Dag 154 van 2555; het lijkt wel een tafelkleed

Dag 154 van 2555; het lijkt wel een tafelkleed  In mijn DIP- pro opleiding ben ik begonnen met het werken met backchat en moest ik een dagboek bijhouden. Ik heb al veel vaker gewerkt met mijn backchats en dat is eigenlijk nooit een probleem geweest, tot voor kort. Terwijl ik met het lezen en inwerken in de les bezig was wist ik al dat ik mijn backchats moest gaan bijhouden en dus begon ik wat meer dan normaal hierop te letten. Terwijl ik op een avond terug wandelde van de supermarkt, zag ik een donkere man in nette kleiding met papieren in zijn hand een luxe auto uitstappen, hij werd gereden en was duidelijk een zakenman.Voor ik het wist flitste er een stem door mijn geest die zei: “een aap met een pak aan”. Ik kreeg er bijna hartkloppingen van zo erg vond ik het dat ik die gedachte in mijn geest had geaccepteerd en toegestaan. Ik walgde zo gezegd van mijzelf, maar zag ook dat het een stukje van mijzelf was waar ik mee aan de slag moest. Nog geen honderd meter verderop loop ik een vrouw tegemoet die redelijk breed qua postuur was met een gebreide poncho aan met een groot bloemmotief en weer flitste die stem door mijn geest en zei: “het lijkt wel een tafelkleed”. Ook nu voelde ik mij schuldig en wilde ik het wel uit mijn geest wassen/verwijderen. Nog een paar meter had ik te gaan tot ik voor mijn voordeur was en ik was blij toen ik de voordeur dicht kon doen om even geen vreemde mensen te hoeven zien en beoordelen. Grappig alsof het dichtdoen van de voordeur een deur in mijn geest zou dicht laten doen en de backchat zou doen stoppen.

 

Later toen ik echt toe was aan het bijhouden van het dagboek had ik grote moeite met het onthouden en willen opschrijven van mijn backchats, ik ontweek zo gezegd mijn donkere/negatieve kant en blokkeerde het onthouden van de backchats, zodat ze opkwamen en direct weer verdwenen. Ik wist dat ze er waren geweest, maar niet meer wat het was. Daarna kreeg ik een periode van grote rust in mijn geest, geen enkele backchat te bespeuren. Ik ging zelfs zover dat in situaties waar ik backchats zou kunnen verwachten ik aan mijzelf vroeg of ik niet die en die backchat stiekem toch had gehad. Een geweldige verstrengeling in mijn geest ontstond er en ik wilde dit niet langer aanzien en geen onnodige consequenties manifesteren. Ik heb eens diep adem gehaald en tegen mijzelf gezegd dat het nu klaar was en dat ik het dagboek ging starten zonder daar moeilijk over te doen. En natuurlijk lukte dat, want uiteindelijk ben ik degene die de regie heeft over mijn geest en mijn fysieke realiteit in handen heeft.

 

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om de backchat “een aap met een pak aan” toe te laten in mijn geest en reacties op deze backchat te hebben.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om in mijn geest te discrimineren en de jarenlange sociale programmeringen te ondersteunen in mijn geest.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te walgen van mijzelf om een ander in gedachten te discrimineren en mij niet te realiseren dat ik zelf gediscrimineerd ben in het buitenland en dat niet als prettig heb ervaren en mijzelf voorgenomen had nooit iemand te discrimineren.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om teleurgesteld te zijn in mijzelf om mijn belofte met mijzelf om niet te discrimineren te breken.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf te schamen voor de backchat die ik heb en mij niet te realiseren dat deze schaamte alleen maar een afleiding is voor het feit dat ik als goed gezien wil worden en dat deze backchats een bedreiging zijn voor mijn imago.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijn sociale programmering binnen in mijzelf, die ik heb geïmplementeerd, in actie te zien komen als het juiste moment daar is en nog niet te kunnen staan en dit te stoppen alvorens het plaats vindt.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf niet als een oordelend mens te willen zien, terwijl dat wel 1 van de vele personages is die nog in mij zijn.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te geloven dat, nu ik veel minder oordeel dan vroeger, het daar ook mee opgelost is en mij niet te realiseren dat het pas opgelost is als ik het bij de bron aanpak en mij gecorrigeerd heb in de fysieke realiteit totdat het niet meer voorkomt.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om de backchat “het lijkt wel een tafelkleed” toe te laten in mijn geest en reacties op deze backchat te hebben.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om associaties met andere voorwerpen mij een mens te oordelen over haar voorkomen en mij niet te realiseren dat ik ook had kunnen zien dat het patroon mij deed denken aan een tafelkleed en het daar bij te laten.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te verkiezen voor hatelijkheid jegens een ander wanneer mijn geest connecties tussen herinneringen en realiteit maakt en mij niet te constateren dat stap 1 is om de connectie waar te nemen en daar te laten waar het hoort en geen reacties of aandacht eraan te schenken.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om door nieuwsgierigheid in de geest mij te laten verleiden tot het onderzoeken van de connecties die mijn geest maakt om zo op backchats uit te komen om achteraf spijt te hebben van wat de nieuwsgierigheid mij opleverde.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te willen geloven dat ik geen backchats heb en alleen maar goed ben en daardoor schrik van de backchats die ik wel heb, waardoor ik opnieuw in het hier en nu wordt terug gezet en wakker geschut, maar wat ik ervaar als frictie.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om frictie te ervaren wanneer het beeld dat ik over mijzelf heb niet strookt met de realiteit waarin ik mijzelf ervaar.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om omgekeerde backchats toe te laten in mijn geest en zodoende te bedenken wat de backchat geweest zou moeten zijn in een specifieke situatie en mij dan goed te voelen wanneer mijn geest zegt dat ik die backchat echt niet heb gehad en ik dus vrij van elke schuld ben.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te schrikken van mijn donkere kant dat ik mijn backchats opslot doe terwijl ze gewoon achter de kastdeur zitten te wachten om eruit te mogen.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijn ego de scepter te laten zwaaien binnen mijn geest en mij te laten zien dat ik beter ben, goed ben en dat ik eigenlijk geen backchat heb en mij niet realiseer dat ik mijzelf zeer bewust ben van mijn backchat en mijn stand van zaken binnen mijn proces.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijn ego te willen geloven en net zolang ga dwarsliggen, totdat ik als ego denk mijn zin te krijgen of mijn punt gemaakte te hebben.

 

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om te zien/realiseren/begrijpen dat ik een jaar langmijn back chats ga doorlopen en ik dus nog niet klaar ben met deze backchat dimensie, wat inhoud dat het zinloos is om mijzelf voor de gek te houden wanneer ik vooruit wil komen in mijn proces.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om niet meer te schrikken van mijn backchats en mij te schamen en te zien dat ik er frictie mee veroorzaak en zo energie genereer voor mijn geest om op volle toeren verder te gaan, wat niet hetgeen is dat ik voor ogen heb en niet in het belang van een ieder is.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om mijn backchats in zelfoprechtheid in kaart te brengen om zo mijzelf te kunnen corrigeren in mijn fysieke realiteit en zo niet meer te hoeven participeren in backchats als een overlevingsmechanisme van mijn geest.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om het oordelen van andere mensen, terug te brengen naar de elementen, die de connecties in mijn geest hebben mogelijk gemaakt en zo terug te kunnen lopen hoe deze oordelen/backchats zijn ontstaan, om hen niet meer te laten terugkeren.

Advertenties

Dag 74 van 2555; Het “ik ben een goed mens” personage

Dag 74 van 2555; Het "ik ben een goed mens" personage  Laatst werd mij in de biologische winkel aangeboden om mee te doen aan een spaaractie, bij elke €10 zou ik dan een stempel krijgen wat met mijn koopgedrag in die winkel niet erg snel gaat. De beloning na een volle kaart was €2 korting op de volgende boodschappen of de volle kaart doneren aan het onderzoek naar de bijensterfte. De winkelbediende die daar het meest in de winkel staat of misschien wel de eigenaresse is, is meestal erg aandringend en doet 100% zeker aan up-selling. Laatst had ik bijna de kaart vol en toen wilde zij met mij even door de aanbiedingen heen wandelen of ik nog wat anders kon kopen zodat de kaart vol was. Ik zei haar dat ik niet van plan was zaken aan te schaffen om de kaart vol te krijgen, maar dat ik kocht wat ik nodig had. Zij keek mij wat nors aan en liet het daarbij. Keer op keer probeert zij mij dingen aan te smeren, terwijl de andere verkoopsters die in winkel werken dit niet doen, het is dus geen winkelbeleid. Toch begon ik mij steeds akeliger te voelen dat ik steeds nee moest verkopen bij alles wat zij mij wilde aansmeren, maar tegelijkertijd was ik ook niet van plan om het toch te kopen en begon ik mij te ergeren aan het steeds weer vragen of ik brood wilde terwijl ik elke keer uitleg dat mijn dieet dat niet toestaat en dat mijn lijf daar niet goed op reageert.

 

Het moment was daar en mijn spaarkaart was vol, de up-selling winkelbediende hielp mij en toen ik de kaart eindelijk uit mijn portemonnaie had gevist had zij de kassa al afgeslagen en kon ik de kaart niet meer inleveren voor korting. De volgende keer dan maar. De volgende keer stond de up-selling winkelbediende niet in de winkel en ik merkte hoe dat een opluchting voor mij was. Op een gekke manier voelde ik mij schuldig dat ik voor de korting op mijn boodschappen ging en geen fiducie had in het bijenonderzoek en durfde ik de confrontatie met de up-selling dame niet aan en was ik bang om niet als een goed mens gezien te worden. Iemand die liever korting had voor zichzelf in plaats van te geven aan zo een goed doel. Toen ik de winkel uitging kwam de up-selling dame aan fietsen en ik bespeurde een gevoel van betrapt te worden en wendde snel mijn hoofd van haar af om niet herinnerd te worden aan het feit dat ik voor mijzelf had gekozen en niet voor dat wat mij door haar ogen heen tot een goed mens had gemaakt. Zij wist niet dat ik de kaart voor korting had ingeruild dus ik wa nog steeds een goed mens in haar ogen hoopte ik…

 

Ik had wel nagedacht over het doneren van de kaart aan het bijenonderzoek maar de kans dat gesnapt wordt dat de bijensterfte hem zit in ons allemaal, in ons misbruikende en parasiterende karakter, de vraag is of dat zal worden gesnapt na het doneren van deze €2 kaarten? Voor mij is dit gelijk aan het geven aan een goed doel, het afkopen van je schuldgevoel dat diep van binnen in ons allemaal zit en wat niets verandert zolang wij het niet veranderen in onszelf. Het bijenonderzoek werd elke keer als ik in de biologische winkel kwam zeer positief vermeld en benadrukt dat het leek alsof men de klant in een bepaalde richting wilde sturen om een positieve bijdrage aan de wereld te geven. Het geld kwam zelfs uit de ondernemer zijn eigen zak wanneer ik mijn korting niet opeiste deden zij die €2 in het bijenonderzoek fonds. Dus een nobel voorbeeld zou moeten doen volgen om zo te laten zien dat je ook een goed mens bent.

 

Maar mijn angst om gemanipuleerd te worden kwam om de hoek, ik vrees niet te zullen staan in zo’n situatie en die weg te zullen kiezen, zodat ik ervaren zal worden als een goed mens. En als een slecht mens gezien te worden als ik de €2 in mijn eigen zak steek. Goede mensen hebben nu eenmaal meer kansen dan mensen die als slecht of onvriendelijk worden gezien, dus in dat hokje wil ik mijzelf niet manoeuvreren. Ik ik ik in een dilemma van goed gevonden te willen worden en geen fiducie hebben in het onderzoek dat mij kan helpen om gezien te worden als goed mens.

 

Nu mijn kaart ingeleverd is kan ik om een nieuwe vragen, maar dat heb ik niet gedaan, ik wil deze confrontatie niet nog een keer aan. Daarnaast zag ik dat er nog een tweede doel is bijgekomen om te helpen goed biologisch zaad op de markt te houden. Tja wat kan ik daar tegen hebben en wat voor excuus moet ik bedenken om niet aan dit goede doel te willen geven? Als ik het niet aanga dan kan ik gezien blijven worden als goed mens, of is het tijd dat ik sta en mij niet laat motiveren door eigen belang, maar daadwerkelijk afweeg wat in het belang van een ieder is?

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om als goed mens gezien te willen worden om zo meer te kunnen bereiken/manipuleren onder een dekmantel van goedheid/positiviteit.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om een goed mens al iets goeds te zien en niet te willen/durven kijken dat gezien willen worden als goed mens een afleiding is van mijn daadwerkelijke beweegredenen.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om veel over te hebben om als goed mens gezien te worden, maar als men even niet oplet dan kan ik mijn agenda afwerken en toch nog steeds als een goed mens gezien worden.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijn niet te realiseren dat het goed mens personage er 1 is die zijn wil zal doorzetten om te krijgen wat het verlangt/recht op denkt te hebben zonder dit imago te verliezen.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om bang te zijn om in het hokje van goed mens geduwd te worden zonder dat er iets te halen valt voor mij als individu en het aannemen van dit personage verloren tijd is geweest.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om opgelucht te zijn dat ik mijn goed mens personage niet verloor door de volle spaarkaart bij een ander in te leveren dan de up-selling dame.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om het bijenonderzoek maar al te graag aan te nemen als bewijs dat ik beter niet in dat fonds mijn geld moest stoppen (lees het geld van de ondernemer) en het niet erg was dat ik het in eigen zak stak, terwijl ik die €2 ook in equality onderzoek had kunnen stoppen.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om het geld van de ondernemer dat uit mijn naam €2 in het bijenfonds stopt als mijn geld te zien terwijl het nooit mijn geld is geweest en een gift van de ondernemer is. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om korting te zien als een vergoelijking van te hoge prijzen en ik er dus recht op heb om die korting in eigen zak te steken.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij schuldig te voelen wanneer ik geconfronteerd wordt met de up-selling dame, nadat ik mijn volle spaarkaart voor korting heb ingeleverd.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om de up-selling dame als een onaardige vrouw te bestempelen en mij niet te willen realiseren dat ik dat zo vind omdat ik bang was niet te staan voor mijn beslissing om de korting in eigen zak te steken en wroeging had over mijn eigen belang in deze zaak.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om geen nieuwe spaarkaart te vragen om zo de confrontatie niet weer aan te hoeven van het mij schuldig voelen over mijn eigen belang op de eerste plaats te zetten en het geld in eigen zak te steken, terwijl ik mij niet realiseer dat elke volle kaart  € 2 extra voor Eqafe producten kan betekenen, waarbij ik equality onderzoek steun en zelf kan groeien in mijn proces met de aangeschafte materialen.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om zelf te willen geloven in mijn goede mens personage om zo een goed gevoel over mijzelf te hebben wanneer ik eigen belang voorop zet en totaal gefocust ben op die zaken die ik wil.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om de spanning van het goed mens personage fysiek te maken en te ervaren als verschuivende energie door mijn lijf dat eensoort van kick geeft.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te weten dat ik iemand om de tuin leid met mijn goed mens personage om zo mijn zin te kunnen krijgen.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om bewust dit goed mens personage in te zetten en het schuldgevoel achteraf als iets nobels bestempel terwijl het een herinnering is aan mijn echte zelf die ik niet graag tegenkom vanwege de negativiteit en de directe confrontatie met mijzelf zoals ik mijzelf niet wil zien/meemaken/beleven.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf beter voor te doen dan ik werkelijk ben met het goed mens personage en zo de competitie met mijzelf aanga om beter uit de bus te komen terwijl ik toch mijn agenda kan afwerken.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te denken dat andere mensen die ik zie als goede mensen dat doen vanuit nobelheid en niet een ander voor de gek houden, terwijl men aan de ene kant lacht  en aan de andere kant de ander belazert om dat te krijgen wat men wil.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om egoïsme te verkopen als altruïsme door het goed mens personage.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om niet langer de noodzaak te zien voor het goed mens personage, omdat handelen in het belang van een ieder echte goedheid is die verandering brengt en geen begeleiding behoeft van een personage.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om niet langer bang te zijn de boot te missen wanneer ik niet gezien wordt als een goed mens en onmiddellijk vrees om gezien te worden als een slecht mens en het niet denk aan te kunnen wanneer men mijn ware aard ziet, maar in plaats daarvan doortastend te zijn en te zien waar ik mijn wil, wil doorzetten en of dit in het belang van een ieder is.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om een nieuwe spaarkaart te beginnen en mijn €2 op te sparen voor producten van Eqafe.

Dag 46 van 2555, Eckhart gekkie

Dag 46 van 2555, Eckhart gekkie Ik las een citaat van Eckhart en ik dacht, waar haalt hij ze toch vandaan die oh zo mooi klinkende woorden die niet meer, dan het gebrek aan zelf verantwoordelijkheid in het leven aanbevelen. Het is zo heerlijk makkelijk om met zulke woorden op een stroom van gevoelens en emoties mee te gaan en je gerust te laten stellen door Eckhart dat je goed bezig bent in het leven en dat het geluk je toekomt. Even los van het feit dat anderen moeten betalen voor jouw geluk met het hebben van een miezerig leven. Tja, we kunnen niet allemaal gelukkig zijn, want dan zouden we in een volmaakte Eckhart wereld leven en dat doen we nu éénmaal niet met miljarden die rond de €2 per dag leven als het even meezit. Maar dat zal wel een te negatieve afspiegeling van de werkelijkheid zijn volgens Eckhart, in een wereld waarin we tot doel stellen om onszelf gelukkig te maken en te verrijken ten koste van een ander. Het frappante is dat een Gelijkheids Geldsysteem tevredenheid met jezelf vanuit een punt van zelfvertrouwen pretendeert i.p.v. geluk, waarin iedereen een miljonair kan zijn wanneer geld de waarde van leven krijgt. Met geld als de waarde van leven hoef je niet langer jezelf te verrijken ten koste van een ander, er is genoeg voor iedereen.

 

Terug naar het citaat dat ik las:

 

“Wanneer je glimlacht naar een onbekende, vindt er een minuut van energie uitwisseling plaats. Dat maakt jou een gever.” ~ Eckhart Tolle

 

Is het niet geweldig, alles wat je moet doen is glimlachen naar een onbekende en dan ben je een gever. Je dag is weer goed, jij hebt gegeven en je steentje bijgedragen aan deze geweldige wereld op deze fantastische planeet. Maar laten we nu even reëel blijven, want wat heb je die onbekende nu eigenlijk gegeven? Je hebt die ander energie gegeven, voor alle duidelijkheid onzichtbare energie. Dus je kunt onzichtbare dingen geven aan anderen, die er niet om vragen, maar toch van jou dit eenvoudige minuutje krijgen zodat jij je weer helemaal op en top kan voelen, want jij bent een gulle gever. Wow, Eckhart wat kun jij het leven simplificeren, ik bedoel een glimlach is nog wel in een druk dagschema in te passen. Echt om je heen durven kijken en zien dat de wereld net even iets anders in elkaar zit en jij aan de kant van de elite toebehoort en daardoor best wel even als een boer met kiespijn kan glimlachen als dat een positief en goed mens van je maakt, wordt toch wel een aardige last bovenop je werkdruk.

 

Ik heb jaren gedacht dat ik energie kon geven, maar elke keer als ik energie van een ander kreeg dan gebeurde er niets. Een kat in de zak gevoel zal ik maar zeggen. Dan komt er een moment dat je durft te onderzoeken hoe dat nu zit met onzichtbare energie. Als ik daadwerkelijk energie zou kunnen genereren en dat weg kon geven zou ik me hebben laten aansluiten op het stroomnet, dan zou dat nog tenminste harde pecunia opleveren en kon ik daar een verschil mee maken. Maar energie geven of ontvangen is een geloof in niets en fysiek onmogelijk. Een gever is zichtbaar en niet onzichtbaar, een gever geeft aan de ander zoals hij/zij aan zichzelf geeft. Dat doe je of dat doe je niet, niets speciaals, gewoon geven om het leven.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om energiewerk als iets reëels te beleven zonder vragen te stellen over de eventuele consequenties.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om  het vervelend te vinden als anderen energiewerk op mij deden en ik niets ervoer, maar niets durfde te zeggen omdat ik mijn rol als gever niet kwijt wilde die mij gevoelens opleverden van speciaal zijn en een goed mens zijn.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te blijven rondhangen in het wereldje van energiewerk omdat het mij zulke lekkere gevoelens opleverde.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf geaccepteerd te voelen en iemand te zijn wanneer ik energiewerk deed op anderen.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij niet te realiseren dat energiewerk mij hetzelfde gevoel verschafte wat eerder geloof voor mij deed.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij niet te realiseren dat mensen geen echte verandering willen, maar liever spelen met onzichtbare energie die we elkaar geven en dat ons verblind voor wat werkelijk gaande is in de wereld.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om het positieve na te jagen met energiewerk om zo het negatieve niet toe te laten in mijn leven, zonder mij te willen realiseren wat de consequenties daarvan kunnen zijn.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te participeren in een wereld waar een glimlach als een buitengewone actie wordt gezien die je maakt tot een gulle gever van niets en ons niet te realiseren dat wanneer glimlachen ons tot gever maakt wij op die manier de wereld beter konden lachen. Maar omdat dit niet het geval is vergeef ik mijzelf  dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te participeren in een wereld, waar wij alleen maar bezig zijn onszelf tot meerdere glorie te verheffen en wij afgescheiden zijn van de werkelijkheid zodat wij denken dat de ellende in de wereld niet onze werkelijkheid is en daardoor ook niet onze verantwoordelijkheid.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te participeren in een wereld waar fantasie tot werkelijkheid wordt uitgeroepen, wat ons tot een goed mens maakt en waarin wij geloven zodoende daadwerkelijk verschil te kunnen maken in onze werkelijkheid.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te participeren in een wereld waar wij allemaal gulle gevers willen zijn zonder daadwerkelijk iets te verliezen van onze rijkdommen.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te participeren in een wereld waar we met mooie woorden ons geweten willen sussen om zo verder te kunnen gaan met het luxe leventje dat wij hebben en guru’s zoals Eckhart ons laten helpen om beter over onszelf te denken en te voelen en daardoor niets te hoeven opgeven als dat betekent het helpen van een ander als jezelf.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te participeren in een wereld waar fake hot is en zelfoprechtheid not done.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om aan anderen te laten zien dat energiewerk een boel werk en energie is om jezelf voor het lapje te houden om zo niet te hoeven werken aan een betere wereld in het belang van een ieder.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om uitspraken van guru’s zoals Eckhart aan de kaak te stellen en te ontmaskeren voor wat ze zijn.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om niet meer te streven naar die gevoelens van speciaal zijn die ik eerder met energiewerk kon vervullen.