Dag 348 van 2555: hoe iets je meer aangrijpt dan je zou willen – deel 3 – bewijsstukken

DIP Lite cursusDeze blog post draait om het woord ‘bewijsstukken’ waar ik in deel 1 van deze blog serie over schreef, voor context is het aan te raden de andere blog post in deze serie ook te lezen.

De ‘bewijsstukken’ zijn inmiddels overhandigt en leverden stress op bij de leerplicht, want zo werd gezegd in een mail aan school en een cc aan mij dat een natuurgenezer geen echte arts is dus geen echte diagnose kan doen en daarom geen echte bewijsstukken kan leveren. Volgens deze persoon zou de schoolarts ingelicht moeten worden, omdat het hier om schoolverzuim gaat en om te weten of hier geen sprake van fraude is moeten de bewijsstukken van een arts komen. Een arts volgens de definitie van het systeem en bewijsstukken volgens de definitie van het systeem. Hetzelfde systeem dat eerst een foute diagnose stelde en dus frauduleuze bewijsstukken aanleverde, waar nu niemand over praat, want het systeem heeft het altijd bij het rechte eind.

Volgens woorden.org betekent bewijstuk en bewijs het volgende:

Bewijstuk: voorwerp of document waarmee je iets kunt bewijzen

Bewijs:

1. feit of redenering  waaruit blijkt dat iets waar of juist is

2. document waaruit blijkt dat je aan bepaalde voorwaarde hebt voldaan

Het woord ‘bewijsstukken’ zoals ik dat nu leef is: bewijsmateriaal om te bewijzen dat je onschuldig bent.

Met andere woorden, ik ben dus schuldig totdat het tegendeel bewezen is. Er is geen vertrouwen in mij en ik lieg per definitie en ben per definitie niet te vertrouwen. Dus binnen deze context met een ziek kind dat niet voor haar lol weken in bed ligt moet ik bewijzen dat zij ziek is en dus ziekteverzuim heeft en geen schoolverzuim.

De emoties die ik aan het woord ‘bewijsstukken’ heb toegevoegd zijn:

1. niet te vertrouwen zijn

2. een slecht persoon zijn

3. mijzelf moeten bewijzen

4. mijzelf de verliezer voelen

5. mijzelf het slachtoffer voelen

Deze emoties maken dat dit woord zwaar beladen wordt en ik reactief ben wanneer dit woord wordt gebruikt. Een sterk gevoel van ‘dit is niet eerlijk’ komt naar boven en het moeten dansen naar de pijpen van mensen die alleen maar in hokjes en protocollen denken waar niet van afgeweken mag worden. Ik zal mij moeten gaan beperken tot de woordenboek betekenis om mij niet langer aan te laten sturen door mijn emoties. En zal moeten stoppen met oordelen van de ander met als startpunt mijn slachtofferrol.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf slachtoffer te voelen nu ik niet voldoe aan de voorwaarden die de eisende partij achteraf heeft gesteld.

Wanneer en als ik mijzelf zie vervallen in een patroon van het slachtoffer zijn, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik mij onmachtig voel en dus in de slachtofferrol schiet in de hoop dat mij dit iets kan opleveren. Ik stop mijn participatie als slachtoffer en stuur mijzelf aan, één en gelijk aan het leven.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om de eisende partij, wanneer zei officieel bekendmaken dat mijn bewijsstukken niet geldig zijn, aan te geven dat ik nauwkeurig onderzoek heb gedaan naar de mogelijkheden van het diagnosticeren van chronische Lyme en tot de conclusie ben gekomen dat binnen de reguliere gezondheidszorg geen eenduidig antwoord op de aanwezigheid van Lyme in het bloed gegeven kan worden.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij in een hoek geduwd te voelen nu ik de bewijsstukken moet leveren alsof ik crimineel ben.

Wanneer en als ik mijzelf zie vervallen in een patroon van onmacht, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik mijnkracht laat afnemen door emoties en gevoelens. Ik stop mijn participatie in mijn emoties en gevoelens en stuur mijzelf aan, één en gelijk aan het leven.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om mijn kracht niet weg te geven aan energie en één en gelijk aan de ander te gaan staan die om bewijsstukken vraagt.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om niet als een onbetrouwbaar persoon afgeschilderd te willen worden.

Wanneer en als ik mijzelf zie vervallen in een patroon van angst om als onbetrouwbaar te worden gezien, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik bang ben niet door het systeem geaccepteerd te worden met alle gevolgen van dien. Ik stop mijn participatie in mijn angst en stuur mijzelf aan, één en gelijk aan het leven.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om mij niet op voorhand te gaan voelen alsof ik een onbetrouwbaar iemand zou zijn en mijzelf dus niet te definiëren bij een term die de ander volgens mij op mij heeft gestempeld.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf niet als slecht persoon te willen ervaren, wanneer ik denk dat de ander zo over mij denkt.

Wanneer en als ik mijzelf zie vervallen in een patroon van bang te zijn als slecht persoon te worden gezien, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik dat ik die persoon ben door mijn daden en woorden die ik spreek. Ik stop mijn participatie in de angst en stuur mijzelf aan, één en gelijk aan het leven.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om mij los te maken van stereotypen als goede en slechte personen en mijzelf één en gelijk te stellen aan dat wat ik wil zijn in het belang van een ieder.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om bang te zijn om mijzelf te moeten bewijzen en zo mogelijkerwijs te verliezen.

Wanneer en als ik mijzelf zie vervallen in een patroon van angst om te verliezen, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik denk dat door te verliezen ik in een soort van niets terecht kom. Ik stop mijn participatie in de angst van het verliezen en stuur mijzelf aan, één en gelijk aan het leven.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om mijzelf bewijzen zonder emoties te ervaren, waardoor het niet meer of minder wordt dan informatie overdracht.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te geloven dat ik schuldig ben aan het verzuim van mijn dochter door niet systeem conforme bewijsstukken aan te leveren.

Wanneer en als ik mijzelf zie vervallen in een patroon van bang zijn buiten het bootje/systeem te vallen, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik bang ben om als afvallige van het systeem gezien te worden en dus buiten het systeem mijn heil moet zoeken waarbij ik geen gelijke kansen heb als wanneer ik deel ben van het systeem. Ik stop mijn participatie in de angst voor uitsluiting en stuur mijzelf aan, één en gelijk aan het leven.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om het bewijzen conform het systeem te lopen zonder emoties en angsten om zo van binnenuit aan te tonen dat er nog geen hokjes zijn voor alle problemen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s