Dag 347 van 2555: hoe iets je meer aangrijpt dan je zou willen – deel 2 – zelfvergeving & correctieve zinnen

DIP lite cursusDeze blog post is een vervolg op de vorige post, het is aan te raden om de vorige post te lezen voor context. In deze blog post zal ik mij richten op het  ‘meer aangrijpen dan ik zou willen’ en de confrontatie met mijn eigen eindigheid door het fysieke leed van een ander van dichtbij mee te maken.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te denken dat ik alleen maar sterk kan zijn en door kan gaan voor de ander.

Wanneer en als ik mijzelf zie vervallen in een patroon van doorgaan en nergens aan denken of voelen om sterk te zijn voor de ander, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik aan mijzelf voorbij ga in het moment en het sterk zijn voor de ander niet benut om ook te groeien in het sterk zijn voor mijzelf. Ik stop het wegdrukken van wie ik ben in het moment om sterk te kunnen zijn en stuur mijzelf aan, één en gelijk aan het leven.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om te durven zien wie ik ben in het moment van sterk zijn voor de ander, om zo te snappen waar ik mijzelf moet ondersteunen, binnen een proces waar emoties en gevoelens oplopen, vanwege de aard en heftigheid van de situatie.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij niet te realiseren dat door sterk te willen zijn ik participeer in een polariteit en dus zwakte zal ontmoeten in een andere hoedanigheid.

Wanneer en als ik mijzelf zie vervallen in een patroon van participatie binnen de polariteit sterk-zwak, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik denk hier sterk uit te komen terwijl mijn fysieke werkelijkheid de zwakke kant laat zien door bevangen van stress zich te uiten in hyperventilatie. Ik stop mijn participatie in deze polariteit en stuur mijzelf aan, één en gelijk aan het leven.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om niet te vertrouwen op mijn ‘geest’ wanneer ik mijzelf wijs maak dat sterkte niet samen komt met zwakte en ik mijzelf dus laat overrompelen door het moment van zwakte, terwijl ik de sterkte kant omarm.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om niet te realiseren hoe ik een moment van zwakte kan beleven terwijl ik zo mijn best doe om sterk te zijn.

Wanneer en als ik mijzelf zie vervallen in een patroon van het niet begrijpen van mijn zelfgeschapen fysieke werkelijkheid, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik een stapje terug moet doen en bewust één moet worden met mijn adem om te zien wat er aan de hand is. Ik stop mijn onbegrip en stuur mijzelf aan, één en gelijk aan het leven.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om te zien/realiseren/begrijpen dat onbegrip over mijn fysieke werkelijkheid voort komt uit niet stilstaan bij al die elementen die ik in het leven roep die vervolgens mijn realiteit vormen. Dus zal ik eerst de puzzel moeten maken om te zien wat het geheel van de som is en waar ik over iets heen heb gekeken waardoor er onbalans ontstond.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om door naar de zwakte van het zieke lijf van de ander te worden geconfronteerd met mijn eigen zwakte/fysieke zwakte die ik vrees en mij doet voelen dat ik eindig ben als creatie.

Wanneer en als ik mijzelf zie vervallen in een patroon van angst voor mijn eigen eindigheid, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik mijn eigen eindigheid niet geheel kan bevatten en dus angst creëer voor het onbekende. Ik stop de angst en stuur mijzelf aan, één en gelijk aan het leven.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om geen angst voor mijn eigen eindigheid te hebben maar te begrijpen en te onderzoeken wat ik mis aan informatie om het concept eindigheid wel te kunnen bevatten.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om diep van binnen paniek te voelen voor die eindigheid die ook ik bezit, maar er niet aan wil dat het ook voor mij eens over zal zijn hier in de fysieke werkelijkheid.

Wanneer en als ik mijzelf zie vervallen in een patroon van angst voor de dood, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik angst heb over het feit of ik alles wat ik in het fysieke had willen doen wel kan doen voordat ik overga. Ik stop de angst en stuur mijzelf aan, één en gelijk aan het leven.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om in plaats van mij te focussen op wat ik niet meer kan doen of wanneer ik wellicht zal sterven, mij te focussen op het hier en nu en dat te doen wat in mijn macht en mogelijkheden ligt.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij niet te realiseren dat die paniek over mijn eindigheid ook de paniek is of ik wel hard genoeg werk aan mijzelf en goed genoeg mijn leven leid om niet met lege handen aan gene zijde te komen staan.

Wanneer en als ik mijzelf zie vervallen in een patroon van twijfels over mijn proces, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik een alles of niets mentaliteit nastreef en dus in periodes alles doe tot ik erbij neerval en perioden creëer waarbij ik geen pap meer kan zeggen en dus weinig doe en mij schuldig voel over het weinig doen. Ik stop de twijfels en doe wat ik moet doen en stuur mijzelf aan, één en gelijk aan het leven.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om niet langer die polariteit van alles of niets na te streven en meer te streven naar geleidelijkheid, waardoor ik dingen beter kan behappen enzo mijn energie niet meer aanspreek dan nodig en niet verval in sterkte-zwakte polariteiten.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om wanneer ik sterk wil zijn mijn gevoelens niet op te potten/uit te schakelen, zodat deze als een bom tot uitdrukking komen op een moment dat ik dit er niet bij kan hebben.

Wanneer en als ik mijzelf zie vervallen in een patroon van een deel van mijzelf negeren, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik een geheel ben en het negeren van een deel van mij zorgt voor onbalans die ik alleen dan kan oplossen als ik mijzelf weer als geheel ga beschouwen. Ik stop het negeren en stuur mijzelf aan, één en gelijk aan het leven.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om mijzelf als geheel te zien en als geheel te behandelen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te geloven dat ik mijn emoties en gevoelens niet aankan in bepaalde situaties waar ik sterk wil zijn en dus deze emoties en gevoelens wegdruk zonder over de consequenties na te denken.

Wanneer en als ik mijzelf zie vervallen in een patroon van mijn ‘geest’ te geloven dat emoties en gevoelens teveel kunnen zijn, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik emoties en gevoelens toe kan laten om te identificeren wat er in mijzelf omgaat en wat er met mij gebeurd zonder de achtbaan van de emoties en gevoelens te nemen. Ik stop dit geloof en stuur mijzelf aan, één en gelijk aan het leven.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om gevoelens en emoties als indicatoren voor mijzelf te gebruiken, zonder er in mee te gaan en mij erdoor te laten overdonderen en mee te laten sleuren.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om de angst voor mijn eindigheid te gebruiken als beperking/moment om te blokkeren en niet verder te gaan.

Wanneer en als ik mijzelf zie vervallen in een patroon van te stoppen en mijn leven even on hold te zetten door angst, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik gewoon kan doorademen en doorleven ook wanneer ik angst ervaar, om zo mijzelf er doorheen te duwen. Ik stop het stop zetten van mijn leven en stuur mijzelf aan, één en gelijk aan het leven.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om sterk te zijn voor mijzelf door mijzelf te ondersteunen en te helpen en hulp te vragen daar waar het nodig is om dan pas een punt van sterkte voor de ander te kunnen zijn.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om sterk te zijn voor de ander en mijn eindigheid als iets te beschouwen wat mij overkomt en geen keuze is.

Wanneer en als ik mijzelf zie vervallen in een patroon van geen keuze hebben, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik denk dat ik geen keuze heb in sterk zijn voor de ander als het vanuit polariteit voortkomt en ik denk geen keuze te hebben in eindigheid terwijl geboren worden het begin van de polariteit was. Ik stop mijn opinie over keuze en stuur mijzelf aan, één en gelijk aan het leven.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om te zien/realiseren/begrijpen dat leven in deze fysieke werkelijkheid het leven van polariteit en is waarin ik de keuze heb om hierin te participeren of niet. Sterk zijn vanuit polariteit is zwak zijn en bestaan vanuit polariteit is sterven tijdens mijn leven. Ik ga dus de verbintenis aan om sterk te zijn omdat ik het woord sterk kan zijn en kan leven. En ik ga de verbintenis aan om mijn eindigheid te erkennen zonder het als beperking of stop in mijn leven een rol te laten spelen, ik ben geboren dus zal ik ook sterven, dat is niet iets om emotioneel over te zijn maar een feit. dus zal ik elke dag leven als mijn laatste dag om zo sterk voor mijzelf te zijn en alles uit het leven te halen wat erin zit.

Advertenties

Dag 235 van 2555; de vagina de bron van al het kwaad – vrouwelijke bewustwording – deel 2

equal money capitalismDeze blog is een voortzetting van de blog van gisteren, waarbij ik zag toen ik het terug las dat ik gisteren de probleem/oplossing/beloning niet benoemt had in mijn blog, dus is deze ingesloten in deze blog en geen herhaling van gisteren.

 

Probleem:

Overdonderd zijn door de ‘vagina power’ gelijk aan mijn daadkracht en zelfsturing, waardoor ik op een kruispunt kwam tussen het kiezen voor mijn daadkracht of terug kruipen in mijn schulp. In die tijd was er nog geen proces, dus daadkrachtig zijn en handelen in het belang van een ieder kon ik nog niet plaatsen, maar ik zag duidelijk dat daadkracht ergens toe leidde en iets was dat mij op hetzelfde moment beangstigde.

Oplossing:

Niet te vrezen voor de kracht die in mij is, maar de kracht te omarmen en1 en gelijk te zijn/worden met de kracht. Zodat misbruik van de kracht, zoals manipulatie en mijzelf meer voelen uit te sluiten door de kracht in zelfoprechtheid toe te passen en te ontdoen van seksuele energie, maar het te ervaren als mijn vrouwelijke kracht 1 en gelijk aan het leven.

Beloning:

Mijzelf aan te sturen vanuit mijn vrouwelijke kracht 1 en gelijk aan de levenskracht.

 

 

Angstdimensie:

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om angst te hebben dat ik op de golf van mijn ‘vagina power’ zou worden meegevoerd zonder nog enige eigen inbreng te hebben. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om bang te zijnde controle over mijzelf te verliezen wanneer ik zou genieten van de ‘vagina power’ en met volle teugen eraan zou deelnemen.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om angst te hebben voor het aansturen van mijzelf binnen de ‘vagina power’.  Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om geen zelfverantwoordelijkheid te willen nemen binnen de “vagina power’ om ruimte te laten om later de ‘vagina power’ de schuld te kunnen geven van alles dat mis ging.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om angst te hebben mijzelf totaal te moeten tonen/blootgeven als ik echt wil genieten van de ‘vagina power’. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om terughoudend te zijn en niet te kunnen genieten van de levenskracht die in mij is.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om angst te hebben dat ik niet meer terug kan, wanneer ik participeer in de ‘vagina power’, en het mij beangstigt omdat deze power zo intens is. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om angst te hebben voor het leven 1 en gelijk aan mijzelf en zo altijd een achterdeurtje open te laten om op te geven wanneer angst de overhand neemt.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om angst te hebben dat ik mijzelf verlam met het overdonderd zijn door de ‘vagina power’ en dus nooit mijzelf compleet overgeef aan mijzelf als mijn levenskracht. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om een leven van terughoudendheid te leven en niet de volle 100% te pakken/omarmen als wie ik ben of kan zijn.

 

 

Gedachtendimensie:

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om in de geest mijzelf te zien hoe ik verlang naar de ‘vagina power’, maar bang ben een eerste teentje in het water te steken om vervolgens meegesleurd te worden op de golven van mijn verlangen van zelfacceptatie als reflectie van de mannelijke acceptatie/goedkeuring van mij als vrouw. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om de ‘vagina power’ te ervaren als spel waar ik als winnaar uit wilde komen door manipulatie, maar mij niet te realiseren dat het geen spel is en ik mijn levenskracht probeer te manipuleren om maar niet voor 100% eraan deel te nemen, maar liever mijzelf te saboteren.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om in de geest mijzelf te zien wijzen naar alle oorzaken waarom dingen liepen zoals ze gelopen zijn door de ‘vagina power’ om deze vervolgens als het zwarte schaap te gebruiken en de ‘vagina power’ niet te zien voor wat het is. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijn levenskracht te beschuldigen van mijn aarzelende houding in het leven en het niet volmondig willen staan in de kracht die in mij is.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om in de geest mijzelf te zien staan en met beide handen de ‘vagina power’ van mij af te duwen, uit angst om mijzelf compleet bloot te moeten geven. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om het blootgeven als een soort van verraad te zien aan de geest die liever niet ziet dat ik mijnlevenskracht omarm en dus voor en met mij achterdeurtjes onderhoudt om mijzelf niet volledig te hoeven geven.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om in de geest mijzelf te zien stikken door de intensiteit van de ‘vagina power’ die 1 en gelijk is aan mijn levenskracht. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij niet te realiseren dat dit gevoel van stikken het nog niet aankunnen/aan willen gaan vaneen verbintenis met mijzelf als mijn levenskracht.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf in de geest verlamd te zien zitten maar verlangend naar de ‘vagina power’. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te kiezen voor een leven in terughoudendheid en spijt dat ik niet volledig kon kiezen voor mijn levenskracht.

 

 

Verbeeldingsdimensie:

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij voor te stellen dat ik mij volledig kan verliezen door de controle te verliezen/los te laten en zo echt mijn levenskracht te ontmoeten. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om deze verbeelding te hebben vanuit een punt van spijt en een verlangen naar hoe het zou kunnen zijn.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij te verbeelden hoe ik mij volledig 1 voel met de ‘vagina power’ en het mannelijk geslacht manipuleer om zo mijn levenskracht te kunnen ervaren. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om door oneerlijkheid te moeten/willen ervaren dat ik leven ben en mij niet te realiseren dat dit geen leven is, maar een poging tot het ervaren van leven.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij te verbeelden dat de ‘vagina power’ mij aan de hand neemt en alles dat verboden is  juist aan te gaan zonder over gevolgen te hoeven denken. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om de ‘vagina power’ als excuus te gebruiken om mijzelf en mijn omgeving te misbruiken.

 

 

Interne gesprekken/backchatdimensie:

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om de backchat ‘ de ‘vagina power’ heeft mij in haar macht’ in mij te laten bestaan en zo te denken dat ik geen zelfverantwoordelijkheid hoef te nemen, omdat ik dat niet kan nemen als ik kies voor de ‘vagina power’. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om onverantwoordelijk te willen leven en geleid te willen worden door iets of iemand anders om zo de schuld niet zelf te hoeven dragen.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om  de backchat ‘de ‘vagina power’ is te intens voor mij’ in mij te laten bestaan en zo mijzelf te doen geloven dat ik verveeld was met de mannen die ik probeerde te manipuleren, maar mijzelf niet realiseerde dat ik mijn levenskracht niet wilde ontmoeten/leren kennen uit angst mijzelf te moeten blootgeven/tonen. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om de ‘vagina power’ als mijn levenskracht niette willen ontmoeten, omdat ik weet dat ik daarvoor de geest zal moeten opgeven als mijn aansturing en zelf het heft in handen moet nemen, wat onoverkomelijk lijkt.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om de backchat ‘de ‘vagina power’ is het kwade in mij’ in mij te laten bestaan en zo mijn participatie te kunnen stoppen om geen extra gevolgen te creëren. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf in oneerlijkheid keuzes te laten maken en zo mijn levenskracht af te wimpelen als het kwade uit angst en participatie in de geest.

 

 

Reactiedimensie:

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om spijt te voelen wanneer ik zie dat ik een leven van terughoudendheid verkies boven het vrij zijn van de geest. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om de angst om de kooi, die de geest is, niet te durven verlaten de boventoon te laten voeren uit angst voor het onbekende.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf schuldig te voelen over het feit dat ik mijn levenskracht niet durfde te verkiezen en zo een leven van terughoudendheid besloot te leven. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om niet meer te zien dat ik een leven van terughoudendheid leef en niet te zien wat dit ooit veroorzaakte en hoe het kan dat ik er al die tijd in ben blijven hangen.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te verlangen naar de levenskracht en het tegelijkertijd te vrezen om zo in een statische, passieve staat terecht te komen. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf niet aan te sturen, maar liever bang te zijn voor de intensiteit die ik ben als ik niet terughoud.

 

 

Fysieke gedragsdimensie:

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om fysiek de angst te voelen als buikpijn. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf ziek te voelen wanneer ik mijzelf moet aansturen met de daadkracht die in mij is maar die ik niet durf te gebruiken omdat ik nog niet 1 en gelijk aan deze kracht kan gaan staan.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om warmte in mij te voelen door de aandacht die ik krijg door de ‘vagina power’ en daar geen genoeg van te krijgen. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij niet te realiseren dat dit verlangen naar meer nooit zal stoppen of verzadigt raakt, totdat ik mijzelf stop niet volledig in mijn levenskracht te staan.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om acceptatie te ervaren en mijzelf daardoor lekker in mijn vel te voelen, waardoor ik met opgeheven hoofd over straat ga. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij niet te realiseren dat ik mijzelf lekker in mijn vel voel door bevestiging van buitenaf, iets wat ik ook voor mijzelf kan bewerkstelligen wanneer ik niet mijn geest maar levenskracht volg.

 

 

Consequentiedimensie:

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om door angst nooit in mijn levenskracht te gaan staan en de ‘vagina power’ als verdorven en slecht te zien om zo mijzelf naar beneden te kunnen halen. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om de ‘vagina power’ teveel te koppelen aan seksuele power en niet te zien als levenskracht en het ontwaken van mijzelf.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om de kracht in mij die zo intens is en goed is wanneer gebruikt in zelfoprechtheid te vrezen en niet 100% te durven volgen om door ervaring te kunnen zien dat wanneer ik in mijn kracht sta en stabiel ben er geen gekke dingen kunnen gebeuren. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om bang te zijn van het verdorvene en slechte dat ik ook in mijzelf zie en als een polariteit net zo goed vrees als de levenskracht, waardoor passiviteit optreed.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik niet heb geaccepteerd en toegestaan om niet voluit te leven en te genieten van de kracht in mij zonder dit te zien als nymfomanie. Waarin ik mijzelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om alles aan te grijpen om mijzelf omlaag te halen, zonder te snappen waarom ik dit doe.

 

 

In mijn volgende blog zal ik de zelfvergevingen nog een stapje verder blootleggen om ze vervolgens om te zetten in correctieve zinnen en verbintenissen die ik in het hier en nu met mijzelf aanga.