Dag 143 van 2555; een overdosis aan schuldgevoel

Dag 143 van 2555; een overdosis aan schuldgevoel  Ik ben eruit, mijn katten hebben een lintworm, alle drie, en om die reden had ik drie pillen gekocht via een internet dierenapotheek. Ik vond het al knap duur, €5,50 per pil, maar de kuur bestaat maar uit één pil. Netjes had ik de kleine pilletjes omwonden met eenstukje van een geperst vleesstokje en er zo een balletje omheen gedraaid. Eerst had ik wat andere dingen te eten gegeven om ze in de mood te krijgen en zo gingen de pilletjes van harte naar binnen. Na ongeveer 10 minuten ontdekte ik dat Lupa had gespuugd, al het eten dat zij had gegeten lag verdekt, in dezelfde kleur als mijn houten planken vloer, opgesteld. Nou dat is dan €5,50 voor niets dacht ik nog. Minuscuul heb ik de spuug onderzocht of ik sporen van de rode pil kon terug vinden, maar niets. Toch vertrouwde ik niet dat de pil naar binnen was gegaan en zijn werk kon doen. Gelukkig is zij de enige die niet op de kattenbak haar ontlasting doet dus het is erg makkelijk te controleren of er nog bewegende stukjes in haar ontlasting zit en ze zal er de andere twee katten niet mee besmetten. Ik moest noodgedwongen over het weekend heen wachten als ik nogmaals een pil wilde bestellen en ik wilde eerst zeker weten dat er echt niets van de pil zijn werk was gaan doen in het lijf van Lupa.

Vrijdag besloot ik even bij een dierenkliniek langs te gaan om te vragen of zij het idee hadden dat de pil zo snel al in het systeem zou zijn verdwenen en toch zijn werk zou doen. De assistente zei dat het erg snel opgenomen wordt en aangezien ik niets had teruggevonden moest het wel zo zijn. Ook zei zij dat ik nu niet opnieuw een kuur kon doen. Dat vond ik vreemd want bij de bijsluiter stond dat bij een overdosis van 5x de normale waarde er nog geen bijverschijnselen waren gevonden bij katten. Vandaar dat ik geen reden zag om niet de kuur opnieuw te kunnen doen. Enfin Lupa bleef levende stukjes lintworm in haar ontlasting houden en een pil via internet de dag voor kerst bestellen, dat zou nog wel even op zich laten wachten met de mogelijke kans op opnieuw besmetting van de andere twee katten. Ik vroeg mijn partner om naar de kliniek te gaan en te zien of zij diezelfde pillen ook verkochten en of hij er 1 kon kopen. De assistente enigszins kennende zou ze mijn verhaal herinneren en mij absoluut geen pil meegeven, mijn partner kent zij niet, dus dat was een safe gok. En inderdaad met weinig informatie te vestrekken en aan te geven hoe hij te spreken was over de vorige pillen kreeg hij één pil mee voor het luttele bedrag van €8,50.

Vanavond heb ik de pil meteen toegediend en dit keer niets extra’s erbij te eten gegeven. Lupa heeft deze keer gelukkig niet gespuugd, dus de missie is geslaagd. Toen ik zag hoe ze diep lag te slapen op mijn bureaustoel ging er even een schok door mij heen, wat als ik haar toch aan het overdoseren ben geweest? Wat als ik denk dat ze lekker slaapt en nooit meer wakker wordt? Mijn geest was bezig om mij een schuldgevoel aan te praten en ik luisterde, ik zou beter moeten weten na het te hebben onderzocht. Deze zelfde assistente heeft al meer rare uitspraken gedaan over meerdere dingen in het verleden die niet bleken te kloppen, dus haar opinie is en kan niet doorslaggevend zijn. Toch liet ik even die onzekerheid toe en het schuldgevoel over iets dat nog niet gebeurd is en wellicht ook nooit zal gebeuren. Meegaan in dit soort geest realiteiten kan je opeens in rare buien brengen en zelfs angstig maken over dingen die niet hier zijn in het moment. Het is dus altijd zaak om te snappen wanneer de geest spreekt en wanneer je gewoon weg hier bent en ervaart en gewaar bent.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te geloven dat mijn eigen onderzoek omtrent de worm bestrijding van de katten inferieur is aan de mening van een dierenkliniek assistente.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om angst te hebben vanuit een inferieure positie dat ik mijn kat iets zou aandoen wat onomkeerbare gevolgen heeft.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om bang te zijn dat ik mijn kat haar dood op haar geweten zal hebben.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om een dode kat te projecteren in de nabije toekomst en spijt te hebben over mijn fictieve daad.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te geloven dat mijn angst voor verdere en herhaalde besmetting voorrang te geven op de gezondheid van Lupa.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij als dader van de moord op Lupa te beschouwen door mee te gaan met mijn geest en te luisteren naar de aantijgingen die het mij wil laten doen geloven.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om de geest grip op mij te laten hebben en niet te blijven staan en door te ademen om te zien hoe angst voor, het iets aandoen aan een ander leven en het als slecht mens uit de bus komen, mij in een onzekere staat laat vertoeven door te geloven dat de geest realiteit net zo echt is als mijn fysieke realiteit.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om de schok die door mij heen ging, door even mee te gaan op het idee dat ik haar zou kunnen doden door overdosering, als heel echt te voelen, terwijl ik mij niet realiseerde in dat moment dat wanneer er angst vanuit het niets komt ik niet te maken heb met mijn fysieke realiteit maar met mijn geest realiteit.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij meer te bekommeren over mijn imago als katten moordenaar dan over het feit dat mijn kat zou sterven door toedoen van mij.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om door eigenbelang en angst niet meer het belang van een ieder in het vizier kon houden en in de oudste truck van de geest te trappen, geheten angst.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om wanneer ik gedegen onderzoek gedaan heb er geen ruimte voor de geest is in de vorm van twijfel om op voorhand schuldgevoel te kweken en zo mijn weg in mijn fysieke realiteit kwijt te raken.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om de moordenaar in mij niet te zegevieren door er in de geest aandacht aan te schenken, wanneer ik handel vanuit zelfverantwoordelijkheid en zelfoprechtheid dan is er geen moordenaar in mij die de regie overneemt.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om niet meer mee te gaan in gedachten als het doden van dat wat mij lief is en deze gedachten vervolgens te geloven.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om mij te blijven inlezen in zaken die van belang kunnen zijn voor de gezondheid van mijn katten en zo mijzelf kan bijstaan in momenten van ziekte tezamen met deskundigen op het gebied van mijn dieren.

Dag 142 van 2555; wanneer voeding en opvoeding niet langer worden gedaan vanuit gezond verstand

Dag 142 van 2555; wanneer voeding en opvoeding niet langer worden gedaan vanuit gezond verstand  Ik keek naar de documentaire van de NCRV genaamd Dokument – Rauwer, waarin Tom en zijn moeder Francis gevold worden over een periode van 5 jaar. Om gezondheidsredenen besluit Francis een gescheiden moeder met  2 thuiswonende zonen dat het voor hen het beste is wanneer zij op een totaal rauw dieet over gaan. Zij weet de astma van Tom hiermee te reduceren tot een niveau waar medicatie niet meer nodig is. In die begin periode dat Francis op rauw eten overging,  ging ik met mijn gezin ook over op semi rauw eten. In die periode zag ik al opnames van haar die nu ook verwerkt waren in de documentaire. Erg leuk om haar terug te zien en te zien hoe zij gegroeid was in het leven en hoe ik dat ben over de afgelopen 5 jaar.

Rauw eten of overgaan op rauw eten dat is niet alleen je dieet veranderen dat is je life-style veranderen en je positie in het systeem. Dit laatste heb ik mij goed gerealiseerd tijdens mijn proces en zag ik dat het mij verwijderen van het systeem, alleen maar mij duur kwam te staan. ‘De groeten en adieu’ tegen het systeem zeggen, dat pikt het systeem niet en het systeem zal met grof geschud je met hangende pootjes proberen terug te laten komen, om weer 1 met het systeem te zijn en netjes kapitalistisch gedrag te vertonen.

Uit de documentaire was goed te zien dat de eetwijze van Tom en Francis niet goed werd begrepen door de omgeving waardoor Francis zich verder wilde afscheiden en Tom thuis scholing wilde gaan geven. Wanneer eenmaal je ogen worden geopend dan zie je hoe grote chaos en rotzooi de samenleving/wereld is en onze eerste reactie is, willen afscheiden van dat wat ons tegenstaat. Zo ook heb ik mijn kinderen een jaar thuis scholing gegeven en kwam ik met de rechter in aanmerking die niet keek naar mij als mens/vrouw/moeder, nee, ik was in overtreding en dus moest ik beboet worden. Dit was zo helder te zien in de documentaire waar de wet werd opgedreund door de rechter en absoluut niet in ogenschouw werd/kon genomen worden dat het hele educatieve stelsel een aanfluiting is en Tom waarschijnlijk beter af zou zijn geweest wanneer hij thuis geschoold zou worden. Maar Francis en ook ik waren ongehoorzaam jegens het systeem en dat laat het systeem niet op zich zitten, het bijt terug, is het niet meteen dan later maar het vergeet nooit.

Dan loopt Francis tegen het feit aan dat het AMC vindt dat Tom te klein is voor zijn leeftijd en er worden testen gedaan waar Tom en eFrancis netjes aan meewerken. Er wordt dan gesteld dat Tom 12 cm korter is dan wat hij naar alle waarschijnlijkheid geworden zou kunnen zijn. Waarbij hij 6 cm zou kunnen inhalen als hij direct aan een gekookt mainstream dieet zou gaan, maar de laatste 6 had moeder Francis toch echt op haar geweten. Dus een moeder van een kind dat ‘gezond’ voedsel tot zich neemt en 6 cm kleiner blijft dan verwacht wordt volgens statistieken, wordt voor de rechtbank gedaagd en kan een uit huis plaatsing tegemoet zien. Moeder zou mogelijkerwijs een gevangenisstraf kunnen krijgen en dan denk ik, zijn we nu helemaal van de pot gerukt hier in Nederland. Zouden we dan ook niet alle ouders en kinderen uit elkaar moeten trekken en onder jeugdzorg moeten plaatsen voor het niet vestrekken van gezonde en verantwoorde voeding en opvoeding? Je kind vol plempen met Mac-Donalds voer een paar keer per week behoeft geen correctie, maar ‘gezond’ eten, tja dat kunnen we natuurlijk niet tolereren. Mijn dochter at erbarmelijk vanaf een jaar oud tot vrij recent, ik heb van alles geprobeerd over de jaren heen en zo ook een semi rauw dieet om haar goed te laten groeien en gezond te laten worden. Zij is zeker minder lang dan dat ze verwacht werd te worden, maar er is geen rechter bij mij aan de deur geweest om mijn kind uit huis te plaatsen.

In mijn perspectief is het opzoeken van de publiciteit van Francis een begrijpelijke maar, niet zo’n gunstige stap geweest. Op deze manier heeft zij voer aan mensen gegeven die met haar case aan de haal gingen en door geestelijke masturbatie  tot hogere inzichten kwamen, afgesneden van de realiteit, waardoor het systeem haar ongenadig heeft terug gepakt voor haar niet loyale gedrag aan het systeem. Je ziet op een bepaald moment in de documentaire dat Francis al gaat overwegen, wat als ik wordt gedwongen Tom gekookt eten te geven. De angst, het zaadje is dan geplant en Francis gaat opnieuw zich inlezen in allerlei voedingsprodukten om bevestiging te zoeken voor haar idealen/overtuigingen, waarmee de angst alleen maar toeneemt en helder denken begint te vervagen. Ik heb dat zelf gewandeld het pad van bang te worden van eten, omdat je weet wat er allemaal inzit of wat ermee wordt gedaan. Ik kwam uiteindelijk op het punt waar ik moest onder ogen zien dat ik niets meer kon eten of drinken, wilde ik geen schadelijke stoffen tot mij nemen. Dan schiet je als mens natuurlijk enorm door, gedreven door angst is leven dan niet meer mogelijk. Onze wereld is een gesloten systeem en als we niet goed zijn voor onze wereld of het accepteren en toestaan dat anderen dat niet zijn, dan heeft dat een effect op alles. Al ons voedsel is op enigerlei wijze vervuilt en al ons water is vervuilt, we kunnen illusies daarover hebben maar dat is jezelf voor de gek houden. En deze laatste stap heeft Francis nog niet gedaan in de documentaire, zich gerealiseerd dat wij de wereld hebben verknalt en dat jezelf afscheiden daarvan niets uitmaakt.

In bewuste onwetendheid alle voer tot je nemen is niet de oplossing, helemaal niet meer eten en drinken is ook niet de oplossing, wat blijft er dan nog over? Het enige wat hier is, dat is de realisatie dat wij moeten eten en drinken en door angst hiervoor wordt eten en drinken een vrij vage/angstige/irrationele aangelegenheid. Wij zijn gemaakt van de materie van de aarde, ons eten en drinken is gemaakt van de materie van de aarde, we zijn dus gelijk aan elkaar en zouden ons als gelijken moeten verhouden. Dus dat eten, wat gelijk aan jou is, en niet in afscheiding of in angst. Wel met gezond verstand natuurlijk, gif eten is niet ter ondersteuning van het menselijk lichaam, echter al ons eten is op verschillende wijze wel vervuild. Dit is een consequentie die wij moeten doorlopen en niet kunnen ontlopen door zogeheten gezonder of superfood te eten, want alles komt van de aarde en heeft hetzelfde startpunt als alles op aarde en dat is leven. Wat we ook eten het is leven en het huidige leven is verrot en besmet, we eten wat we zijn en kunnen daar dus gelijk aan staan totdat we begrijpen dat het huidige bestaan niet de weg te gaan is en dat we radicaal wat moeten veranderen aan onze maatschappij van hebzucht en onverschilligheid naar de ander toe. Eigen belang is wat wij dagelijks op ons bordje krijgen en dat bijt op een gegeven moment terug.

Het voeden en opvoeden van onszelf en onze kinderen wordt zwaar onderschat en absoluut niet ondersteunt door de zogeheten professionals en wij hebben een lange weg te gaan en heel wat realisaties te doen alvorens we zullen zeggen: het moet anders. Toch die dag gaat er komen, omdat onze drang om te overleven te groot is en wij van binnen heel goed weten dat er iets flink mis is op alle gebieden in de samenleving. Mocht je al zo ver zijn, bekijk dan eens het Equal Money System of op z’n Nederlands het Gelijkheids Geld Systeem, we heten je van harte welkom op het forum en zouden graag jouw ideeën horen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan als mensheid om mij niet te realiseren dat ik mij niet kan losmaken/afscheiden van het systeem/maatschappij zonder consequenties en het systeem mij daar altijd voor zal laten boeten.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan als mensheid om mij niet te realiseren dat mijn startpunt voor het willen afscheiden van het systeem altijd angst is en dus mijn angst zich zal manifesteren.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan als mensheid om mij niet te realiseren dat angst voor het systeem iets is dat in de geest zich afspeelt van een individu en niet gedeeld wordt door anderen tenzij het wordt omgezet in geschreven/gesproken woord en wij zo elkaar besmetten met een angst die ontsproten is uit de spelonken van de fantasie zonder correlatie met de fysieke werkelijkheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan als mensheid om mij niet te realiseren dat voedsel en onze ideeën over voedsel een grotere impact heeft op ons leven zodra we gaan inzien in welke staat onze voedselketen verkeerd door onze participatie in het leven.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan als mensheid om mij niet te realiseren dat ook ik deel uitmaak aan de aftakeling van onze wereld en dat voedsel 1 van de vele uitvloeiselen is dat ons laat zien dat het goed mis is met ons bestaan.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan als mensheid om mij niet te realiseren dat voedsel gemeden moet worden wanneer het niet ondersteunend is voor het lichaam, maar niet vanuit een startpunt van angst

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan als mensheid om mij niet te realiseren dat het voeden van je kind op verantwoorde wijze en niet op een wijze die het systeem en zijn kapitalistische aard voorschrijft, als een bedreiging van het systeem wordt gezien en het niet wordt getolereerd dat individuen zelf gaan nadenken en een weg gaan uitstippelen los van het systeem.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan als mensheid om mij niet te realiseren dat het opvoeden en voeden van mijn kind moet geschieden binnen de richtlijnen van het systeem volgens de toetsing van het systeem en wanneer ik mij daar tegen verzet dan ben ik een afvallige van het systeem en geen verantwoorde bezorgde ouder.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan als mensheid om mij niet te realiseren dat ik geen eigen identiteit/zelf mag hebben buiten het systeem om, ik mag personages hebben tot ik er consumentistisch bij neerval, maar niet voor mijzelf denken en beslissingen nemen want dat zou leiden tot anarchie.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan als mensheid om mij niet te realiseren dat ik deel uitmaak van het geheel en mijn snor dus niet kan drukken dus beter bewustzijn kan kweken bij de ander dan tegen de stroom in te zwemmen.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan als mensheid om mij niet meer af te scheiden van het geheel en te snappen dat afscheiden niet mogelijk is, ik kan hooguit aan de zijlijn mijzelf plaatsen, maar ik zal altijd deel uitmaken van het geheel.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan als mensheid om het voeden en opvoeden van onze kinderen als een serieuze aangelegenheid te benaderen en mij altijd eerst zelf in te lezen/te informeren over wat het beste is voor onze kinderen als de mensheid die het stokje overneemt wanneer wij er niet meer zijn.