Dag 381 van 2555: ongeduldig geduldig zijn

DIP Lite cursusGeduldig zijn is niet iedereen gegeven, of anders gezegd niet iedereen geeft zichzelf de ervaring van geduldig zijn. Een grote factor buiten onszelf die ongeduld in de hand werkt, is de maatschappij waar wij deel van zijn. Wachten is in onze nagenoeg 24-uurs maatschappij niet iets dat meer hoeft. “Bestel vandaag voor 22:00 uur en u heeft het morgen al in huis!” We hoeven niet te wachten totdat het weer aardbeientijd is, we kunnen ze het hele jaar rond kopen. Als iemand voordringt in de supermarkt dan vinden we dat onplezierig om nog langer te moeten wachten, er is ons onrecht aan gedaan. Dus ons consumistische leven staat niet meer in het teken van wachten, maar is een directe bevrediging geworden van de verlangens die we in ons hebben, al dan niet geplant door media/retail.

Zodra we iets nieuws willen leren dan vinden we het al snel veel moeite en te lang duren voordat we resultaten zien, daar willen we niet geduldig op wachten en zoeken dan naar een korte weg om tot ons doel te komen. Soms manipuleren we onze werkelijkheid om zo minder geduld op te hoeven brengen, of om niet geconfronteerd te worden met ons ongeduld tijdens het beoefenen van geduld. Volgens het woordenboek is geduld een eigenschap om kalm dingen af te wachten. Dus geduld is wachten zonder emotionele beroering te ervaren. De laatste maanden ben ik mijzelf eens gaan observeren hoe kalm ik ben binnen de eigenschap geduld. Daarnaast ben ik aan de slag gegaan met een veranderingsproces hierin.

Door geduld te onderzoeken kwam ik erachter dat ik meestal alles behalve geduldig en kalm was tijdens het wachten. Het wachten leek haast wel het perfecte moment voor mijn ‘geest’ om overuren te draaien. In dit wachten vraag ik mij vaak af waarom ik moet wachten, of ik in actie moet komen om het wachten te beëindigen, of neem ik zaken persoonlijk. Zodra ik moet wachten omdat er een tweede partij is waarop ik moet wachten, dan ga ik mijzelf afvragen of ze nog wel geïnteresseerd zijn of dat ik meer druk moet uitoefenen om hen te laten bewegen of om dit beter niet te doen omdat dit indruist tegen mijn eigenbeeld van aardig zijn en geduldig. Zeker als er een tweede partij bij betrokken is komen er meer emoties en gevoelens los dan wanneer ik moet wachten tot bijvoorbeeld een wondje dicht gaat of totdat het eten wat ik maak klaar is. Bij het doen van taken die ik heb bestempeld als “niet leuk” ben ik vaak zeer ongeduldig en hoop ik dat ze snel voorbij gaan, ondanks dat ik mij voorneem met geduld de taak aan te gaan.

Dus ben ik vooral ongeduldig in de dingen die ik doe en ervaar. Die conclusie was even een 180 graden draai toen ik mij dit voor het eerst besefte. Mijn zelfbeeld was er één van: “ik ben een geduldig persoon”, maar eigenlijk was ik goed geworden in het overbrengen van geduld naar mijn buitenwereld toe als een actrice. Ik zette een persoonlijkheid neer dat zeer geduldig is, terwijl als iemand iets voor de tweede keer tegen mij zegt, dan meld ik dat meteen en maak ik mijzelf wijs dat ik de ander een dienst bewijs. Achter de schermen voel ik mij door zo’n herhaling teruggetrokken in de tijd door de ander, terwijl ik in wezen graag met zevenmijls laarzen door het leven ga en het liefst zo weinig mogelijk omkijk of geconfronteerd wil worden met wat ik zelf aan gevolgen teweegbreng.

Wachten voelt als gegijzeld worden in de tijd, maar in weze opent zich de mogelijkheid om te reflecteren en gas terug te nemen en iets te leren van de situatie die zich op dat moment voordoet. Steeds meer ga ik het wachten zien als een moment dat ik mijzelf mag geven. Toch is het van belang om te zien dat wachten geen statisch iets is, geen moment van inkakken en niets doen. Wachten is de mogelijkheid creëren tot reflectie en hier in het moment zijn, dus juist heel dynamisch.

Toen ik maanden geleden begon met deze zoektocht naar geduld en wie ik ben binnen geduld, ben ik dingen gaan uitproberen om verandering aan te brengen in mijn ongeduld tijdens het geduldig zijn. Het interessante was dat het eerste wat ik bedacht te doen was het onderdrukken van de ongeduldige gevoelens en emoties die binnenin mij huis hielden als een storm. Kijk, zei ik tegen mijzelf nu ervaar ik kalmte en ben ik in staat om geduldig te zijn. Tegelijkertijd wist ik dat er iets niet klopte en zoals dat met onderdrukken gaat van emoties/gevoelens krijg je het in een andere situatie gewoon weer op je bordje. Dit was dus niet de weg.

Uiteindelijk heb ik een manier gevonden, die ik nog aan het fine tunen ben, waarin ik binnen geduld aanwezig ben en niet vooruit ren of mijzelf passief in dat ene moment houd. Ik probeer aanwezig te zijn en elke beweging binnenin mijzelf die wijst op ongeduld, bekijk ik zonder oordeel en accepteer ik als mijzelf, om vervolgens te kijken waar deze vaak onvrede vandaan komt. Wil ik passief blijven om iets niet onder ogen te zien of wil ik vooruit rennen om iets niet onder ogen te zien. Op deze manier straal ik geduld uit wanneer ik geduld beoefen en niet ongeduld tijdens mijn geduldige toneelstukje, waardoor ik geen frictie veroorzaak binnen en buiten mijzelf.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s