Dag 206 van 2555; teleurstelling als omgekeerde boosheid/woede

equal money capitalismRecentelijk heb ik mijn manier van boosheid/woede in een aantal blogs onder de loep genomen, waardoor ik erachter kwam dat mijn boosheid/woede vaak teleurstelling in mijzelf is. Die boosheid ervaar ik op zo’n moment dan ook niet als boosheid/woede maar als teleurstelling waardoor ik denk geen boosheid/woede te hebben in mijzelf. Wat mij leidde tot het ‘ik word nooit boos’ personage. Het mag duidelijk zijn dat het hier gaat om onderdrukte boosheid/woede die evenzogoed gevolgen heeft als wanneer het geuite boosheid/woede zou zijn. Sunette Spies legde dit principe van, de omgekeerde boosheid/woede in teleurstelling, mooi uit en het volgende citaat is een vertaling hiervan.

“Nu, wanneer je teleurstelling ervaart in plaats van boosheid/woede – waarom en hoe manifesteert zich dit? De teleurstelling die je ervaart op momenten waarop anderen zouden reageren in boosheid/woede, waar je teleurgesteld raakt in plaats van boos/woedend te worden, omdat: dit je relatie tot jezelf bepaald met betrekking tot het zijn van een extrovert of een introvert en deze tendens/persoonlijkheid heeft dus invloed op de relatie die je tot/met energie hebt, namelijk: wanneer je introvert bent, een stille, die niet extreem reageert – zelfs niet in de geest, maar eigenlijk de energie sneller onderdrukt, en zoveel zelfs dat er zich niet voldoende energie verzameld in de geest en of in het persoonlijkheid systeem – boosheid/woede zal dan omslaan in teleurstelling, het is meer als een omgekeerde boosheid, de teleurstelling, waar extroverten die echt hun reactie uiten in hun geest en in de wereld – waar veel meer energie beschikbaar is in het persoonlijkheid systeem, en zo kan het gemakkelijker een verzameling van boosheid/woede reacties worden in jezelf en ten opzichte van anderen.

Dus – deze specifieke uitleg is alleen in de dimensie waar je teleurgesteld raakt, waar anderen doorsnee genomen in boosheid/woede reageren. Het gevolg hiervan is: dat je de neiging hebt om apathisch te worden ten opzichte van het leven/leven en zelfmotivatie, alsof er altijd een zwaarheid in je geest/jezelf heerst wat het echt bemoeilijkt om zelfmotivatie/de wil om te leven weer op te pakken, omdat al de energie in het lijf onderdrukt wordt en als een kracht wordt die je mentaal en fysiek naar beneden haalt. Dus een ander verschil tussen geuite boosheid/woede en boosheid/woede die omslaat in teleurstelling is: dat je met de boosheid/woede, in een adrenaline stoot in de geest en in het lijf gaat, dit veroorzaakt doorgaans veel spanning op het hart en het fysieke lijf en dat creëert dan boosheid/woede die omslaat in teleurstelling een apathie/zwaarheid, dus klaarblijkelijk is geen van beide de oplossing.

Dus, hoe ga je om met boosheid/woede en teleurstelling als omgekeerde boosheid/woede: nee, de oplossing voor teleurstelling als boosheid/woede betekent niet dat je moet ontploffen…de oplossing: voor diegenen die boos/woedend worden: wanneer de boosheid/woede een geautomatiseerde reactie is die op onvoorspelbare wijze het van je overneemt, dan heb je een groot probleem, want dan ben je al bezeten – dus zul je echt je boosheid/woede problematiek moeten doorlopen door te schrijven en zelfvergeving hierop te doen, reflecteren op je verleden, je fysieke/geestelijke tekenen observeren wanneer/als boosheid/woede als een bezetenheid opkomt, of in je hoofd of in je werkelijkheid en oefenen om die duivel te stoppen voordat het jou overmeestert.

Voor teleurstelling als boosheid/woede: hier, zijn de introverten de gelukkigen, lol, omdat je niet te maken hebt met een enorme bezetenheid in relatie tot het directe punt waarop je in je teleurstelling verdwijnt, dus hier – vergeef je en doorloop je de reacties en oefen je om stabiel te blijven en niet teleurgesteld te reageren, maar je hebt wel een aanvullend proces te doorlopen ten aanzien van het zien/opmerken wanneer de apathie/zwaarheid/ongemotiveerdheid andere gebieden in je leven binnendringt en zul je jezelf door, deze onderdrukking in het lijf dat deze reacties creëerde, heen moeten helpen om jezelf weer te motiveren.” ~ Sunette Spies

Probleem:

Mijn boosheid/woede niet als zodanig te ervaren en daarmee te onderdrukken.

Oplossing:

Te leren zien wanneer ik in de teleurstelling schiet en mij zwaar/apathisch/ongemotiveerd voel om dit proces te kunnen doorlopen en mijzelf zo weer te kunnen motiveren om verder te gaan.

Beloning:

Preventief te kunnen waarnemen wanneer mijn boosheid/woede zich meester van mij wil maken om zo nog voordat het zal gebeuren het tij te laten keren en niet de gevolgen hiervan te hoeven doorlopen maar mij bewust te zijn, waar en in welke situaties, ik boosheid naar mijzelf en anderen als mijzelf toe heb.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om de teleurstelling als omgekeerde boosheid/woede mijzelf lam te laten leggenen niet meer te geloven in het leven.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om door de zwaarheid van de omgekeerde boosheid/woede in teleurstelling even geen uitweg te zien en in een vacuüm terecht te komen van niets doen en statisch vegeteren.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf niet te kunnen motiveren om op het punt van de teleurstelling als omgekeerde boosheid/woede uit deze teleurstelling te stappen en te zien wat ik aan het creëren ben.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij niet te realiseren waarom ik deze zwaarheid voel wanneer ik in de teleurstelling in de rol van, een slachtoffer te zijn van mijzelf, schiet en geen uitweg zie.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij niet te realiseren dat ik eigenlijk boos/woedend ben wanneer ik mij teleurgesteld voel wanneer de dingen niet zo lopen als ik had gehoopt/voorgesteld.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om het zover te laten komen dat ik de teleurstelling ervaar en niet in het hier en nu te kunnen blijven om te zien wat er eigenlijk gaande is.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om even geen zin in het leven te hebben en in dit punt van teleurstelling te blijven ronddraaien en opnieuw te beleven wanneer het juiste triggerpunt wordt gebruikt om zo als zwaarheid op dit punt te bestaan.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf niet te realiseren dat ik de teleurstelling als de omgekeerde boosheid/woede niet zover hoef te laten komen dat ik er zwaar en ongemotiveerd door word, maar mij te realiseren dat ik het zelf kan omkeren en mijzelf kan aansturen in het belang van een ieder in elk moment.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om de energie van boosheid/woede in mijn fysieke lijf te onderdrukken wat vervolgens een kracht wordt die mij mentaal en fysiek omlaag haalt.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om energie mijn leven te laten aansturen en mij niet te realiseren dat dit een daad in zelfoneerlijkheid is en niet getolereerd kan worden.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij van mijn stuk te laten brengen en onstabiel te reageren op deze teleurstelling als omgekeerde boosheid/woede.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijn boosheid niet te onderkennen maar in plaats daarvan te onderdrukken en daar zwaarheid/apathie/gebrek aan zelfmotivatie voor in de plaats te tolereren en bereid te zijn om in teleurgesteldheid in een statische vorm van leven te geraken.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf niet te realiseren dat deze teleurstelling als omgekeerde boosheid/woede mij in deze staat van zwaarheid brengt en het simpelweg te ondergaan en te wachten tot het weer over gaat.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om wanneer ik teleurgesteld ben te zien hoe dit komt en of er boosheid/woede aan ten grondslag ligt die zomaar kan omslaan in, zwaarheid/apathie/geen zelfmotivatie, als ik mijzelf niet aanstuur in zelfoprechtheid.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om preventief met deze teleurstelling als omgekeerde boosheid/woede om te gaan.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om het leven te leven en te genieten van elk moment en elke ademhaling waar ik door stabiel te zijn de hobbels in de weg van het leven aankan en kan voorkomen omdat ik er van geleerd heb.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om de zwaarheid niet mijn leven te laten bepalen maar te zien als signaal om mijn leven uit het slop van teleurstelling te halen en te herkennen dat ik boosheid/woede aan het onderdrukken ben.

 

Dag 117 van 2555; numerologie, onthulde mijn gebrek aan vertrouwen in de ander

Dag 117 van 2555; numerologie, onthulde mijn gebrek aan vertrouwen in de ander  Iemand maakte mij attent op een website waar je naam en voornaam ingevuld kon worden en dan wordt je personage/karakter omschreven aan de hand van numerologie. Zo zei deze persoon, er zit veel stof in deze omschrijvingen om je personages eens verder onder de loep te nemen. Dat leek mij een goed idee, niet zozeer vanwege mijn geloof in numerologie, maar meer om eens te kijken waar in de omschrijving ik reacties op zou hebben. Veel van de tekst ging over al mijn goede kanten, al of niet herkenbaar voor mij, maar waarop ik een reactie had was een negatief punt dat ik niet graag onder ogen zag/zie. Het was niet voor niets dat in mijn zoektocht om personages te vinden binnenin mij en vervolgens onder de loep te nemen om zo zelf te vergeven en te  corrigeren, deze personage dus niet tevoorschijn kwam. Dit was iets dat ik echt wel herkende en zag in mijzelf, maar het in het zelfde moment ook gelijk weer onder het tapijt veegde. Teveel confrontatie met mij als negativiteit, zonder te zien dat door het te erkennen en aan te pakken er groei kan ontstaan, wat nu afgesneden werd door het weg te stoppen.

Het stukje tekst waar het omgaat is het volgende:

“Aan de basis van je relationele issues in je privé sfeer (prive en professioneel) zit het gebrek aan nummer 2. Misschien heb je ook issues gehad of nog steeds in je getrouwde leven? Een gebrek aan vertrouwen in je partner? Uw lichtgeraaktheid, uw gebrek aan geduld en uw scherpzinnigheid vinden hun bron in een gebrek aan nummer 2… Raak niet in paniek: aan dit alles kan worden gewerkt en het kan overwonnen worden!”

Het grappige is dat in de rest van de tekst, zaken die hier als negatief worden voorgehouden, eerder geprezen werden. Er zit een kern van waarheid in en ook weer niet, een soort van horoscoopachtige manier van een persoonlijkheid generaliseren zou ik zeggen. Maar de zin waar ik echt even een schokje door mijn fysieke lijf voelde gaan was “Een gebrek aan vertrouwen in je partner?” en specifieker “gebrek aan vertrouwen”.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om een fysieke reactie te ervaren bij de zin: gebrek aan vertrouwen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om bij het woord ‘vertrouwen’ niet echt een beeld te hebben, maar het als een abstract iets te ervaren  een blanco. Terwijl ik mij niet realiseer dat ik wel handel op dit woord, dus een betekenis moet aanwezig zijn, maar is waarschijnlijk te confronterend en dichtbij dat ik het liever afschilder als iets onbekends.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om niet oprecht te zijn over wat de betekenis van het woord vertrouwen in de ander gelijk aan vertrouwen in mijzelf voor mij betekent, omdat ik weet dat ik het niet waar kan maken en niet waardig ben in mijn eigen ogen en zodoende mij focus op anderen hun minpunten om zo niet naar mijzelf te hoeven kijken.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij niet te realiseren dat elk minpuntje in een ander mij deed/doet argwanen en de persoon af te schrijven als niet betrouwbaar en onvoorspelbaar waarvan ik niet op aan kan.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om de ander niet te vertrouwen uit gemakzucht om mijzelf niet onder ogen te hoeven komen en vervolgens wanneer ik zelf doe wat ik de ander niet toevertrouw ik mijzelf op de borst kan slaan en de polariteit van goed en slecht in werking zet.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om het wantrouwen in mijzelf om te zetten in het wantrouwen in de ander en energie uit het feit te halen dat ik het beter kan dan de ander.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om competitie te gebruiken om mijzelf beter weg te zetten en in een roes van “kijk hoe goed ik ben” geen tijd en ruimte meer overlaat om naar mijzelf te kijken en te zien wat er  gaande is.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf te wantrouwen en zo instabiliteit in mijzelf vast te zetten doormiddel van angst/competitie/polariteit en wantrouwen te worden, van binnen en van buiten.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om altijd te zoeken naar het negatieve in anderen als een soort van redmiddel om niet naar binnen te hoeven kijken.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om van binnen heel onzeker te zijn over datgeen wat ik claim beter te kunnen dan de ander, maar mijzelf er niet mee vertrouw om tot een goed eind te brengen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf gefrustreerd te voelen over hoe anderen in mijn ogen de boel verknallen en frustratie te voelen over het feit dat ik ook niet weet hoe het op te lossen en op mijn tenen ga lopen om toch tot een oplossing te komen en de polariteit te bevestigen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf niet volledig te willen leren kennen, bang voor het negatieve in mij en zodoende geen vertrouwensrelatie met mijzelf kan/wil opbouwen om te zien of ik iets in zelfoprechtheid aankan of niet.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om bang te zijn dat ik het vertrouwen in mijzelf verknal en wat moet ik dan als ik mijzelf niet meer heb om op terug te vallen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij niet te realiseren dat gebrek aan vertrouwen een mooie dekmantel is om niet naar alles binnenin mij te kijken en het af te doen als iets dat negatief is en zodoende geen aandacht mag hebben.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om geen vertrouwen in mijzelf te hebben en geen vertrouwen in de wereld al seen afspiegeling van mijzelf en zodoende dus niet kan geloven in het verbeteren van de wereld dat begint bij mijzelf, maar te hopen dat er iets zal gebeuren waardoor alles toch nog goed komt.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om het negatieve in en buiten mij totaal te negeren en er alleen maar aandacht aan schenk wanneer het mijn personage tot een beter personage maakt.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om vertrouwen as iets buiten mij te bestempelen en wat ik zodoende niet nodig heb naar mijzelf toe, omdat ik bang ben dat het negativiteit oplevert en kritisch kijken naar mijzelf, wat bloot zal leggen wie ik ben in momenten van superieur voelen aan mensen die ik als niet te vertrouwen bestempel.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om vertrouwen als iets zoetsappigs te zien en mijzelf te bestempelen als doorgewinterd en met twee voeten op de grond, waar vertrouwen voor watjes is en zodoende mij niet realiseer dat ik zo nooit een intieme band van vertrouwen met mijzelf kan bewerkstelligen als een basis van waaruit ik in en als het leven kan staan.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om op andere momenten vanuit andere hoeken dit punt van wantrouwen naar mijzelf als wantrouwen in de ander verder zal aanpakken.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om het woord ‘vertrouwen’ in mijzelf te herdefiniëren en te komen tot een werkbare definitie die het vertrouwen in mijzelf helpt herstellen.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om mij niet langer op anderen te focussen als het aankomt op vertrouwen versus wantrouwen enin plaats daarvan in mijzelf te kijken wat dit neer kijken op anderen mij verteld over mijzelf.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om stabiliteit in mijzelf terug te krijgen door de regie weer in handen te nemen over mijn eigen leven, om zo een solide basis te hebben om vanuit te werken.