Dag 170 van 2555; toch vlooien

equal money capitalism

Een paar dagen geleden zag ik mijn katten verwoed op hun rug bijten, anders dan het grondige schoonmaken dat een kat doet. Het was alsof er ineens heftige jeuk achterop het lijf ontstond en waar mijn katten geen halve maatregelen wilde gebruiken om dit jeuken direct te laten stoppen. De oudste kat zat zelfs na zijn rug te hebben gebeten, iets onzichtbaar voor mijn oog na te jagen, en toen dacht ik: wacht eens even! Aangezien mijn katten de afgelopen 5 jaar nog nooit geplaagd zijn door vlooien, legde ik niet meteen de link met vlooien. Een paar weken terug hadden de katten een uitbraak van lintworm, wat volgens de informatie die voorhanden is bijna altijd wordt veroorzaakt door vlooien, maar dat begreep ik toen niet goed aangezien de katten niet heftig aan het krabben waren. Nu weet ik dat niet alle katte heftig krabben bij vlooien. Mijn fantasie/verbeelding van het hebben van vlooien was het constant zichzelf krabben van de kat. Dus enige referentie had ik niet. De vorige keer had ik de lintworm nog afgeschoven op het eten van rauwe kip, maar dat was ik gestopt om zo het verschil te kunnen zien.

 

Na nog wat onderzoek was het mij duidelijk, mijn katten hadden vlooien en ik moest eraan geloven. In al die jaren had ik 1x bij de oudste 2 katten Frontline gebruikt aangezien we buiten naast een geitenboerderij woonden. Uiteindelijk durfden de katten niet alleen naar buiten met al de dieren op de boerderij en verhuisden wij naar een tijdelijk appartement wat hen tot binnen katten maakte. Hier begon ik met biergist en dat heb ik al de jaren dat zij buiten hebben geleefd als anti-vlooien en teken middl gebruikt. Geen enkel probleem, altijd hadden zij een mooie zachte gezonde vacht. Tot wij remigreerden naar Nederland en in een bijna alleen maar binnen setting terecht kwamen. Het kwam niet in mij op om nu ineens chemische goedjes te gaan gebruiken. Toch hoorde ik gisteren van anderen dat ook zij binnenkatten met vlooien hadden en er werd zelfs gesproken over resistentie van de vlooien tegen chemische middelen. Ik zag dat ikzelf bleef hangen in het willen achterhalen van het waarom. Mijn opinie was: katten die binnen leven krijgen geen vlooien. Mijn realiteit was een tweede uitbraak van lintworm in korte tijd, dus vlooien, afgeleid van het gedrag van mijn katten. Ook had ik al lichte diarree waargenomen en overgeven, wat allemaal aanwijzingen waren voor lintworm. Mijn opinie en mijn realiteit gaven frictie en ik wilde mijn opinie aanhouden, ik wilde pot-Jan-dorie gelijk hebben! Binnen katten krijgen geen vlooien en ik moest uitvinden hoe dat wel kon gebeuren! Dat was mijn insteek en het laatste beetje olie op het vuur was deze opinie van mij: alle chemische middelen zijn altijd slecht en bedreigen het leven. Dus je begrijpt het al, ik moest mijzelf naar de dierenwinkel sleuren om een anti-vlooien middel te halen.

 

In de dierenspeciaalzaak werd ik door een alleraardigst tienermeisje, een zaterdagskracht, geholpen. Toen ik mijn verhaal begon zag ik de onzekerheid in haar ogen. Ik wilde haar steun voor het feit dat het raar is dat ik katten met vlooien had en ik schatte in dat zij mij die steun niet ging verlenen en niet zo goed wist wat ze met de situatie aan moest. Ik stond in mijn geest al op het punt om de winkel te verlaten, maar fysiek dwong ik mijzelf om te blijven en netjes anti-vlooienmiddel te kopen en dan pas te vertrekken. De bazin kwam erbij en bevestigde wat het meisje had gezegd, dus liet ik mijn houding van mijn gram halen over de rug van anderen en steun willen voor mijn opinies varen. Als troost kreeg ik 3 zakjes luxe brokjes waarvan ik wist dat mijn katten als gekken erop af gaan en droop ik af met de wetenschap dat ik mij moest aanpassen aan het systeem en dat dwarsliggen in dit geval de gezondheid van mijn katten zou schaden. Die trekjes van dwarsliggen  zijn nog steeds overal in mijn realiteit aanwezig, toch begin k steeds meer en steeds sneller in te zien dat ik niets bereik met dwarsliggen, omdat dat niets meer en niets minder is dan een gevecht met mijzelf aangaan. Het systeem moet veranderd, maar dan zal ik eerst moeten veranderen.

 

De katten hebben hun anti-vlooien druppels gehad en de lintworm medicatie is onderweg. Goed zorgen voor mijn katten betekent niet op de bres springen voor mijn eigenhandig gecreëerde opinies. Nee, goed zorgen betekent, goed geïnformeerd zijn, zelf onderzocht hebben en het met andere katten eigenaren checken. Grappig hoe moeilijk wij ons het leven kunnen maken door al die opinies die wij creëren en waar wij voor in de bres willen springen.

 

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om de opinie “katten die binnen leven krijgen geen vlooien” te hebben, te geloven en als geestesrealiteit naast mijn fysieke realiteit te laten draaien.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om de opinie “alle chemische middelen zijn altijd slecht en bedreigen het leven” te hebben, te geloven en mijn geestesrealiteit die daaruit voortvloeide bovenop mijn fysieke realiteit te plaatsen waardoor mijn handelen een handelen vanuit deze opinie als startpunt werd.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om geen anti-vlooienmiddel te gebruiken dat chemisch van aard is vanuit de opinie en mijn startpunt dat katten binnen geen vlooien kunnen krijgen.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om geen enkele andere bron van informatie binnen te laten komen, omdat mijn opinie alle ruimte al inneemt.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf door het geloof in opinies te bevooroordelen, waardoor ik niet meer kan zien /afwegen wat in het belang van een ieder is.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijn gelijk te willen behalen over het feit dat katten die binnen leven geen vlooien kunnen krijgen, simpelweg omdat ik cognitief gezien geen argumenten kan bedenken die het voor mijn bevooroordeelde geest aannemelijk maakt dat dit mogelijk is.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijn kennis en informatie als referentiepunt te nemen voor het aannemen van opinies en zo mijn standpunt in het leven te bepalen.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijn informatie en kennis boven alles en iedereen te stellen en een ander af te keuren wanneer ik denk niet gesteund te worden in mijn kennis en informatie.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om gelijk te willen hebben, als een voortvloeisel van mijn ego, op basis van mijn kennis en informatie.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om een tunnelvisie te ontwikkelen door het aanhangen van mijn opinies en die vervolgens ook fysiek uit te werken in mijn fysieke realiteit.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om chemische middelen als slecht en als de vijand te zien door mijn opgedane kennis en informatie over deze middelen, terwijl ik over het hoofd zie dat soms dit soort middelen als een brug kunnen dienen totdat het probleem echt is aangepakt bij de bron.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om angst te hebben voor chemische middelen als zijnde een bedreiging van mijn leven, terwijl ik mij niet realiseer dat ik niet kan leven wanneer ik binnen mijn geestesrealiteit functioneer gebaseerd op sociale programmering.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om bang te zijn van het leven berooft te worden terwijl ik niet weet wat echt leven is.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om bang te zijn van chemische middelen  en mij niet te realiseren dat ik bang ben van het niet hebben van voldoende kennis en informatie op de ze middelen en wat zij eventueel kunnen doen in mijn lijf, dus is mijn eerste afweermechanisme afscheiding en angst.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij af te scheiden van chemische middelen uit de angst van het niet precies begrijpen op een cognitieve wijze.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om afscheiding als probleemoplossend gedrag aan te dragen en niet te zoeken naar wat een chemisch middel doet ten opzichte van meer natuurlijke middelen, maar het bij voorbaat af te schieten uit angst dat het mij zal schaden.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om de opinie te hebben dat alle natuurlijke middelen helpen en zeker niet schaden .

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om deze opinie mijzelf te laten verblinden voor eventuele nadelige gevolgen van meer natuurlijke middelen en mij niet te realiseren dat angst voor het niet weten bij chemische middelen mij doet stoppen van gebruik hiervan, maar het gebrek van kennis en informatie bij natuurlijke middelen mij niet in angst doet gaan.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om door mijn opinie dat natuurlijke middelen goed voor mij zijn per definitie en daardoor mijn kritische onderscheidingsvermogen totaal in de wind wordt geslagen door mijzelf en ik mij veilig waan.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij niet te realiseren dat deze opinies op positieve gevoelens zijn gestoeld en dus positief en negatief geladen zijn waardoor ik het positieve gevoel als goed zie en het negatieve gevoel als slecht zie, zonder er daadwerkelijk naar te kijken.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij niet te realiseren dat ik eigenlijk op de automatische piloot ga en denk/voel dat ik goed bezig ben, terwijl mijn realiteit mij anders laat zien.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om dwars te willen liggen en niet met het systeem mee te willen stromen en mij niet te realiseren dat ik een gevecht met mijzelf aanga als zijnde een weerspiegeling van het systeem.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om dwarsliggen als positief te labelen en het daadwerkelijk iets doen aan de situatie te zien, terwijl ik mij niet realiseer dat ik in afscheiding ben met het systeem en daardoor in angst leef met het systeem en meer consequenties creëer dan ik voor mogelijk houd.

 

Wanneer en als ik mijzelf zie vastbijten in opinies en mijn gelijk wil halen dan stop ik en haal ik adem.  Ik realiseer mij dan dat ik mijn geestesrealiteit aan het leven ben en niet meer in contact sta met mijn fysieke realiteit, dus stop ik en haal ik adem en haal ik mijzelf terug in het hier en nu door even gas terug te nemen en te zien wat ik aan het doen ben dat zoveel energie in mij losmaakt.

 

Wanneer en als ik mijzelf zie dwarsliggen uit angst voor het systeem dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer mij dan dat ik het systeem ben en dat vechten tegen mijzelf geen resultaten anders dan consequenties zullen opleveren. Dus ik stop en adem en blijf in het her en nu en ga mee met het systeem en bestudeer het systeem om het te begrijpen en te benaderen met zijn eigen manier van doen om vervolgens verandering te laten plaatsvinden.

 

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om zodra ik zie dat ik op de automatische piloot ga, binnen mijn opinies gebaseerd op informatie en kennis door sociale en genetische programmering, gas terug te nemen en te stoppen.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om mijn angst onder ogen te zien voor chemische middelen en werkelijk te zien voor wat het is.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om altijd eerst zelf te onderzoeken of door verschillende mensen mij iets uit te laten leggen om zo gefundeerd informatie over iets te hebben.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om het leven boven mijn geestesrealiteit/virtuele realiteit te stellen, niet omdat het meer is maar omdat het fysiek is en daardoor echt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s