Dag 352 van 2555: dansen op het graf van een ander

DIP Lite cursusVandaag zag ik mijzelf in een reactie schieten toen iemand over een stel dat uit elkaar gaat iets zei met de volgende strekking: dit was te verwachten ik heb hem nooit gezien als een goede partij voor haar. Terwijl deze persoon over de jaren heen zijn mening over de man al had bijgesteld naar meer positief, maar nu het tot een einde kwam leek het of hij nog even een natrap moest geven en zichzelf op de borst slaan over hoe hij het bij het rechte eind had. Want dat was hoe ik de opmerking ervoer als een trappen naar de ander en tegelijkertijd in je gelijk willen staan. Wat ik deed was aangeven dat wanneer mensen uit elkaar gaan er twee mensen verantwoordelijk zijn. Ik hoopte de geschetste situatie te kunnen nuanceren, maar de ander had daar geen boodschap aan.

Later vroeg ik mij af wat mij nu zo geraakt had, waarom schoot ik in een reactie van ‘dat is niet eerlijk’ om zo over een ander te spreken. Ik heb geen bepaalde emotionele binding bij dit stel, dus daar zat het niet in. Het voelde voor mij als een soort van dansen op het graf van een overledene, waarbij hier de relatie de overledene was.

Ik vond het niet eerlijk om zo ongenuanceerd over anderen te spreken, ik vond het niet eerlijk om iemand als de boosdoener neer te zetten en ik vond het niet eerlijk om te oordelen over een ander terwijl de ins en outs ons niet duidelijk waren.

Ik heb zelf ook wel ongenuanceerd over anderen gesproken, ook heb ik een ander wel als boosdoener afgeschilderd en ik heb zeker wel geoordeeld over een ander zijn leven zonder alle details en beweegredenen te weten. Op momenten dat ik dit deed voelde ik mij niet goed over mijzelf, laat ik zeggen dat ik niet trots op mijzelf was. Dus dit shit gevoel wat ik ervaar als ik dit zelf doe, ervoer ik ook nu de ander het deed, maar vertaalde dat naar ‘het is niet eerlijk’.

Het mechanisme wat hier dus speelt is de ander zijn woorden ervaren door de ogen van schuldgevoel van eerdere gelijksoortige ervaringen waar ik in de schoenen van de ander stond. Dus het is niet eerlijk als de ander het doet en wanneer ik het zelf doe kruip ik weg achter een naar gevoel van het oordelen over de ander. Net als wat vandaag gebeurde, proberen we ons hatelijke gedrag naar de ander toe te verbloemen door onszelf belangrijk te maken en te vermelden dat we dit al lang hadden zien aankomen. Wij weten wel beter, de veroordeelde is dom en heeft dit alles aan zichzelf te danken.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om reactief te reageren op de ander die oordelend is over anderen net zoals ik dat in andere situaties ook kan zijn.

Wanneer en als ik mijzelf zie vervallen in een patroon van de ander verwijten wat ik zelf ook doe, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik het niet prettig vind wanneer ik oordelend ben naar anderen en heb dan plaatsvervangend schuldgevoel wanneer ik een ander dat zie doen wat ik van mijzelf niet waardeer. Ik stop het verwijten, en sta één en gelijk aan het leven.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijn eigen oordelen af te zwakken en het oordelen van de ander uit te vergoten om zo mijzelf beter te voelen.

Wanneer en als ik mijzelf zie vervallen in een patroon van mijzelf opduwen ten koste van de ander, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik liever mijzelf in een goed daglicht zie staan en daarvoor makkelijk de ander opoffer dan te kijken hoe ik het oordelen kan stoppen in mijzelf. Ik stop het opofferen van de ander om zo mijzelf niet in de ogen te hoeven kijken, en sta één en gelijk aan het leven.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om de ander als slecht te zien en mijzelf als minder slecht.

Wanneer en als ik mijzelf zie vervallen in een patroon van mijn eigen daden niet als destructief te willen zien, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik de aandacht van mijzelf afleid om zo niet aan mijzelf te hoeven werken. Ik stop mijn destructieve daden, en sta één en gelijk aan het leven.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om oordelend te zijn naar een ander.

Wanneer en als ik mijzelf zie vervallen in een patroon van oordelen over een ander, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik eerst moet ademen en reflecteren wat het is dat ik trigger in mijzelf alvorens ik iets over iemand of een situatie te zeggen heb. Ik stop het oordelen, en sta één en gelijk aan het leven.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf te vergelijken met de ander wanneer ik het handelen van een ander veroordeel.

Wanneer en als ik mijzelf zie vervallen in een patroon van mijzelf vergelijken met een ander en te denken dat ik zoiets nooit zou doen, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik de ander oordeel om mijzelf beter te laten lijken. Ik stop het vergelijken en oordelen, en sta één en gelijk aan het leven.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij schuldig te voelen over mijn oordelen en mij niet te realiseren dat ik ook kan stoppen met oordelen.

Wanneer en als ik mijzelf zie vervallen in een patroon van niet veranderen maar blijven hangen in gevoelens en emoties, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik in plaats van mij te verliezen in gevoelens/emoties ik met net zo veel gemak had kunnen beslissen om te stoppen en dus mijzelf te veranderen op dat punt. Ik stop de angst voor verandering, en sta één en gelijk aan het leven.

Dag 229 van 2555; teleurgesteld in mijn lijf of teleurgesteld in mijzelf? – angst voor een vaginale ontsteking – deel 2

equal money capitalismIn mijn vorige blog gaf ik aan dat ik mij in deze blog ga focussen op mijn angst voor een vaginale infectie, gevoed door ervaringen en herinneringen uit het verleden.

 

Probleem:

Angst voor een nieuwe vaginale ontsteking door geen vertrouwen te hebben in mijn fysieke lichaam door mijzelf te hebben gedistantieerd van mijn lijf en gelabeld als niet goed.

Oplossing:

Stoppen met het distantiëren van mijzelf ten opzichte van mijn fysieke lichaam en het lichaam juist omarmen en waarderen voor het mogelijk maken van mijn bestaan hier op aarde, waardoor ik mijn zelfverantwoordelijkheid terug kan nemen en mijn lijf niet hoef te teisteren met ziekte door het niet nemen van zelfverantwoordelijkheid van mijn innerlijke wereld in de vorm van gedachten/gevoelens/emoties/angsten/herinneringen.

Beloning:

Ziekte preventief kunnen voorkomen daar waar ik kan zien waar ik mijn zelfverantwoordelijkheid moet nemen voor mijn innerlijke wereld gelijk aan mijn buitenwereld.

 

Angstdimensie:

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om angst te hebben opnieuw een vaginale infectie op te lopen door een opleving van candida albican. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om angst te ontwikkelen jegens een aandoening en niet te onderzoeken waar die angst vandaan komt of wat het representeert.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om angst te hebben weer door veel ongemak en pijn heen te moeten. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om pijn en ongemak alleen als negatief te labelen en niet te zien als indicator of sleutel tot hetgeen ik manifesteer in mijn fysieke werkelijkheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om angst te hebben dat de candida albican nooit weggaat uit mijn lichaam en als een vloek blijft rond woekeren. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om deze angst in de toekomst te projecteren en de werkelijkheid van deze angst als het ware al aan het leven ben in mijn geest.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om angst te hebben dat wanneer de candida albican blijft en keer op keer uitbarstingen veroorzaakt ik uiteindelijk ten prooi val aan ergere aandoeningen/ziekten. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om angst te hebben dat dit uiteindelijk mijn einde zou kunnen betekenen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om angst te hebben voor de herinnering aan de vaginale infecties en mijzelf hiermee terug te plaatsen in de herinnering en de angst weer herbeleef. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijn vaginale infectie te ervaren in de geest, en door de geest, en mij niet te realiseren dat ik stabieler zal zijn wanneer ik het als een fysieke gebeurtenis benader.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om angst te hebben voor de herinnering aan mijn vaginale infecties die ik als negatief gelabeld heb. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om op basis van een opinie/idee angst te hebben voor een vaginale infectie, omdat dit volgens de opinie het naarste is dat mij kan overkomen,wanneer fysieke symptomen deze opinie triggeren.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om angst te hebben dat ik het aan mijn partner zal doorgeven of hij het aan mij zal doorgeven wanneer wij niet weten dat een infectie speelt. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijn partner op voorhand te beschuldigen van mogelijke infectie wanneer hij zich niet netjes aan zijn dieet houdt. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om bang te zijn dat door mij infecties in stand gehouden worden en ik het punt van kwaadaardigheid ben.

Gedachtendimensie:

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om in de geest mijzelf te zien vergaan van de jeuk. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om jeuk daardoor te labelen als iets verschrikkelijks. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om de jeuk van de candida albican te koppelen aan de jeuk, die ik heb ervaren door een allergie die ik ontwikkelde voor de processierups, waarbij ik ’s nachts door mijn huid krabde door de extreme jeuk.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf in de geest knoflook tampons te zien maken die pijnlijk waren maar wel de truc deden en dit te labelen als een gehannes en gezeur. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om het gehannes en gezeur te vinden als dingen ongemakkelijk zijn en tegen de verwachting van de geest ingaan.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf in de geest te zien dat ik alleen maar rokken en wijde broeken kan dragen, omdat alles beurs en pijnlijk is. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om een aversie tegen strakke broeken te ontwikkelen als de boosdoener van jeuk en pijn. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te denken dat ik nooit meer strakke broeken kan dragen zonder consequenties.

Verbeeldingsdimensie:

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij voor te stellen dat ik een vaginale infectie heb en hoe vervelend dat is. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om emoties en gevoelens te beleven in mijn geest van een mogelijke vaginale infectie en mij niet te realiseren dat ik in de geest in het land der onbegrensde mogelijkheden terecht ben gekomen waar de natuurkundige wetten van fysicaliteit  niet meer gelden en het idee aan een vaginale infectie al genoeg is om mij beroerd door te voelen. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij niet te realiseren dat mijn angst voor een vaginale infectie voornamelijk het participeren in de geest is en het waarde hechten aan emoties/gevoelens/angsten/herinneringen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij te verbeelden hoe ik het hele scala van de symptomen in verschillende stadia zal gaan doorlopen en daardoor tegenzin en verzet te voelen tegen een mogelijke infectie. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te anticiperen op gedachten en mij niet te realiseren dat ik mijn vertrouwen zal moeten leggen in het fysieke om te kunnen omgaan met het fysieke.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om  mij te verbeelden dat wanneer ik mijn dieet blijf volgen ik geen infecties meer kan krijgen. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te hopen dat door een natuurlijke pillenkuur tegen candida albican ik de candida nooit meer zal krijgen. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij angstvallig aan mijn dieet te houden om maar geen vaginale infectie meer te hoeven krijgen.

Interne gesprekken/backchatdimensie:

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om de backchat ‘ dat stomme lijf ook’ in mij te laten bestaan en zo mij te distantiëren van mijn eigen fysieke lichaam. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te geloven dat mijn lijf mij deze infectie expres aandoet en mij niet steunt.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om  de backchat ‘wat heb ik aan zo’n lijf’ in mij te laten bestaan en zo te vinden dat mijn lijf alle fysieke sores voor zijn rekening moet nemen en ven niet in beschouwing te nemen dat ik in de eerste plaats de ziekten door gedachten manifesteer. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om een ander, mijn lijf, de schuld te geven voor wat ik zelf, als geest, veroorzaak.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om de backchat ‘nooit meer een vaginale infectie’ in mij te laten bestaan en zo een mate van angst eromheen te ontwikkelen dat bij de minste of geringste symptomen ik van de rel ga en als een recalcitrant kind denk, dat nooit meer. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij niet te realiseren dat ik de schepper van mijn leven ben en dus ook de veroorzaker van mijn ongemakken.

Reactiedimensie:

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om paniek te ervaren wanneer de eerste symptomen van een mogelijke vaginale infectie zich aandienen. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om een mogelijke infectie als de vijand te beschouwen en in paniek probeer te bedenken hoe ik ten strijde moet trekken om een gevecht tegen mijzelf te voeren.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij . Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om teleurgesteld te zijn in mijn fysieke lichaam voor het mij niet beschermen tegen infecties. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij niet te realiseren dat deze teleurstelling in mijn fysieke lichaam een reflectie is van wat er werkelijk speelt, namelijk de teleurstelling in mijzelf van het participeren in de geest en het manifesteren door gedachten van ziekten/aandoeningen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijn lijf te beschuldigen van de dingen die ik met mijn geest bewerkstellig. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijn lijf niet meer te kunnen vertrouwen.

Fysieke gedragsdimensie:

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om sneller te gaan ademen en toch minder zuurstof binnen te krijgen. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf niet te realiseren dat ik snel en kort adem uit angst en mijzelf bedreigd voel door een eventuele vaginale infectie.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om hoog te gaan ademen. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om door hoog te ademen ik mijzelf niet meer gewaar ben van mijn gehele lichaam en mij zo separeer en gemakkelijker in de geest verdwijn als zijnde veilig.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om onrust door mijn lijf te voelen gaan alsof ik in een constante paraatheid moet zijn. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te denken dat ik paraat moet zijn om elk moment de aanvaller af te kunnen schudden en mij niet te realiseren dat de infectie pas een infectie is wanneer het gebied geïnfecteerd is.

Consequentiedimensie:

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om niets buiten mijn dieet te durven eten uit angst voor een nieuwe vaginale infectie en mij van tijd tot tijd meer beperk dan nodig is.  Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om streng voor mijzelf te zijn vanuit angst en niet vanuit zelfdiscipline.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om altijd bezig te zijn met een eventuele infectie als een gevaar dat altijd op de loer ligt en mijn  lijf dat ik als zwak bestempel kan aanvallen zonder dat ik beschermd kan worden door mijn zwakke lijf. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijn lijf als zwak te bestempelen en niet te realiseren hoe zwak ik ben als ik geest boven fysieke werkelijkheid stel.

Ik vergeef mijzelf dat ik niet heb geaccepteerd en toegestaan om altijd voorzorg maatregelen te treffen, zodat een infectie niet kan gebeuren, vanuit angst voor het onbekende/onoverkomelijke. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij niet te realiseren dat ik dagelijks bezig ben te vechten tegen een mogelijke infectie door alle maatregelingen die ik heb getroffen over de tijd heen en nu voel dat ik die moet uitvoeren om mijn angst voor een vaginale infectie niet werkelijkheid te laten worden.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om geleefd te worden door mijn angst voor een vaginale infectie zonder mijzelf te realiseren dat ik hierdoor geleefd word.

In mijn volgende blog zal ik de zelfvergevingen nog een stapje verder blootleggen om ze vervolgens om te zetten in correctieve zinnen en verbintenissen die ik in het hier en nu met mijzelf aanga.