Dag 205 van 2555; de stinkende waarheid van de knoflook

equal money capitalismNam ik in mijn vorige blog de ui onder de loep nam, in deze blog is de knoflook aan de beurt. Uit de gevonden lectuur blijkt dat knoflook nog schadelijker is voor het lijf en als een echte pesticide te werk gaat ten opzichte van de ui. Waar ik bij de ui nog meer vanuit programmering werkte is knoflook iets dat ik altijd lekker heb gevonden en ook trek in kon hebben. Tijdens mijn anti-candida dieet werd er een extra dimensie door mij aan toegevoegd, namelijk de angst op besmetting als ik het niet zou innemen.

 

Ik was ervan overtuigt dat wanneer ik zonder die heerlijke knoflook en ui zou koken mijn eten mat en smaakloos zou worden. Elk gerecht dat ik de afgelopen dagen heb gegeten smaakt geweldig, ik mis niets. Dit vond ik eigenlijk wel vreemd, ik ben eens gaan kijken wat ik nu zo lekker vind aan de knoflook. Uiteindelijk bleek het de geur te zijn bij het bakken van ui en knoflook die vrij kwam die ik zo lekker vind, die geur blijft hangen in de keuken en in mijn neus en wanneer ik dan het gerecht eet dan eet ik dat met een emotie van lekker gebaseerd op een geur die in smaak niet zo sterk aanwezig is. Ik spreek nu niet over gerechten die stijf staan van de knoflook want daar mis je de smaak natuurlijk wel, maar de dagelijkse teentjes knoflook die niet meer in het eten zitten zijn qua smaak te verwaarlozen. Bij een test waarbij je met en zonder knoflook naast elkaar eet zal ook het verschil wel te proeven zijn. Maar ik ben verbluffend verast hoe goed mijn gerechten zonder ui en knoflook smaken.

 

In de blog van Sylvie die een blog schreef over de knoflook kwam ik dit stukje uit het boek ‘Psychologische Symbooltaal van de Voedingswaren’ van Christiane Beerlandt tegen.

 

“Onbewust heeft deze mens nog het gevoel zaken op afstand te moeten houden, zich te moeten afschermen tegen het negatieve, tegen stoute mensen of kwade geesten, tegen datgene wat hem zou kunnen bedreigen of ‘besmetten’ … Wanneer een mens leeft vanuit deze overtuigingen is het vanzelfsprekend dat hij vroeg of laat ‘besmettingen’ oploopt of een confrontatie meemaakt met het ‘negatieve’.

Knoflook maant deze mens nu aan om sterker in zijn eigen ‘Veld’ te blijven, om in voeling te komen met dat formidabele energetische krachtveld van zijn Wezen, dat hij bovendien zou gaan geloven in de immuniteit en de onbeïnvloedbaarheid van zijn Wezen. De absolute voorwaarde hiertoe is… dat jij heel erg van jezelf houdt. Pure Zelf-Liefde leidt tot kennis van het ware IK en neemt tenslotte elke twijfel weg.”

“Hij die houdt van Knoflook heeft behoefte aan een heel sterke ‘ontlading’ (uitlading, uitstraling, van binnen naar buiten stralende beweging…) van energieën.”

 

Hierin is de lijn naar het besmette, het boze, de bedreiging van ziekte direct te trekken met mijn anti-candida dieet. Ik heb mij altijd proberen te beschermen tegen het kwade en negatieve en heb de mens nooit als van nature goed gezien. En ja zaken die ik niet vetrouw houd ik op afstand.

 

Ook bij de knoflook komt die sterke ontlading terug die ook bij de ui naar voren kwam, maar hier wordt gesproken van een stralende beweging/uitstraling. Wellicht het positieve willen uitstralen/uitdragen om het negatieve te weren, een polariteit die mij niet vreemd is.

 

Probleem:

 

Het mijzelf willen beschermen van het kwade en besmetting door in polariteit met het negatieve te gaan en het positieve te willen uitstralen.

 

Oplossing:

 

Het kwade niet alleen van buitenaf aanpakken, maar ook te zien hoe ik mijzelf kan boycotten en tekort doen, waarbij ik mijzelf niet als de vijand moet beschouwen zoals ik dat met de buitenwereld doe, maar te zien dat eigenwaarde en zelfliefde de sleutel zijn om het kwade niet te vrezen maar in de ogen te kijken en op te lossen.

 

Beloning:

 

Wanneer ik van mijzelf onvoorwaardelijk kan houden dan vrees ik het kwade als een polariteit niet, maar dan ontrafel ik die vrees nog voordat het een rol in mijn leven gaat spelen.

 

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om bang te zijn voor ziekte in het algemeen.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om bang te zijn voor de ziekten die ik de laatste jaren heb doorlopen, omdat ik die als zeer oncomfortabel heb ervaren en niet nogmaals wil ervaren.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om alles wat in mijn macht ligt eraan te doen dat ik die ziekten van de afgelopen jaren niet opnieuw krijg en mij daar zo op te focussen dat het een bezetenheid kan worden.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om bij ziekte meteen de dood onbewust te koppelen en ik dus bang ben te sterven in plaats van bang te zijn om ziek te zijn.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om ziekte als negatief te ervaren en mij van gezond voedsel wil voorzien om zo het negatieve op te heffen met het positieve gevoel dat gezond eten teweeg brengt in mij.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om veel positiviteit uit te willen stralen om zo het negatieve onheilspellende en bedreigende de baas te kunnen zijn en mij niet te realiseren dat het slechts polariteit is waar ik mij mee bezig hou.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf te boycotten en zo ziekte te genereren en in een vicieuze cirkel terecht te komen.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om ziekte als falen te zien van het mijzelf beschermen voor de vijand van buitenaf en mij niet te realiseren dat dit een vijand van binnenuit is die toeslaat omdat ik dat accepteer en toesta en dus tegen de verkeerde vijand vecht en het falen op een ander probeer af te schuiven zoals medische wetenschap en doktoren.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf niet onvoorwaardelijk lief te hebben en nog veel te vaak mijzelf vergrijp aan zelf-boycot en de buitenwereld als excuus aan te dragen.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om geen pact met mijzelf te durven sluiten, maar liever in afscheiding van mijzelf de hersenschimmen te lijf ga, terwijl ik mij verbaas over het waarom en het bestaan van deze zelf gecreëerde hersenschimmen.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om knoflook als mijn redder te zien en mijn zelfverantwoordelijkheid niet te nemen.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij niet te realiseren wat de eigenlijke stinkende aard van de knoflook is dat meer kapot maakt dan goed doet.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om te zien dat eigenwaarde en zelfliefde de sleutel zijn om het kwade niet te vrezen maar in de ogen te kijken en op te lossen.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om mijzelf niet als de vijand te beschouwen zoals ik dat met de buitenwereld doe.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om onvoorwaardelijk van mijzelf te houden dan vrees ik niet het kwade als een polariteit, maar dan ontrafel ik die vrees nog voordat het een rol in mijn leven gaat spelen.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om mijn zelfverantwoordelijkheid te nemen en van mijzelf te leren houden om zo de knoflook niet als superman in te hoeven roepen maar preventief te werk te gaan en alvorens de ziekte zich zal manifesteren dit al te stoppen.

Dag 204 van 2555; je bent een slijmjurk

equal money capitalismNa het lezen van een artikel over de giftigheid van ui en knoflook op het menselijk lichaam, ben ik verder opzoek gegaan naar informatie. Het is niet raar dat deze informatie niet massaal tot ons komt want het internet staat vol met positieve verhalen over ui en knoflook. In 1 artikel stond dat wanneer je 21 dagen zonder ui en knoflook zou eten en dan weer een maaltijd met ui en knoflook zou nuttigen je direct kon voelen wat een belasting ui en knoflook op het fysieke lijf heeft. Dit vond ik een mooi experiment om zelf uit te vinden wat de impact van ui en knoflook op mijn lijf is. Met het hele gezin hebben we besloten dit experiment aan te gaan en vandaag zitten we op dag 6.

Ik had altijd geleerd dat een goede maaltijd bestond uit een basis van ui/ui-achtige en knoflook, dit zou mijn gezondheid waarborgen. Tijdens mijn anti-candida dieet werd mij aangeraden de hoeveelheid ui en knoflook nog wat op te schroeven, omdat het bacterie dodend is. En daar zit geen leugen in, maar het is de halve waarheid. Ui en knoflook zijn als pesticiden in je fysieke lijf en net als antibiotica dood het alle bacteriën, de goede en de slechte. Dus door veel intake van ui en knoflook verzwakken we ons immuunsysteem. Ook is ons reactievermogen vermindert, dus na de 12 dagen zal ik zien hoe alert ik ben.

In deze blog zal ik de ui onder de loep nemen en heb informatie over de ui uit het boek ‘Psychologische Symbooltaal van de Voedingswaren’ van Christiane Beerlandt gehaald. Dit boek is een heerlijk boek om in rond te dwalen en te zien waar de verschillende voedingsstoffen volgens Christiane voor staan. Het blijft natuurlijk onze zelfverantwoordelijkheid wat wij met die gedeelde spirituele informatie doen. Ik gebruik het om te zien of ik een klik/reactie heb met wat ik lees en probeer het dan terug te brengen naar mijzelf.

“Ui staat voor de afwisseling koude-warmte, voor het inhouden, absorberen van energieën (letterlijk: bijvoorbeeld in de vorm van het vasthouden van slijmen/vocht, enz…) om dan met een krachtige plets deze energie open te laten springen, vrij te geven, als met een katapult: de uitdrijving, de daadkracht, de handeling, de uitstuwing.”

“De Ajuin spreekt als volgt: “Spaar eerst alles een beetje…, hou het allemaal bij je…, pluk er het nuttige uit, overdenk alles een keer, neem een besluit om dan het nodige – met kracht – naar buiten te brengen: zowel datgene wat jij kwijt wil, datgene dat eigenlijk niet echt (meer) bij je hoort, als de woorden die jij te zeggen hebt, de daden die jij te stellen hebt. Jij laat het eerst allemaal ‘aanzwellen’, jij ervaart, jij beleeft, jij overdenkt, jij voedt jezelf ermee en laat het in je leven, om dan met kracht uit jou te drijven datgene wat uitgedreven moet worden.”

Het slijm vasthouden is een verbluffend punt, aangezien ik al tijden aan het zoeken ben waarom ik zoveel slijm heb en hoest. Het slijmen is dus vasthouden van energieën, wat voor mij gelijk staat aan emoties en gevoelens. Het hoesten is de uitstuwing/handeling aangestuurd door de emotie/het gevoel. Dit begint interessant te worden.

In een gesprek dat ik met Sylvie over de ui had, was haar perspectief op het vasthouden van slijm, dat zij het associeerde met het werkwoord slijmen (overvriendelijk/bij iemand slijmen om in het gerief te komen). Bij mij had dat vervolgens ook weer een reactie dat terugvoer naar mijn jeugd, waarbij mijn broertje mij een slijmerd/manipulator vond, door de manier waarop hij zag dat ik dingen voor elkaar kreeg. Ik heb dat altijd als erg ervaren, als een vloek, ik ervoer mijzelf niet als een slijmjurk, maar iemand die alle neuzen 1 richting probeerde uit te zetten.

Het tweede stuk waar de ajuin spreekt en het heeft over eerst laten aanzwellen en ervaren/beleven/overdenken/voeden om het daarna met kracht naar buiten te brengen, klopt zeker wel. Ik overdenk en wik en weeg eerst dingen om daarna dit heel resoluut naar buiten te brengen, omdat ik zeker van mijn zaak ben.

Probleem:

Dus wat is het probleem hier? Het vasthouden van emoties en gevoelens als slijm en door de hoest deze emoties en gevoelens uit te stuwen wat zich vervolgens in een handeling gebaseerd op deze emoties en gevoelens vertaald. Daarnaast het binnenhouden van het slijm als emoties en gevoelens als het wikken en wegen binnenin mij alvorens het met kracht naar buiten te hoesten als emoties en gevoelens die als een resolute opinie naar buiten wordt getorpedeerd. Dus zou ik kunnen zeggen dat het mijn manier van communiceren is wat het probleem is.

Oplossing;

Niet vasthouden van emoties/gevoelens, maar in mijzelf direct te kijken wat deze emoties/gevoelens mij zeggen over mijzelf. Om zo evenwichtig naar buiten te komen en niet resoluut en te krachtig, zodat dat anderen en mijzelf zou kunnen schaden.

Beloning:

Mijn huidige zijn te kunnen ombuigen naar een leven in het moment en in het belang van een ieder. Niet meer oppotten van gevoelens/emoties en niet meer zoveel waarde hechten aan emoties/gevoelens waardoor ik erop handel. Praten in de toon die vereist is en niet met het ego wat resoluut praten vertegenwoordigd.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om emoties en gevoelens vast te houden in de fysieke vorm van slijm.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om deze emoties en gevoelens binnenin mij te wikken en te wegen en voor mijzelf te houden door het als een eigen wereld te ervaren.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te handelen op deze emoties/gevoelens in de fysieke symbolische vorm van hoest en mij niet te realiseren dat ik hier niet mijzelf aanstuur maar aangestuurd word door mijn eigen gecreëerde emoties/gevoelens in de hoedanigheid van slijm.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om het hoesten als het resoluut naar buiten brengen van mijn opinies gevormd in mijn geest te gebruiken om mensen te overdonderen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om het slijmen als en slijmjurk te gebruiken om mensen te masseren en in de juiste toestand te brengen dat mijn resolute krachtige uitstoot de mensen wel overdonderd maar mij niet in twijfel trekt door het masserende voor traject.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om heftige reacties te hebben op het woord slijmen/slijmjurk en mij niet te realiseren dat mijn ego beroerd werd hiermee en mij in uiterste paraatheid bracht om te voorkomen dat het ego weggevaagd zou worden.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om door mijn broertje gesnapt te worden op iets dat ik niet ervoer als negatief, maar meer als iets om mijn buitenwereld mee te creëren/manipuleren, maar wat mij werd gepresenteerd als een negatieve karaktertrek.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijn emoties en gevoelens te manifesteren in mijn fysieke werkelijkheid als slijm en hoest.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om geen vraagtekens te zetten bij mijn voorgeprogrammeerde informatie over voedsel en gezondheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om altijd alert te zijn dat ik ui gebruikte in mijn voedsel bereidingen uit angst voor mijn gezondheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om bang te zijn dat ik zonder ui ongezond zou worden en ten prooi zou vallen aan ziekten/bacteriën.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij niet te realiseren dat de ui met al zijn lagen gelijk is aan alle lagen die ik moet doorlopen, gelijk staat aan de emoties en gevoelens in mij.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te geloven dat eten zonder ui erin mat en smaakloos is en beter niet genuttigd kan worden.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijn wereld klein te zien worden wanneer ik geen ui meer mag/kan eten en mij niet te realiseren dat het bestaan van mijn ego in dit verhaal een rol speelt en dus de angst voor de dood zal doen opspelen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijn wereld zonder ui niet te kunnen voorstellen wat gelijk staat aan een wereld zonder emoties en gevoelens en ego, iets dat ik als systeem niet zal laten gebeuren uit angst voor verandering en angst voor de dood.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om op te staan als leven om te zien dat ik zonder emoties/gevoelens/ego kan bestaan om zo een leven in het belang van een ieder te leven.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om geen slijmjurk te zijn maar mijzelf te bewegen/motiveren door het leven en niet door emoties/gevoelens. Om zo te kunnen zijn wie ik ben, zonder anderen en mijn wereld te manipuleren uit overlevingsdrang.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om niet meer resoluut en met kracht te communiceren, maar mijn communicatie af te laten hangen van het moment, en te werken met wat hier is.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om mijn emoties/gevoelens/opinies niet fysiek te laten worden en om te zetten in slijm en hoest, maar te spreken als leven, te bestaan als leven en op te staan als leven.