Dag 276 van 2555: woorden – dimensie – persoonlijk vlak

basisgarantieinkomenWoordenboek betekenis dimensie:

1. afmeting.

2. natuurkundige uitdrukking die het verband aangeeft tussen een fysische grootheid en de drie fundamentele grootheden; lengte, tijd, massa.

3. figuurlijk: draagkracht, laag, strekking; de dimensie van een ideologie

 

Spirituele betekenis dimensie:

1. niveau van bewustzijn

2. trillingsniveau

 

Synoniemen voor dimensie:

afmeting

aspect

betekenis

breedte

dikte

formaat

hoogte

proportie

 

 

Het woord dimensie wanneer ik dat gebruikte betekende voor mij hetzelfde als aspect of meerdere kanten van iets. Door het bestuderen van het Desteni materiaal, kwam er een nieuwe betekenis bij, namelijk de dimensies. Nu leerde ik dit woord in het Engels ‘dimensions’ wat sterke gelijkenissen heeft met het Nederlandse woord dimensies. Wat in de eerste betekenis een woord was dat redelijk tastbaar was, werd dat met de nieuw aangeleerde betekenis ineens heel anders. De dimensies had ik nooit gezien, ik had er contact mee via de portal, maar het is voor mij nog steeds een vrij abstract begrip. Om het meer in een gevoel uit te drukken, zou ik zeggen ‘de andere kant’ of ‘gene zijde’. Iets waar ik niet ben, maar uiteindelijk wel heen ga, waardoor het meer een projectie werd van hoe dat zou zijn dan daadwerkelijk zijn. Dit maakt dat het woord dimensie aan de ene kant een heel erg ‘met twee voeten op de grond’ betekenis voor mij heeft en aan de andere kant een ‘wollige’ ongrijpbare kant heeft. Het woord dimensie heeft dus meerdere dimensies voor mij die zijn gaan functioneren als een polariteit; grijpbaar versus ongrijpbaar.

 

Nu heb ik in mijn blogs veelvuldig het woord dimensie gebruikt voor de onderverdeling van de verschillende aspecten bij het afpellen van personages, zoals: angstdimensie, fysieke dimensie etc. Wat hier gebeurde was het volgende, de ongrijpbare betekenis had ik geleerd via Desteni en mijn blogs zijn gerelateerd aan Desteni. Dus toen wij als Nederlandse groep besloten te bloggen met behulp van de verschillende dimensies en het ook direct vertaald uit het Engels dimensies te noemen werd deze onderverdeling voor mij ondergeschoven onder de pool ongrijpbaar. Dit gaf frictie in mij, want ik was juist bezig  met hele grijpbare zaken. De zelfvergeving en de correctieve zinnen gaven mij juist handen en voeten aan gevoelens en emoties die mij op een ongrijpbare manier in hun macht hadden gehad, dus het strookte niet met elkaar de betekenis van dimensie en wat ik aan het doen was.

 

Op een ander moment hadden wij in de groep een vertaal discussie over het woord dimensie, waarbij ik aangaf dat ik in het vervolg voor het synoniem ‘aspect’ zou gaan kiezen, omdat dit woord grijpbaarder was voor mij en uitdrukte waar ik mee bezig was. Ik ben het woord ‘aspect’ een tijdje gaan gebruiken om te zien of ik die frictie in mij kon wegnemen en dat werkte wel als tussenoplossing. Op dat moment zag ik nog niet dat ik participeerde in een polariteit en ik de pool waar ik heen wilde alleen maar had verzwaard door er een ander woord aan te hangen en het zo positiever te maken. Strikt gezien zijn beide woorden ‘dimensie’ en ‘aspect’ de correcte vertaling van het woord ‘dimensions’, het is de emotionele en gevoelsbalast die ik eraan hing wat maakte dat ik het als goed of fout zag.

 

Ik zag dat ik het erg moeilijk had met het feit dat door het gebruik van het woord ‘dimensie’ het proces waar ik mee bezig ben ineens een ‘wollige’ ‘New Age’ betekenis kreeg, omdat dat mijn associaties waren. Proces is voor mij echt met twee benen op de grond en mijn associaties bij het woord ‘dimensies’ haalde dat steeds overhoop. Waar tegelijkertijd gevoelens en emoties overhoop gehaald werden. Het woord ‘aspect’ waar ik geen specifieke emoties en gevoelens bij heb fungeert nu dus als een soort van brug om uit de polariteit te geraken en het woord ‘dimensie’ weer als neutraal te kunnen zien.

 

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om meer van het woord ‘dimensie’ te maken dan wat de werkelijke betekenis van het woord is.

 

Wanneer en als ik mijzelf zie deelnemen aan het groter maken van een woord voor eigenbelang, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer mijzelf dat ik iets te verliezen denk te hebben en zo alle registers open trek om mijn eigenbelang te behouden. Ik stop het eigenbelang door groter maken en stel mijzelf opnieuw één en gelijk aan het leven.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om het woord ‘dimensie’ te nemen/gebruiken in zijn originele betekenis zonder mijn emoties en gevoelens.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf te laten sturen door de extra energetische betekenissen die ik aan het woord ‘dimensie’ gaf.

 

Wanneer en als ik mijzelf zie deelnemen in het niet aansturen van mijzelf, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer mijzelf dat wanneer ik mij laat aansturen door zaken van buitenaf ik geen zelfverantwoordelijkheid kan nemen voor mij en mijn woorden/daden. Ik stop het mij laten aansturen van buitenaf en stel mijzelf opnieuw één en gelijk aan het leven.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om vanuit zelfverantwoordelijkheid en zelfoprechtheid mijzelf aan te sturen in het belang van een ieder.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te participeren in de polariteit grijpbaar – ongrijpbaar en aan de hand van deze polariteit mijn wekelijkheid in te delen.

 

Wanneer en als ik mijzelf zie deelnemen in de polariteit grijpbaar – ongrijpbaar dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer mijzelf dat ik frictie in mijzelf creëer die er niet is of hoeft te zijn. Ik stop de participatie in de polariteit/frictie en stel mijzelf opnieuw één en gelijk aan het leven.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om geen onnodige frictie in mijn leven te brengen door angst voor verlies van zaken van de ‘geest’.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijn proces van een polair label te voorzien en angst te hebben dat mijn proces een ongrijpbaar proces wordt, terwijl ik aan den lijve ondervind hoe grijpbaar/tastbaar het proces voor mij is.

 

Wanneer en als ik mijzelf zie deelnemen in de angst dat mijn proces ongrijpbaar is, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer mijzelf dat ik de angst van mijn ‘geest’ volg en mij daardoor als mindere maak aan mijn proces. Ik stop de angst en stel mijzelf opnieuw één en gelijk aan het leven.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om mijn proces als minderwaardig af te schilderen door woorden als ongrijpbaar en grijpbaar te hanteren en zo mijzelf angst inboezem over de effectiviteit van mijn proces.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf te laten verblinden door deze polaire betekenis van het woord ‘dimensies’ en zaken ineens als negatief te beoordelen die nog positief of negatief zijn.

 

Wanneer en als ik mijzelf zie deelnemen in de polariteit positief – negatief, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer mijzelf dat ik een waardeoordeel aan mijn proces wil hangen en zo in de angst van de ‘geest’ meega dat mijn proces toch niets waard is. Ik stop de participatie in deze polariteit en stel mijzelf opnieuw één en gelijk aan het leven.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om mijn proces door de energetische betekenis van het woord ‘dimensie’ niet te beoordelen of te veroordelen, maar het te doorlopen en te zien/begrijpen/realiseren waar ik doorheen ga om het zo los van oordelen te corrigeren en bij te sturen.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf op het verkeerde been te zetten wat betreft de betekenis van het woord ‘dimensie’ en zo de wereld van mijn ‘geest’ te leven in plaats van wat hier is in het fysieke.

 

Wanneer en als ik mijzelf zie deelnemen in de wereld van mijn ‘geest’, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer mijzelf dat ik hiermee kies voor de angst en niet voor het leven en het durven leven van het leven. Ik stop de deelname in de ‘geest’ en stel mijzelf opnieuw één en gelijk aan het leven.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om te zien/begrijpen/realiseren dat participatie in de ‘geest’ mij een wereld van angst oplevert die mij op irrationele wijze lukraak keuzes doet maken, terwijl de fysieke wereld hier is en klaar is voor mij om er bewust aan deel te nemen en niet weg te schuilen in de zogenaamde ‘bescherming’ van de ‘geest’.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om het gevoel te erkennen dat met het woord ‘dimensie’ mijn tastbare/grijpbare proces wordt afgepakt, als iets dat buiten mijn macht ligt.

 

Wanneer en als ik mijzelf zie deelnemen aan een gevoel van afgepakt/misdeeld te zijn, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer mijzelf dat ik dit mijzelf allemaal aandoe door andere betekenissen aan woorden te geven en daardoor mijn ‘geest’ realiteit in de war schop. Ik stop het gevoel van afgepakt/misdeeld en stel mijzelf opnieuw één en gelijk aan het leven.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om te zien/realiseren/begrijpen dat alleen ik mijzelf iets kan afpakken/ontnemen en dat dit precies hetgeen is wat ik doe door een energetische betekenis aan het woord ‘dimensie’ te geven en dus niet meer instaat ben om het woord zuiver te kunnen leven in mijn fysieke realiteit.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om angst toe te staan voor het eventueel verliezen van mijn tastbare/grijpbare proces.

 

Wanneer en als ik mijzelf zie deelnemen in de angst voor verlies, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer mijzelf dat ik degene ben die dit verlies kan veroorzaken door teveel tijd in de ‘geest’ te spenderen en zo niet kan deelnemen aan mijn ‘grijpbare/tastbare proces. Ik stop de angst voor verlies en stel mijzelf opnieuw één en gelijk aan het leven.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om niet zelf-destructief te zijn en mijzelf te dreigen met het afpakken van mijn tastbare proces dat mij veel waard is omdat ik kan zien dat dit de sleutel tot zelfbevrijding is, maar mijzelf juist te ondersteunen en te assisteren in dit tastbare fysieke proces.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om de ‘wollige’ betekenis van het woord ‘dimensie’ te veroordelen als niet van het proces zijnde en iets dat gemeden moet worden.

 

Wanneer en als ik mijzelf zie deelnemen in veroordelingen, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer mijzelf dat ik mijzelf veroordeel op basis van deze energetische betekenissen van het woord ‘dimensie’ en dat ik het proces niet wil identificeren met wolligheid uit angst dat ik dan op het verkeerde pad kom. Ik stop het veroordelen en stel mijzelf opnieuw één en gelijk aan het leven.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om het proces/mijzelf niet te veroordelen wanneer het naar mijn smaak te wollig wordt, maar daar aan te sturen waar het proces niet in het fysieke plaatsvindt maar meer in de ‘geest’.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijn daadkracht weg te geven aan de energetische betekenis van het woord ‘dimensie’.

 

Wanneer en als ik mijzelf zie deelnemen in het weggeven van mijn daadkracht, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer mijzelf dat ik de keuze heb om mijn daadkracht terug te nemen. Ik stop het weggegeven van mijn daadkracht en stel mijzelf opnieuw één en gelijk aan het leven.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om zelfverantwoordelijk te zijn en mijzelf aan te sturen zonder invloeden van buitenaf.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf te limiteren door de energetische betekenis die ik gaf aan het woord ‘dimensie’.

 

Wanneer en als ik mijzelf zie deelnemen in de limitatie van mijzelf, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer mijzelf dat ik kan beslissen of ik mijzelf limiteer of de vrijheid geef om mijn woorden te leven als levende woorden. Ik stop de limitatie en stel mijzelf opnieuw één en gelijk aan het leven.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om het woord ‘dimensie’ weer terug te brengen tot een levend woord dat ik kan leven in het belang van een ieder.

Dag 41 van 2555; moederschap het meest onbegrepen beroep

Dag 41 van 2555; moederschap het meest onbegrepen beroep Een zelfvergevingszin van het “Creation’s journey to life” blog om terug te brengen naar Zelf.

“I forgive myself that I have accepted and allowed myself to not realize that the stage of pregnancy is a VITAL stage in preparing the child as Living Word, through being the space and time breath by breath as the Living Word as Life that will give the child to be born a sound foundation as Life, and that the environment within which the birth from conception is incubated, must be in every way without stress, emotion, fear or any pattern that can be copied to the disadvantage of the child.”

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om zwangerschap te ervaren als het zitten op een roze wolk en alles als mooi en bijzonder te ervaren.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om als tegenpool van mijn roze wolk roes tijdens mijn zwangerschap, angsten te ervaren als echt en bedreigend.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om onrust door angsten in mij te accepteren als iets dat hoort bij een zwangerschap.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om angsten/zorgen in mijn zwangerschap te zien als een deugd van een aanstaande moeder die geeft om haar kind.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om geconsumeerd te worden en wakker te liggen van de angsten in mij tijdens mijn zwangerschap en mij niet te realiseren dat ik hiermee angst doorgaf aan mijn kind.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om niet te snappen waarom mijn kind zo angstig is, terwijl ik mijzelf zag als iemand met nagenoeg geen angsten en niet kon snappen dat een kind van mij zo angstig kon zijn.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om geen zelf verantwoordelijkheid te nemen voor het doorgeven van mijn emoties /gevoelens/ angsten/ patronen aan mijn kinderen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij niet te realiseren dat ik geen blanco blad ter wereld kon brengen omdat ik door mijn angsten/emoties/gevoelens al een boek vol had geschreven als de start van het leven van mijn kinderen in dit leven.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te geloven dat ik mijn kinderen een eerlijke start in de wereld heb gegeven, terwijl door mijn oneerlijkheid en niet in oprechtheid mijn eigenshit had opgeruimd was de kans voor mijn kinderen op een eerlijke start verkeken.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij schuldig te voelen dat ik mijn kinderen heb opgezadeld met de zonden van de voorvaderen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf te verliezen in new age fantasie en 9 maanden rond liep met een belletje op mijn buik om het kind aan het geluid te laten wennen en er niets van te snappen dat elke keer als mijn kind het belletje hoorde na de geboorte, het ging huilen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om het gevoel te hebben al te falen als moeder, alvorens ik begon, omdat mijn kind niet zo reageerde als de boeken zeiden.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te geloven dat ik goed voorbereid was tijdens mijn zwangerschap en erna, mij niet realiserende wat het impliceerde om een kind groot te brengen in onze huidige wereld als leven gelijk aan leven.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om patronen door te geven aan mijn kinderen die zij nu weer af moeten leren om niet belast te zijn met de zonden van de voorvaderen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om niet harder te zijn voor mijzelf dan nodig is, omdat ik mij toen niet realiseerde wat ik mij heden ten dage realiseer.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om het als tijdsverspilling te beschouwen dat ik al die jaren niet instaat ben geweest om te begrijpen wat nodig is om een kind een goede start in het leven te geven en in plaats daarvan de raad opvolgde van hen die mij zijn voorgegaan en er een potje van hebben gemaakt.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij ongemakkelijk te voelen bij bepaalde opvoedkundige adviezen, maar nooit heb durven opstaan om aan te kaarten dat de methodes die werden aangeraden als misbruik voor het kind waren, om in volledige zelf expressie op te kunnen groeien.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om in het opvoeden mijn intuïtie te volgen en niet mijn gezond verstand.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om boos te zijn op het systeem dat geen éénduidig advies kan geven aan jonge ouders en zodoende jonge ouders te laten experimenteren met hun kinderen met alle consequenties van dien.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om boosheid te voelen naar het systeem en het niet naar Zelf terug te brengen als onmacht wat eigenlijk  luiheid en angst is om mijn kop boven het maaiveld uit te steken en een halt te roepen aan de onkundige opvoedkundige adviezen van het systeem.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te participeren in een wereld waar vrouwen in stress leven door armoede en hongersnood en zo hun kinderen een dubbele slechte start in het leven geven, waar niet uit op te staan is als het geld systeem zoals wij het nu kennen blijft zoals het is.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om vooruit te gaan als moeder vrij van schuld over het verleden maar door te leren van het verleden en mijn kinderen daar te assisteren en te ondersteunen waar nodig om terug te keren naar het blanco blad.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om kennis over opvoeding altijd eerst te checken met gezond verstand en te zien wat zo’n advies daadwerkelijk impliceert alvorens het toe te passen.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om mijzelf vrij te maken van emoties/gevoelens/angsten/patronen om zo een voorbeeld voor mijn kinderen te zijn en te laten zien dat het worden van een blanco blad om daarna herboren te worden in het fysieke, iets is dat mogelijk is.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om als gelijke aan mijn kinderen dit pad naar een blanco blad te lopen, aangezien we allemaal dezelfde slechte start in het leven hebben meegekregen en zo elkaar kunnen ondersteunen.