Dag 236 van 2555; de vagina de bron van al het kwaad – vrouwelijke bewustwording – deel 3

equal money capitalismVandaag schrijf ik de correctieve zinnen uit en ga ik verbintenissen aan omtrent het onderwerp ‘vrouwelijke bewustwording’ om zo te kunnen zien hoe ik mijzelf heb bijgeschaafd en vormgegeven, door de ‘vagina power’ als iets te zien dat gelijk staat aan manipulatie en niet aan de daadkracht in mij. Het is soms een fijne lijn tussen de argumentatie van de geest en simpelweg je pad volgen door jezelf aan te sturen, maar het verschil is er en de kracht is er om los van de geest de kracht van leven in mij te voelen zonder deze kracht weg te zetten als kwaad/slecht.

 

 

Wanneer en als ik mijzelf in angst zie om de controle over mijzelf kwijt te raken wanneer ik de levenskracht in mij gewaar ben/voel, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik geloof dat controle hetgeen is waarmee ik mijzelf aanstuur en ik niet realiseer en zie dat controle van de geest is en daadkracht 1 en gelijk aan het leven staat. Ik stop de controle en daarmee de angst om de controle te verliezen en loop door de sluier van fantasie om te zien dat controle daar is om mij in het gareel van de geest te laten lopen in eigenbelang.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om mijzelf te realiseren dat controle het mijzelf voor het lapje houden is en willen geloven in de geest en het kwade van de levenskracht en de ‘vagina power’ een manier om de kracht in mijzelf niet te zien/voelen, waardoor ik slaaf zal blijven en niet voor mijzelf zal beslissen.

 

Wanneer en als ik mijzelf in angst zie gaan voor het mijzelf aansturen als ‘vagina power’/levenskracht, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik de verantwoordelijkheid niet wil nemen uit angst om niemand anders dan mijzelf de schuld te kunnen geven als er iets misgaat en gevolgen zich ontwikkelen.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om niet de ‘vagina power’/levenskracht de schuld te geven wanneer ik mijn zelfverantwoordelijkheid niet neem en niet in mijn kracht ga staan ,maar liever tijd doorbreng in mijn geest.

 

Wanneer en als ik mijzelf terughoudend zie zijn voor de levenskracht, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik niet mijzelf volledig durf te geven, omdat ik met 1 been nog in de geest participeer en met 1 been in mijn levenskracht probeer te staan. Ik stop de participatie in de geest waardoor ik geen achterdeurtje meer nodig heb en haal diep adem.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om geen achterdeurtje te behouden om te participeren in de geest als ik denk dat ik de verantwoordelijkheid en de intensiteit van mijn levenskracht niet aankan.

 

Wanneer en als ik mijzelf angst zie hebben voor mijn levenskracht, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik er alleen maar angst voor kan hebben zolang ik participeer in de geest. Ik stop de angst voor mijn levenskracht en ga 1 en gelijk eraan staan.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om 1 en gelijk aan mijn levenskracht te gaan staan om zo 100% daadkrachtig te zijn en zo niet meer de intensiteit te vrezen mar deze intensiteit te zijn.

 

Wanneer en als ik mijzelf zie verlammen door overdonderd te zijn door mijn levenskracht, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat het mij verlammen het aan de zijlijn staan is en ik niet mijn leven kan leven door aan de zijlijn te gaan staan. Ik stop het niet volledig participeren in mijn leven/de ‘vagina power’/levenskracht en neem deel 1 en gelijk aan alles.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om mijzelf zo aan te sturen dat ik op de golven surf van mijn levenskracht en niet mijzelf te verdrinken in de angsten van de geest die de levenskracht als slecht en oncontroleerbaar definieert.

 

Wanneer en als ik mijzelf zie saboteren door de levenskracht te manipuleren en acceptatie af te dwingen, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat de zelfacceptatie de acceptatie van de levenskracht is die in mijzelf is en die ik beleef en vier wanneer ik angst en controle loslaat.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om niet op zoek te zijn naar mannelijke acceptatie/goedkeuring van mij als vrouw, maar te zoeken naar wie ik ben als mijn levenskracht en zo mijzelf te ontdekken en te accepteren.

 

Wanneer en als ik mijzelf in beschuldiging zie gaan van mijn ‘vagina power’/levenskracht dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat het beschuldigen een vorm van spijt is dat ik niet kan genieten en volledig staan in mijn levenskracht. Ik stop de spijt in de vorm van beschuldigen en haal diep adem.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om niet langer aarzelend in het leven te staan en te gaan voor mijzelf als levenskracht om zo een levend voorbeeld voor anderen te kunnen zijn.

 

Wanneer en als ik mijzelf achterdeurtjes zie onderhouden met mijn geest dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik het gaan voor mijn levenskracht als verraad aan mijn geest zie. Ik stop de participatie in de geest en haal diep adem.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om het mij volledig blootgeven en genieten van de levenskracht niet te labelen als verraad, want verraad in deze context kan alleen verraad en zelfsabotage zijn, wanneer dit betekent dat ik een leven in terughoudendheid moet leven en mijzelf moet afvragen hoe het geweest zou kunnen zijn.

 

Wanneer en als ik mijzelf voel stikken door de intensiteit van mijn levenskracht, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat dit het resultaat is van geen verbintenis aan kunnen gaan met mijzelf als mijn levenskracht. Ik stop het visualiseren/manifesteren van mijn besluiteloosheid/terughoudendheid en ga 1 en gelijk aan het leven staan.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om de verbintenis met mijzelf als levenskracht aan te gaan en het stapje voor stapje te nemen en elke keer wanneer er angst omhoog komt dan stop ik en haal ik adem en realiseer mij dat ik participeer in mijn geest en mij dus afkeer van mijn levenskracht die geen condities/eisen stelt, maar er simpelweg altijd is voor mij, of ik het nu ontken of omarm, het is er!

 

Wanneer en als ik mijzelf zie verlangen naar de ‘vagina power’ dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik nog steeds met de geest te maken heb en geen volmondig ja voor mijn levenskracht, maar een verwrongen vorm van het manifesteren van kracht. Ik stop de krachten in mijzelf als verlangen en haal diep adem.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om mij niet te laten sturen/controleren door de krachten van de geest en een verlangen naar mijn levenskracht te zien als manipulatie. Pas wanneer ik niet meer verlang maar simpelweg wil zijn, 1 en gelijk aan mijn levenskracht, dan boek ik vooruitgang en dan kan ik de participatie in de geest loslaten.

 

Wanneer en als ik mijzelf angst zie hebben voor het verliezen van controle, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dan dat het verliezen van controle het bereiken van de ‘vagina power/levenskracht is. Ik stop de angst voor het verlies van controle en haal diep adem.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om het verliezen van controle niet als een rouwproces te nemen, maar te zien als een proces waar ik overga van controle naar zelfaansturing.

 

Wanneer en als ik mijzelf zie manipuleren in het ervaren van leven, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik leven ben en dus niets of niemand hoef te manipuleren in het mij laten ervaren van mijzelf als leven. Ik stop de manipulatie en sta gelijk en 1 aan het leven.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om te geloven dat de ander mij kan laten wedergeboren worden in het fysieke door manipulatie met de ‘vagina power’ en daarbij dus aan te geven dat ik niet snap wat ik in handen heb wanneer ik speel met mijn levenskracht en dus niet kan zien wat de gevolgen zijn en wat het ‘ripple effect’ teweeg kan brengen.

 

Wanneer en als ik mijzelf mijn omgeving zie misbruiken door mijn ‘vagina power’ dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik in zelfoprechtheid mijn werkelijkheid kan scheppen. Ik stop het misbruik en zie met gezond verstand wat er moet gebeuren om 1 en gelijk aan mijn levenskracht te kunnen gaan staan.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om vooraf gevolgen af te wegen wanneer ik handel uit naam van de geest in de vermomming van de ‘vagina power’ en mij te realiseren dat wanneer ik handel in het belang van een ieder er geen nadelige gevolgen kunnen ontstaan.

 

Wanneer en als ik mijzelf mijn kracht zie weggeven aan de geest dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik mij reduceer tot niets en niets meer kan zijn of doen. Ik stop het weggeven van mijn daadkracht en sta 1 en gelijk aan het leven.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om wanneer ik de behoefte in mij voel opkomen om geen zelfverantwoordelijkheid te willen nemen om zo de schuld te kunnen geven aan een ander als er dingen mis gaan, dan realiseer ik mij dat ik nog geen leven ben en de geest boven mijzelf als leven stel en dus haal ik mijzelf uit deze egoïstische staat van zijn.

 

Wanneer en als ik de geest niet wil opgeven voor leven dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik mijn levenskracht niet wil ontmoeten, omdat ik denk dat het stoppen participeren in de geest onoverkomelijk is. Ik stop het vastklampen aan de geest als oplossing en haal diep adem.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om wanneer ik mijn levenskracht niet wil ervaren vanuit een punt van oneerlijkheid dan duw ik mij door dit punt en neem ik een makkelijk haalbaar doel dat mij laat zien dat ik geen angst voor mijn levenskracht hoef te hebben zolang ik in mijn kracht sta.

 

Wanneer en als ik mijzelf mijn levenskracht voor kwaad zie uitmaken dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik het niet nemen van zelfverantwoordelijkheid/mijn levenskracht als iets kwaads in mij zie, en als afleiding de levenskracht als kwaad bestempel om de aandacht niet op mijzelf te vestigen. Ik stop het zwart maken van mijn levenskracht en haal diep adem.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om niet mijn levenskracht zwart te maken, maar in te zien dat het niet nemen van zelfverantwoordelijkheid hetgeen is dat ik zie als kwaad, het kwaad in mij. Maar dat niet openlijk wil bevestigen en zodoende ervoor kies om de levenskracht als slecht te bestempelen en mijzelf zo als goed/schoon te ervaren.

 

Wanneer en als ik mijzelf de ‘vagina power’ als seksuele macht zie bestempelen, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik door programmering de ‘vagina power’/levenskracht als slecht zie. Ik stop het verseksualiseren van mijn levenskracht en haal diep adem.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om levenskracht en seksuele macht niet met elkaar te verwarren en te realiseren dat ik niet kan ontwaken door seksuele macht, maar in mijn kracht/levenskracht zal moeten gaan staan 1 en gelijk aan het leven om te ontwaken in het fysieke als het fysieke.

 

Wanneer en als ik mijzelf in de polariteit van goed en slecht zie gaan dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat mijn participatie in deze polariteit mij brengt tot passiviteit, waardoor ik niet meer instaat ben om in mijn kracht te gaan staan. Ik stop mijn participatie in deze polariteit en haal diep adem.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om passiviteit niet als excuus te gebruiken om mijn levenskracht op 1 hoop te gooien met goed en kwaad en zo het te vrezen, dus mijzelf te vrezen als iemand die stabiel kan zijn en zichzelf aanstuurt zonder tussenkomst van de geest.

Dag 196 van 2555; is het nu ja of is het nee?

equal money capitalismDe afgelopen dagen waren rare dagen in de zin van heen en weer geslingerd worden tussen wel of niet, ja of nee. En dit wel of niet en ja of nee lag in de handen van een ander. Dit ja of nee had directe invloed op mijn nabije toekomst en mijn toekomst in het algemeen. Dit riep allerlei gevoelens en angsten op, niet als een emotionele achtbaan, want inmiddels ga ik door dit soort ervaringen meer bewust heen en kan ik bepaalde emoties in het moment stoppen. Echter de angst voor overleving is zo sterk in ons geïntegreerd dat ik niet instaat was dat te stoppen.

Eerst kregen mijn partner en ik een ja, een paar dagen later een nee en nu vandaag een uiteindelijk ja. Bij de eerste ja maakte ik plannen van aanpak om te zien hoe nu verder te gaan. Bij de nee, was ik boos dat de ja werd teruggedraaid in een nee. Ik wist mijn daadkracht en zelfbesturing weer terug te nemen om niet in een slachtoffer rol te schieten en toen sloeg het in als een bom en realiseerde ik mij wat dat nee daadwerkelijk inhield. En daar startte de overlevingsangst die mijn hersenen versneld deed draaien om naar een oplossing te zoeken die ons uit een situatie moest helpen die onmogelijk leek. Eenmaal gewend aan het idee dat dingen anders gingen lopen en dat dit nu mijn werkelijkheid was kreeg ik de tweede ja te horen wat alles in een seconde weer 180 graden deed draaien.

We hebben een ja wat betekent dat mijn overlevingsangsten in de koelkast kunnen en alles toch nog op z’n pootjes is terecht gekomen. Iets wat in principe ook zo had moeten lopen, omdat alles in gezond verstand gelopen was op een manier die in het belang van alle betrokken partijen was. Toch in de huidige maatschappij is alles mogelijk, omdat de meeste zaken niet op zelfoprechtheid zijn gebaseerd, wat het extra moeilijk maakt om plannen te maken en de uitkomst te kunnen overzien en daarmee de haalbaarheid van je plannen te kunnen inschatten. Ik ben blij met de ja, maar ik ben niet energetisch blij met de ja, het is meer een gerustheid dat ik voor een moment de boze buitenwereld heb kunnen temmen en synchroon daarmee het beest in mijzelf dat hebzucht en egoïsme heet wat zomaar de kop opsteekt als ik mijn zelfverantwoordelijkheid even niet in acht neem en meega op de golven van emoties.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om wanneer ik afhankelijk ben van derden te geloven dat ik mijn zelfbesturing niet meer heb/kan gebruiken en totaal in de ban/in afwachting van de ander lijdzaam moet toezien hoe er over mijn toekomst wordt beschikt.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om een nee na een ja als een afpakken te beschouwen en mij niet te realiseren dat ik in mijn geest al bezit had genomen door de ja.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om energetisch iets in bezit te hebben genomen door een ja en daar dus ook bezitterig gedrag door te vertonen en niet te snappen waarom een ja wordt teruggedraaid.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om verbolgen te zijn over iets dat ik al bezit in de geest, van mij wordt afgenomen en daarna weer wordt terug gegeven.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij te voelen als een speelbal in de handen van een derde.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om boos te zijn toen de nee werd uitgesproken, boos op het afpakken van mijn bezit dat geclaimd was door mijn geest.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om boos te zijn op de derde zijn besluiteloosheid en geen overzicht hebben over zijn eigen situatie en mij niet te realiseren dat ik ook geen overzicht had in dat moment wat mij beangstigde en in overlevingsangsten deed schieten.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om angst te hebben dat ik niet zal overleven met een nee wanneer de maatschappij er nog grilliger uit gaat zien.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om iemand als schuldige te willen aanwijzen dat ik met een nee in de problemen kom en misschien niet mijzelf staande zal kunnen houden in de verslechterende maatschappij.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om de tweede ja in eerste instantie gelaten over mij heen te laten komen omdat ik niet geloofde dat dit een definitieve ja was.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om de derde niet te vertrouwen door zijn wispelturige toezeggingen nu en in het verleden en de derde dus niet te durven geloven op zijn woord.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om bang te zijn dat ik in de problemen kom als ik de derde zijn woord geloof.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om beloften van de derde te geloven omdat het voor mij dingen mogelijk maakt die anders gesloten deuren voor mij blijven.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om in de overtuiging te zijn dat ik de derde nodig heb, maar tegelijkertijd niet vast wil zitten aan de derde en mij tot verplichtingen te moeten onderwerpen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om de derde te beschuldigen van de situatie waarin ik mij nu bevind tussen de ja en nee en mij niet te realiseren dat ik ook een deel ben van deze situatie en dus ook debet heb aan deze situatie die wij met z’n allen hebben gecreëerd.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om bang te zijn dat er meer verplichtingen tegenover het ja staan dan ik wil geven.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om het wispelturige gedrag van de derde te vrezen en mij niet te realiseren dat ik mijn standvastigheid vrees,  waarbij er situaties kunnen ontstaan die ik niet wenselijk acht maar die ik niet onder controle heb door gebrek aan standvastigheid en angst om gedwongen te worden in situaties die ik niet wil.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om angst te hebben voor de derde omdat ik mijn leven in de derde zijn handen leg en mij haast misselijk voel door het niet nemen van mijn zelfverantwoordelijkheid, door de tweede ja, toch als een geschenk te zien en een belofte die nagekomen is.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om met beloftes te werken en mij niet te realiseren dat bij BELoftes de bel moet afgaan om te zien dat dit een daad vanuit separatie en oneerlijkheid is.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij niet te realiseren dat wanneer er beloftes gedaan worden dit vaak vanuit emoties gedaan wordt en men niet overziet of de belofte wel haalbaar is en nagekomen kan worden en wat vervolgens de gevolgen voor de participerende partijen zijn.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om beloftes niet te gebruiken om dingen af te spreken, maar verbintenissen en afspraken gebruik om dingen op een fysieke getoetste manier aan te gaan met anderen.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om dingen die ik bezit in de geest als hebzucht te zien en door zelfvergeving hiermee in het reine te komen om mij zo te kunnen corrigeren en alleen dat als materieel bezit te zien wat fysiek daadwerkelijk onder mijn hoede is.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om de derde niet te beschuldigen, maar naar mijzelf te kijken/het naar mijzelf terug te nemen en de emoties die het oproept om te zien wat er gaande is van binnen in mij.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om  overlevingsangst met geen directe fysieke bedreiging te zien als manipulatie van de geest en een manier om mij door middel van angst inactief te houden en ik mij met de energie van deze angst in leven denk te houden, wat in feite een soort van overwinteren in de geest betekent en geen feitelijk leven in mijn fysieke werkelijkheid inhoudt.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om mij niet door beloftes afhankelijk van een ja of nee van derden te voelen en te zien/realiseren/begrijpen dat ik ten allen tijde de besturing over mijzelf blijf behouden en dat elke beslissing een beslissing van mijzelf is ook al is die gekleurd en beïnvloed door mijn buitenwereld en programmering.