Dag 207 van 2555; sleur of humeur

equal money capitalismHet is tijd om eens naar het woord sleur te kijken, het is een woord dat negatief geladen is voor mijzelf. Sleur is iets wat je moet voorkomen, want anders wordt het saai. Ik doe er aan de ene kant dan ook alles aan om sleur te voorkomen, maar aan de andere kant breng ik sleur in mijn leven vanuit het oogpunt van gemak. Ik breng een zekere mate van sleur in mijn leven, om zo het reilen en zeilen van mijn dagelijkse leven te vergemakkelijken. Dus wat is nu wel sleur en wat is niet sleur? Het heeft te maken met de mindset waar ik in ben en welke emoties/gevoelens een rol spelen in dat moment. Wat je haast humeur zo kunnen noemen, wanneer mijn muts ernaar staat dan is sleur okay en wanneer ik het zie als beperkend dan is het ineens niet meer okay. Vaak wanneer anderen erbij betrokken zijn dan slaat sleur sneller om naar negatief dan wanneer ik alleen met mijzelf te maken heb. Steeds hetzelfde doen met dezelfde mensen wordt een verplichting en een beperking maar elke week vaste gerechten in het menu is een geautomatiseerde gemakkelijkheid waar ik niet bij na hoef te denken wat ik dan als prettig ervaar. Het lijkt dat sleur veroorzaakt vanuit mijn eigen beweging, iets prettigs is en sleur veroorzaakt in samenhang met anderen is onprettig en een verplichting. Heet dat niet met 2 maten meten?

 

Betekent dit, dat wanneer een ander frequent in mijn leven is en herhalende zaken met mij beleeft mij in een sleur brengt? Nee zo eenvoudig ligt het niet, het is niet zo dat alle bemoeienis van buitenaf op frequente basis als sleur door mij wordt gelabeld. Ook kan ik plots zelf iets stoppen te doen omdat ik dat als beperkend en als sleur zie, dus wat maakt het tot sleur, wat is het triggerpoint dat mij de mindset van sleur doet laten binnengaan? Wanneer het niet voldoet aan mijn verwachtingen, ik schiet het dan liever af als sleur en maak het zo legitiem om te stoppen, dan te wachten tot het escaleert en ik mij als falend voel in de bezigheid die ik als te beperkend/herhalend beschouw. Dus sleur is een beschermingsmechanisme van mijn ego. Het is een vrijbrief om eruit te stappen alvorens ik/mijn ego gezichtsverlies gaat lijden. Ook de maatschappij ziet sleur als iets ongewenst/negatiefs, wat maakt dat niemand zal zeggen: hoe kun je die sleur nu opgeven, had nog even gewacht.

 

Sleur = S leur = S. is met zichzelf aan het leuren. Het dralen met mijzelf om te zien waar ik de sleur kan afkappen om zo uit een situatie/bezigheid te kunnen stappen op legitieme basis, zodat ik mijn gezicht niet verlies. Ik zou sleur ook kunnen zien als een sierlijke draai, een sleur geven aan mijn leven, zodat alles geautomatiseerd en vergemakkelijkt is en alles aan bod komt dat moet gedaan worden op een dag. Wanneer ik een sleur aan mijn dag geef en daar emoties/gevoelens aan koppel, ja dan wordt het een ander verhaal, dan wordt het onvoorspelbaar en eerder de polariteit van sleur zoals ik dat nu ervaar.

 

Probleem:

 

Ik heb het woord sleur als negatief gelabeld door ervaringen en programmering en koppel er vervolgens emoties/gevoelens aan wat een bezigheid/situatie op het ene moment positief maakt en op het andere moment negatief.

 

Oplossing:

 

Het woord sleur losmaken van emoties/gevoelens evenals de eraan gekoppelde bezigheden/situaties.

 

Beloning:

 

Het woord sleur zien/ervaren los van emoties/gevoelens, dus beleven in het hier en nu, waardoor ik in het moment kan zien of de sleur in het belang van alle participanten is of dat het beperkend is.

 

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om sleur als negatief te zien en daarmee de ervaring meteen zwaar te maken, waardoor het moeilijk wordt om van deze zwaarte los te komen en daadwerkelijk te zien waar ik mee bezig ben.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om sleur door humeur/mindset te laten bepalen en zo door de bril van mijn eigen emoties/gevoelens van mijn verleden heen te kijken.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om sleur als excuus te gebruiken om gezichtsverlies te voorkomen.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om de opinie te hebben dat sleur iets is dat je moet voorkomen.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om anderen eerder de schuld te geven van een ontstane sleur dan wanneer ik sleur in mijzelf constateer.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om sleur aan de ene kant makkelijk te vinden en aan de andere kant vervelend en mij niet te realiseren dat de vervelende sleur altijd een sleur is die met interactie met anderen te maken heeft en zodoende een situatie is waar gezichtsverlies geleden kan worden.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf te laten aansturen door mijn ego en daadwerkelijk te geloven in gezichtsverlies en mij niet te realiseren dat de emoties/gevoelens vanuit mijn verleden ervoor zorgen dat ik een gevoel van falen zou kunnen oplopen.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om situaties/handelingen te stoppen omdat het niet voldoet aan mijn verwachtingen en mij niet te realiseren dat deze verwachtingen surreëel zijn wat in mijn geest ontwikkeld is en niet aan de fysieke werkelijkheid getoetst is.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te geloven dat ik faal wanneer ik niet voldoe aan mijn verwachtingen gebaseerd op fictie gemaakt in mijn geest.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om teleurgesteld te zijn in mijn falen door niet te voldoen aan mijn fictieve verwachtingen.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om dit falen als de sleur te willen stoppen uit angst voor nog meer falen en gezichtsverlies.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij niet te realiseren dat ik ook een sleur aan mijn leven kan geven als een sierlijke draai die het mij mogelijk maakt om gemakkelijk mijn dagelijkse leven te leiden.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij niet te realiseren dat ik tot op heden het woord sleur alleen vanuit een negatief perspectief heb bekeken en mij moeilijk kan voorstellen dat het ook iets positiefs kan zijn door jarenlange uitvoering van voorgeprogrammeerd zijn.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij niet te realiseren dat wanneer ik aan het woord sleur emoties/gevoelens koppel ik dan te maken krijg met de polariteit van sleur, onvoorspelbaarheid wat alle stabiliteit om zeep helpt.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te participeren in de polariteit van voorspelbaarheid en onvoorspelbaarheid.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij niet te realiseren dat deze sleur oftewel systematisch zaken op herhalende wijze doen iets is dat naadloos aansluit met de manier van doen van mijn geest, waardoor er samengewerkt kan worden.

 

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om de emoties/gevoelens van mijn verleden los te maken van het woord sleur.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om de emoties/gevoelens van mijn verleden los te maken van de ervaring sleur.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om in het hier en nu te blijven terwijl ik mijn herhalende taken en situaties beleef om zo niet te vallen voor de verwachtingen die door de geest geschapen zijn.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om sleur als een sleur aan het leven geven als een sierlijke draai te ervaren en zo in het moment te bepalen waar herhaling en voorspelbaarheid wenselijk zijn en waar niet om dat het niet in het belang van een ieder is.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s