van het maaiveld voornamelijk bepaald wordt door onszelf. Het zijn de beperkingen die wij onszelf opleggen, onze eigen meetlat. Natuurlijk wordt de hoogte van het maaiveld bepaald door onze genetische en sociale programmering en alle opinies en overtuigingen die wij daar weer uit gefiltreerd hebben, plus de ervaringen die wij hebben gehad met het maaiveld, als een bijna fysiek gemanifesteerd fenomeen dat ons afhield van dat te doen dat het beste was voor iedereen.

 

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om het maaiveld als iets buiten mijzelf te ervaren wat mij dicteert wat ik wel en niet kan doen als het gaat om het voortouw nemen of anders te handelen dan mijn directe medemens.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om door het door mij gecreëerde maaiveld een versnelde hartslag te ontwikkelen, zodra ik ‘denk’ dat ik boven het maaiveld uitsteek met een actie die niet getolereerd gaat worden volgens mijn opinie.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijn opinies, die gebaseerd zijn op grotendeels angsten om grip op mijn buiten wereld te houden, als leidraad te gebruiken over hoe mij te verhouden als het gaat om het maaiveld.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om angst te ontwikkelen zodra ik denk aan het boven het maaiveld uit steken wat niet getolereerd gaat worden, volgens mijn eigen inzichten en peilingen.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om het wel of niet boven het maaiveld uitsteken te koppelen aan gevoelens/emoties. Wanneer ik positief ben over de zelf bedachte uitkomst dan steek ik graag een paar meter boven het maaiveld uit, ben ik negatief hierover, wat alleen na de handeling/uitspraak zich ontwikkeld dan wil ik zo snel mogelijk terug in mijn hol kruipen.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om positief gestimuleerd te worden om mijn hoofd boven het maaiveld uit te steken, waneer ik positieve ervaringen heb die hierop lijken  en zo een graadmeter wordt om de sprong te wagen of wanneer ik direct positieve feedback terug krijg na mijn hoofd boven het maaiveld te hebben gestoken.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om negatief te eindigen na mijn hoofd boven het maaiveld te hebben uitgestoken, doordat er geen feedback komt of ik feedback krijg die mij beangstigt en doet inzien dat ik beter niet meer dit gedrag kan tentoon spreiden.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij niet te realiseren dat feedback de enige manier is waarop ik mij laad leiden om mijn hoofd boven het maaiveld uit te steken en vervolgens nieuwe opinies en overtuigingen mee te maken als leefregels waaraan ik mij beter kan houden wil ik mijn hoofd niet nogmaals stoten.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om negatieve feedback of door mij als negatief ervaren ervaringen met het uitsteken boven het maaiveld als heel vervelend te ervaren en mogelijke kans op uitstoting van de groep/samenleving.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te vrezen om uitgestoten/verstoten te worden wanneer ik mij niet confirmeer aan de hoogte van het maaiveld dat ik zie als een set regels buiten mijzelf in afscheiding van mijzelf waar ik mij aan moet houden als een overlevingsdrang.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om bij het besef dat ik mijn hoofd te ver boven het maaiveld heb uitgestoken ik onmiddellijk wil weg kruipen in mijn hol en mij niet te realiseren dat dit een verlangen is om in mijn geest mijzelf terug te trekken uit angst om bekritiseerd te worden en uitgestoten te worden.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om de geest als plek te zien waar ik gesust en gekoesterd kan worden wanneer de boze buitenwereld zo gemeen is en kritiek vertoont en mij niet te realiseren dat de angst voor deze boze buitenwereld mij in de eerste plaats was aangepraat door de geest.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij niet te realiseren dat kritiek vanuit mijnbuitenwereld alleen maar zo hard aankomt omdat ik er vervolgens nog eens kritiek overeen gooi naar mijzelf toe en mijzelf bevestig dat ik mijn hoofd niet boven het maaiveld had moeten uitsteken.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij niet te realiseren dat de grootste kritiek bij mijzelf vandaan komt en ik door angst bepaal hoe ik in het leven sta van moment tot moment en of ik dus deze kritiek aan mij laat knagen of niet.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij niet te realiseren dat ik mijn eigen ‘dag des oordeels’ ben ieder dag weer opnieuw en dat ervaar als ‘wat de dag mij brenge moge’, denkende dat daar weinig aan te doen is aan deze random ervaringen waar ik mee te maken heb in mijn bestaan.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij niet te realiseren dat ik mijn eigen kop eraf hak, elke keer als ik niet conform mijn eigen verwachting mijzelf in de markt zet en vervolgens vrees ik te worden verstoten uit deze markt, waar ik eerst zelf alle regels voor heb bedacht, om zo te kunnen wijzen naar de ander die het mij onmogelijk maakt om boven het maaiveld uit te steken.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij niet te realiseren dat ik zelf allerlei obstakels opwerp en realiteiten creëer waardoor ik kan zeggen dat het voor mijn eigenbelang is dat ik niet mijn hoofd boven het maaiveld uitsteek en dus kan berusten in wat is zonder enige verandering te laten plaatsvinden in een situatie die schreeuwt om verandering.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om de kop van Jut te voelen en alle ogen op mij gericht voel terwijl ik mijn hoofd boven het maaiveld uitsteek, maar het zijn mijn ogen des oordeels die ik op mijzelf richt en waardoor ik mijzelf afschiet.

 

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om wanneer ik boven de middelmaat uitsteek vrij te zijn van emoties/gevoelens/angsten, waardoor ik door mijn opinies en overtuigingen heen kan kijken en ze kan zien voor wat ze zijn en wat ze veroorzaken, wat mogelijk maakt dat ik kan staan voor verandering en het voortouw kan nemen en als levend voorbeeld voor anderen kan zijn in het proces van verandering.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om mij te realiseren dat ik mijzelf beperk door mijzelf te bekritiseren als zijnde de ogen van de buitenwereld gebaseerd op angsten van mijzelf en dus dit niet meer te laten gebeuren.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om feedback van anderen niet mijn levens leidraad te laten zijn door dit te labelen als positief en negatief, waardoor het in de polariteiten sfeer terecht komt en gewogen wordt door de geest die het in angsten omzet.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om mijn kop niet te laten afhakken door angsten die ik accepteer en toesta als excuus om niet te hoeven veranderen en comfortabel in de situatie te verblijven die ik onder invloed van de geest als veilig acht zonder dit te toetsen aan mijn fysieke werkelijkheid.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om de angst voor het uitsteken boven het maaiveld niet meer fysiek te maken en de versnelde hartslag als het zich voordoet met de 4 tellen ademhaling te kalmeren en mijzelf terug te brengen naar ‘hier’.

2 thoughts on “Dag 162 van 2555; je hoofd boven het maaiveld uitsteken

  1. Pingback: Dag 504 – Bepaald door ervaringen | Reis van ziel naar Leven

  2. Pingback: Dag 504 – Bepaald door ervaringen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s