Dag 317 van 2555: instortende gebouwen – deel 4 – zelfvergeving en zelfcorrectie

leefbaar inkomen gegarandeerdDeze blog is een vervolg op de vorige blogs, het lezen van de vorige blogs biedt context voor deze blog.

 

In deze blog zal ik het lichamelijke aspect van deze angst voor instortende gebouwen vergeven en corrigeren. Op dit moment is deze angst niet meer zo aanwezig als voorheen, toch zal ik de aspecten die door de tijd heen mij fysiek zijn overkomen hier als vergeving en correctie opschrijven, zodat het een helder en compleet plaatje geeft.

 

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijn gevoel van instabiliteit om te zetten in een fysieke angst.

 

Wanneer en als ik mijzelf zie vervallen in een patroon van een gevoel om te zetten in angst, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik geen zelfverantwoordelijkheid neem hierin. Ik stop de angst en stuur mijzelf aan, één en gelijk aan het leven.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om het gevoel te onderzoeken dat maakt dat ik mij onstabiel ervaar en het niet zover te laten komen dat het uitmond in een angst die vervolgens fysiek wordt.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om het schudden en trillen van een vloer als trigger point te gebruiken om mijn gevoel van instabiliteit om te zetten in angst voor het instorten van het gebouw waar ik ben.

 

Wanneer en als ik mijzelf zie vervallen in een patroon van een situatie te misbruiken om een angst niet onder ogen te komen, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik liever een angst ontwikkel dan te onderzoeken wat mij zo’n gevoel van instabiliteit geeft. Ik stop het misbruik en stuur mijzelf aan, één en gelijk aan het leven.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om met mijzelf af te spreken dat misbruik van mijzelf maken onacceptabel is en meer gevolgen met zich meebrengt dan oplossingen.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om op het punt van het trillen/bewegen van de vloer de angst als misselijkheid te ervaren.

 

Wanneer en als ik mijzelf zie vervallen in een patroon van misselijkheid door toe te geven aan de angst voor instorting, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik misselijk wordt van het idee dat ik geen constante stabiliteit in mijn leven kan aanbrengen en dus geen grip/controle op mijn leven heb. Ik stop het toegeven aan de angst en stuur mijzelf aan, één en gelijk aan het leven.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om de drang naar controle/grip uit te zetten door te zien/begrijpen/realiseren dat ik niet in alle situaties in mijn leven het aansturende punt ben, maar soms in een situatie verkeer waar ik met meerdere outflows van meerdere mensen tegelijkertijd heb te maken en dat het enige wat ik kan doen is mijn zelfverantwoordelijkheid nemen voor mijn deel en zelfoprecht te zijn over wat mijn deel inhoud.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijn angst voor instortende gebouwen als echt te beschouwen waardoor ik wil weg rennen en mijzelf wil redden.

 

Wanneer en als ik mijzelf zie vervallen in een patroon van willen wegrennen van dat wat ik onder ogen moet zien, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik niet wil kijken/zien in mijzelf en ontdekken dat ik niet altijd stabiliteit van mijn buitenwereld aan mijzelf kan garanderen. Ik stop het wegrennen en stuur mijzelf aan, één en gelijk aan het leven.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om meer stabiliteit in mijzelf aan te berengen en zo meer stabiliteit in mijn buitenwereld te gaan ervaren waardoor ik situaties die mij lijken te overkomen toch aankan in het moment om later te zien/realiseren/begrijpen waar ik mijn zelfverantwoordelijkheid niet heb genomen waardoor er dus gevolgen waren.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om éénmaal in mijn angst in een kolk van heftige gevoelens verstrikt te zitten en het veel moeite kost om mij daaruit te bevrijden.

 

Wanneer en als ik mijzelf zie vervallen in een patroon van weggezogen te worden in mijn angst, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik vertrouwen heb gelegd in mijn ‘geest’ door in angstige momenten in de ‘geest’ te gaan waardoor ik de kolk van al mijn heftige gevoelens/emoties allemaal tegelijkertijd ervaar doordat ik er deel van uit maak en het als het ware wordt. Ik stop het mij laten wegzuigen en stuur mijzelf aan, één en gelijk aan het leven.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om de kolk van heftigheid niet te laten kolken, door meer mijn gevoelens/emoties te begrijpen en zo op tijd te kunnen ingrijpen, zodat ik niet verval in een geloof dat ik in de ‘geest’ zonder mij te aarden met de fysieke werkelijkheid een kans heb om niet overdonderd en meer instabiel te raken.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om angst te hebben dat de kolk van heftige gevoelens mij zal opnemen en doen verdwijnen.

 

Wanneer en als ik mijzelf zie vervallen in een patroon van angst om te verdwijnen, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik bang ben te verdwijnen in het niets en één en gelijk aan het niets te worden. Ik stop de angst en stuur mijzelf aan, één en gelijk aan het leven.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om te zien/realiseren/begrijpen dat die angst voor het verworden van niets in feite mij ego is dat het niet kan verkroppen dat ik als een niets zou verdwijnen in het niets. Waardoor dit een strijd is van het ego/de ‘geest’ om baat te hebben bij de instabiliteit/chaos in mij om zo energetische vampierderij op mij bot te vieren, maar mij ook niet kwijt wil wanneer ik kies voor mijn fysieke werkelijkheid en zo een niets wordt voor mijn ego/de ‘geest’.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om er niet gerust op te zijn wanneer ik ontdek dat ergens de vloeren bewegen of trillen.

 

Wanneer en als ik mijzelf zie vervallen in een patroon van mijn omgeving te wantrouwen op instabiliteit, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik steeds sop mijn hoede denk te moeten zijn, omdat ik instabiel van binnen ben en dus dat ook verwacht van mijn buitenwereld. Ik stop het wantrouwen en stuur mijzelf aan, één en gelijk aan het leven.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om door hetgeen op mijn pad komt geen instabiliteit in mijzelf toe te staan, maar te zien wat ik nog nodig heb om deze situatie/instabiliteit het hoofd te kunnen bieden en mij het benodigde meester te maken.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om wanneer ik mijzelf overtuig dat er niets kan instorten ik mijzelf niet vertrouw en mijzelf als listig ervaar.

 

Wanneer en als ik mijzelf zie vervallen in een patroon van mijzelf niet te vertrouwen, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik mijzelf ook niet kan vertrouwen wanneer ik mijzelf één en gelijk aan de ‘geest’ stel. Ik stop het wantrouwen en stuur mijzelf aan, één en gelijk aan het leven.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om één en gelijk aan het fysiek leven te gaan staan en te zien dat instabiliteit en chaos van de ‘geest ‘ komt en ik zodoende de ‘geest’ niet moet gebruiken om mijn fysiek werkelijkheid te ontduiken, maar als ondersteuning voor mijn fysieke werkelijkheid.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om helemaal fysiek gespannen te zijn wanneer deze angst voor instortende gebouwen zich meester van mij maakt.

 

Wanneer en als ik mijzelf zie vervallen in een patroon van verkramping van mijn fysiek lijf wanneer ik de angst binnen ga, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik mijzelf als het ware schrap wil zetten in mijzelf door alles aan te spannen. Ik stop e verkramping en stuur mijzelf aan, één en gelijk aan het leven.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om te begrijpen/zien/realiseren dat ik mijzelf verkramp in een soort van spagaat om niet in de angst te verdwijnen, maar toch ook de angst te willen aangrijpen om mijzelf niet onder ogen te hoeven zien.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf tot een punt te laten komen waarop ik benauwd wordt en een paniekaanval voel aankomen en dit heftig moet weg ademen om niet in de kolk mee te gaan.

 

Wanneer en als ik mijzelf zie vervallen in een patroon van een paniekaanval te krijgen wanneer de angst heel reëel lijkt te worden, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik weet dat wanneer ik meega in de angst de gevolgen veel groter zijn dan wanneer ik het onderzoek en mijzelf in zelfoprechtheid in de ogen kijk. Ik stop de paniekaanvallen en stuur mijzelf aan, één en gelijk aan het leven.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om de paniekaanval te zien als een punt waarop ik het tij wel wil keren maar denk het niet meer te kunnen keren, waarbij ik dus bij de eerste benauwdheid al moet zien/realiseren/begrijpen dat ik daar moet stoppen en mijzelf met de 4-tellen ademhaling terug kan halen naar het hier en nu.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijn fysieke lijf niet te vertrouwen als het aankomt op deze angst en zijn fysieke outflow.

 

Wanneer en als ik mijzelf zie vervallen in een patroon van wantrouwen naar mijn fysieke lijf, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik mijn fysieke lijf de schuld wil geven voor een gebrek aan zelfverantwoordelijkheid en zelfoprechtheid. Ik stop het wantrouwen en stuur mijzelf aan, één en gelijk aan het leven.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om te zien/realiseren/begrijpen dat ik mijn lijf wel de schuld kan geven voor een gebrek aan zelfverantwoordelijkheid en zelfoprechtheid, maar het lijf reageert alleen maar op wat ik accepteer en toesta van de ‘geest’, dus blijf ik in een kringetje rond redeneren waarbij ik mij alleen maar meer en meer separeer van mijzelf als een ‘geest’ en een lijf.

One thought on “Dag 317 van 2555: instortende gebouwen – deel 4 – zelfvergeving en zelfcorrectie

  1. Pingback: Dag 317 van 2555: instortende gebouwen – deel 4 – zelfvergeving en zelfcorrectie | Blogs @ UnsharedstoriesBlogs @ Unsharedstories

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s