Dag 343 van 2555: de vraag is nog niet beantwoord

DIP lite cursusEen krappe 4 jaar zijn we als gezin al aan het onderzoeken wat er fysiek met onze dochter aan de hand is. We kregen verschillende diagnoses of vermoedens in onze schoot geworpen ook kregen we het advies om niet moeilijk te doen want er was toch niets aan de hand, maar niets beantwoordde die ene vraag die ik had toen ik deze zoektocht begon: wat is er mis met mijn dochter haar gezondheid?

Omwille van de complexiteit van deze op het oog simpele vraag hebben we vele mogelijkheden moeten onderzoeken in de fysieke werkelijkheid. Sommige diagnoses leken plausibel, maar wanneer ik het startpunt goed bekeek van degene die de diagnose gaf en hoe de tijdlijn was gelopen om tot deze conclusie/diagnose te komen dan moest ik keer op keer beamen dat dit niet het juiste spoor was. Met andere woorden de vraag die ik 4 jaar geleden stelde is nog steeds niet beantwoord.

Vorige week opende zich een nieuwe dimensie binnen de inmiddels lange lijst van symptomen. Ik kwam erachter dat ik iets over het hoofd had gezien, omdat ik de afweging die ik maakte om deze diagnose uit te sluiten gemaakt had op basis van disinformatie. De informatie die ik gevonden had een jaar of 5 tot 6 geleden was maar voor de helft accuraat. Het gaat hier om tekenbeten en de fabel dat men alleen dan ziek kan worden van zo’n beet wanneer er een rode ring in de huid ontstaat om de beet heen, die gepaard gaat met koorts en griepachtige verschijnselen. Nu blijkt dat maar 50% van de mensen met een tekenbeet deze huiduitslag krijgt. Wij hebben toen mijn dochter 4 was in Italië haar eerste tekenbeet verwijdert zonder huiduitslag. Later tussen haar 9e en 15e jaar hebben we nog 13 teken verwijdert, allemaal zonder huiduitslag en zover we weten zonder koorts. Het is een feit dat in de periode van deze 13 tekenbeten mijn dochter haar gezondheid heel hard achteruit is gegaan en zij geen medicatie hiervoor heeft gehad.

De ziekte van Lyme is dus hetgeen wat ik had uitgesloten, maar waar we nu toch naar kijken om eventueel uit te sluiten of te constateren dat dit het is. Momenteel zijn we bezig om te achterhalen wie levend bloed afname en onderzoek bij ons in de buurt doet om op o.a. de borrelia bacterie te onderzoeken. De symptomen van mijn dochter lijken als 2 druppels water op chronische artritis als gevolg van de ziekte van Lyme, waarbij zij in steeds sneller opvolgende cycli achteruit gaat. De homeopathische middelen die we gestart zijn hebben zeker geholpen maar heeft deze cycli niet kunnen stoppen, simpelweg omdat het daar niet op gericht was. We zijn dan ook een andere aanpak gestart met andere druppels in afwachting van het bloedonderzoek om nog andere middelen in te zetten.

Voor mij is dit proces van onderzoeken en weg strepen een natuurlijk proces dat gelopen moet worden om tot een conclusie te kunnen komen. Helaas loop ik dit nu inmiddels zonder de reguliere gezondheidszorg, want die wijst naar het voorhoofd wanneer je als ouder/patiënt op die manier zelf bezig bent. De vraag is dan natuurlijk, wat moet je dan als artsen niets voor je doen en laten doorschemeren dat het misschien allemaal wel een beetje tussen je oren zit. Recent vroeg ik mijn huisarts voor een doorverwijzing voor mijn dochter die hij weigerde, omdat mijn dochter niet steeds naar dokters moest gaan, ze had rust nodig zei hij. Dan kun je op zo’n moment de huisarts wel over zijn tafeltje halen, als je bedenkt dat we naar 3 artsen voor 3 verschillende zaken in een jaar tijd zijn geweest. Het reguliere bloedonderzoek is steeds perfect, dus dat mijn dochter in cycli  van weken op bed ligt met pijn en te lamlendig is om ook maar iets te doen, dat is dus niet reëel want het bloedonderzoek is goed. Het is echt schrijnend als we zien hoeveel mensen er onnodig wereldwijd moeten lijden omdat artsen het niet weten en niet willen toegeven dat ze het niet weten. Wat zou de kwaliteit van leven voor veel mensen er op vooruit gaan wanneer er echte artsen met ballen en onderzoeksdrift zouden opstaan en opgeleid worden.

Nu is deze zoektocht al een taak op zich, waar verdere ruis niet echt aan te bevelen is. Toch stuit ik op ruis in dit proces. Ik bemerkte dat ik haast niet durfde te delen met anderen dat we nu de mogelijkheid van Lyme aan het onderzoeken zijn. Wat voor mij als een vraag startte en alleen dan kan worden afgesloten wanneer er een antwoord op is, is tegelijkertijd een punt van schaamte voor mijzelf. Schaamte dat ik steeds weer met iets anders kom en hetgeen ik eerst als plausibel zag vervolgens moet afschieten. Dus wat hier aan de hand is, zou je kunnen omschrijven als het kijken door de ogen van de ander naar mijzelf. Ik zie de ander al denken: “daar heb je haar weer,” of “zij weet ook niet wat zij wil,” of “die is ook niet geloofwaardig” en “die vrouw is aan het rond shoppen.” Ik noemde het schaamte maar dit is haast meer een angst dat ik niet voor vol wordt aangezien en iemand ben die maar diagnoses fantaseert waar ze bij staat. Natuurlijk wil ik niet als gek versleten worden, ik wil mijn geloofwaardigheid en goedheid overeind houden, want dat is immers het plaatje van mijzelf in mijn ‘geest’. Het is niet zo dat dit mij ervan weerhoud om verder te gaan met mijn onderzoek, het is alleen wat meer ondergronds en minder gedeeld met anderen. En dat is eigenlijk zo jammer, omdat de kijk van de ander mij weer verder kan helpen in mijn zoektocht. Want ook die zoektocht is naast het zijn van een zoektocht ook een drang die ik als moeder voel om alles weer goed te willen maken voor mijn kind. Het is afschuwelijk om iemand waar je zo nauw mee samenleeft, die een deel van mij is, te zien wegkwijnen. Dat moedigt aan tot actie/handelen, omdat je ziet dat de ander vaak er niet de kracht voor heeft.

In mijn volgende blog post zal ik deze ruis verder uitzoeken door middel van zelfvergeving en correctieve zinnen.

3 thoughts on “Dag 343 van 2555: de vraag is nog niet beantwoord

  1. Mooi voorbeeld om te zien dat je staat en blijft staan in het zoeken naar de oplossing voor de gezondheid van je dochter, nu zij daar zelf de kracht niet voor heeft. Dank voor het delen.

  2. Bedankt voor het delen Sylvia.
    Ik heb zelf in het verleden met enige regelmaat tekenbeten gehad en 1x lichte symptomen van grieperigheid direct na een beet die me wel opviel maar waarvan ik niet zeker wist/weet of die met de beet samenhing. Na testen zijn er 2x sporen van lyme gevonden – ik heb nooit huiduitslag of een ring gehad om de beet heen.
    Ik heb geen levend bloedanalyse gedaan maar ik test 1 a 2x per jaar bij het volgende adres:
    http://best4health.nl/contact.html
    Zij meet via de energiebanen. Los van het feit dat hier de algehele kijk op ‘energie’ niet volledig is heb ik het wel ondervonden als een effectieve methode om disbalans in het fysiek op te sporen en te behandelen, het is zeer specifiek welke we dan weer zelf verder op kunnen pakken met meer zicht op wat er gaande is. De lyme is 2x weggegaan ( ook hierin zijn verschillende soorten ).
    Als je geinteresseerd bent kun je bij haar meer informatie opvragen over het testen ten aanzien van lyme.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s