Dag 217 van 2555; maar grootmoeder wat heb je grote oren – deel 2

equal money capitalismGisteren kwam ik op de onderstaande probleem, oplossing, beloning opsomming uit en vandaag zal ik een aanzet maken om de lagen/dimensies te ontleden om zo verder op de bodem van dit probleem te komen.

Probleem:

Mijzelf definiëren door een deel van mijn fysieke lichaam dat niet voldeed aan het plaatje in mijn geest van het perfecte lichaam.

Oplossing:

Mijzelf als een geheel zien en niet definiëren aan de hand van een deel van mijzelf en mijn plaatje in mijn geest toetsen aan mijn fysieke werkelijkheid. Uitzoeken waar het plaatje zijn origine heeft, zodat ik dat kan ontmantelen.

Beloning:

Mijn zelfwaarde hervatten en mijzelf als een geheel kunnen ervaren en niet in afscheiding van mijzelf. Me andere woorden, durven te leven wie ik ben.

Angstdimensie:

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om angst te hebben om  niet mooi te zijn zoals ik dacht dat mooi zijn was.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om angst te hebben dat mijn flaporen mijn kans op mooi zijn zouden verpesten en ik ze maar beter kon verbergen om nog iets te redden.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om angst te hebben dat ik zou worden uitgescholden omdat ik niet mooi genoeg was met mijn flaporen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om angst te hebben dat ik niet geaccepteerd zou worden met flaporen die niet voldeden aan de norm van wat mooi was in mijn ogen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om angst te hebben dat ik het alleen moest rooien en het een ‘survival of the fittest’ zou worden nu ik niet volgens de norm mooi was en moest gaan zoeken naar welke punten in of aan mij mijn overlevingskans kon garanderen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om angst te hebben dat ik alleen over zou blijven en niemand wat met mij te doen wilde hebben vanwege mijn uiterlijk.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om angst te hebben dat ik er niet zo uit zie als het plaatje dat in mijn hoofd zit waardoor mijn kansen op overleving zouden verminderen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om angst te hebben dat mijn kinderen flaporen zouden hebben.

Gedachtendimensie:

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om in de geest mijzelf te zien terwijl ik mijzelf beoordeel en vergelijk volgens ideeën en plaatjes van de perfecte vrouw/meisje.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf in de geest te bezien als mislukt, geen goed exemplaar, waardoor ik ook in het leven zou mislukken.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf in de geest als minder te zien door het niet voldoen aan een plaatje dat door mij gecreëerd is vanuit opvoeding en samenleving.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf in de geest in een flits te zien en af te keuren.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf in de geest te beoordelen en te separeren van het beeld dat op mijn netvlies bleef en liever te fantaseren over hoe ik eruit had kunnen zien.

Verbeeldingsdimensie:

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om voor de spiegel te staan en mijn oren plat te drukken om te fantaseren hoe mooi ik zou kunnen zijn zonder de flaporen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om voor de spiegel weg te dromen en niet meer mijn echte fysieke reflectie waar te nemen maar fantasie beelden over hoe ik eruit zou kunnen zien om toch aan mijn plaatje van mooi te voldoen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf te verbeelden dat alles anders zou zijn geweest wanneer ik geen flaporen had gehad.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te fantaseren over hoe het mij zou vergaan wanneer ik mooi was geweest en hoe de mensen aan mijn voeten zouden liggen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te fantaseren hoe ik in het middelpunt van de belangstelling zou staan als ik mooi was geweest zonder flaporen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijn haar zo te doen dat mijn oren niet prominent aanwezig waren en ik kon dromen van het feit dat de flaporen er niet waren en alles anders zou zijn.

Interne gesprekken/backchatdimensie:

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om de backchat ‘ ik ben lelijk’ in mij te laten bestaan als een negatieve lading over mijn fysieke lichaam.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om  de backchat ‘zonder flaporen was ik beter af geweest’ in mij te laten bestaan als een negatieve lading over mijn fysieke lichaam.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om de backchat ‘flaporen’ in mij te laten bestaan als een negatieve lading over mijn fysieke lichaam.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om de backchat ‘was ik maar mooi’ in mij te laten bestaan als een negatieve lading over mijn fysieke lichaam.

Reactiedimensie:

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om verdrietig te zijn dat ik het moet doen met een lijf met flaporen en ik niet snap waarom mij dat wordt aangedaan, waardoor ik als een slachtoffer het liefst terug kruip in mijn geest.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om teleurgesteld te zijn in mijn fysieke lichaam dat het mij flaporen had gebracht terwijl mijn ouders dat niet hebben en mij niet te realiseren dat ik mij hierdoor separeer van mijn fysieke lichaam en mijzelf als mijn fysieke lichaam.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om boos te zijn dat ik deze oren heb gekregen en zo minder kansen op slagen in het leven te hebben.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om teleurgesteld te zijn dat ik niet mooi ben en nu dus andere methoden moet aanwenden om te overleven.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om ontevreden te zijn met mijn fysieke lichaam en een ander lichaam wens.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij achtergesteld te voelen dat ik het met flaporen moet doen terwijl anderen wel mooie perfecte oren hebben.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij het slachtoffer van mijn uiterlijk te voelen en zo niets goeds/moois meer aan mijzelf kan ontdekken.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om door ontevredenheid niet meer mijzelf te willen zien en mij volledig af te scheiden en het er maar mee te doen alsof ik met een monster moet samenleven.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij te schamen voor ho eik eruit zie en het liefst mijzelf onzichtbaar te willen maken.

Fysieke gedragsdimensie:

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om kortademigheid te ervaren als een soort van angst en paraatheid om te overleven.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om een angst in mijn buikstreek te voelen als een doffe buikpijn en een gevoel van angst voor isolatie en uitgestoten te worden.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijn schouders wat op te trekken en zo als het ware in mijzelf weg te duiken in mijn fysieke en geestes werkelijkheid en mijzelf onzichtbaar te maken om zo geen aanstoot te geven en de aandacht niet op mijzelf te richten.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om een rood hoofd te krijgen wanneer anderen mijn flaporen benoemen en mij te schamen voor hoe ik eruit zie.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om niet in de spiegel te willen kijken omdat de reflectie in frictie is met mijn geestes werkelijkheid.

Consequentiedimensie:

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om altijd problemen te hebben met mijn uiterlijk als mijn oren zichtbaar zijn en dus niet relaxed gelijk en 1 aan de adem kan zijn, doordat ik de flaporen als een aanleiding zie voor altijd loerend gevaar waardoor alertheid/paraatheid aanwezig moet zijn.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om niet met trots of oprechtheid over mijn oren kan praten.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf niet als mooi zoals ik ben te kunnen ervaren maar alleen maar de oneffenheden uit te vergroten en zo mijzelf te saboteren.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om met haar naar kapsels te vragen waar mijn oren zo min mogelijk zichtbaar zijn.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om niet tevreden te kunnen zijn met het fysieke voertuig dat mijn enige reden is om hier op aarde te participeren.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijn fysieke lichaam en dan met name mijn flaporen te bestempelen als de vijand en niet 1 en gelijk aan het lichaam/leven te kunnen staan.

In mijn volgende blog zal ik doormiddel van correctieve zinnen en verbintenissen die ik met mijzelf aanga mijzelf een leidraad geven om te staan 1 en gelijk aan het leven als wie ik werkelijk ben.

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s