Dag 236 van 2555; de vagina de bron van al het kwaad – vrouwelijke bewustwording – deel 3

equal money capitalismVandaag schrijf ik de correctieve zinnen uit en ga ik verbintenissen aan omtrent het onderwerp ‘vrouwelijke bewustwording’ om zo te kunnen zien hoe ik mijzelf heb bijgeschaafd en vormgegeven, door de ‘vagina power’ als iets te zien dat gelijk staat aan manipulatie en niet aan de daadkracht in mij. Het is soms een fijne lijn tussen de argumentatie van de geest en simpelweg je pad volgen door jezelf aan te sturen, maar het verschil is er en de kracht is er om los van de geest de kracht van leven in mij te voelen zonder deze kracht weg te zetten als kwaad/slecht.

 

 

Wanneer en als ik mijzelf in angst zie om de controle over mijzelf kwijt te raken wanneer ik de levenskracht in mij gewaar ben/voel, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik geloof dat controle hetgeen is waarmee ik mijzelf aanstuur en ik niet realiseer en zie dat controle van de geest is en daadkracht 1 en gelijk aan het leven staat. Ik stop de controle en daarmee de angst om de controle te verliezen en loop door de sluier van fantasie om te zien dat controle daar is om mij in het gareel van de geest te laten lopen in eigenbelang.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om mijzelf te realiseren dat controle het mijzelf voor het lapje houden is en willen geloven in de geest en het kwade van de levenskracht en de ‘vagina power’ een manier om de kracht in mijzelf niet te zien/voelen, waardoor ik slaaf zal blijven en niet voor mijzelf zal beslissen.

 

Wanneer en als ik mijzelf in angst zie gaan voor het mijzelf aansturen als ‘vagina power’/levenskracht, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik de verantwoordelijkheid niet wil nemen uit angst om niemand anders dan mijzelf de schuld te kunnen geven als er iets misgaat en gevolgen zich ontwikkelen.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om niet de ‘vagina power’/levenskracht de schuld te geven wanneer ik mijn zelfverantwoordelijkheid niet neem en niet in mijn kracht ga staan ,maar liever tijd doorbreng in mijn geest.

 

Wanneer en als ik mijzelf terughoudend zie zijn voor de levenskracht, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik niet mijzelf volledig durf te geven, omdat ik met 1 been nog in de geest participeer en met 1 been in mijn levenskracht probeer te staan. Ik stop de participatie in de geest waardoor ik geen achterdeurtje meer nodig heb en haal diep adem.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om geen achterdeurtje te behouden om te participeren in de geest als ik denk dat ik de verantwoordelijkheid en de intensiteit van mijn levenskracht niet aankan.

 

Wanneer en als ik mijzelf angst zie hebben voor mijn levenskracht, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik er alleen maar angst voor kan hebben zolang ik participeer in de geest. Ik stop de angst voor mijn levenskracht en ga 1 en gelijk eraan staan.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om 1 en gelijk aan mijn levenskracht te gaan staan om zo 100% daadkrachtig te zijn en zo niet meer de intensiteit te vrezen mar deze intensiteit te zijn.

 

Wanneer en als ik mijzelf zie verlammen door overdonderd te zijn door mijn levenskracht, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat het mij verlammen het aan de zijlijn staan is en ik niet mijn leven kan leven door aan de zijlijn te gaan staan. Ik stop het niet volledig participeren in mijn leven/de ‘vagina power’/levenskracht en neem deel 1 en gelijk aan alles.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om mijzelf zo aan te sturen dat ik op de golven surf van mijn levenskracht en niet mijzelf te verdrinken in de angsten van de geest die de levenskracht als slecht en oncontroleerbaar definieert.

 

Wanneer en als ik mijzelf zie saboteren door de levenskracht te manipuleren en acceptatie af te dwingen, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat de zelfacceptatie de acceptatie van de levenskracht is die in mijzelf is en die ik beleef en vier wanneer ik angst en controle loslaat.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om niet op zoek te zijn naar mannelijke acceptatie/goedkeuring van mij als vrouw, maar te zoeken naar wie ik ben als mijn levenskracht en zo mijzelf te ontdekken en te accepteren.

 

Wanneer en als ik mijzelf in beschuldiging zie gaan van mijn ‘vagina power’/levenskracht dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat het beschuldigen een vorm van spijt is dat ik niet kan genieten en volledig staan in mijn levenskracht. Ik stop de spijt in de vorm van beschuldigen en haal diep adem.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om niet langer aarzelend in het leven te staan en te gaan voor mijzelf als levenskracht om zo een levend voorbeeld voor anderen te kunnen zijn.

 

Wanneer en als ik mijzelf achterdeurtjes zie onderhouden met mijn geest dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik het gaan voor mijn levenskracht als verraad aan mijn geest zie. Ik stop de participatie in de geest en haal diep adem.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om het mij volledig blootgeven en genieten van de levenskracht niet te labelen als verraad, want verraad in deze context kan alleen verraad en zelfsabotage zijn, wanneer dit betekent dat ik een leven in terughoudendheid moet leven en mijzelf moet afvragen hoe het geweest zou kunnen zijn.

 

Wanneer en als ik mijzelf voel stikken door de intensiteit van mijn levenskracht, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat dit het resultaat is van geen verbintenis aan kunnen gaan met mijzelf als mijn levenskracht. Ik stop het visualiseren/manifesteren van mijn besluiteloosheid/terughoudendheid en ga 1 en gelijk aan het leven staan.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om de verbintenis met mijzelf als levenskracht aan te gaan en het stapje voor stapje te nemen en elke keer wanneer er angst omhoog komt dan stop ik en haal ik adem en realiseer mij dat ik participeer in mijn geest en mij dus afkeer van mijn levenskracht die geen condities/eisen stelt, maar er simpelweg altijd is voor mij, of ik het nu ontken of omarm, het is er!

 

Wanneer en als ik mijzelf zie verlangen naar de ‘vagina power’ dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik nog steeds met de geest te maken heb en geen volmondig ja voor mijn levenskracht, maar een verwrongen vorm van het manifesteren van kracht. Ik stop de krachten in mijzelf als verlangen en haal diep adem.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om mij niet te laten sturen/controleren door de krachten van de geest en een verlangen naar mijn levenskracht te zien als manipulatie. Pas wanneer ik niet meer verlang maar simpelweg wil zijn, 1 en gelijk aan mijn levenskracht, dan boek ik vooruitgang en dan kan ik de participatie in de geest loslaten.

 

Wanneer en als ik mijzelf angst zie hebben voor het verliezen van controle, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dan dat het verliezen van controle het bereiken van de ‘vagina power/levenskracht is. Ik stop de angst voor het verlies van controle en haal diep adem.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om het verliezen van controle niet als een rouwproces te nemen, maar te zien als een proces waar ik overga van controle naar zelfaansturing.

 

Wanneer en als ik mijzelf zie manipuleren in het ervaren van leven, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik leven ben en dus niets of niemand hoef te manipuleren in het mij laten ervaren van mijzelf als leven. Ik stop de manipulatie en sta gelijk en 1 aan het leven.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om te geloven dat de ander mij kan laten wedergeboren worden in het fysieke door manipulatie met de ‘vagina power’ en daarbij dus aan te geven dat ik niet snap wat ik in handen heb wanneer ik speel met mijn levenskracht en dus niet kan zien wat de gevolgen zijn en wat het ‘ripple effect’ teweeg kan brengen.

 

Wanneer en als ik mijzelf mijn omgeving zie misbruiken door mijn ‘vagina power’ dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik in zelfoprechtheid mijn werkelijkheid kan scheppen. Ik stop het misbruik en zie met gezond verstand wat er moet gebeuren om 1 en gelijk aan mijn levenskracht te kunnen gaan staan.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om vooraf gevolgen af te wegen wanneer ik handel uit naam van de geest in de vermomming van de ‘vagina power’ en mij te realiseren dat wanneer ik handel in het belang van een ieder er geen nadelige gevolgen kunnen ontstaan.

 

Wanneer en als ik mijzelf mijn kracht zie weggeven aan de geest dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik mij reduceer tot niets en niets meer kan zijn of doen. Ik stop het weggeven van mijn daadkracht en sta 1 en gelijk aan het leven.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om wanneer ik de behoefte in mij voel opkomen om geen zelfverantwoordelijkheid te willen nemen om zo de schuld te kunnen geven aan een ander als er dingen mis gaan, dan realiseer ik mij dat ik nog geen leven ben en de geest boven mijzelf als leven stel en dus haal ik mijzelf uit deze egoïstische staat van zijn.

 

Wanneer en als ik de geest niet wil opgeven voor leven dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik mijn levenskracht niet wil ontmoeten, omdat ik denk dat het stoppen participeren in de geest onoverkomelijk is. Ik stop het vastklampen aan de geest als oplossing en haal diep adem.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om wanneer ik mijn levenskracht niet wil ervaren vanuit een punt van oneerlijkheid dan duw ik mij door dit punt en neem ik een makkelijk haalbaar doel dat mij laat zien dat ik geen angst voor mijn levenskracht hoef te hebben zolang ik in mijn kracht sta.

 

Wanneer en als ik mijzelf mijn levenskracht voor kwaad zie uitmaken dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik het niet nemen van zelfverantwoordelijkheid/mijn levenskracht als iets kwaads in mij zie, en als afleiding de levenskracht als kwaad bestempel om de aandacht niet op mijzelf te vestigen. Ik stop het zwart maken van mijn levenskracht en haal diep adem.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om niet mijn levenskracht zwart te maken, maar in te zien dat het niet nemen van zelfverantwoordelijkheid hetgeen is dat ik zie als kwaad, het kwaad in mij. Maar dat niet openlijk wil bevestigen en zodoende ervoor kies om de levenskracht als slecht te bestempelen en mijzelf zo als goed/schoon te ervaren.

 

Wanneer en als ik mijzelf de ‘vagina power’ als seksuele macht zie bestempelen, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik door programmering de ‘vagina power’/levenskracht als slecht zie. Ik stop het verseksualiseren van mijn levenskracht en haal diep adem.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om levenskracht en seksuele macht niet met elkaar te verwarren en te realiseren dat ik niet kan ontwaken door seksuele macht, maar in mijn kracht/levenskracht zal moeten gaan staan 1 en gelijk aan het leven om te ontwaken in het fysieke als het fysieke.

 

Wanneer en als ik mijzelf in de polariteit van goed en slecht zie gaan dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat mijn participatie in deze polariteit mij brengt tot passiviteit, waardoor ik niet meer instaat ben om in mijn kracht te gaan staan. Ik stop mijn participatie in deze polariteit en haal diep adem.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om passiviteit niet als excuus te gebruiken om mijn levenskracht op 1 hoop te gooien met goed en kwaad en zo het te vrezen, dus mijzelf te vrezen als iemand die stabiel kan zijn en zichzelf aanstuurt zonder tussenkomst van de geest.

Dag 96 van 2555; een leugentje om “bestwil” is niet de wil om het beste voor te hebben met de ander

Dag 96 van 2555; een leugentjes om "bestwil" is niet de wil om het beste voor te hebben met de ander  Ik zat op een bankje in een aangelegde tuin, na het hele tuinen complex verkent te hebben van een hotel dat voor open monumenten dag was opengesteld voor het publiek. Het was een leuk punt om even uit te rusten en voorbijgangers hun route door de grote tuin te zien maken. Van een hoger gelegen stukje af kwam een gezin naar beneden, vader, moeder en twee jonge kinderen. Zij keken welke richting zij op zouden gaan, liepen een stukje naar links om weer terug te keren en vervolgens langs mijn bankje richting de vijver te lopen. Eén van de kinderen vroeg waarom zij niet verder naar links wandelden, waarop de moeder antwoordde: daar mogen we niet komen want daar logeren mensen en dat is niet opengesteld voor het publiek. Waarop ik even achter mijn oren krapte, want het was een pad als alle andere paden in de tuin en open voor het publiek. Het kind zij : “oh” , en liep braaf achter zijn ouders aan.

Dit is maar een eenvoudig voorbeeld van hoe wij onze kinderen voorliegen gevoed door angsten die in ons zijn/leven. Het punt is dat deze woorden door de moeder niet in zelfoprechtheid zijn gesproken, het was de stem van de angst, die sprak. De stem van de angst die nu geworteld wordt in het kind. Wanneer het kind gelijksoortige situaties in zijn leven gaat tegen komen dan zal het de stem van de angst geplant door zijn moeder in zijn hoofd/mind horen en daar dan ook op handelen. Het is het overzetten van angsten die niet in relatie staan met de fysieke werkelijkheid (zoals angsten nooit zijn ) die zo generaties lang mensen in de ban van angsten houdt die zij zelf niet eens zullen begrijpen wanneer zij in zelfoprechtheid kijken naar deze angsten.

Hoe onschuldig deze leugentjes om “bestwil” ook mogen lijken het brengt consequenties in de toekomst die generaties lang doorgaan, die wij in 1 adem kunnen stoppen als wij zelfoprecht kunnen/willen zijn en kunnen/willen zien dat we de stem van de angst, de mind, blindelings volgen, zonder dat wij zelfverantwoordelijkheid nemen en zonder te willen/kunnen zien dat wij de slaaf van deze angst zijn en zo dus gelimiteerd door ons leven gaan.

Iedereen heeft wel eens als ouder of als mens kinderen dingen verteld die niet in relatie tot de werkelijkheid waren, maar in relatie tot angsten die in je leefden die je accepteerde en toestond te bestaan. Aangezien je vaak niet de directe consequenties ziet van het delen van deze angsten, maakt dat het nog niet tot iets onschuldigs zonder consequenties. Kijk maar eens in je eigen leven waar mensen dingen aan jou als kind vertelden die een compleet eigen leven in je hoofd/mind zijn geworden en als volwaardig argument gingen meetellen voor de beslissingen die je nam in je leven.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om verhalen verteld en gevoed door angst van volwassenen te geloven en in mijzelf op te nemen als waarheid, om zo deze angst naar de oppervlakte te laten komen in soortgelijke situaties en niet te handelen vanuit zelfverantwoordelijkheid/gezond verstand/ in het belang van een ieder, maar te leven/handelen vanuit de angst van de ander.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij af te vragen hoe ik aan bepaalde angsten kom die aanvoelen als vreemd en niet verklaarbaar met directe herinneringen en mij niet te realiseren dat  deze angsten de angsten zijn die ik heb geaccepteerd en toegestaan in mij te leven die door volwassenen zijn overgedragen aan mij.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te handelen op angsten die overgedragen zijn van volwassenen op mij als kinden en mij achteraf realiseer dat die angsten niet van mij zijn, waardoor ik in separatie naar die angsten kijk als “niet van mij”, terwijl ik ze mijzelf eigen heb gemaakt door de angsten in mij te accepteren en toe te staan.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te geloven in de angsten die door volwassenen zijn overgedragen op mij en geen vragen te stellen, maar mee te gaan op de golven van de angst.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om gedreven door mijn eigen angst dingen te vertellen aan mijn kinderen/kinderen en mij niet te realiseren wat de gevolgen hiervan voor deze kinderen zullen zijn.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om de woorden die uit mijn mond komen niet in oprechtheid uit te spreken waardoor ik angsten heb overgebracht op kinderen om zo een cyclus van angst in stand te houden en mijn handen vervolgens te kunnen wassen in onschuld door niet naar binnen te kijken in zelfoprechtheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijn angsten als echt te beschouwen en zo te gebruiken in mijn benadering naar kinderen toe en te denken dat ik het beste voor had met de kinderen en mij niet te realiseren dat deze zogenaamde goede bedoelingen voor meer consequenties zullen zorgen dan ik mij kon voorstellen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om het overdragen van angst op kinderen niet als iets bewust te beleven om zo het weg te kunnen stoppen en mij er niet verder zorgen om hoef te maken, in de trant van; wat je niet ziet dat is er niet.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij niet te realiseren dat met het overdragen van angsten op kinderen ik generaties lange angsten in stand houd en de vooruitgang van de fysieke werkelijkheid dwarsboom uit onwetendheid en het niet nemen van zelfverantwoordelijkheid in zelfoprechtheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om niet te veranderen door het instant houden van angsten die in mij zijn geplaatst door volwassenen, die ik vervolgens als volwassenen weer heb doorgegeven aan kinderen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te participeren in een wereld waarin wij leugentjes vertellen aan kinderen zonder ons af te vragen wat de impact van onze woorden gesproken in onoprechtheid teweeg brengen bij de volgende generatie en ons vervolgens af te vragen hoe de volgende generatie kan zijn zoals hij is en ons te distantiëren van deze generatie die is gevormd door de angsten die uit onze monden kwamen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te participeren in een wereld waarin wij door angst gedreven communiceren met kinderen en wij ons verbazen als deze kinderen hun leven vervolgens inrichten met deze angsten als basis en wij niet willen zien hoe onze angsten door de volgende generatie geleefd worden en in de realiteit worden gebracht om vervolgens op de volgende generatie kinderen over te zetten.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te participeren in een wereld waarin wij een leugentje om “bestwil” gebruiken om niet oprecht te hoeven zijn en niet te hoeven kijken naar de basis van deze leugen die bijna altijd gefundeerd is in angst, die wij zijn geworden als vlees geworden angst en zodoende niet meer echt van onecht kunnen onderscheiden.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om de woorden die ik spreek tegen kinderen en volwassenen woorden zijn die niet gebaseerd zijn op angst, maar een expressie zijn van mij in het moment.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om mijn angsten onder de loep te blijven nemen zodat mijn woorden puur en in zelfoprechtheid gesproken kunnen worden zonder verder besmetting van mijn fysieke realiteit.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om nooit meer kinderen in hun onschuld tot mijn slachtoffer te maken van mijn niet aangepakte angsten die ik als ongeleid projectiel op hen afvuur om hen te sturen/manipuleren om zo mijn angst zelf niet meer te hoeven ervaren door hen heen en dat dan opvoeden/scholen te noemen.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om te zoeken naar manieren waarop ik kinderen kan laten zien hoe het leven in elkaar zit, middels het zijn van een levend voorbeeld en een zuivere expressie van mijzelf vrij van angsten.