Dag 387: de fundering ben je altijd zelf

Boerderij_Arpisson_(2327m.)_boven_Gimillan_in_Cogne_Valley_(Italië)._Beklemmende_leegte_boven_de_boerderij_aan_het_eind_van_het_dal_02De afgelopen tijd vertoefde ik in het dal van mijn gedachten, ik daalde af naar de plek waar gedachten echt lijken, waarvan ik wist dat het daar niet goed toeven is. Toch kun je soms dingen weten, maar niet altijd op het juiste moment toepassen. Daarnaast kunnen we met onze ‘geest’ dingen zo voorspiegelen dat we echt even pas op de plaats moeten maken, ons zelf vertragen om vervolgens te zien dat we niet met de realiteit te maken hebben.

De gedachten die ik geloofde waren van een dwingende aard, ik had het ‘gevoel’ dat ik ergens in gedwongen werd. Nu weet ik dat wanneer ik ‘het gevoel heb dat’, er toeters en bellen af horen te gaan. Maar het was stil in het dal der gedachten. Het werd een gevecht met mijzelf in het dal der gedachten. Nu weet ik dat niemand mij kan dwingen of bewegen om iets te doen, de uiteindelijke keuze/beslissing om ergens in mee te gaan ligt altijd bij mijzelf. Ik maak de afwegingen, ook al lijkt de keuzemogelijkheid soms zeer beperkt en moeten we soms kiezen tussen twee kwaden. Toch is het altijd een keuze en ligt die altijd bij onszelf. Zo ook nu, waar er al heel lang iets aangeprezen werd en waar ik niet op inging, omdat het niets voor mij was op dat moment in mijn leven. De aanbiedingen werden steeds dwingender en men ging  over tot het aanpraten van een schuldgevoel. Dit was het moment waarop mijn ‘geest’ mij mededeelde dat er geen keuze meer was, het was mijzelf overgeven of…Of wat? Daar kreeg ik geen antwoord op wat er dan voor gevolgen zouden volgen. Ik vroeg het ook niet, ik was in de ban van de angst dat een ander mijn keuzes ging maken en ik geen vrije wil meer zou hebben. Dit vond allemaal plaats in het dal der gedachten, het was niet echt, ik beleefde het als echt.

Als tegenreactie op de mogelijkheid dat ik geen keuzevrijheid meer zou hebben, moest ik mijn hakken in het zand zetten en het aanbod minder maken dan mijzelf, aldus mijn ‘geest’. Dezelfde ‘geest’ die mij al mijn hele leven bijstaat en mijn beste adviseur is geworden, aldus mijn ‘geest’. Samen vechten we voor vrijheid, aldus mijn ‘geest’. Hoe kon iemand op zo’n nare manier iets aanbieden, ging er nog door mij heen, straks smeren ze het mij aan en wat dan? Dan zit ik in een situatie die ik niet wens.

Tijdens mijn verblijf in het dal der gedachten kwam het nooit in mij op dat ik het aanbod ook kon afslaan, omdat ik mijn eigen keuzes mag maken, onder welke invloeden ik dit dan ook doe. Ik kan zeggen, nu even niet, en daar hoef ik het aanbod niet minder dan mijzelf voor te maken. Het aanbod blijft het aanbod, en is het nu niets voor mij, dan kan het op een ander tijdstip wel iets voor mij zijn of het zal het nooit mijn keuze worden. Dit hangt allemaal samen met de mate van zelfoprechtheid die ik hierin heb in het moment van keuze. Laat ik mij beïnvloeden of kan ik de keuze maken omdat ik mijzelf vertrouw?

En die wetenschap werd mijn vitale verbindingslijn om het dal der gedachten te verlaten, de wetenschap dat ik eerst op mijzelf moet vertrouwen om een keuze te maken en dat dit niets te maken heeft met de keuze die mij wordt geboden door een ander. Ik hoef de ander niet te vertrouwen, ik moet mijzelf vertrouwen zodat ik weet dat ik heb gecheckt of wat de ander aanbied recht door zee is en mij niet in de problemen brengt. Het vertrouwen ligt geheel aan mijn zijde en dus als een gevolg daarvan ook de keuze.

Inmiddels sta ik weer met beide benen in mijn eigen kracht en heb ik het dal der gedachten verlaten. Wel heb ik een wijze les geleerd, waarvan ik de inhoud al kende maar niet altijd consequent doorvoerde in mijn leven. Ik ben degene op wie ik moet kunnen bouwen, niet een ander en niet de ‘geest’ die mij op dwaalsporen zet voor eigen gewin. Ik sla het aanbod nu af en wie weet wat de toekomst zal brengen.

De fundering dat ben ik zelf en als de fundering scheurtjes vertoont dan kan ik dat repareren, ook kan ik preventief al kijken of er sprake is van betonrot of een slechte deklaag om zo nare gevolgen te voorkomen. Als ik als een huis sta, dan kan ik niet alleen op mijzelf bouwen, maar de mensen in mijn omgeving kunnen dan ook op mij bouwen. Het is geen leuk idee om te weten dat men op je bouwt wanneer je zelf weet dat jouw fundering een verzameling is van reactieve gedachten. Dat wil ik voorkomen, geen dal der gedachten voorlopig voor mij en mocht ik er toch terecht komen dan vertrouw ik op mijzelf dat ik daar ook weer wijzer uitkom.

Dag 349 van 2555: mijn leven volgens principes – mijn beginselverklaring

 

DIP Lite cursusIn deze blog post staan de principes die ik gebruik om richting aan mij leven te geven. De komende tijd zal ik telkens een principe nemen en daar een blog post aan wijden, door te laten zien hoe ik zo’n principe zelf praktisch leef in mijn alledaagse werkelijkheid en wat dat betekent voor mijzelf en mijn omgeving.

 

 

  1. Mijn beste kunnen, realiseren en leven.

  2. Leven volgens het principe ‘wat is goed voor iedereen’ wat mij leidt in gedachten, woorden en daden om altijd op elke wijze problemen aan te pakken die de best mogelijke uitkomst bieden voor iedereen.

  3. Leven volgens het principe van zelfoprechtheid, om zeker te zijn dat ik zuiver ben in mijn gedachten, woorden en daden: zodat mijn binnen -en buitenwereld één en gelijk is. Wie ik ben vanbinnen ben ik ook vanbuiten en omgekeerd.

  4. Zelfreiniging door schrijven, zelfvergeving en mijzelf toewijden, de handeling om mijzelf te realiseren dat ik verantwoordelijk ben voor mijn eigen gedachten, woorden en daden en mijzelf te vergeven voor misstappen en daarom verander ik mijzelf zodat ik er zeker van ben dat ik verantwoordelijkheid neem voor wie, wat en hoe ik ben waardoor ik weet dat ik mijzelf kan vertrouwen zodat ik altijd eerlijk met mijzelf en anderen ben.

  5. Leven volgens het principe van zelfverantwoordelijkheid, waarbij ik mij realiseer dat alleen ik verantwoordelijk ben voor wat ik binnenin mij, binnen mijn relaties en binnen mijn buitenwereld accepteer en toesta en dus met deze verantwoordelijkheid: heb alleen ik de kracht en het vermogen om dat te veranderen waarvan ik zie dat het afbreuk doet aan wie ik ben, wat ik leef en hoe dit invloed op anderen heeft.

  6. Realiseren dat wie ik ben in gedachten, woord en daad niet alleen mijzelf aangaat, maar ook anderen en dus door het nemen van zelfverantwoordelijkheid binnen mijn gedachten, woord en daad, neem ik verantwoordelijkheid voor mijzelf en mijn relaties om zelfbewust te zijn in elk moment door op zo’n manier te leven dat het tegelijkertijd goed voor mij is en goed voor anderen.

  7. Leven volgens het principe van zelfbewustzijn, om mijzelf bewust te zijn van gedachten, mijn gedachten te zien en mijn eigen gedachten te herkennen, om in die mate zelfoprecht te zijn, waar ik zelfverantwoordelijkheid kan nemen voor het herkennen van mijn gedachten/’geest’ wanneer die niet in het belang zijn van mijzelf of anderen en ik ga de verbintenis aan om direct verantwoordelijkheid te nemen en te veranderen voor mijzelf en dus ook voor de ander.

  8. Door verantwoordelijkheid voor mijzelf te nemen, word ik bewust van mijzelf, neem ik verantwoordelijkheid en word ik bewust van anderen in mijn leven, om hen te helpen en te ondersteunen net zoals ik mijzelf help en ondersteun, om te geven wat ik graag zelf zou willen ontvangen en net dat beetje extra elke dag te geven om te zien waar ik kan bijdragen aan het leven van de ander en dus aan dat van mijzelf.

  9. Leven volgens het principe van zelfvertrouwen, wanneer ik mij verbind om constant te zijn wanneer ik zelfoprechtheid, zelfverantwoordelijk en zelfbewust leef. Ik sta als een onaantastbaar vertrouwen waardoor ik altijd op elke wijze weet wie ik ben, wat er ook op mijn pad komt en dat ik, bewezen door de standvastigheid waarmee ik leef, weet dat ik altijd zal staan voor en dat zal eren, wat goed is voor iedereen en dus ook goed voor mij.

  10. Liefde zichtbaar maken, door niets te accepteren of toe te staan dat minder is dan mijn beste kunnen. Ik ondersteun diegenen in mijn leven, zodat zij hun beste kunnen bereiken en heb hen lief zoals ik liefde naar mijzelf heb getoond door mijzelf mijn beste kunnen te schenken, dit is de beste levenservaring om anderen te tonen wat leven is zoals ik mij dat zelf toonde.

  11. Niemand anders kan jou redden dan jezelf, dit is de realisatie dat de gereedschappen en principes van Desteni een leidraad zijn, maar dat ik het pad zelf moet bewandelen. Wij zijn hier om in dit proces van bewustzijn naar levensbewustzijn elkaar te helpen en ondersteunen en te snappen wat leven is, maar het proces op zichzelf waar je alleen bent met jezelf binnen jouw eigen ‘geest’, dat wordt alleen gelopen.

  12. Niet wachten tot iets of iemand verantwoordelijkheid voor mij neemt in dit leven, maar dat ik mij realiseer dat ik heb geschapen wie en hoe ik ben in dit moment, daarom heb ik de verantwoordelijkheid om te veranderen wie en hoe ik ben, waardoor ik mij realiseer dat wij als collectief hebben geschapen hoe en wat de wereld tegenwoordig is en dus is het de verantwoordelijkheid van het collectief om hoe en wat de wereld vandaag de dag is te veranderen.

  13. Het leven in elk mens en dier eren, alles van klein tot groot op aarde, zodat we ons bewustzijn en verantwoordelijkheid vergroten om de best mogelijke uitkomst voor alles en iedereen te creëren.

  14. Relaties als overeenstemming: individuen komen samen en gebruiken een overeenstemming als platform om één op één te ontplooien, groeien en ontwikkelen als individuen die met elkaar leven en wonen om elkaar onvoorwaardelijk te helpen en te ondersteunen om hun beste kunnen te bereiken, waar de overeenstemming als een samenkomen is van individuen die snappen wat het is om te staan als gelijke en te staan als één.

  15. Seks als zelfexpressie, waar seks een gezamenlijke expressie is tussen individuen waar men elkaar eert, respecteert, elkaar in overweging neemt en aanziet als gelijken. Twee fysieke lichamen die samensmelten in gelijkheid en eenheid, het samenvoegen van twee gelijken tot één fysiek.

  16. Realiseren dat door te zijn in mijn wereld, mijn verantwoordelijkheid zich niet beperkt tot mijn eigen ‘geest’, mijn eigen leven, maar tot de ‘geesten’ en levens van alles en iedereen op deze aarde en dus verbind ik mij om dit bewustzijn uit te breiden naar de gehele mensheid, zodat zij zullen samenwerken en samenleven om deze wereld in een hemel op aarde te maken voor onszelf en de generaties die nog gaan komen.

  17. Ik moet binnen mijn gedachten, woorden en daden, maar nog belangrijker in mijn daadwerkelijke leven, een merkbaar en zichtbaar levend voorbeeld zijn voor anderen in mijn wereld als het aankomt op de mogelijkheid van een ander persoon om zichzelf te veranderen en daardoor hun wereld te veranderen. Zodat meer mensen zich realiseren hoe we de wereld kunnen veranderen, door samen te staan, binnen onze eigen verandering, binnen het principe dat het goed voor iedereen is om de hemel op aarde te brengen.

  18. Ik ben de verandering die ik wil zien in mijzelf en in mijn wereld, door hemel op aarde te brengen, breng ik het levend bewijs van een praktische hemel tot stand, die kan gezien en gehoord worden door onze daden en woorden. Wij zijn de levende hemel die tot stand moet komen binnen deze levende wereld.

  19. Door mijn gedachten, woorden en daden te zuiveren, wordt mijn innerlijk mijn uiterlijk, waardoor ik hemel op aarde tot stand breng, mijzelf realiserend dat het niet genoeg is om alleen verandering te zien of te zijn. Om verandering echt te laten zijn moet ik constant en consistent zijn door de woorden die ik spreek en de handelingen die ik zichtbaar en merkbaar doe voor iedereen in elk moment en elke adem.

  20. Realiseren dat mijn fysiek lichaam mijn tempel is, mijn fysieke lichaam is het levende vlees waardoor ik hemel op aarde tot stand breng en creëer als mijn gedachten, woorden en daden en zo eer, respecteer, beschouw, koester en ondersteun ik mijn fysieke lichaam alsof ik mijzelf zou koesteren als gelijke: mijn lichaam ben ik.

  21. Wij zijn de verandering in de wereld en in onszelf waar we op gewacht hebben: dus verbind ik mij om mijzelf en mijn leven toe te wijden zodat iedereen als een geheel zich kan realiseren dat niets zal veranderen wanneer wij niet veranderen in onze totale hoedanigheid, van binnen en van buiten.

  22. Realiseren dat om in staat te zijn om mijzelf te veranderen in gedachten, woord en daad tot het meest effectieve levende wezen dat ik kan zijn en worden, ik mijzelf eerst moet leren kennen. Dus verbind ik mij om te onderzoeken, te reflecteren en te begrijpen hoe ik ben geworden zoals ik vandaag de dag ben, om de weg voor te bereiden en vanuit zelfcreatie een verantwoordelijk, bewust, zelfoprecht en betrouwbaar iemand te worden voor mijzelf en dus voor iedereen.

  23. Realiseren dat om in staat te zijn om bij te dragen aan de verandering in deze wereld, ik eerst mijzelf moet leren kennen als de wereld om mij heen. Dus ik verbind mijzelf te onderzoeken, te reflecteren op de werking van deze wereld van binnenuit en van buitenaf en zo de hedendaagse systemen gelijk te stellen om het best mogelijke leven aan iedereen op aarde te presenteren en te schenken.

Dag 309 van 2555: mijn zielige ik – deel 4 – zelfvergeving en zelfcorrectie

leefbaar inkomen gegarandeerdDit is een vervolg op de vorige 3 blogs, het is aan te raden eerst de andere blogs te lezen voor context.

 

In deze blog zal ik zelfvergeving en zelfcorrectie op de volgende zin doen: “waarom moet ik dit meemaken.”

 

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om de gedachte “waarom moet ik dit meemaken” in mij te dragen.

 

Wanneer en als ik mijzelf zie vervallen in een patroon van het geloven in mijn gedachtes, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik mijn leven zwaar laat voelen door te participeren in dit soort gedachten. Ik stop dit gedachtenpatroon en stuur mijzelf aan, één en gelijk aan het leven.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om mij niet langer bezig te houden met gedachtenpatroon waar ik mijzelf als slachtoffer van mijn eigen creatie neerzet.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij niet te realiseren dat ik ga staan als vertwijfeling door deze statement waardoor ik twijfel/vertwijfeling verspreid in mijn omgeving/realiteit.

 

Wanneer en als ik mijzelf zie vervallen in een patroon van vertwijfeling, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik twijfel aan mijn eigen daadkracht en zodoende opgeef alvorens te beginnen. Ik stop de vertwijfeling en stuur mijzelf aan, één en gelijk aan het leven.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om de twijfel die in mij leeft over waarom ik bepaalde dingen mee moet maken niet te bevestigen in mijzelf en zodoende naar buiten uit te dragen als een levend voorbeeld van twijfel, aangezien we al genoeg twijfel in deze werkelijkheid hebben en juist behoefte hebben aan oplossingen.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij terug te trekken in een slachtofferrol waarbij ik niet daadwerkelijk kijk naar het waarom, maar blijf hangen in het probleem in plaats van de oplossing.

 

Wanneer en als ik mijzelf zie vervallen in een patroon van het zijn van het slachtoffer en niet verder durf te kijken, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik het probleem wordt en zodoende niet meer bij de oplossing denk te kunnen komen. Ik stop de slachtofferrol en stuur mijzelf aan, één en gelijk aan het leven.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om buiten de beperking van het probleem te kijken en te durven zoeken naar een oplossing.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om het probleem als mijn startpunt te nemen en niet de oplossing.

 

Wanneer en als ik mijzelf zie vervallen in een patroon van het probleem als mijn startpunt te nemen, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik op deze wijze nooit tot een oplossing kan komen en dus ook niet meer geloof in een mogelijke oplossing. Ik stop mijn verkeerde startpunt en stuur mijzelf aan, één en gelijk aan het leven.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om in mijn startpunt altijd de oplossing te hebben om verder te kunnen kijken dan de beperkingen van het probleem dat ik wil tackelen.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om naar het waarom te vragen en niet naar het hoe.

 

Wanneer en als ik mijzelf zie vervallen in een patroon van het vragen naar het waarom, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik beter naar het hoe kan vragen om zo naar oplossingen te kunnen zoeken en niet te blijven hangen in de schuldvraag van waarom ik dit moet meemaken. Ik stop het verborgen beschuldigen en stuur mijzelf aan, één en gelijk aan het leven.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om een vraag aan mijzelf of in het algemeen met hoe te starten om zo direct probleemoplossend aan de gang te kunnen gaan en niet eerst barrières hoef te nemen door mijn zelfverantwoordelijkheid niet te nemen.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij te separeren van mijn ervaring door te vragen waarom ik dit moet meemaken.

 

Wanneer en als ik mijzelf zie vervallen in een patroon van separatie van mijn eigen ervaring, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik niet wil bekennen dat ik deel uitmaak van de ervaring die ik doormaak. Ik stop de separatie en stuur mijzelf aan, één en gelijk aan het leven.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om te zien/realiseren/begrijpen dat ik deel ben van mijn eigen leven en dus meer kan dan alleen maar afvragen waarom dit mij overkomt en juist te vragen hoe ik hierin terecht ben gekomen en dus hoe ik er ook weer uit kan komen.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijn zelfverantwoordelijkheid niet te nemen in deze context voor dat waar ik aan deel neem en creëer.

 

Wanneer en als ik mijzelf zie vervallen in een patroon van geen zelfverantwoordelijkheid nemen voor dat wat ik creëer, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat wanneer de dingen niet leuk zijn ik mij ervan distantieer als zijnde mijn creatie en wanneer het aangename ervaringen zijn erkenning wil voor dat wat ik in gang heb gezet. Ik stop het niet nemen van mijn zelfverantwoordelijkheid en stuur mijzelf aan, één en gelijk aan het leven.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om niet te hoeven scheiden voor wat ik wel en geen zelfverantwoordelijkheid neem, maar te zien/begrijpen/realiseren dat ik altijd zelfverantwoordelijk heb te nemen voor elke adem die ik neem of uitblaas en alles wat ik doe en denk.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijn fysieke werkelijkheid als een verhaal te ervaren waar ik een rol in heb, maar niet weet wat er allemaal aan tegenspoed en ellende op mij afkomt, het ligt allemaal totaal buiten mijzelf.

 

Wanneer en als ik mijzelf zie vervallen in een patroon van het niet aanvaarden van gevolgen van mijn eigen handelen of denken, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik liever iets buiten mij de schuld geef van onaangename ervaringen die op mijn pad komen. Ik stop het beschuldigen en stuur mijzelf aan, één en gelijk aan het leven.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om te zien/begrijpen/realiseren dat de onaangename ervaringen die op mijn pad komen altijd momenten zijn waar ik in mijn eigen kracht kan gaan staan om te zien waar ik de gevolgen kan ombuigen in oplossingen.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te geloven dat mijn leven mij overkomt.

 

Wanneer en als ik mijzelf zie vervallen in een patroon van geloven dat mijn leven mij overkomt, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik mijzelf niet wil zien als schepper om zo de schuld en de zelfverantwoordelijkheid ook niet hoef te dragen. Ik stop dit geloof en stuur mijzelf aan, één en gelijk aan het leven.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om zelfoprecht te zijn en te zien dat ik altijd deelgenoot ben van dat wat mij overkomt, los van het feit of ik anders gehandeld had kunnen hebben, het blijft onomstotelijk vast staan dat ik mijn leven leef omdat het mijn leven is en ik daar niemand anders de schuld van kan geven dan mijn zelfverantwoordelijkheid te nemen en daadkrachtig mijn oplossing te zijn in plaats van mijn probemen.

Dag 199 van 2555; de open deur naar wat is

equal money capitalismWij mensen zijn liever zoekende dan dat wij werkelijk willen vinden wat is, dat te vinden dat fysiek hier is en het antwoord is op alles dat bestaat. De origine van alles is terug te vinden in de herhalende patronen waaruit wij bestaan en waaruit onze wereld is opgebouwd. De patronen die hun origine vinden in geluid en frequentie, zoals water dat veranderd van uiterlijk wanneer er een frequentie van geluid doorheen gaat, zo veranderen wij door het geluid van de woorden die wij gebruiken en horen. Door de invloed van geluid door woorden en de daarmee samenhangende energie als emoties en gevoelens bepalen de patronen die wij leven en het leven noemen wie wij zijn. Tezamen met anderen vormen wij meer en nieuwe patronen en zo gaan de kringen in het water aangestuurd door geluid als woorden steeds verder en verder, waardoor wij een buitenwereld opbouwen net zoals wij onze binnenwereld hebben gebouwd.

 

Deze patronen gestimuleerd door geluid/frequentie gevormd door en gevat in woorden vinden binnen en buiten ons plaats, maar de grootste creatie doen wij in onze geest. Dit creëren van de patronen komt tot stand door denken/gedachten, zonder denken zijn er geen patronen die wij volgen binnen de logische wetten van de geest. Denken is ons bestaan, denken is wat wij denken te zijn en het denken sluit ons af van wat werkelijk hier is. Het ruiken van de geur van een roos door de herinnering aan een mooi moment waar de geur van de roos een grote rol speelde is het herbeleven van het hier en nu door de ogen van de geest en zijn denken. Denken limiteert en toch is denken al eeuwen het hoogste goed in onze wereld.

 

Van denken komt denken en met denken vormen wij miljoenen interconnecties en kunnen we zien dat de herhalende patronen zo macht krijgen en boven het fysieke zijn, in onze werkelijkheid wordt uitgetild. Ons denken is uit de hand gelopen het is een sneeuwbal die een lawine is geworden en haast niet te stoppen is. Door dit denken menen wij echtheid, waarheid, puurheid en vrijheid te verkrijgen, maar zien niet hoe wij ons vast geketend hebben aan het hek van de geest, waar de deur open is maar waar wij de deur niet zien. Gelimiteerd door de geest zoeken wij naar geluk in de dingen buiten onszelf die wij door denken waarnemen geladen met energetische emoties en gevoelens. Maar we vinden het niet want de waarheid/origine ligt in ons binnen de patronen, de herhalende patronen die ons laten zien wie we geworden zijn en hoe we zo geworden zijn. Door het denken willen we dit niet zien, dat zou al te gemakkelijk zijn en volgens ons een ondoordachte stap zijn om tot de verandering te komen, die we zo verlangen, maar die wij zelf tegenhouden door ons denken, en als passievelingen in de geest blijven hangen in het vacuüm van het denken.

 

Door het onbegrip over onze origine en het niet begrijpen van onze origine als herhalende patronen, hebben we nooit echt een compleet beeld van onze fysieke werkelijkheid gehad. Waardoor het denken of bedenken van een oplossing altijd meer problemen met zich meebrengt dan dat het een aaneenschakeling van gezond verstand is dat een oplossing biedt die iedereen die betrokken is bij het probleem als een gelijke beschouwt.

 

Door al ons denken, verlangen we zoveel, dat er nooit een einde aan dit verlangen lijkt te komen en waarbij oplossingen vervagen in meer problemen. Het denken zal ons nooit bevredigen, het denken kan hoogstens de geest bevredigen, maar zal dan als een onbevredigde hoer blijven zeuren en hunkeren naar meer. Net als het consumentisme als de geest als het denken, dat nooit genoeg is waar er altijd plek is voor meer. Door dit alles zien wij niet meer waar het om gaat en zien wij de open deur naar ons zijn niet. Want achter de gedachten is diegene die de gedachten observeert, passief en niet meer instaat om het denken tot een halt te roepen.

 

Wij zitten gevangen in onze gedachten, wij denken onze gedachten te zijn en wij denken dat de geest onze fysieke werkelijkheid is. Vanuit dat perspectief wil het ego/de geest weten wie het is, het ego zoekt door denken naar het antwoord op de vraag wie we zijn en wat ons doel is in het leven. Alleen het ego vraagt zich af wat het doel is in het leven, wij als de adem, bewust in elk moment hoeven niet te weten wat ons doel is, want wij zijn ook zonder denken hier in elk moment als de aanstuurder van ons leven als het leven. Op deze manier  kunnen wij ons afvragen of wij zoeken naar de betekenis van het leven of dat wij het leven willen ervaren met al onze fysieke zintuigen los van het denken als energetische emoties en gevoelens.

 

Wij denken dat wij onze gedachten zijn, maar wij bestaan uit geluid dat door ons water gaat en wij komen tot leven door de patronen in ons die wij hebben geaccepteerd, toegestaan en gecreëerd. Zolang wij het denken niet als een hulpmiddel zien om onze patronen terug te lopen, te doorlopen en ons te realiseren hoe die patronen in de eerste plaats er zijn gekomen, dan pas kunnen wij onszelf verbeteren en ontdoen van de energetische lading die ons in interconnectie doet bestaan met al onze gedachten die wij koesteren alsof het, het leven zelf is.

 

Wil jij weten waar de open deur naar het zijn/het leven is, doe dan mee en start de gratis on-line cursus van Desteni Universe, DIP-LITE, en leer zelf hoe jij je patronen kan ontrafelen en teruglopen door te schrijven.

Dag 185 van 2555; wonderen bestaan niet, wij zullen bergen moeten verzetten

equal money capitalismVandaag kwam ik op Facebook een citaat tegen waarbij ik even stilstond. Er werd gesteld dat angst voor liefde in de plaats komt, maar tegelijkertijd dat liefde als emotie niet te vervangen is. Angst en liefde werden allebei als emotie afgeschilderd, waarbij angst volgens “A Course in Miracles”, een emotie is die versplinterd is en dus in vormen zich voordoet die wij niet meer als zodanig herkennen. Wat inhoud dat wij deze angsten niet meer kunnen identificeren door de verwrongen vorm waarin angst zich presenteert. Maar wees niet getreurd want binnenin je is innerlijke gezondheid en liefde als remedie om hier doorheen te komen.

Wanneer je dit even en passant snel leest dan klinkt het misschien nog niet eens zo gek, maar mijn hersenen gingen er een beetje van in de knoop door de tegenstrijdige berichten. Want wanneer liefde onvervangbaar is hoe kan angst het dan toch vervangen? En wat maakt dat angst en liefde allebei emoties zijn? En hoe kan de innerlijke gezondheid en de liefde die vervangen is door angst je van de angst afhelpen? Nu snap ik dat dit citaat van “A Course in Miracles” gebaseerd is op het denkkader dat vereist is om deze materie aan te nemen als een ‘waarheid’ en dat het niet mijn ‘waarheid’ is als ik al kan zeggen dat ik de waarheid najaag.

Mijn uitgangspunt is het hier en nu binnen mijn fysieke werkelijk wat maakte dat ik frictie ervoer bij het lezen van dit citaat, omdat het niet werkt met wat hier is. Ik zal proberen mijn 3 vragen te beantwoorden die ik hierboven stelde, om zo te zien hoe ik de frictie die ik ervoer te kunnen identificeren en te corrigeren.

En wat maakt dat angst en liefde allebei emoties zijn?

In mijn definitie, als ik uitga van wat hier is, dan is angst een emotie en liefde een gevoel.

Emoties zijn, binnen mijn definitie, negatief geladen ervaringen/opwellingen/reacties binnenin en als mijzelf, die door het geest bewustzijn systeem worden geladen. Waarbij het geest bewustzijn systeem alle, gedachten/emoties/gevoelens/back-chats/interne conversaties/herinneringen/plaatjes/energie en ga zo maar door, omvat. Angst binnen deze context is een emotie, wanneer ik deze definitie toepas, waarbij ik angst ervaar en merk dat ik defensief en gespannen wordt waarbij mijn lichaam zich aanspant en ik mij in mijzelf terugtrek uit mijn fysieke werkelijkheid.

Gevoelens zijn, binnen mijn definitie, positief geladen ervaringen/opwellingen/reacties binnenin en als mijzelf, die door het geest bewustzijn systeem  worden geladen. Liefde binnen deze context is een gevoel die we als een positief iets ervaren binnenin onszelf. Wanneer we liefde ervaren dan staan we meer open en zijn liefhebbender daarnaast zijn we geneigd om ons harmonieuzer en vrediger te voelen.

Dus in mijn definitie zijn liefde en angst niet beide emoties, wel zijn het beide geladen ervaringen in de geest en als zodanig niet iets dat zich afspeelt in onze fysieke werkelijkheid. Wanneer ik angst heb dan kan ik mij daar naar gedragen, maar de eigenlijke angst is niet zichtbaar voor anderen. Precies hetzelfde geldt voor liefde.

Wanneer we naar de origine kijken van beide angst en liefde dan kunnen we zien dat liefde een voortvloeisel is van angst. Om maar een voorbeeld te noemen, je gaat pas van iets of iemand houden zodra je jezelf bewust bent van het feit dat je het ook weer kunt verliezen.

Dus echte liefde kan alleen dan ontstaan wanneer wij er zelf sturing aangeven en niet angst hetgeen is dat ons beweegt in onze fysieke werkelijkheid. Echte liefde moet vrij zijn van alles dat het het geest bewustzijn systeem omvat, om omgezet te kunnen worden tot handelen, dat inzichtelijk is voor iedereen buiten jouw geest. Dus het jezelf in de schoenen van een ander plaatsen en dat te doen wat je graag zou willen dat een ander voor jou deed, dit alles bekeken vanuit het principe dat elke handeling in het belang van een ieder is.

Want wanneer liefde onvervangbaar is hoe kan angst het dan toch vervangen?

Vanuit dit citaat bekeken is liefde als emotie hetgeen dat ons angsten doet overkomen, wat dan automatisch maakt dat liefde niet vervangbaar is, om de doodeenvoudige reden dat anders het middel om de angst te bestrijden er niet is wanneer het nodig is.

Dit geeft frictie met mijn definities, mijn middel om angst te bestrijden ligt in het praktische en fysieke, wat meteen ook mijn volgende vraag beantwoord.

En hoe kan de innerlijke gezondheid en de liefde die vervangen is door angst je van de angst afhelpen?

Angst, binnen mijn definities, kan alleen bestreden worden wanneer je jezelf bewust bent van de angst, je vervolgens realiseert wat die angst teweeg brengt in jouw leven door het uit te schrijven en jezelf te vergeven. En dan kan je jezelf corrigeren door een verbintenis met jezelf aan te gaan, die je elke keer toepast wanneer je jezelf weer in een gelijksoortige situatie bevind. Pas wanneer je dit patroon van angst niet meer gebruikt kun je zien en ervaren dat het deprogrammeren van jezelf geslaagd is. En ja dit doe je vanuit echte liefde voor jezelf, wat inhoud dat je op jezelf kunt vertrouwen vanuit het principe dat je doet wat het beste voor iedereen is.

Varen op innerlijke gezondheid wanneer onze innerlijke wereld is gebaseerd op gevoelens en emoties die niet te toetsen zijn aan de fysieke werkelijkheid, staat voor mij gelijk aan de wereld waarin wij leven die wordt gerund door emoties en gevoelens. Kijk eens in welke staat de wereld zich verkeert dat kunnen we toch niet als gezond bestempelen en kijk eens wat er gebeurd wanneer wij deze emoties en gevoelens manifesteren. Wanneer liefde geen echte tastbare liefde kan zijn dan is dat waardeloos en een fictief stuk drijfhout waar we ons aan vastgrijpen terwijl het schip zinkt.

Dus de voornaamste frictie die ik ervaar door dit citaat zit hem in een geest realiteit versus de fysieke realiteit, waarbij ik mij richt op mijn fysieke werkelijkheid waar geen plaats is voor fantasie en fantastische middelen om verbetering te bewerkstelligen die nooit gaan gebeuren. We hebbende luxe niet om ons in mooie woorden te verliezen, terwijl het water aan onze lippen staat, op persoonlijke basis en mondiale basis.

Heb jij behoefte om je werkelijkheid meer fysiek en echt te maken voel je dan vrij om onze gratis online cursus te doen en te leren hoe je jezelf kan ondersteunen op het pad naar het leren kennen van jezelf en daarmee het leren kennen van de ander als jezelf en de wereld om je heen.

Dag 101 van 2555; ik ben mijn gedachten en ken daardoor de jouwe

Dag 101 van 2555; ik ben mijn gedachten en ken daardoor de jouweAl wachtende in de rij voor de kassa van de supermarkt, stond ik achter een jonge moeder met een dreumes van nog geen jaar in een wagentje. Het kindje wees op mijn wortelen die ik op de band had gelegd en vroeg om de aandacht van haar moeder. Waarop de moeder zei: “jij houdt van worteltjes hè, worteltjes zijn gezond”. Ik keek op de lopende band wat de moeder wilde gaan aanschaffen en ja daar lag geen gezond, wel koeken, snoepjes, kant-en-klaar produkten, sapjes en ga zo maar door. Terwijl de moeder afrekende en nog stond in te pakken terwijl mijn aankopen werden afgerekend, begon het kindje weer te wijzen naar de wortelen en met geluidjes de aandacht van haar moeder te vragen. De moeder zuchtte en zei: ik weet wat je wil, jij wil koekjes” en reed de supermarkt uit. Ik was wat verbaasd, het kindje had 2x gewezen naar de wortelen, de moeder bevestigde dat het kindje van wortelen hield en toch kon ze niet in het hier en nu zijn en gerelateerd aan het hier en nu reageren op haar dochtertje.

 

Nu is dit natuurlijk niets nieuws, wij wegen bijna allemaal situaties in het hier en nu af aan de informatie/kennis die wij in ons hoofd hebben. Voor de moeder waren worteltjes gezond en geen comfort food, zoals koekjes en snoepjes, want op de manier waarop zij het woord gezond benadrukte en daarmee de groente in een hokje duwde had alles te maken met de manier waarop zij groenten en gezond eten ervaart. Ik zelf label worteltjes als lekker en ondersteunend voor mijn lijf, omdat ik het kan eten en er vervolgens geen last van heb. Ik eet geen worteltjes omdat die mij gezond zouden maken, maar gewoon omdat het 1 van de vele groenten is die ik kan kiezen te eten. Als ik in mijn herinnering zou gaan zitten, dan is een worteltje niet meer zo neutraal en alleen maar groente. Bij tijd en wijlen was ik echt verslaafd aan het eten van worteltjes en zou ik altijd als eerste hebben gekozen voor worteltjes als ik moest kiezen in de supermarkt/bij de groenteboer.

 

Maar ik sleepte voor een keer eens niet mijn verleden als een blok aan mijn been mee en kocht dus gewoon worteltjes, omdat de worteltjes op waren en ik ze nodig had voor de komende maaltijd en komende dagen. Wat maakte dat ik zag dat de moeder bepaald werd bij verleden en herinneringen. Wat moet je als klein kind doen om de aandacht van je moeder te krijgen als je zin hebt in het eten van “gezonde” dingen. Überhaupt wanneer je je ouders wil communiceren dat je iets graag wilt maar je ouders reageren vanuit vooropgestelde verwachtingspatronen die zijn ingekleurd door opinies / ideeën, dan wordt het moeilijk als dreumes om gehoord te worden. Kijk eens hoe vaak we over kinderen, volwassenen en dieren zeggen: “kijk hij/zij denkt waarschijnlijk dat…” Nee wij denken voor de ander, het is niet genoeg om het voor onszelf te doen. Alleen als wij totale controle ervaren door mee te gaan op de golven van onze gedachten om vervolgens het getij van ieder ander zijn gedachten te willen bepalen/voorspellen/invullen, pas dan denken wij te leven. Terwijl dat een leven in gevangenschap van de gedachtes is om vervolgens absoluut het hier en nu te missen.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te participeren in een wereld waarin wij denken voor anderen alsof zij gelijk aan ons zijn, waarbij de ander een figurant is in onze wereld waarin wij de hoofdrol spelen.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te participeren in een wereld waarin wij als ouders denken voor het kind en totaal over het hoofd zien hoe wij onze kinderen frustreren/ kleineren / limiteren.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te participeren in een wereld waarin wij alleen door onze bril van verleden onze omgeving waarnemen en handelen naar anderen toe op grond van dit verleden en totaal uit het oog te verliezen dat wij gelijken zijn die autonoom van elkaar in het leven staan.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te participeren in een wereld waarin wij uit angst om controle te verliezen voor anderen denken, zodat het lijkt dat wij ons wereldje onder controle hebben en er geen onverwachte dingen uit de hoge hoed van het leven springen.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te participeren in een wereld waarin wij geloven dat onze gedachten gebaseerd zijn op onze werkelijkheid/de werkelijkheid en daardoor bestaansrecht hebben.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te participeren in een wereld waarin wij onszelf verwarren met onze gedachten en totaal het leven dat onder onze neus zich afspeelt onopgemerkt aan ons voorbij laten gaan.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te participeren in een wereld waarin wij anderen denken te snappen, terwijl wij donders goed weten dat we onszelf niet eens snappen.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te participeren in een wereld waarin wij gedachtes boven het leven stellen en onszelf boven de anderen door te denken voor de ander en hierdoor in een soort van schaduwrealiteit als schaduwen te leven als koning van het schaduwrijk.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te participeren in een wereld waarin wij handelen zoals onze ouders handelden en dus te denken voor onze kinderen zonder dit te toetsen aan de fysieke realiteit.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te participeren in een wereld waarin wij niet durven af te stappen van ons gedachtegoed, alsof het onze reddingsboei is op de stormige golven van de gedachten in onze mind/geest/hoofd.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om het denken in gedachten gevoed door emoties/gevoelens/angsten te laten en mij te concentreren op wat hier is en 1 en gelijk met het leven te kunnen zijn.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om niet meer te denken voor anderen zolang ik niet instaat ben mijn gedachten om te zetten in praktisch denken met gezond verstand los van emoties/gevoelens/angsten.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om op de signalen vanuit mijn fysieke werkelijkheid te letten/waar te nemen om zo niet mijn eigen blauw print op een ander te willen drukken.