Dag 346 van 2555: hoe iets je meer aangrijpt dan je zou willen

DIP lite cursusHet hele verhaal van de ziekte van Lyme, Q-koorts en mijn dochter zijn mij niet in de koude kleren gaan zitten. Op een bepaald moment had mijn dochter een paniekaanval, wat zei zelf benoemd als angstaanval, wat eigenlijk heel goed weergeeft wat een paniekaanval eigenlijk is. Mijn partner en ik zaten in een online vergadering, ik beneden en mijn partner boven. Plotseling hoor ik gegil door mijn koptelefoon en van boven komen. Mijn dochter klampte mijn partner vast op zo’n manier dat ze niet van plan was los te laten. Mijn partner ondersteunde mijn dochter om terug naar haar adem en het hier en nu te komen. Ik hoorde het aan en moest mij bedwingen om niet door mijn moedergevoelens gedreven mijzelf los te maken van mijn computer en naar boven te snellen. Ik ademde en besloot dat mijn partner dit ook goed kan oplossen. En zo vergaderden we, nadat onze dochter weer kalm was, verder.

Later sprak ik er over met mijn dochter om te begrijpen wat er aan de hand was. Alle informatie en een goed bedoeld mailtje van haar mentor hadden haar angst voor de dood tot een soort van hoogtepunt gebracht wat eindigde met de angstaanval. Dit resulteerde dat mijn dochter niet meer alleen thuis durfde te zijn en ik haar mee nam als ik langer van huis weg was dan een boodschapje doen. Of mijn partner werkte thuis als ik ergens in den lande voor werk moest zijn. Ik handelde maar stond niet stil bij wat het met mij deed, omdat ik net zo bang was voor de confrontatie met mijn eigen eindigheid net zoals mijn dochter dat had ervaren.

Op een bepaald moment was ik aan het lunchen en schoot er een kruimeltje in mijn keel, waardoor ik in een hyperventilatie aanval belandde, wat net zoveel is als een angstaanval. Door de 4 -tellen ademhaling had ik mijzelf weer redelijk snel in de hand en kreeg ik mijn ademhaling weer normaal. Ik kreeg toen de vraag of dit iets was dat fysiek werd veroorzaakt of dat het iets van mijn ‘geest’ was. Ik antwoordde: beiden. En dat was ook zo. Daar waar ik maar door was gegaan en niet had gekeken wie ik was in het geheel, wat ik meemaakte in het geheel, liet mijn fysieke lichaam zien wat het met mij deed. Ik werd gedwongen door mijn fysieke werkelijkheid om een pas op de plaats te doen en te verwerken van wat er gaande was.

Vervolgens had school mijn dochter als langdurig ziek gemeld en kreeg mijn dochter een e-mail met als titel ‘bewijsstukken’. Dit is een woord wat ik ga herdefiniëren in een volgende blog. Ik ging af als een vuurpijl op dit woord in deze context. Hoezo bewijzen ging er door mij heen. De vraag was of wij bewijsstukken aan bureau leerplicht wilden overhandigen om aan te tonen dat mijn dochter ziek is en niet school verzuimt. Bureau leerplicht is al sinds 2012 op de hoogte van het ziek zijn van mijn dochter en het meer niet op school kunnen komen dan wel. Dit hele punt beheerste mij volkomen en ik schreef een mail en schrapte vervolgens alle back chats alvorens de mail te versturen. Gelukkig maar want de mail ging één op één door naar een hele groep mensen. Ineens hadden we weer een zorgteam om ons heen, waar we nu juist sinds december vorig jaar eindelijk vanaf waren. Allerlei wilde aannames gingen over tafel in deze mailgroep, maar niemand nam verantwoordelijkheid. Ik moest steeds mijzelf behoeden voor het reageren op al deze wilde aannames, voordat er een gesprek zou plaatsvinden. Vanmorgen heb ik dan ook vriendelijk verzocht of iemand het geheel wil aansturen, knopen wil doorhakken en een afspraak te honoreren die ik vorige week al op verzoek van de anderen had gepland. En toen kon alles ineens wel snel geregeld worden.

Het goede nieuws waar iemand mij op attent maakte is dat er door minister Schippers geld vrijgemaakt gaat worden om een Lyme poli te openen voor chronische Lyme patiënten die nu buiten de boot vielen voor hulp. De poli wordt waarschijnlijk in het Radboud in Nijmegen gehuisvest, zij hebben al aardig wat expertise. Het is niet zo dat er genezen gaat worden, want men heeft nog steeds geen idee. Het is een punt waar mensen hun verhaal kwijt kunnen en waar gegevens van meer mensen verzameld kunnen worden. Het is een stukje erkenning van de ziekte, die voor velen te laat komt omdat zij zich al van het leven hebben berooft.

Dus ja het gehele gebeuren met al zijn uitvloeisels houden mij zodanig bezig dat ik wel afstand moet nemen en mij niet meer moet laten opfokken door onbegrip, prutsgedrag en angst. Er is de laatste tijd niet veel van schrijven gekomen en heb ik meer zelfvergevingen gesproken. In mijn volgende blog zal ik een compilatie maken van zelfvergevingen die ik al gesproken heb en van wat ik verder nog zie als relevant om toe te voegen. daarnaast zal ik het woord ‘bewijsstukken’ herdefiniëren in een opvolgende blog.

One thought on “Dag 346 van 2555: hoe iets je meer aangrijpt dan je zou willen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s