Dag 211 van 2555; hou je mond als je de woorden die je spreekt niet kunt leven

equal money capitalismWie kent het niet dat wanneer je enthousiast bent en iets wilt beginnen of iets wil gaan doen en alvorens het te doen heb je het erover met je vrienden, familie of collega’s. Als het iets is dat tot de verbeelding spreekt van anderen of wanneer anderen vinden dat het echt iets voor jou is om te doen dan zul je positieve bevestiging krijgen van de ander. Dit voelt goed deze bevestiging, het is alsof je al hebt gedaan wat je wilde gaan doen. Zo’n voornemen om iets te gaan ondernemen/doen kan dan verschillende kanten opgaan, of je begint eraan en zodra de positieve bevestiging van de ander wegebt stopt ook jouw motivatie, of je begint er niet eens aan want na de eerste positieve oppepper van de ander keert de andere zijde van de polariteit zich naar je toe en wordt het een enorme drempel om nog overheen te gaan. In beide gevallen doe je uiteindelijk niet wat je jezelf hebt voorgenomen, omdat je hypothetisch sprak en het vervolgens al had geleefd in je geest wat de fysieke werkelijkheid alleen maar tot iets lastigs maakt dat niet in lijn is met wat je al had beleefd in de geest.

Ik ben zelf op zo’n punt aangekomen waar ik dit soort voornemens niet meer deel, totdat ik gelijk aan het voornemen kan staan en mijn woorden kan leven. Ik heb in het verleden vaak genoeg mijn hoofd gestoten op deze manier en mooie zaken laten liggen door dingen ingewikkelder te maken dan ze zijn en uit een soort van angst om te falen mijn plannen niet uit te voeren. Dit is zelfsabotage en kan dan ook niet geaccepteerd worden. Doelen stel je voor jezelf of met een groep als jezelf en het verbaal delen als een soort van verbale diaree is niet nodig, dat is streling van het ego. Het doel en de woorden die je voor jezelf hebt geformuleerd om het doel tot leven te laten komen zul je moeten leven en alleen als levend voorbeeld kan je met succes dit doel met anderen communiceren en uitleggen aan diegenen die erin geïnteresseerd zijn.

Probleem:

Prematuur je doelen delen met anderen op zoek naar positieve bevestiging, waardoor het verkrijgen van de positieve bevestiging een doel op zich wordt en verheven boven het startdoel.

Oplossing:

Geen doelen delen met anderen zolang je niet kunt staan als de woorden van je doel en je positieve bevestiging nodig hebt van buiten jezelf om aangespoord te worden.

Beloning:

De woorden leven die je spreekt en daardoor jezelf bewust zijn van de interconnectie die je hebt met anderen in je wereld waardoor je een levend voorbeeld kunt zijn door de woorden die je spreekt en leeft.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om bang te zijn dat wanneer ik mijn doelen niet deel met anderen ik geen positieve bevestiging krijg en daardoor niets heb om op te gaan/starten.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij niet te realiseren dat de positieve bevestiging vanuit mijzelf moet komen, zodat ik mijn eigen motivator ben en mijzelf zo aanstuur.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om zo enthousiast te zijn over een doel dat ik het met iedereen wil delen ook al weet ik dat ik nog niet kan staan als de woorden die ik spreek.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om de energie die wordt gegenereerd door het prematuur delen van doelen te gebruiken om een eigen variant ervan in de geest te creëren waardoor mijn fysieke werkelijkheid ondergeschikt raakt aan mijn binnenwereld.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij te verkneukelen aan iets dat er niet is in de fysieke werkelijkheid en alleen als energie bestaat in de geest.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om wanneer de energie opraakt ook mijn motivatie voor het verwezenlijken van mijn doelen opraakt en mij niet te realiseren dat ik niet mijn woorden leef maar mijn energie.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijn doel als een premature ejaculatie in het niets te laten verdwijnen en mij op mijn rug te rollen om in slaap te vallen en niet meer aan mijn doel te denken.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om zodra de energie op is, ik met de werkelijkheid geconfronteerd word en zonder energie zie ik niet mijzelf mijn doelen verwezenlijken, maar eerder drempels opwerpen om niet aan mijn doel te kunnen voldoen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om drempels op te werpen en niet aan mijn doel te kunnen voldoen als een soort van achterdeurtje om niet geconfronteerd te worden met mijn angst om te falen en niet mijn woorden te kunnen leven.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om bang te zijn voor de fysieke werkelijkheid van mijn doelen, terwijl ik mijn doelen die in de geest gecreëerd waren toejuichte, terwijl ik werd aangespoord door positieve bevestiging van anderen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om met zevenmijlslaarzen door mijn leven te willen stappen en ongeduldig te zijn met het verwezenlijken van mijn doelen en mij niet te realiseren dat ik eerst moet kunnen staan als mijn woorden om ze vervolgens te kunnen leven als mijzelf en dat vereist tijd en oefening.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om met de snelheid van de geest door mijn fysieke leven te gaan en mij niet te realiseren dat ik in de geest niet alles kan overzien, aangezien de geest niet handelt in het belang van een ieder, maar geheel en alleen in eigenbelang.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij niet te realiseren dat het een daad van eigenbelang is wanneer ik doelen verwezenlijk op basis van energie.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om alles wat ik weet door eigen ervaring, in de wind te slaan en te gaan voor een doel gebaseerd op energie als positieve bevestiging.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te geloven dat ik positieve bevestiging nodig heb voor het behalen van mijn doelen en mij niet te realiseren dat daadkracht in mij is en ik alleen maar die daadkracht hoef te leven net als de woorden van mijn doelen om zo een voorbeeld te zijn en niet een schreeuwend reclame bord langs de weg voor mijn doelen die energie nodig heeft om de neonverlichting te laten branden.

Ik vergeef mijzelf dat ik niet heb geaccepteerd en toegestaan om te leven in het moment en mijn doel leef in de toekomst en het verleden als een ding en niet als een deel van mijzelf.

Wanneer en als ik mijzelf een doel door energie te leven in plaats van mijn woorden te leven dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer mij dat de gevolgen van het gaan op energie als motivatie een valkuil is waar emoties als angst, falen en minderwaardigheid op de loer liggen. Ik stop de energie afhankelijkheid en haal adem.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om gas terug te nemen wanneer ik een doel stel in mijn leven en te zien hoe ik mijn woorden kan leven of wat er nog nodig is om mijn woorden te kunnen gaan leven.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om mijn doelen niet als verbale diaree rond te spuiten, maar mijn doelen te ventileren als een levend voorbeeld door te doen.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om geen extra drempels op te werpen bij het realiseren van mijn doelen door energie als mijn motivator te gebruiken.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om energetische afhankelijkheid bij het stellen van doelen direct kort te sluiten.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s