Dag 389: Heb je een voornaam of ben je jouw voornaam?

Vilten Sleutelhangers met naam gepersonaliseerdBinnen een studiegroep ontstond er een discussie over namen en naamsherkenning, wat mij later nog eens deed nadenken over mijn eigen voornaam en mijn relatie ermee. Een voornaam is iets dat we zo vaak in ons leven hebben gehoord dat we er als het ware één mee geworden zijn. Als je jouw voornaam hoort roepen/zeggen, dan ben je ineens hier, alert en klaar om te reageren. Ook al horen we onze naam van verre, uit vele verschillende klanken kunnen we onze naam toch ontcijferen.

Wanneer er nu iemand in onze omgeving is die dezelfde naam heeft en je geroepen wordt maar het is niet voor jou bedoelt, dat voelt enigszins onaf. Alsof je alert en klaar bent voor een wedstrijd en dan op het reservebankje wordt geplaatst. Dit is iets dat ik vroeger op school wel had met naamgenoten in de klas.

Wat ik mij nu realiseerde naar aanleiding van de discussie die ik had, is dat mijn naam niet zeer ingewikkeld is, maar best vaak fout wordt geschreven of zelfs wordt vervormd tot een compleet andere naam. En daar gaat het voor mij mis, ik ervaar het als niet leuk wanneer mijn naam fout wordt geschreven. Met name wanneer iemand mij terug mailt en mijn naam voor zich ziet staan op het scherm, of met mij in een Skype gesprek is en voortdurend mijn naam ziet staan als ik iets type, en dan toch mijn naam anders spelt. Het voelt alsof ik tekort wordt gedaan.

Maar wacht eens even dacht ik toen, hoe kan ik tekort worden gedaan als persoon wanneer mijn naam fout wordt gespeld? Ik heb een naam maar ik ben niet mijn naam. Dus hoe kan ik dit zo persoonlijk nemen? Want dat is hoe ik het ervaar, een persoonlijke aanval op mijn naam. Het hangt af van de situatie waarin ik ben, maar als het kan dan zal ik de gelegenheid nemen om de ander duidelijk te maken dat ik zo niet heet of dat mijn naam zo niet geschreven wordt. Kan dit niet, dan zit ik vaak tandenknarsend achter mijn computerscherm mijzelf op te winden.

Het eerste wat ooit tegen mij gezegd werd was mijn naam. Als men mij vroeg wie ik was, dan zei ik mijn naam. Ik ben mijn naam geworden en wie aan  mijn naam komt, komt aan mij. Dus vroeg ik mij af wanneer ik, om welke reden dan ook mijn naam zou moeten veranderen, of dat zou betekenen dat ik niet meer ben wie ik ben? Nee, was daarop mijn antwoord. Mijn naam is als het ware een sticker die op mij is geplakt door mijn ouders en straks een herkenning op een graf of urn om aan te duiden dat ik dat was.

Dus bedacht ik mij dat ik die connectie met mijn naam, die vereenzelviging maar eens los moet laten. Dat ik maar eens moet stoppen met het mij opwinden over een fout geschreven naam. Immers de ander ziet mij niet anders als ze mijn naam anders spellen. En ik kan allerlei redenen bedenken waarom de ander mijn naam niet correct kan gebruiken, maar ook dat is zonde van mijn energie.

Door het lopen van het Desteni I Process kom ik er juist steeds meer achter wie ik wel en wie ik niet ben of wil zijn. Daar leer ik dat ik door zelfvergeving dit soort connecties los kan laten en kan corrigeren door dit te oefenen in mijn dagelijkse leven, net zo lang totdat het mij echt lukt om het los te laten. Te ademen als ik mij wil gaan opwinden en mij te herinneren dat het nergens toe dient om mijn naam te zijn. Mijn ouders gaven mij een naam en de Staat der Nederlanden gaf mij een burgerservicenummer. Een naam of nummer geeft eigendom aan, ik ben van mijn ouders want ik ben hun kind, en ik ben van de staat omdat ik belastingbetaler ben. Maar in beide gevallen ben ik wie ik ben, dat kan geen letter of cijfer veranderen, behalve ik zelf.

Hoe zit dat met jouw naam, hoeveel hecht jij daaraan?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s