Dag 257 van 2555: Paranoia: verzuurde relatie met het systeem – angstaspect

baisinkomengarantieWaar ik gisteren op de volgende probleem/oplossing/beloning uit kwam zal ik vandaag het angstaspect hierin uitschrijven.

Probleem:

Het niet willen volgen van starre regelgeving die niet kan/wil omgaan met afwijkingen/uitzonderingen, waaruit paranoia ontstaat jegens het systeem en ik mijzelf lamgeslagen voel door het systeem en mij genoodzaakt zie en totaal geabsorbeerd word door het denken over het vinden van wegen binnen de wet om zo toch MIJN oplossing door te kunnen zetten.

Oplossing:

De paranoia loslaten en deze zien als de angst voor het systeem en daarmee de angst voor mijzelf als onderdeel van het systeem. En te zoeken naar een oplossing die echt in het belang van een ieder is.

Beloning:

Geen angst voor het systeem als mijzelf als onderdeel van het geheel hebben, maar wegen weten te bewandelen vrij van angst die het dichts bij “het belang van een ieder” komen.

 

We hebben de officiële afwijzing voor vrijstelling van de leerplicht om een LOI cursus te gaan doen op de deurmat gehad. We mogen dus in geen geval ons uitschrijven van een school en geen thuisstudie oppakken in plaats van school. Ook werd er vermeld in de brief dat mijn dochter zo vaak mogelijk op school moet verschijnen, binnen haar kunnen. Wat nu juist het probleem aangeeft, ze kan het niet. De laatste weken van het schooljaar ging mijn dochter 2x een uur naar school per week en dat haalde ze soms niet eens. Ik blijf mij verbazen over de apathie van het systeem die niet WIL inzien/beseffen dat een leerling met zo weinig schoolgang gedoemd is om het schooljaar opnieuw niet te halen en er niet verder gedacht kan worden dan de neus lang is. Het wordt tijd dat chronisch zieken serieus genomen gaan worden en dàt plekje in de maatschappij krijgen waar ze recht op hebben, door het simpele feit dat zij deel uitmaken van het systeem.

 

Angstaspect:

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om angst te hebben om van het systeem niet dat te mogen doen dat in mijn ogen de meest optimale oplossing is. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijn zelfsturende macht uit handen te geven aan het systeem door aan te nemen dat ik bepaalde dingen niet MAG van het systeem en mij niet te beseffen dat ik zelf altijd de eindverantwoording blijf behouden over mijn eigen handelen wat ik afstem op wat het beste is voor een ieder.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om angst te hebben dat mijn dochter haar middelbare schoolopleiding door haar neus geboord wordt door starheid van het systeem en starheid van de handhavers van de regels van het systeem. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij te separeren van de regels/wetten van het systeem vanuit een punt van slachtofferschap dat ik daar toch niets aan kan veranderen en dus wel mijn eigen weg moet zoeken.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om angst te hebben dat mijn dochter jaren moet doen over de laatste 2 jaar van de HAVO terwijl zij als begaafd getest is en zo zal wegkwijnen binnen het schoolsysteem waar niemand een boodschap aan haar heeft en dan ook geen helpende hand uitsteekt. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf gek te laten maken door horror scenario’s en mij zodoende ten einde raad voel als moeder.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om angst te hebben dat wanneer ik mijn eigen weg volg die in het belang van een ieder is, ik toch teruggefloten zal worden door het systeem omdat ik niet volgens de regels van het systeem heb gehandeld. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijn hoop te zoeken in mijn geest door te denken over hoe ik het systeem de baas kan zijn en zijn regels te omzeilen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om angst te hebben dat het systeem mij de baas zal zijn en ik dus uit alle macht mij in een polariserende relatie met het systeem werp om als winnaar uit de bus te komen. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te strijden, de strijd aan te gaan met het systeem, wetende dat ik deel uitmaak van het systeem en dus indirect de strijd met mijzelf aanga in plaats van met de stroom mee te gaan en dat te nemen/gebruiken dat goed voor mijn situatie is.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om angst te hebben dat mijn dochter te zwak zal zijn om welke vorm van onderwijs dan ook maar te kunnen doen.  Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om in de toekomst te projecteren hoe zwak of sterk mijn dochter in de toekomst zal zijn.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om angst te hebben dat ik wordt gedwongen in bepaalde regelgeving zoals het ZAT-team (gemeentelijk zorgteam voor langdurig zieke kinderen) waardoor ik aan veel verschillende mensen toestemming moet vragen om dingen te doen die ik als mijn recht als ouder zie en waar ik geen toestemming voor nodig heb. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om bang te zijn voor de handlangers van het systeem en ik hun handelingen persoonlijk neem, waardoor vertrouwen in mijn optiek geschonden wordt en de verzuring zijn hoogtij viert.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om angst te hebben dat ik als slechte ouder wordt afgeschilderd die haar chronisch zieke kind niet naar school wil sturen op de condities die worden gesteld zonder die aan de werkelijkheid te toetsen.  Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te denken dat het systeem compassie heeft met mijn situatie en er voor mij zal zijn wanneer ik het nodig heb en niet in te zien dat het systeem zichzelf in stand wil houden in ongelijkheid en meer neemt dan geeft als een weerspiegeling van ons eigen innerlijke leven.

3 thoughts on “Dag 257 van 2555: Paranoia: verzuurde relatie met het systeem – angstaspect

  1. Ja de “verzuurde relatie met het systeem” is als de verzuurde relatie met de eigen geest. We zijn het systeem. Het klinkt hier en daar alsof ‘het systeem’ iets buiten jezelf is, terwijl je reacties op ‘het systeem’ dat heeft gevormd wat je eigen geest nu is. Interessant is ook dat de verzuring van de relatie geestsysteem/lichaam tot uiting komt als (bind)weefselverzuring genaamd “fibromyalgie”– ik heb dit ook gehad. Grappig dat het woord bind/binden hier weer terug komt he. Dus, de energetisch geladen relaties die we met iets/iemand buiten onszelf voeren ontbinden/vergeven is de oplossing.

    • Ja, Sylvie als je jezelf op verschillende punten separeert van het systeem dan leg je de verantwoordelijkheid buiten jezelf van iets waar je deel van uitmaakt en door gevormd bent en dat is waarom ik in stapjes dit hier doorwerk. De verzuring van relaties door het je separeren is geen gezonde manier van leven, de fibromyalgie/hypermobiliteit is echter niet iets waar ik aan lijd en ik kan niet voor mijn dochter spreken of zij een verzuurde relatie met het (geest)systeem heeft, er zijn meer wegen die naar Rome leiden zal ik maar zeggen. Bij mij uit zich die verzuring in lichamelijke vormen zoals candida albicans en dat is de rode draad in deze blogs nu en van een tijdje terug, ofwel de bindende factor. Begrijp ik goed dat jij zegt dat je daadwerkelijk weke delen reuma hebt gehad en daarvan af bent gekomen, ik ben zoiets nog niet tegen gekomen in de literatuur, de paar mensen die dit claimden bleken uiteindelijk geen reuma te hebben gehad. Ik hoor graag je verhaal.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s