Dag 338 van 2555: ben ik winstgevend of verlieslijdend?

Dip-Lite cursusIk werd mij er vandaag van bewust dat ik mij irriteer aan mensen in mijn omgeving die een hoop zeggen te zullen doen, maar zelden of nooit tot actie over gaan. Met andere woorden de belofte is daar, maar de uitbetaling blijft uit. Dus draaide ik de munt om en probeerde te zien welke irritatie in mij gewekt werd, als de irritatie die ik leef. Waar irriteer ik mij aan in mijzelf wanneer ‘walking the talk’ niet gelopen wordt.

 

En toen zag ik dat deze irritatie voornamelijk daar was wanneer ik persoonlijk geïnvesteerd had, door ondersteuning en assistentie in de persoon en geen resultaat of winst terug zie. Dit lijkt verdacht veel op ons banksysteem, wanneer de bank in ons investeert en er geen afbetaling van onze kant is, dan raakt de bank geïrriteerd met ons. Of wanneer wij geïnvesteerd hebben in een project en er komt geen winst uit dan hebben wij gefaald en riskeren wij ons geld te verliezen. Dus nu weer even terug naar mijn irritatie met personen waar ik op welke manier dan ook in heb of denk te hebben geïnvesteerd. Daar ben ik dus bang om geen winst te kunnen incasseren. Wat zelfs maakt dat ik mij afvraag hoe ik verder kan met deze persoon in mijn leven als een verlieslijdend project. Ofwel een lijdend proces dat ik niet langer kan en wil aanzien omdat er niets voor mij inzit. Geen beloning in welke zin van het woord dan ook.

 

Eerst dacht ik nog dat ik niet onder ogen wilde zien dat ik ook niet altijd winstgevend ben, maar dat was niet de essentie, het is eerder de angst om niet winstgevend te zijn wat mij doet bewegen om dat te doen wat ik zeg. Wat een actie vanuit polariteit is en uiteindelijk ook neerkomt om niet verlieslijdend te willen zijn. Gaat het dan alleen om de euro’s binnenin mij en buiten mij? Euro’s als energie in mij en als klinkende munt buiten mij in de wereld om mij heen. Ben ik dan niet meer dan de balans van mijn eigen huishoudboekje? Tja dat is weer die angst dat ik niet winstgevend ben, nuttig ben of dat doe wat ik heb toegezegd. Wanneer we onze eigen bloedbaan vergelijken met de geldstromen binnen onze maatschappij, dan hoeven we geen woorden meer vuil te maken aan onze intenties in het leven. We zitten verstrengeld in een polariserende balans die aangeeft of we verlies lijden of winst boeken.

 

Laat ik dit eens omzetten naar zelfvergevingen en zelfcorrecties om de irritatie inzichtelijk te maken en te voorkomen in de toekomst.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om irritatie in mijzelf als irritatie naar de ander te vertalen.

 

Wanneer en als ik mijzelf zie vervallen in een patroon van de ander beschuldigen van wat in mijzelf rommelt, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik eerst aan mijzelf moet werken alvorens ik dit kan toepassen in mijn buitenwereld. Ik stop het beschuldigen en stuur mijzelf aan, één en gelijk aan het leven.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om de irritatie eerst terug te nemen naar mijzelf om te zien waar ik een connectie/koppeling heb gemaakt in mijzelf met hetgeen ik zie in de ander.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om resultaten te willen zien voor de moeite die ik in de ander stop.

 

Wanneer en als ik mijzelf zie vervallen in een patroon van moeite aan resultaat te koppelen, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik mijzelf doe geloven dat wanneer er moeite wordt gestoken ergens in dat er automatisch resultaat moet zijn in de vorm van winst. Ik stop de koppeling en stuur mijzelf aan, één en gelijk aan het leven.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om de koppeling tussen deze twee concepten moeite erin stoppen en resultaat/winst ontvangen los te laten.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om niet onvoorwaardelijk een ander te kunnen steunen als er geen winst/beloning op volgt.

 

Wanneer en als ik mijzelf zie vervallen in een patroon van geen onvoorwaardelijke steun kunnen geven als er geen uitbetaling volgt, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik mijn startpunt moet aanpassen om onvoorwaardelijke steun te kunnen geven zonder met de kater van verlies lijden te blijven zitten. Ik stop de drang naar beloning en stuur mijzelf aan, één en gelijk aan het leven.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om mij niet te focussen op de uitbetaling maar op de onvoorwaardelijke steun die ik de ander als mijzelf bied waar ik automatisch door groei en meer inzichten in mijzelf kom.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijn relaties met anderen om te zetten in een credit en debet boekhouding en totaal uit het oog te verliezen ik voor de ander kan betekenen en de ander voor mij kan betekenen wanner wij welke vorm van relatie dan ook aangaan.

 

Wanneer en als ik mijzelf zie vervallen in een patroon van kille berekeningen binnen mijn relaties, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik het altijd verlies van mijn berekeningen aangezien de inzet subjectief is en dus gemanipuleerd kan worden door mij als ‘geest’ om zo de nader in het krijt bij mij te laten staan. Ik stop de berekeningen en stuur mijzelf aan, één en gelijk aan het leven.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om relaties als kort of langdurende verbintenissen te zien en niet als balansen of berekeningen van de ‘geest’.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om dat wat ik zie binnen het banksysteem binnen de maatschappij allereerst zelf te leven in mijzelf als een kostenpost.

 

Wanneer en als ik mijzelf zie vervallen in een patroon van mij te irriteren aan mijn buitenwereld door dat te leven wat mijn buitenwereld laat zien, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik monopolie in mijzelf aan het spelen ben en probeer energetisch rijk te worden door de moeite die ik in anderen stop. Ik stop het leven van een schuldsysteem en stuur mijzelf aan, één en gelijk aan het leven.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om het schuldsysteem van de maatschappij niet meer in mijzelf te leven om zo mijn verantwoordelijkheid te kunnen nemen en mijn eigen straatje schoon te vegen ter voorbeeld voor anderen.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te geloven dat we zonder winstgevende in- en output niet kunnen leven.

 

Wanneer en als ik mijzelf zie vervallen in een patroon van alleen winst willen hebben/beleven, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik mij in een polariteit van winnen versus verliezen bevind. Ik stop de polariteit en stuur mijzelf aan, één en gelijk aan het leven.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om nog winnen nog verliezen boven elkaar te plaatsen, maar gewoonweg te ademen en dat te doen wat gedaan moet worden.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om angst te hebben om verlies lijdend te zijn en dat dit dan ook een lijdend en tergend proces zal zijn waar ik niet uit op kan krabbelen.

 

Wanneer en als ik mijzelf zie vervallen in een patroon van niet te durven geloven in mijzelf, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat als ik winst niet als startpunt neem ik mijn wereld ook niet polariseer en mijzelf weer kan zien voor wie ik ben. Ik stop het wantrouwen in mijzelf en stuur mijzelf aan, één en gelijk aan het leven.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om door alle sluiers die ik als ‘geest’ opwerp te durven kijken naar wie ik ben en waar ik toe in staat ben, zonder mijzelf te verliezen in angsten voor verlies en het niet goed genoeg zijn volgens wat ik denk dat de buitenwereld van mij verwacht.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij niet te realiseren dat ik vertrouwen kan hebben in de ander als mijzelf.

 

Wanneer en als ik mijzelf zie vervallen in een patroon van niet zien hoe ik de ander en de ander mij kan steunen in het proces van het leven zonder dat daar iets tegenover staat, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik zo verbonden ben met ons geldsysteem dat ik het voor mijzelf denken buiten de gestelde grenzen van het systeem als bevreemdend ervaar. Ik stop de bevreemding en stuur mijzelf aan, één en gelijk aan het leven.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om mij niet te bevreemden/af te scheiden van de wereld buiten mij, maar de wereld in mij te veranderen om zo weer toenadering te kunnen zoeken met de wereld buiten mijzelf.

2 thoughts on “Dag 338 van 2555: ben ik winstgevend of verlieslijdend?

  1. Ik ben precies omgedraaide en alleen de laatste verbintenis past wel.
    Zou graag juist eerder zien- stop zijn- zeggen- en mij de verbintenis geven om niet zomaar de kooltjes voor anderen uit get. Vuur te halen zonder zelf bij het vuur te kunnen zitten daarna.

    • Leuk Therese om te zien hoe jij in mijn schoenen probeert te staan wat betreft de verbintenissen. Soms doen we verschillend en soms zijn we het zelfde in ons gedrag, maar aan het einde van de dag zijn we allemaal mens met een fysiek lichaam en een ‘geest’. Dank je voor het lezen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s