Dag 353 van 2555: we slaan er nog wel een putje bij

DIP Lite cursusIk was met iemand in gesprek en we spraken over gelijkheid en dat iedereen recht op water heeft. Als voorbeeld gaf ik aan dat ik het niet vind kloppen wanneer we uitvindingen zoals een rietje/buisje waarmee je uit vies en vervuild water kan drinken, uitroepen tot waanzinnige uitvindingen die de mensheid vooruit gaan helpen. Ik vroeg de ander of het een uiting van gelijkheid is wanneer we de mensen uit de derde wereld water uit vieze plassen/rivieren laten drinken met een rietje dat water zuivert, terwijl wij de kraan opendraaien en drinkwater tot onze beschikking hebben. Zo kunnen we ook drinkwater uit urine maken met een elektrisch apparaat en hebben we een boek dat bladzijden heeft die we als filter kunnen gebruiken. Je zou kunnen zeggen deze uitvindingen zijn de redding voor de mensheid of we creëren een rariteiten kabinet met deze uitvindingen, terwijl we nog steeds niet willen delen wat wij wel hebben en de ander niet heeft.

Mijn gesprekspartner zei, maar we slaan putten in de derde wereld en als ze nu leren hoe ze dat zelf moeten doen dan kunnen ze zelf verder met ontwikkelen. Ik vroeg of dat van gelijkheid betuigt wanneer wij ons ontwikkelingshulpgevoel in de strijd gooien en vinden dat een paar putten slaan gelijk staat aan onze waterkranen in huis. Mijn gesprekspartner zei, dan slaan we gewoon nog meer putten. Dus om gelijkheid te creëren moeten we veel putten slaan, zodat we kunnen zeggen dat wij er veel aan hebben gedaan om te helpen.

Dan lag er nog het punt dat men in die landen eens moest gaan leren om de boel op poten te krijgen, zoals mijn gesprekspartner dat aankaartte. Ik vroeg of wij gelijkheid hebben op het punt van oplossingen bedenken en uitvoeren. Ik kreeg hier geen antwoord op. Ik zie hier geen gelijkheid, wij kunnen mooie plannen maken en dat gaan uitvoeren met mooie middelen en machines. De mensen in de derde wereld kunnen wel plannen hebben, maar hebben zij ook net zoveel middelen als wij om deze plannen tot uitvoering te brengen.

Wat ik tijdens ons gesprek zag gebeuren dat door het ontwikkelingshulpgevoel men al snel denkt heel wat te doen voor die ‘arme mensen’, maar men bedenkt niet dat deze mensen wellicht meer geholpen zijn met een net van waterleidingen en waterzuiveringstations, in plaats van de zoveelste put te slaan uit schuldgevoel voor wat wij wel hebben en zij niet. Mijn gesprekspartner bracht ook in dat een waterleidingnetwerk niet zomaar gemaakt is, wat dus impliceert dat we die inspanning dus eigenlijk niet voor de ander over hebben.

Ik merk dat het mij raakt als men de derde wereld afschildert als een gebied met mensen die blij mogen zijn met wat wij hen brengen en men klaagt over het feit dat men in de derde wereld niet genoeg initiatief neemt om het land op orde te krijgen. We denken er niet bij na dat het deze mensen onmogelijk gemaakt wordt om boven het huidige niveau uit te stijgen zolang wij hen houden op die plek van derde wereld land. Waarom zou iemand in de derde wereld niet een huis als ons mogen hebben en de spullen mogen hebben die wij hebben? Omdat dit teveel kost? Omdat zij het niet waard zijn? Omdat dit mogelijkerwijs welvaart bij ons wegneemt?

We zouden toch gewoon in staat moeten zijn om de wereld te zijn/vertegenwoordigen, zonder onderverdelingen in eerste, tweede en derde wereld. Ik wilde daar als kind al niet aan en nu als volwassene begrijp ik wel dat bepaalde dingen zo zijn omdat wij daar debet aan zijn, maar dat betekent niet dat wij dat zouden moeten accepteren omdat wij toevallig aan de juiste kant van de lijn wonen. Voor mij zit er geen logica in heel veel putten slaan, in plaats van een waterleidingnet op poten te zetten. Ik denk dat dingen anders moeten en ook anders kunnen zolang we ons in de schoenen van de ander plaatsen om te zien hoe belachelijk het is dat we het helemaal te gek vinden dat derde wereld bewoners water door een zuiveringsrietje drinken, hun plas omzetten in drinkwater of hun water door de pagina’s van een boek te gieten. Wie houden we hier nu voor de gek? Ik zou zeggen onszelf in eerste instantie.

Mijn plan is om eens te onderzoeken waarom er geen waterleidingen en huizen zijn zoals wij die hebben, om zo een realistisch plaatje voor mijzelf te kunnen schetsen en niet meer geraakt te zijn, maar te snappen waarom bepaalde dingen worden tegengewerkt en waarom de meerderheid daar genoegen meeneemt. Ik heb al wel antwoorden op deze vragen, maar ik vind het belangrijk om dit daadwerkelijk te checken binnen mijn fysieke realiteit.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s