Dag 266 van 2555: Paranoia: welke farmaceutische worst wordt ons voorgehouden? – zelfvergevingen op het verbeeldingsaspect

basisinkomengarantieInmiddels heb ik contact opgenomen met mediwiet en zal ik door de arts die aan deze website/organisatie verbonden is terug gebeld worden. Verdere updates volgen.

 

Deze blog zal gaan over het verbeeldingsaspect op het nemen van antidepressiva door mijn dochter als pijnbestrijding.

 

Verbeeldingsaspect:

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan mijzelf te verbeelden dat ik straks een kind heb die aan de psychofarmaca zit en daar vervolgens nooit meer vanaf kan komen dan alleen ‘cold turkey’ af te kicken en eigenlijk geen stap verder gekomen is. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om argwanend te zijn ten opzichte van de medische wetenschap die de dingen niet altijd zo voorschotelt dat het strookt met de werkelijkheid waarbij alles in ogenschouw wordt genomen aan positieve en negatieve werkingen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf te verbeelden dat ik geen grip meer op de situatie heb en een verslaafde dochter in huis heb die synthetisch blij is en als een afgestompte zombie door het huis dwaalt. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om bang te zijn de controle over deze situatie te verliezen en deze situatie die al niet als fijn aanvoelt niet in het voordeel van een ieder kan sturen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf te verbeelden dat ik geen daadwerkelijk contact meer met mijn kind kan hebben als zij verdoofd door de antidepressiva door het leven gaat. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om bang te zijn dat ik mijn dochters toekomst op het spel zet door haar in een zombie te laten veranderen en zo haar kansen in de maatschappij ondermijn.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf te verbeelden dat ik mijn dochter toesta haar leven aan de antidepressiva te vergooien en om later door mijn dochter daarop aangekeken te worden wanneer het haar niet lukt van de antidepressiva af te komen. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om bang te zijn dat ik de verkeerde beslissing neem die mij later kwalijk genomen kan worden op zo’n manier dat het mijn relatie met mijn dochter verstoord.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf te verbeelden dat ik mijzelf de schuld zal geven van de neergaande spiraal die we zijn ingestapt op een later tijdstip in de toekomst. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om op voorhand te vrezen voor de spijt die ik zou kunnen hebben van de beslissingen die ik nu moet nemen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf te verbeelden dat ik mijzelf niet meer onder ogen kan komen door de beslissingen die ik heb genomen. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om bang te zijn om een beslissing te moeten nemen in deze situatie die wellicht moeilijk terug gedraaid kan worden.

 

Wordt vervolgd.

 

 

 

 

One thought on “Dag 266 van 2555: Paranoia: welke farmaceutische worst wordt ons voorgehouden? – zelfvergevingen op het verbeeldingsaspect

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s