Dag 350 van 2555: BONI de SUPER markt

DIP Lite cursusAl rijdend over de Nederlandse snelweg zag ik in mijn rechter ooghoek een vrachtwagen de invoegstrook oprijden. Er zat een grote reclame sticker op de vrachtwagen waarop stond BONI en ik werd weggezogen in mijn herinneringen. Tegelijkertijd ervoer ik een gevoel van afwijzing en er niet mee geconfronteerd willen worden. De herinnering die ermee gepaard ging was er één die terugging naar mijn studententijd in Amsterdam. De enige supermarkt die op loopafstand van mij afzat was de BONI. Ik deed daar mijn boodschappen maar vond deze winkel absoluut niks. Toentertijd deed de winkel mij Aldi-achtig aan, maar de prijzen gingen meer richting de AH. Sindsdien heb ik deze winkel gelabeld als ‘daar moet je niet zijn’ en ‘daar moet je niet kopen’. Deze emoties kwamen dus in de auto ineens over mij heen als een golf in de zee, ik ging even kopje onder in mijn herinneringen. Ik besloot in het moment zelfvergeving te doen en begon als volgt:

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om emoties en gevoelens te hebben bij het woord BONI.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij niet te realiseren dat de BONI gewoonweg een supermarkt is waar ik geen opinies aan hoef te plakken om de winkel aan te duiden.

En toen sloeg er een andere bom in, bij het woord ‘supermarkt’ had ik een nog heftiger reactie. Toen ik naar het woord ‘supermarkt’ in mijzelf keek, zag ik opinies gepaard gaand met allerhande heftige emoties en gevoelens. “Supermarkten zijn slecht”, “supermarkten verkopen troep”, “supermarkten daar moet je vandaan blijven” en ga zo maar door. Een gevoel van walging en absoluut niet graag willen vertoeven in een supermarkt kwam naar boven. Er zat niets anders op ik moest verder met mijn zelfvergevingen om het woord ‘supermarkt’ te ontkoppelen van al mijn verzamelde energetische aanhangsels. Dus ging ik verder. Bij de zelfvergevingszinnen heb ik nu in dit schrijven ook correcties en verbintenissen erbij geschreven om zo voor het moment het af te kunnen ronden.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij niet te realiseren dat ik het woord ‘supermarkt’ kan leven zonder daar koppelingen van emoties/gevoelens/opinies/angsten aan vast te maken.

Wanneer en als ik mijzelf zie vervallen in een patroon van een woord leven met zijn energetische lading, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik dit niet hoef te doen, sterker nog, ik zal effectiever zijn als ik dit niet doe. Ik stop de koppeling en stuur mijzelf aan, één en gelijk aan het leven.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om woorden zonder energetische lading te leven, wat inhoudt dat ik de woorden die ik nog niet zodanig leef zal moeten ontkoppelen en corrigeren.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om naar excuses te zoeken waarom ik het recht heb om terwijl ik het woord’ supermarkt’ hoor/zie/spreek meteen het woord af te kraken alsof het een symbool van een verrotte samenleving is.

Wanneer en als ik mijzelf zie vervallen in een patroon van een woord afkraken dat een door mij bedachte negatieve connotatie heeft, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik reacties heb op de connotatie en het woord als katalysator werkt. Ik stop de reactie op de connotatie en stuur mijzelf aan, één en gelijk aan het leven.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om mij te realiseren dat het woord nog steeds het woord is maar dat de energetische lading een in beweging zijnde energie is die kan veranderen evenredig aan mijn geestestoestand, dus ben ik in staat om mij te ontkoppelen van deze energetische lading en het woord te leven voor wat het is: grote zelfbedieningswinkel waar je veel verschillende levensmiddelen en huishoudelijke producten kunt kopen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om in een angst te reageren op het woord ‘supermarkt’ als iets dat een bedreiging vormt.

Wanneer en als ik mijzelf zie vervallen in een patroon van angst voor de levensmiddelen van de supermarkt en het gevolg hiervan op mijn lichaam, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik deze artikelen niet hoef aan te schaffen. Ik stop de angst voor slechte producten voor mijn lichaam en stuur mijzelf aan, één en gelijk aan het leven.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om alleen dat in de supermarkt te kopen dat mijn lichaam ondersteunt en als dat betekent dat ik weinig tot niets koop in de supermarkt dan zegt dat nog niet dat de supermarkt een bedreiging is voor mij.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om de zin “de supermarkt is slecht” aan het woord supermarkt te koppelen doordat ik besloten heb dat ik niet veel meer nodig heb van de levensmiddelen die te koop zijn in de reguliere supermarkt.

Wanneer en als ik mijzelf zie vervallen in een patroon van mij superieur op te stellen ten aanzien van het woord ‘supermarkt’, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik participeer in een polariteit waar ik angst heb voor de macht van de supermarkt op de consument en dus mij inferieur voel, waarbij ik mij superieur gedraag in een supermarkt of tijdens het praten over een supermarkt. Ik stop de polariteit en stuur mijzelf aan, één en gelijk aan het leven.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om te zien/realiseren/begrijpen dat de angst voor de slechte voeding die te koop is in de supermarkt mij een vrijbrief geeft om in mijn geest inferieur te zijn en in mijn fysieke realiteit de superieure pool uit te spelen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om in mijn geest de strijd met mijzelf aan te gaan om mijn gelijk te halen over de supermarkt als zijnde slecht en niet te zien/realiseren/begrijpen dat het woord ‘supermarkt’ en gedegen onderzoek naar levensmiddelen dat uitwijst dat de standaard niet hoog is van het voedsel twee afzonderlijke dingen zijn.

Wanneer en als ik mijzelf zie vervallen in een patroon van alles over 1 kam scheren, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik door het woord ‘supermarkt’ en slechte voeding aan elkaar te koppelen in mijn geest, ik het mij moeilijk maak om nog te kunnen kopen in een supermarkt zonder een energetische lading te ervaren. Ik stop het over 1 kam scheren en stuur mijzelf aan, één en gelijk aan het leven.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om te zien/realiseren/begrijpen hoe ik mijzelf beperk door eenzijdige opinies/emoties/gevoelens/angsten aan het woord ‘supermarkt’ te koppelen en dat ik vrijer kan leven door het woord los te koppelen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om het woord ‘super’ in het woord ‘supermarkt’ als irritant en onwaar te beschouwen en liever zou willen schrijven ‘prutmarkt’.

Wanneer en als ik mijzelf zie vervallen in een patroon van mij afzetten tegen een woord in plaats van een concept, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik het met het concept van de supermarkt wil afrekenen door het woord supermarkt aan te vallen en te bestoken met back chats. Ik stop het afzetten tegen het woord ‘supermarkt’ en stuur mijzelf aan, één en gelijk aan het leven.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om het woord supermarkt voortaan te leven als: grote zelfbedieningswinkel waar je veel verschillende levensmiddelen en huishoudelijke producten kunt kopen, zonder reacties te hebben op het woord of delen van het woord die mij beperken in mijn dagelijkse leven.

Ik zie dat ik hier punten heb aangeraakt die om verdere verdieping op een ander tijdstip vragen. Zodra zich weer punten openen dan zal ik het op mij nemen om weer verder te schrijven aan het onderwerp supermarkt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s