Dag 246 van 2555; candida – de illusie van misbruik – de gewilde vriendin willen zijn – deel 2

equal money capitalismDit is een vervolg op mijn vorige blog, waarin ik een start maakte om naar mijzelf te kijken in relatie tot de candida die ik had en de vrees voor het terugkeren hiervan. In deze serie neem ik een onderwerp uit mijn verleden ‘het niet nummer 1 te zijn voor de ander binnen een relatie’ (relatie in de ruimste zin van het woord) onder de loep, in het kader van de zuurheid en verbitterdheid die ik nog steeds ervaar door de herinnering hieraan.

Probleem:

Binnen relaties mijzelf afgedankt/verraden/misbruikt te voelen zodra duidelijk wordt dat ik niet de vriendin ben maar meer een kennis of een vage vriendin.

Oplossing:

De herinnering los laten als startpunt voor een nieuwe relatie, om zo echte relaties aan te gaan.

Beloning:

Niet langer verzuurd binnen een relatie te zijn, maar met anderen samen te zijn als zelfexpressie en niet om leuk gevonden te worden en geaccepteerd te worden.

 

Angstdimensie:

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om angst te hebben om afgedankt te worden. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om de uitkomst van een net aangegane relatie al te definiëren door het afgedankt zijn als startpunt en als gevolg te leven in het hier en nu.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om angst te hebben dat ik verraden zal worden door het geven van mijn loyaliteit. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf niet te durven geven 1 en gelijk aan het leven aan de ander als mijzelf, uit angst dat ik door de ander zal worden verraden. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij niet te realiseren dat ik alleen dan angst kan hebben verraden te worden door de ander wanneer ik tegelijkertijd vrees om verraden te worden door mijzelf, door opnieuw een relatie aan te gaan waarin ik als startpunt de vrees om verraden te worden leef, en zo bang ben mijzelf bloot te stellen aan teleurstellingen, teleurstelling in mijzelf als de ander.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om angst te hebben dat ik misbruikt zal worden in een relatie die ik graag instant houd om alsjeblieft leuk genoeg gevonden te worden om te mogen blijven. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om alles te willen doen om maar leuk genoeg gevonden te worden, waarbij ik aan mijzelf als fysiek wezen totaal voorbij ga en mijzelf zo blootstel aan eventueel misbruik, dat door mijzelf getolereerd word.Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf te saboteren door misbruik te accepteren en toe te staan om belangrijk in iemand anders zijn/haar leven gevonden te worden.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om angst te hebben alleen op de wereld te zijn wanneer ik niet die speciale iemand in iemand anders zijn/haar leven kan zijn. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij niet te realiseren dat ik nooit alleen kan zijn als ik mijzelf heb.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om angst te hebben om niemand te zijn wanneer ik niet speciaal kan zijn voor een ander. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij niet te realiseren dat ik eerst speciaal voor mijzelf moet zijn om zo gefundeerd mijn relaties te kiezen met een startpunt van gelijkheid en eenheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om angst te hebben om als grijze muis niet op te vallen in de grijze massa en zo nooit een relatie van waarde aan te kunnen gaan met een ander. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te geloven dat ik speciaal moet zijn om voor de ander aantrekkelijk genoeg te zijn om met mij te willen zijn.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om angst te hebben dat ik mijzelf zal moeten opgeven binnen een relatie om mij zo te voegen naar de ander dat hij/zij mij zal blijven zien staan. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf te compromitteren omwille van het hebben van een relatie en zo mijzelf te saboteren.

Gedachtendimensie:

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om in de geest mijzelf als een oude schoen afgedankt en aan de kant geschoven te zien. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf te zien vastklampen aan een relatie die is gebaseerd op ongelijkheid/geheimzinnigheid om in ieder geval een relatie te hebben en niet alleen te hoeven eindigen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om in de geest mijzelf vernederd te zien door het verraad aan mijzelf binnen het accepteren van een relatie in ongelijkheid. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om eenrelatie met eenander als belangrijker te zien dan een relatie met mijzelf te creëren alvorens met een ander dit aan te gaan.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om in de geest mijzelf fysiek eraan onderdoor te zien gaan door de zelfsabotage en de acceptatie van meer dan ik werkelijk zou willen om maar leuk genoeg gevonden te worden. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf niet te realiseren dat ik degene ben die mijzelf aanstuurt en dus altijd kan en mag zeggen, tot hier en niet verder.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om in de geest mijzelf helemaal alleen op de wereld te zien en een leegte in mijzelf te ervaren. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om die leegte in mij te ervaren als de vijand en niet mijzelf te realiseren dat die leegte door mij is gecreëerd en dus dat is wat ik ben en geworden ben, zonder aansturing en zonder zelf-wil geleefd door de ander om zo mijzelf in leven te voelen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf in de geest als een niemand te zien. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij niet te realiseren dat ik geen niemand kan zijn omdat ik leef en fysiek hier ben en deelneem aan het leven, ik ben iemand, zonder ook nog maar iets daarvoor te hebben gedaan en pas wanneer ik invulling geef aan mijzelf als iemand dan bereik ik een punt waarop ik kan kiezen voor het leven of tegen het leven en dat is geheel aan mij zonder iemand de schuld van het eindresultaat te kunnen geven.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf in de geest in de grijze massa te zien verdwijnen. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om het verdwijnen in de groep en niet als een speciaal iemand eruit te springen als negatief te zien. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om door mijn voorprogrammering te geloven dat alleen wanneer ik speciaal ben ik het ga redden in deze wereld en zo mijn ego oppoets en laat groeien.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf in de geest te zien wegkwijnen in een relatie door mijzelf volledig op te moeten geven om zo nummer 1 voor de ander te kunnen zijn. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om als ego mij niet te kunnen voorstellen dat een relatie niet bestaat uit speciaal zijn of mijzelf wegcijferen, maar het gelijk en 1 aan elkaar staan betekent.

Verbeeldingsdimensie:

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan mijzelf te verbeelden dat ik zo gewild/geliefd ben dat ik kan kiezen met wie ik een relatie wil beginnen. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om het aangaan van een relatie als zie dat ik onderga en niet iets is wat door zelfaansturing ontstaat.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf te verbeelden dat ik zo leuk ben dat ik mij nooit zorgen hoef te maken of ik wel nummer 1 ben in de relatie. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om in angst te leven of ik nog wel leuk genoeg ben of over hoe ik nummer 1 kan worden. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om een relatie als een wedstrijd te zien waarin ik moeten vechten voor die nummer 1 plek.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf te verbeelden dat ik gewaardeerd word voor wie ik ben. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf niet te realiseren dat ik eerst mijzelf moet waarderen en moet snappen wie ik ben alvorens ik dat uit kan dragen naar de ander, zodat de ander dit kan zien.

Interne gesprekken/backchatdimensie:

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om de backchat ‘ik mag er niet zijn’ in mij te laten bestaan en zo verbittert in de relatie te blijven. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om zo verbitterdheid te worden en te leven en mij niet te realiseren wat dit tot gevolg heeft.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om  de backchat ‘ik ben niet goed genoeg’ in mij te laten bestaan en zo te twijfelen aan mijzelf. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om het niet nummer 1 zijn bij de ander persoonlijk te nemen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om de backchat ‘ik wil niet een geheim zijn’  in mij te laten bestaan en zo juist mijzelf tot een geheim/onzichtbaarheid weg te vagen door het zijn van een geheim te leven.Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om weg te kwijnen uit medelijden voor mijzelf en mijzelf niet te realiseren dat ik een slachtofferrol aanneem en zo nooit mijzelf kan aansturen en 1 en gelijk aan mijzelf kan gaan staan, laat staan en 1 gelijk aan alles dat leeft.

Reactiedimensie:

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om teleurgesteld te zijn. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om teleurgesteld te zijn in de ander en niet de teleurstelling terug te nemen naar mijzelf om zo te zien dat het eenteleurstelling in mijzelf is door gebrek aan zelfaansturing en staan in zelfoprechtheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf afgedankt te voelen. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij niet te realiseren dat ik mijzelf afdank wanneer ik niet sta als leven en dus net zo goed niet kan bestaan wanneer ik weiger te leven.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om spijt te hebben van het mijzelf saboteren. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om wel te zien dat het anders moet/kan, maar mijzelf niet kan aansturen tot eenheid en gelijkheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om verbittert te zijn met mijn situatie. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om de situatie en de ander de schuld te geven van niet dat te hebben in het leven waar ik op hoopte, erkenning voor wie ik ben.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf minderwaardig te voelen. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om niet 1 en gelijk aan het leven te staan en zo mijzelf als minder te ervaren.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf ongelukkig te voelen. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te participeren in een polariteit en mijzelf niet te realiseren dat geluk een gevoel is van tijdelijke aard en alleen door de geest geleefd kan worden, waardoor ik geluk alleen dan kan ervaren als ongeluk aan de andere kant van de pool ligt te loeren en ik er alles aan doe om daar niet te geraken.

Fysieke gedragsdimensie:

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf misselijk te voelen als een verrader van mijzelf. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf te blijven saboteren ook wanneer ik zie dat ik niet goed bezig ben.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om afwezig en zweverig te voelen. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijn werkelijkheid te ontvluchten door in de geest te verblijven en zo mijn zelfsabotage niet onder ogen te hoeven zien.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf in uiterste fysieke paraatheid te voelen. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om in een overlevingsangst te leven binnen mijn relatie met de ander.

Consequentiedimensie:

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om deze ervaringen van verbitterdheid/zuurheid mee te nemen in andere nieuwe relaties. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om na de eerste relatie in verbitterdheid nooit meer echt een andere relatie beleefd/geleefd te hebben door elke nieuwe relatie te bekijken door de ogen van de eerste relatie in verbitterdheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om door mijn verbitterdheid te gaan geloven dat ik het niet waard ben om een relatie met iemand aan te gaan in gelijkheid en eenheid. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om geen relaties meer aan te willen gaan uit angst dat ik niet nummer 1 kan zijn en niet teleurgesteld wil worden.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om aan het woord relatie het woord teleurstelling te koppelen. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om op deze manier geen relaties meer aan kan gaan zonder al op voorhand de teleurstelling te visualiseren en uit te spelen in mijn geest.

wordt vervolgd…

Advertenties

Dag 131 van 2555; leven één en gelijk aan het leven

Dag 131 van 2555; leven één en gelijk aan het leven  Na het schrijven van mijn vorige blog over allergieën zag ik dat er nog een ander element in het gehele plaatje thuishoort. Waar allergie zoveel betekent als: het gevoelig reageren op bepaalde stoffen als een soort van afweermechanisme, zou je het ook kunnen betitelen als een lichaamseigenstof die als geen lichaamseigenstof door het lijf wordt afgestoten. Zo wil mijn lijf, wat leven is, stof dat leven is, afstoten als geen lichaamseigenstof, en daar zit em de bottleneck. Ik stoot als leven, leven af, terwijl ik er 1 en gelijk aan kan gaan staan en absoluut geen nadelen zal ondervinden. Maar dat is echt een knop omzetten, als ik kijk naar mijn leven en hoe ik ‘geleefd’ heb. Eigenlijk heb ik nooit geleefd, in ieder geval nooit voor de volle 100% en het is de vraag of ik ooit gesnapt heb wat leven daadwerkelijk inhoud, als leven gelijk en 1 aan het leven. In alles wat ik deed ervoer ik een terughoudendheid om mijzelf nooit volledig te geven/te storten in een avontuur. Een soort van terughoudendheid die geen stem in mijn hoofd is maar meer een gevoel dat mij zegt dat ik het niet waard ben en dat ik zodoende mijzelf het leven niet gun. Dus wanneer ik mijzelf het leven niet gun, zal niemand mij dat gunnen en dat zie ik ook wel in veel weerstanden in mijn dagelijkse beslommeringen, interacties en acties met mijn buitenwereld.

 

Alvorens ik deze blog ging of wilde schrijven ervoer ik een enorme hoeveelheid taai slijm en benauwdheid, nu ik aan het schrijven ben en eigenlijk in dat moment al mijn toewijding tot het leven te hebben gegeven, merk ik dat de slijm langzaamaan afneemt. Wat mij indiceert dat ik een punt te pakken heb dat aangepakt dient te worden. Het mijzelf als minder zien/ervaren dan het leven, terwijl ik leven ben.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om het mijzelf niet te gunnen om als leven gelijk en 1 aan het leven te staan.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om bang te zijn om gelijk en 1 aan het leven te staan.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om bang te zijn om volledig te leven terwijl ik mij als mindere ten opzichte van het leven opstel.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om bang te zijn om dat te verliezen wat ik heb, terwijl het leven dat ik heb een compromise is.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om bang te zijn wat ik zal vinden op mijn pad om 1 en gelijk aan het leven te worden, terwijl ik al zoveel punten heb aangepakt binnen mijn proces en geen 1 punt heeft de angst bewaarheid die vooraf vreesde alvorens de angst los te laten.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om zelfs in mijn ademhaling een zekere terughoudendheid te voelen om geen volledige participatie aan het leven te willen geven uit angst bezeerd te worden door het leven en mij niet te realiseren dat ik dat wat ik geef ook terug krijg.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf minder te voelen dan het leven en te denken dat ik niet teveel ruimte mag innemen n er niet teveel mag zijn.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om wanneer ik wel even voor een moment 1 en gelijk aan het leven kan staan is er die stem die zich afvraagt of ik niet teveel aanwezig ben en mij niet meer voel dan het leven.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om de stem van mijn geest te geloven en te denken dat ik soms mijzelf als meer dan het leven neerzet om vervolgens weer af te druipen als minder en zo de polariteit van de geest uitspeel.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om er net te durven zijn als het leven, bang voor de gevolgen die dat met zich meebrengt.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf te wegen als meer en minder dan het leven en daardoor niet te zien waar het daadwerkelijk om draait.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijn benauwdheid als een bevestiging te zien dat ik het leven niet waard ben.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om zaken uit de weg te gaan die ik aanwijs als oorzaak voor mijn benauwdheid, maar mijzelf daarbij buiten schot laat.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om een dichtgeknepen keel te ervaren/voelen als iets dat bij mij hoort en wat ik verdien als onwaardige van het leven.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf niet voor te kunnen stellen als waardige van het leven en mij niet te realiseren dat dit slechts polariteit is en ik in elk moment en elke adem kan zien/realiseren/begrijpen dat ik leven ben.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om niet te durven leven alsof er vreselijke dingen zouden kunnen gebeuren en niet te zien in wat voor een gevangenis ik mij plaats wanneer ik niet leef maar overleef.

 

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om niet meer in polariteit met de geest te leven, maar simpel te leven 1 en gelijk aan het leven.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om voorlopig de woorden waardig en minderwaardig aan het leven niet in deze context te leven omdat ik heb bewezen dat het niet in het belang van een ieder is om mijzelf eigenwaarde te verschaffen of te ontzeggen onder regie van de geest.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om zodra ik benauwd wordt en taai slijm opkomt, voor een moment mijn ogen te sluit en bewust adem, terwijl ik leven visualiseer die als stofdeeltjes ronddwarrelen in mijn borstkas/longen.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om te ontdekken en te oefenen wat het betekent om 1 en gelijk aan het leven te leven, zonder angsten die mij afleiden van dat wat ertoe doet en dat wat gedaan moet worden.