Dag 203 van 2555; geautomatiseerde woorden als kleine pakketjes voorgeprogrammeerde informatie

equal money capitalismIk schreef in een mail naar iemand dat ik het programma Word zo iets verschrikkelijks vond door zijn geautomatiseerde processen. Later herhaalde ik die woorden nog eens tegen mijzelf en zag ineens wat ik eigenlijk had gezegd. Het programma Word, wat vertaald woord betekent gaf ik de schuld van het geautomatiseerd zijn. Met andere woorden: geautomatiseerde woorden die kleine pakketjes voorgeprogrammeerde informatie zijn. En die kleine pakketjes voorgeprogrammeerde informatie vind ik hoogst irritant. Wat natuurlijk iets over mijzelf zegt, het geïrriteerd zijn over mijn gebruik van geautomatiseerde woorden die ik accepteer en toesta te bestaan in de hoedanigheid zoals zij die nu aan mij voordoen, als kleine pakketjes voorgeprogrammeerde informatie. Het punt is, we weten allemaal wat er mis is aan onze wereld/werkelijkheid, we weten waar ‘em de kruks zit, en dat vertaald zich dan in irritatie. Een irritatie die wij graag als schuld afschuiven op iemand/wat anders dan onszelf, maar die natuurlijk in essentie een geïrriteerdheid met onszelf is. Dit is ook waarom het herdefiniëren van onze woordenschat zo belangrijk is, de woorden ontdoen van deze kleine pakketjes voorgeprogrammeerde informatie en zo te definiëren dat het woord in het belang van een ieder kan worden gebruikt.

 

Probleem:

 

Geïrriteerdheid met Word als de geïrriteerdheid met mijzelf over het automatisch gebruik van woorden die kleine pakketjes van voorgeprogrammeerde informatie zijn. Dus de geïrriteerdheid over mijn acceptatie en toestaan van woorden en het gebruik van deze woorden, wetende dat ze niet in het belang van een ieder zijn.

 

 

Oplossing:

 

Het herdefiniëren van mijn woordenschat, stap voor stap, adem na adem. Ondanks dat ik al begonnen ben lijkt het een oneindig proces, toch is het een proces dat ik moet ondernemen/aanpakken om verandering te kunnen creëren.

 

 

Beloning:

 

Woorden kunnen spreken/schrijven/horen zonder die geïrriteerdheid die in weze het mijzelf beschuldigen is, maar in plaats daarvan woorden te kunnen gebruiken die vrij zijn van een programmering die mij vasthoudt in een wereld van misbruik en ongelijkheid, waarin vooruitgang bijna onmogelijk is.

 

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij te irriteren aan een computer programma en mij niet te realiseren dat ik te maken heb met irritatie naar mijzelf toe.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te blijven hangen in deze irritatie van het computer programma en geen stappen te ondernemen om te zien waar ik deze automatisering kan opheffen.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij niet te realiseren dat ik die irritatie over het gebruik van woorden met een lading/programmering zou kunnen omzetten in verandering door de woorden te herdefiniëren.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij niet te realiseren dat ik mijzelf niet goed voel bij het feit dat ik kleine pakketjes voorgeprogrammeerde informatie gebruik en daar doorsnee niet bij nadenk.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om het geautomatiseerde gebruik van woorden met een lading/programmering te zien als zo is het nu eenmaal en mij niet te realiseren in het moment dat het anders kan.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij niet te realiseren dat ik er tegenop zie de berg van woorden, die nog zal moeten worden hergedefinieerd, aan te pakken.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om angst te hebben dat ik niet alle woorden juist zal kunnen herdefiniëren en het zo een eindeloos proces zal worden waar ik in verstrikt raak en niet meer uitkom.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om een doomscenario aan te hangen met betrekking tot herdefiniëren van woorden om zo een achterdeurtje te hebben en te kunnen zeggen: zie je wel dit is onbegonnen werk, het lukt nooit.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij niet te realiseren dat dit gevoel van teveel en het lukt nooit om al mijn woorden te herdefiniëren de angst voor verandering is en ten grondslag ligt aan mijn eigen programmering.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om anderen/andere zaken te beschuldigen voor het feit dat ik mijzelf geïrriteerd voel, maar dit niet wil voelen als een tekortkoming van mijzelf dus het afschuif op wat/iemand anders.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om herdefiniëren te koppelen aan falen en daarom dit proces als zwaar te ervaren.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij niet te realiseren dat verandering in eerste instantie door mijzelf geboycot wordt en ik dus degene ben waar verandering moet starten.

 

 

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om simpelweg mijn woorden te herdefiniëren zonder daar een lading van zwaarheid en onmogelijkheid aan te verbinden.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om het woord herdefiniëren te herdefiniëren, zodat ik het kan ontdoen van de lading die het nu voor mij heeft.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om verandering van mijzelf en verandering van mijn fysieke werkelijkheid niet in de weg te staan.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om niet langer woorden als, geautomatiseerde pakketjes van voorgeprogrammeerde informatie, te gebruiken.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s