Dag 66 van 2555; het “woordenzoek” personage

Day 66 van 2555; het "woordenzoek" personageIn gesprek met familieleden/vrienden/onbekenden heb ik de neiging om wanneer iemand zoekt naar woorden het woord voor hen in te vullen. Sinds ik proces doe ben ik wel rustiger geworden en heb minder de neiging om mijn mind op volle toeren te laten draaien. Doordat ik 9 van de 10 keer het juiste woord raadde en mensen zoiets hadden van “ja dat is het”, werd ik alleen maar aangemoedigd om dit personage uit de kast te blijven trekken. Er spelen een aantal beloningssystemen binnen dit personage zoals controle, competitie, goed voelen, meer voelen/beter voelen, spiritueel voelen en onmisbaar voelen. Genoeg dus om het instant te houden bij een lage zelfdunk.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te geloven dat ik nodig ben als woordenzoeker voor de mensen die ik ontmoet om zo een doel in mijn leven te hebben waar ik goed in ben.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om het idee te hebben dat wanneer ik instaat ben de verbale output van anderen te redigeren ik “on top of the world” ben en totaal in controle over de situatie, om mij vervolgens niet te realiseren dat mijn leven en het leven uit meer bestaat dan woorden aanvullen en ik dus maar controle heb over een zeer klein deel van mijn leven. Waarin ik mij vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijn leven als stuurloos te ervaren, waar ik nagenoeg geen controle over heb en zodoende mij fixeer op dat kleine stukje waar ik wel controle op denk te kunnen uitoefenen om de moed erin te houden en mij als positief en goed te kunnen ervaren.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om in competitie te gaan met de mensen die niet op een woord kunnen komen en sneller dan hen het woord te vinden zodat ik mij als winnaar kan ervaren en zo een goed gevoel te hebben over mijzelf.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om de woorden die gezocht worden vrij subtiel aan te dragen, zodat ik het ego van de ander niet kietel om zo in business te kunnen blijven als woordenzoeker. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om de situatie en de andere persoon te manipuleren om mij een goed gevoel te kunnen geven.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om kinderlijke blijdschap te ervaren als ik het juiste woord aandraag en tegelijkertijd een golf van energie in mijn lijf te ervaren en dat als een soort van drug te nemen om mij al te verheugen op de volgende gelegenheid waar ik eenwoord kan zoeken.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te zoeken naar eengoed gevoel terwijl ik in werkelijkheid niet echt een goed gevoel over mijzelf en het leven heb, maar dit angstvallig wil bedekken met het genot van positiviteit.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij beter/meer te voelen dan diegene die zoekt naar een woord in een gesprek en mij zo in een polariteit met de ander te plaatsen en in een vicieuze cirkel terecht te komen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om in het moment niet uit de polariteit te willen stappen omwille van het niet kwijtraken van de energie kick en het positieve gevoel.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om het kunnen vinden van woorden van anderen als een spiritueel gebeuren te ervaren en instaat te zijn om aan te voelen door sensitiviteit wat de ander wil zeggen. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om het niet genoeg te vinden om woorden goed te raden waar anderen niet op kunnen komen, maar ook nog gezien wil worden als een spiritueel begaafde die weet wat de ander bedoeld en mij niet te realiseren dat mijn ego zich opblaast tot zijn uiterste grote en ik op een totale ego trip ben beland.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om zo’n lage dunk van mijzelf te hebben dat ik het woordzoeker personage nodig heb om alle nare gevoelens over mijn lage zelf dunk weg te vagen en mij niet te realiseren dat ik mijn leven in eigen handen heb en kan veranderen daar waar het in het belang van een ieder is en er geen reden is om slecht over mijzelf te denken zolang ik durf te veranderen in een verbeterde versie van mijzelf.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om een woord voor iemand aan te vullen, wanneer iemand er echt niet opkomt en ik vrij van energie verslaving op dit punt ben, om zo iemand te ondersteunen als mijzelf.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om een lage zelfdunk niet langer te compenseren met de polariteit ervan en meer consequenties te generen dan nodig en meer dan ik mijzelf kan /wil realiseren.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om te zijn en niet allerlei franjes aan mijzelf te maken in de vorm van personages om mijzelf niet te hoeven aanschouwen voor wie ik ben.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om leven te omarmen en daarmee het leven mij te laten omarmen en te staan voor een fatsoenlijk leven voor iedereen op deze aarde.

Advertenties

Dag 46 van 2555, Eckhart gekkie

Dag 46 van 2555, Eckhart gekkie Ik las een citaat van Eckhart en ik dacht, waar haalt hij ze toch vandaan die oh zo mooi klinkende woorden die niet meer, dan het gebrek aan zelf verantwoordelijkheid in het leven aanbevelen. Het is zo heerlijk makkelijk om met zulke woorden op een stroom van gevoelens en emoties mee te gaan en je gerust te laten stellen door Eckhart dat je goed bezig bent in het leven en dat het geluk je toekomt. Even los van het feit dat anderen moeten betalen voor jouw geluk met het hebben van een miezerig leven. Tja, we kunnen niet allemaal gelukkig zijn, want dan zouden we in een volmaakte Eckhart wereld leven en dat doen we nu éénmaal niet met miljarden die rond de €2 per dag leven als het even meezit. Maar dat zal wel een te negatieve afspiegeling van de werkelijkheid zijn volgens Eckhart, in een wereld waarin we tot doel stellen om onszelf gelukkig te maken en te verrijken ten koste van een ander. Het frappante is dat een Gelijkheids Geldsysteem tevredenheid met jezelf vanuit een punt van zelfvertrouwen pretendeert i.p.v. geluk, waarin iedereen een miljonair kan zijn wanneer geld de waarde van leven krijgt. Met geld als de waarde van leven hoef je niet langer jezelf te verrijken ten koste van een ander, er is genoeg voor iedereen.

 

Terug naar het citaat dat ik las:

 

“Wanneer je glimlacht naar een onbekende, vindt er een minuut van energie uitwisseling plaats. Dat maakt jou een gever.” ~ Eckhart Tolle

 

Is het niet geweldig, alles wat je moet doen is glimlachen naar een onbekende en dan ben je een gever. Je dag is weer goed, jij hebt gegeven en je steentje bijgedragen aan deze geweldige wereld op deze fantastische planeet. Maar laten we nu even reëel blijven, want wat heb je die onbekende nu eigenlijk gegeven? Je hebt die ander energie gegeven, voor alle duidelijkheid onzichtbare energie. Dus je kunt onzichtbare dingen geven aan anderen, die er niet om vragen, maar toch van jou dit eenvoudige minuutje krijgen zodat jij je weer helemaal op en top kan voelen, want jij bent een gulle gever. Wow, Eckhart wat kun jij het leven simplificeren, ik bedoel een glimlach is nog wel in een druk dagschema in te passen. Echt om je heen durven kijken en zien dat de wereld net even iets anders in elkaar zit en jij aan de kant van de elite toebehoort en daardoor best wel even als een boer met kiespijn kan glimlachen als dat een positief en goed mens van je maakt, wordt toch wel een aardige last bovenop je werkdruk.

 

Ik heb jaren gedacht dat ik energie kon geven, maar elke keer als ik energie van een ander kreeg dan gebeurde er niets. Een kat in de zak gevoel zal ik maar zeggen. Dan komt er een moment dat je durft te onderzoeken hoe dat nu zit met onzichtbare energie. Als ik daadwerkelijk energie zou kunnen genereren en dat weg kon geven zou ik me hebben laten aansluiten op het stroomnet, dan zou dat nog tenminste harde pecunia opleveren en kon ik daar een verschil mee maken. Maar energie geven of ontvangen is een geloof in niets en fysiek onmogelijk. Een gever is zichtbaar en niet onzichtbaar, een gever geeft aan de ander zoals hij/zij aan zichzelf geeft. Dat doe je of dat doe je niet, niets speciaals, gewoon geven om het leven.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om energiewerk als iets reëels te beleven zonder vragen te stellen over de eventuele consequenties.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om  het vervelend te vinden als anderen energiewerk op mij deden en ik niets ervoer, maar niets durfde te zeggen omdat ik mijn rol als gever niet kwijt wilde die mij gevoelens opleverden van speciaal zijn en een goed mens zijn.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te blijven rondhangen in het wereldje van energiewerk omdat het mij zulke lekkere gevoelens opleverde.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf geaccepteerd te voelen en iemand te zijn wanneer ik energiewerk deed op anderen.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij niet te realiseren dat energiewerk mij hetzelfde gevoel verschafte wat eerder geloof voor mij deed.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij niet te realiseren dat mensen geen echte verandering willen, maar liever spelen met onzichtbare energie die we elkaar geven en dat ons verblind voor wat werkelijk gaande is in de wereld.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om het positieve na te jagen met energiewerk om zo het negatieve niet toe te laten in mijn leven, zonder mij te willen realiseren wat de consequenties daarvan kunnen zijn.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te participeren in een wereld waar een glimlach als een buitengewone actie wordt gezien die je maakt tot een gulle gever van niets en ons niet te realiseren dat wanneer glimlachen ons tot gever maakt wij op die manier de wereld beter konden lachen. Maar omdat dit niet het geval is vergeef ik mijzelf  dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te participeren in een wereld, waar wij alleen maar bezig zijn onszelf tot meerdere glorie te verheffen en wij afgescheiden zijn van de werkelijkheid zodat wij denken dat de ellende in de wereld niet onze werkelijkheid is en daardoor ook niet onze verantwoordelijkheid.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te participeren in een wereld waar fantasie tot werkelijkheid wordt uitgeroepen, wat ons tot een goed mens maakt en waarin wij geloven zodoende daadwerkelijk verschil te kunnen maken in onze werkelijkheid.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te participeren in een wereld waar wij allemaal gulle gevers willen zijn zonder daadwerkelijk iets te verliezen van onze rijkdommen.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te participeren in een wereld waar we met mooie woorden ons geweten willen sussen om zo verder te kunnen gaan met het luxe leventje dat wij hebben en guru’s zoals Eckhart ons laten helpen om beter over onszelf te denken en te voelen en daardoor niets te hoeven opgeven als dat betekent het helpen van een ander als jezelf.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te participeren in een wereld waar fake hot is en zelfoprechtheid not done.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om aan anderen te laten zien dat energiewerk een boel werk en energie is om jezelf voor het lapje te houden om zo niet te hoeven werken aan een betere wereld in het belang van een ieder.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om uitspraken van guru’s zoals Eckhart aan de kaak te stellen en te ontmaskeren voor wat ze zijn.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om niet meer te streven naar die gevoelens van speciaal zijn die ik eerder met energiewerk kon vervullen.