Dag 185 van 2555; wonderen bestaan niet, wij zullen bergen moeten verzetten

equal money capitalismVandaag kwam ik op Facebook een citaat tegen waarbij ik even stilstond. Er werd gesteld dat angst voor liefde in de plaats komt, maar tegelijkertijd dat liefde als emotie niet te vervangen is. Angst en liefde werden allebei als emotie afgeschilderd, waarbij angst volgens “A Course in Miracles”, een emotie is die versplinterd is en dus in vormen zich voordoet die wij niet meer als zodanig herkennen. Wat inhoud dat wij deze angsten niet meer kunnen identificeren door de verwrongen vorm waarin angst zich presenteert. Maar wees niet getreurd want binnenin je is innerlijke gezondheid en liefde als remedie om hier doorheen te komen.

Wanneer je dit even en passant snel leest dan klinkt het misschien nog niet eens zo gek, maar mijn hersenen gingen er een beetje van in de knoop door de tegenstrijdige berichten. Want wanneer liefde onvervangbaar is hoe kan angst het dan toch vervangen? En wat maakt dat angst en liefde allebei emoties zijn? En hoe kan de innerlijke gezondheid en de liefde die vervangen is door angst je van de angst afhelpen? Nu snap ik dat dit citaat van “A Course in Miracles” gebaseerd is op het denkkader dat vereist is om deze materie aan te nemen als een ‘waarheid’ en dat het niet mijn ‘waarheid’ is als ik al kan zeggen dat ik de waarheid najaag.

Mijn uitgangspunt is het hier en nu binnen mijn fysieke werkelijk wat maakte dat ik frictie ervoer bij het lezen van dit citaat, omdat het niet werkt met wat hier is. Ik zal proberen mijn 3 vragen te beantwoorden die ik hierboven stelde, om zo te zien hoe ik de frictie die ik ervoer te kunnen identificeren en te corrigeren.

En wat maakt dat angst en liefde allebei emoties zijn?

In mijn definitie, als ik uitga van wat hier is, dan is angst een emotie en liefde een gevoel.

Emoties zijn, binnen mijn definitie, negatief geladen ervaringen/opwellingen/reacties binnenin en als mijzelf, die door het geest bewustzijn systeem worden geladen. Waarbij het geest bewustzijn systeem alle, gedachten/emoties/gevoelens/back-chats/interne conversaties/herinneringen/plaatjes/energie en ga zo maar door, omvat. Angst binnen deze context is een emotie, wanneer ik deze definitie toepas, waarbij ik angst ervaar en merk dat ik defensief en gespannen wordt waarbij mijn lichaam zich aanspant en ik mij in mijzelf terugtrek uit mijn fysieke werkelijkheid.

Gevoelens zijn, binnen mijn definitie, positief geladen ervaringen/opwellingen/reacties binnenin en als mijzelf, die door het geest bewustzijn systeem  worden geladen. Liefde binnen deze context is een gevoel die we als een positief iets ervaren binnenin onszelf. Wanneer we liefde ervaren dan staan we meer open en zijn liefhebbender daarnaast zijn we geneigd om ons harmonieuzer en vrediger te voelen.

Dus in mijn definitie zijn liefde en angst niet beide emoties, wel zijn het beide geladen ervaringen in de geest en als zodanig niet iets dat zich afspeelt in onze fysieke werkelijkheid. Wanneer ik angst heb dan kan ik mij daar naar gedragen, maar de eigenlijke angst is niet zichtbaar voor anderen. Precies hetzelfde geldt voor liefde.

Wanneer we naar de origine kijken van beide angst en liefde dan kunnen we zien dat liefde een voortvloeisel is van angst. Om maar een voorbeeld te noemen, je gaat pas van iets of iemand houden zodra je jezelf bewust bent van het feit dat je het ook weer kunt verliezen.

Dus echte liefde kan alleen dan ontstaan wanneer wij er zelf sturing aangeven en niet angst hetgeen is dat ons beweegt in onze fysieke werkelijkheid. Echte liefde moet vrij zijn van alles dat het het geest bewustzijn systeem omvat, om omgezet te kunnen worden tot handelen, dat inzichtelijk is voor iedereen buiten jouw geest. Dus het jezelf in de schoenen van een ander plaatsen en dat te doen wat je graag zou willen dat een ander voor jou deed, dit alles bekeken vanuit het principe dat elke handeling in het belang van een ieder is.

Want wanneer liefde onvervangbaar is hoe kan angst het dan toch vervangen?

Vanuit dit citaat bekeken is liefde als emotie hetgeen dat ons angsten doet overkomen, wat dan automatisch maakt dat liefde niet vervangbaar is, om de doodeenvoudige reden dat anders het middel om de angst te bestrijden er niet is wanneer het nodig is.

Dit geeft frictie met mijn definities, mijn middel om angst te bestrijden ligt in het praktische en fysieke, wat meteen ook mijn volgende vraag beantwoord.

En hoe kan de innerlijke gezondheid en de liefde die vervangen is door angst je van de angst afhelpen?

Angst, binnen mijn definities, kan alleen bestreden worden wanneer je jezelf bewust bent van de angst, je vervolgens realiseert wat die angst teweeg brengt in jouw leven door het uit te schrijven en jezelf te vergeven. En dan kan je jezelf corrigeren door een verbintenis met jezelf aan te gaan, die je elke keer toepast wanneer je jezelf weer in een gelijksoortige situatie bevind. Pas wanneer je dit patroon van angst niet meer gebruikt kun je zien en ervaren dat het deprogrammeren van jezelf geslaagd is. En ja dit doe je vanuit echte liefde voor jezelf, wat inhoud dat je op jezelf kunt vertrouwen vanuit het principe dat je doet wat het beste voor iedereen is.

Varen op innerlijke gezondheid wanneer onze innerlijke wereld is gebaseerd op gevoelens en emoties die niet te toetsen zijn aan de fysieke werkelijkheid, staat voor mij gelijk aan de wereld waarin wij leven die wordt gerund door emoties en gevoelens. Kijk eens in welke staat de wereld zich verkeert dat kunnen we toch niet als gezond bestempelen en kijk eens wat er gebeurd wanneer wij deze emoties en gevoelens manifesteren. Wanneer liefde geen echte tastbare liefde kan zijn dan is dat waardeloos en een fictief stuk drijfhout waar we ons aan vastgrijpen terwijl het schip zinkt.

Dus de voornaamste frictie die ik ervaar door dit citaat zit hem in een geest realiteit versus de fysieke realiteit, waarbij ik mij richt op mijn fysieke werkelijkheid waar geen plaats is voor fantasie en fantastische middelen om verbetering te bewerkstelligen die nooit gaan gebeuren. We hebbende luxe niet om ons in mooie woorden te verliezen, terwijl het water aan onze lippen staat, op persoonlijke basis en mondiale basis.

Heb jij behoefte om je werkelijkheid meer fysiek en echt te maken voel je dan vrij om onze gratis online cursus te doen en te leren hoe je jezelf kan ondersteunen op het pad naar het leren kennen van jezelf en daarmee het leren kennen van de ander als jezelf en de wereld om je heen.

Advertenties

Dag 164 van 2555; Japans vermenigvuldigen of Westers vermenigvuldigen that’s the question

equal money capitalismDe Japanse of de Chinese manier van vermenigvuldigen is zeer grafisch en mede daardoor voor moeizame rekenaars een kans om het wat verder te schoppen met rekenen. Terecht merkte iemand in een YouTube video op dat het mechanisme erachter exact hetzelfde is als hoe wij in het Westen vermenigvuldigen, wat natuurlijk geen verassing is want het blijft vermenigvuldigen, uit welke hoek je het ook benaderd. Het was meer dat ik verast was door de manier waarop het anders kan. Ik liet mijn dochter die net als mijn zoon en ikzelf grafisch ingesteld is, het eens uitproberen. Ze vond het geweldig. We konden het niet laten om het ook met grote getallen te proberen en dan zie je dat de uitdaging wat groter wordt om exact alle snijpunten te tellen. Wat wij toen deden was de horizontale met de verticale rij snijpunten omzetten in een simpele vermenigvuldiging waardoor het tellen ineens weer veel sneller ging. Ook het doorschuiven van de tientallen bij het uitschrijven van het antwoord is iets wat je even onder de knie moet krijgen. Wat mij opviel bij mijzelf en mijn dochter was dat wij bij dit grafische beeld minder scheel gingen kijken dan dat we normaal doen bij reeksen cijfers en voor ons onduidelijke beschrijvingen van wat er gedaan moet worden. Hier hebben we na aanleiding van het plaatje zelf uitgevogeld hoe het probleem op te lossen en met alleen getallen reeksen lukt ons dat meestal niet om met het juiste antwoord op de proppen te komen.

 

Wat ik vroeger op de lagere school al zag bij mijn kinderen en eigenlijk nu ook weer op de middelbare school, is dat je als leerling je te houden hebt aan de methode die wordt gebruikt. Er is geen ruimte om op een andere wijze aan je antwoorden te komen en dan heb ik het niet over afkijken. Het juiste antwoord is min of meer ondergeschikt aan de methode of denkwijze die je moet volgen. Vaak zijn wiskunde docenten niet instaat om deze methoden over te brengen aan leerlingen die een knoop in hun hersenen krijgen van de aanpak zoals die hier in het Westen wordt gedaan. Het zou toch een zaligheid zijn wanneer er meerdere echt verschillende aanpakken aangeboden werden, zodat je als leerling kan zien en ervaren wat bij jouw manier van informatie verwerken past. In mijn perspectief gaat het erom dat je uiteindelijk de juiste antwoorden produceert om zo ingewikkelder of toegepaste berekeningen kan gaan maken.

 

Ik begrijp dat mijn geschetste zaligheid niet past in de huidige kijk op leren en totaal zijn doel voorbij streeft als het gaat om arbeiders en kantoor klerken af te leveren die allemaal hetzelfde moeten denken en doen. Er wordt wel reclame gemaakt door opleidingen voor de zelfredzame student, maar als het erop aankomt is het toch gewoon bek houden en doen wat ik zeg onderwijs waar wij onze kinderen aan blootstellen. Wanneer je kijkt naar vacatures  en het type mens dat men vraagt voor de verschillende organisaties, dan zullen zij altijd water bij de wijn moeten doen of leugens van de kant van de werknemer moeten slikken. Er komt al jaren een eenheidsworst uit scholen en opleidingen rollen, maar de werkgever wil en heeft een delicatesse worstje nodig. Opleidingen en lesmethoden zijn niet meer van deze tijd en kakken er zolang als ik weet al achter de feiten aan. School is een soort van fictieve wereld die je moet klaarstomen voor de echte wereld die dan vervolgens zooo ontzettend tegenvalt. Ik bedoel maar, we worden geboren als slaaf en stromen door het systeem heen als slaaf, pas als we onze boeien kunnen zien, kunnen we ze openen. Op dit moment zien we niets tot weinig, verblind door overlevingsangst die reëel is en ingepeperd door genetische en sociale programmering. Als het onderwijssysteem op de schop moet, dan moet de samenleving op de schop en het kan niet anders dan dat wij dan op de schop moeten.

 

Er is al zoveel effectief materiaal en methodes aanwezig, waarom kunnen we niet een beetje van dit en een beetje van dat doen. Als Sushi eten okay is waarom Japans rekenen dan niet? Het lijkt of tegelijkertijd met onze land en continent grenzen wij ook de grenzen van ons ego voelen aangetast, als het gaat om educatie of handeldrijven. Dus zoals wij het doen is het toch het beste, zeer herkenbaar als Nederlander toch? Hoe komt het dan dat wij momenteel gespecialiseerd IT-personeel uit Spanje en Polen aan moeten trekken, omdat onze opleidingen niet met hun voeten in de realiteit staan en eenheidsworsten afleveren die niet kunnen werken met de nieuwste technologieën? Het delicatesse worstje is niet perse luxe, maar wat heb je aan nieuwe werknemers die de markt invloeien die van toeten nog blazen weten. Waar ben je als student dan een studieschuld voor aangegaan, wanneer je opleiding geen connectie kan maken met de fysieke werkelijkheid?

 

 

Nee, het moet flink over een andere boeg, willen we niet onze komende generaties zien wegkwijnen als mensen die nooit werk hebben gehad. Onderwijs moet de toekomst zijn en geen vrije markt werking of verlengstuk van het ‘corporate’ leven. Er is een denktank bezig om een alternatief systeem te ontwikkelen op ons huidige kapitalisme , EMC, waar we allemaal aan mee kunnen en mogen denken, de enige vereiste is dat ook wij als mens het over een andere boeg moeten gooien en bereid moeten zijn om te kijken naar onszelf en de motivatie kunnen opbrengen om onszelf met en als het nieuwe systeem te veranderen.

 

 

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om even te hopen dat de Japanse vermenigvuldig methode een ‘short cut’ was voor mijn kinderen om hun rekenen/wiskunde te kunnen ophalen en mij niet te realiseren dat er geen ‘short cuts’ zijn, rekenen is rekenen alleen spreekt het 1 je beter aan dan het ander.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om ermee te zitten dat hun rekenkunsten niet erg optimaal zijn door slecht rekenonderwijs in Italië en mijn genetische belasting.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij schuldig te voelen voor mijn genetische belasting die ik doorgaf aan mijn kinderen als mijn verhouding met rekenen die inmiddels beter is maar ten tijde van mijn zwangerschappen nog niet op orde was.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij hierover schuldig te voelen en niet de schuld te willen krijgen van de niet optimale rekencarrière van mijn kinderen.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij niet te realiseren dat mijn kinderen hun pad moeten doorlopen en daar helpt hulp uit schuldgevoel niet bij.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om mijn kinderen daar bij te staan waar zij dat nodig hebben en aangeven en mijn schuldgevoel of handelen uit schuldgevoel te stoppen en buiten spel te zetten.