Dag 262 van 2555: mijn deelname aan Desteni is geen zwendel, ik leerde om verder dan mijn zelfgecreëerde sluier naar mijzelf en de wereld waar ik aan deelneem te kijken.

basisinkomengarantieIk ben Sylvia Gerssen een 45 jarige vrouw uit Nederland en ik kwam in mei 2008 in contact met Desteni. Sinds die dag ben ik begonnen met het onderzoeken van het Desteni materiaal en een paar weken later ben ik de Desteni hulpmiddelen naar mijn beste kunnen en begrip gaan gebruiken. Ik zeg hier naar mijn beste kunnen en begrip, omdat het een redelijke ommezwaai is om voor de eerste keer de verantwoordelijkheid te nemen voor dat wat je tot nu toe hebt gecreëerd, geaccepteerd en toegestaan in je wereld. Daarom is het Desteni proces ook daadwerkelijk een proces waar het gebruik van de hulpmiddelen en het begrip van wie ik ben binnen dit alles, iets is dat moet groeien door de tijd heen en moet consolideren om de tand des tijds te doorstaan. Dus de eerste punten die ik aanpakte in het prille begin, die deed ik later in mijn proces opnieuw, op een moment dat ik een beter begrip had van mijn patronen en beter kon zien waar ik nu echt mee te maken had binnenin mijzelf.

 

De laatste 5 jaar ben ik stabieler geworden en verdween er aardig wat ruis die op een basis van 24 uur per dag plaats vond inmijn hoofd. Ik beschouwde mijzelf als een beelddenker, alle communicatie vond plaats in plaatjes en filmpjes, terwijl er nu nog wel plaatjes zijn, maar meestal alleen wanneer ik mijzelf er toe aanzet om plaatjes te zien. De momenten bijvoorbeeld dat ik deelneem in mijn geest aan angst of ongerustheid, dan leef ik de plaatjes uit mijn geest en gebruik ik dat om mij te verstoppen van de werkelijkheid. Aan de andere kant, wanneer ik mij iets probeer te herinneren, dan is het handig wanneer iemand in mijn gezin iets kwijt is en ik door de plaatjes kan bladeren in mijn geest om te zien waar ik het voorwerp voor het laatst heb gezien. Dus ik ging van het zijn van een plaatsjes slaaf naar een plaatjes gebruiker, die haar plaatjes database meestal gebruikt met gezond verstand.

 

Zoals je wellicht kunt voorstellen had ik door het zijn van een beelddenker ook een levendige fantasie en daarom was het dan ook niet moeilijk om verwikkeld te raken binnen spiritualiteit en complottheorieën. Ik groeide op in een Nederlands Hervormd gezin waar ik leerde om in God te geloven, ondanks dat ik de tegenstrijdigheden zag binnen de woorden die tegen mij als kind gesproken werden moest ik toch gewoon naar de kerk en bidden. Voor mij als kind stond het geloof in God gelijk aan het geloof in Sinterklaas. Voor langere tijd verliet ik de kerk, en later in mijn proces ontdekte ik dat ik een energetische verslaving had aan religieuze opwekkingsliederen en het zingen hiervan in de kerk. Als een jong volwassenen zocht ik dan ook een koor om bij te gaan en kwam terecht in een Baptisten gemeente. Ik had geen echte connectie met het gedachtengoed van de kerk, wat ik op dat moment niet door had, omdat ik niet gewent was om eerlijk met mijzelf te zijn en dus verborg ik de echte reden in mij, waarom ik naar koor repetities ging en naar de kerk. Het moment dat ik geen energetische hoogtepunten meer bereikte met het zingen in de kerk ging ik verder naar het volgende energetische niveau.

 

In de tussentijd was ik echtgenote en moeder van twee kinderen geworden en leefde ik het leven van een systeemslaaf. Ik begon een studio als zelfstandig binnenhuisarchitect. Ik had aan de Kunstacademie gestudeerd en was een maatschappelijk werkster geworden. Ik werkte een tijdje binnen scholen en een revalidatiecentrum, maar ik was het spuugzat om steeds tussen mijn baas en mijn cliënten in te moeten zitten en iedereen tegemoet te moeten komen. Ik had een pauze nodig zo vertelde ik mijzelf en ik had behoefte aan plezierige problemen. Dat was het moment dat ik mijzelf omschoolde tot binnenhuisarchitect. Ondanks dat ik het probeerde lukte het mij niet om een echt regelmatig inkomen te genereren en ik was verbitterd dat mijn werk op de tweede plaats kwam in verhouding tot het werk van mijn man, die ’s morgens vertrok en ’s avonds weer terug kwam. Ik had de zorg voor de kinderen, om ze naar school en de oppas te brengen en te halen, om tussendoor nog eens tijd aan mijn werk te besteden en klanten te zien. Op dat moment kon ik niet zien hoe geld een rol speelde in mijn leven en wat mijn echte relatie met geld was, één van angst om het te verliezen. Naast mijn eigen studio begon ik ook met Reiki en haalde mijn tweede graad tezamen met eigen cliënten. Spiritualiteit had de plek van religie ingenomen en was in staat om mijn behoefte aan energie in te vullen. Dus ging ik naar het volgende energetische niveau waar ik mijn ego oppompte door mensen te helpen op een energetische basis.

 

Toen ik mijzelf niet langer kon tegen houden om mijzelf niet onder ogen te komen en te zien wie ik was geworden, bedacht ik het volgende afleidingsproject voor het gezin en emigreerde mijn gezin en mijzelf naar Italië. Dit was een soort van cultuurshock die mij het komende jaar bezig hield en mij afhield van het kijken naar mijzelf. Ik ontwikkelde angstaanvallen in de vorm van hyperventilatie en ik wist dat er iets niet goed zat, maar ik keek nooit binnenin mijzelf of ik niet toevallig de oorzaak van dit alles kon zijn. Dus het volgende energetische niveau was de complot theorie waar ik op een natuurlijke wijze gemakkelijk ingroeide door de vinger te wijzen naar anderen en hen te beschuldigen. Ondanks dat ik dit geweldige gevoel had dat we bezig waren iets groots te ontdekken, wist ik ook diep van binnen dat dit beschuldigen niet voor altijd door kon gaan. Zo daar zat ik dan middenin de bergen in Italië en teruggeworpen op mijzelf totaal spiritueel behept terwijl ik de vinger wees naar anderen samen met de alu hoedjes. op een dag was ik aan het rondsurfen op een complot site, waar ik een video van Sunette Spies tegen kwam waar zij als portal bezig was. De video was daar geplaatst om het belachelijk te maken, maar voor mij was het een reality check. Ik zocht naar meer video’s en voor weken kon ik niet stoppen met het bekijken van deze video’s waar zoveel gezond verstand in zat. Allerlei onderwerpen, waar ik al van dacht dat ze zo waren neergezet in de wereld dat het niet klopte, werden uitgelegd. Daarna begon ik die video’s te bekijken die over het proces van verandering gingen, het veranderen van jezelf in een wezen die instaat is het onderscheid te maken tussen wat in het belang van een ieder is en wat egoïsme is.

 

Ik had nooit aan mijzelf gewerkt, ik had het altijd gemeden om in mijzelf te kijken, om te zien wat mijn aandeel was in de huidige staat van de wereld. Op hetzelfde moment dat ik mij realiseerde dat ik de vinger op de zere plek van de mondiale problemen kon leggen zonder de vinger te wijzen of te beschuldigen, begon ik aan mijzelf te werken en kon ik zien dat ik deel van het probleem was. Ik leerde dat het spitten door mijn patronen en oneerlijkheden en de zelfverantwoordelijkheid weer terug te nemen naar mijzelf, de enige oplossing is om verandering in deze wereld te bwerkstelligen. Wanneer we niet dat kunnen doen/veranderen waar we anderen van beschuldigen, dan zal er daadwerkelijk niets veranderen. Dit was dan ook een keerpunt voor mij, terwijl ik het personage van ‘bank activist’ had aangenomen, en nu was ik echt betrokken door het spitten in mijn eigen sores en dat door middel van blogs op het internet te zetten. Iedereen kon al de veranderingen lezen waar ik doorheen was gegaan of horen wat ik had te zeggen in mijn You Tube video’s. Ik maakte mijzelf openbaar, maar ik kon nog steeds niet geloven dat ik het was die met zoveel toewijding niet alleen voor mijzelf bezig was maar ook voor het grotere geheel. Ik begon onrecht te onderzoeken, waar de wereldproblemen zijn origine hadden en begon erover te schrijven. We kunnen onze wereld niet veranderen als we de wereld om ons heen niet begrijpen. Dus dat is waar ik nog steeds aan werk, het is een doorlopend proces, omdat de wereld net als ons in een constant proces van verandering verkeert ten goede of ten slechte. En dat is het punt waar we zolang overheen hebben gekeken,we kunnen de wereld verbeteren, we kunnen die keuze maken door onszelf het geschenk van leven te geven. Wie wil er niet in vrijheid leven, en dan bedoel ik vrij van het korset van angst, emoties en gevoelens, alleen dan kunnen we de wereld bevrijden van de limitaties die wij het hebben gegeven.

 

Ik startte mijn proces dus in Italië waar ik het bijbelverhaal van Job leefde. Mede door de wereld crisis en mijn/onze relatie met geld eindigde mijn gezin zonder inkomen onder de wetgeving van Berlusconi. Zonder geld achter de hand te hebben, echter wel beseffend met de Desteni hulpmiddelen hoe ik in deze situatie terecht was gekomen, besloot ik/wij om het tij te keren en weer te gaan voor financiële stabiliteit. We regelden dat we terug konden naar Nederland waar we kortgeleden een eigen huis kochten en waar wij op een missie zijn om onze financiën weer te stabiliseren. Alleen wanneer je beseft waar het fout ging en je deze ervaringen terugloopt dan kan je in zelfeerlijkheid zien wat je beter niet kunt herhalen in de toekomst, het leren van onze fouten bedoel ik dan. Dat klinkt zo gewoon, maar wanneer we naar de gebeurtenissen in de wereld kijken dan zien we dat er nog veel geleerd moet worden van het verleden. En dat is in feite alles wat we moeten doen, de problemen stoppen die wij creëerden en geen miljoenen business maken van het oplossen van de problemen die er in de eerste plaats al niet hadden hoeven te zijn.

 

Als het niet voor Desteni was geweest dan zou ik nu op een totaal ander punt in mijn leven zijn, rondcirkelend rond mijn echte problemen en de schuld gevend aan de rest van de wereld voor wat er mis ging in mijn leven. Nu ben ik instaat om zelfverantwoordelijkheid te nemen en zodra er een punt in mijn leven duidelijk wordt dan grijp ik dat met beide handen aan en begin ik het te ontleden, niet omdat ik niets beters te doen heb, maar omdat mijn scheppingen mij veel over mijzelf vertellen en het opent mijn eigen gebruiksaanwijzing, op die manier hoef ik mijzelf geen onrecht aan te doen zonder aanwijsbare reden, maar ben ik echt instaat om richting aan mijzelf te geven door het zelf directief beginsel in mijn leven te zijn.

 

In de volgende blogs zal ik verder ingaan op de punten die ik in deze blog al even kort heb aangeraakt, op die manier kan je voor jezelf lezen dat het gebruik van de Desteni hulpmiddelen geen hocus pocus is of een tijdelijke New Age rage, maar werkelijk met twee voeten op de grond hulpmiddelen waarmee je jezelf verandert voor de verbetering van de mensheid en al wat leeft op deze aarde. Wanneer je vermoed dat Desteni is gebaseerd op zwendel, onderzoek dat dan voor jezelf. Ik kan bevestigen dat de veranderingen waar ik doorheen ging in de afgelopen 5 jaar geen fantasie is of een geheime New World Order agenda om de mensheid tot slaaf te maken. Wanneer jouw verbeelding je tot dit soort aannames kan brengen, dan heb je het ook in je om je standpunt over de wereld te veranderen en je te ontdoen van de hersenspoeling die de maatschappij je gaf. Ik ben zo vaak verast geweest om te zien tot wat een omvang ik was ingeprent en geïndoctrineerd door mijn opvoeding, scholing en samenleving. Leer om voor jezelf te kijken en besef je dat je het in je hebt om je eigen keuzes te maken zonder de opinies van de grote multinationals en zonder te varen op dat wat je tot op heden geleerd hebt. Durf vragen te stellen, niet alleen aan anderen maar juist aan jezelf, durf jezelf te bevragen en zie of je startpunt helder en zelfeerlijk is. Durf jezelf te kennen ook al betekent het dat je met jezelf door onaangename momenten heen moet, die je net als ik al zo lang probeert te verstoppen. Leef je leven echt en zorg ervoor dat iedereen dat zelfde recht op een fatsoenlijk leven heeft.

Dag 120 van 2555; bezuinigingen

Dag 120 van 2555; bezuinigingen  Bezuinigingen een mooi woord met gek genoeg ook een positieve klank in zich. Zuinig of zuinigheid wordt door ons Nederlanders toch nog altijd onder de deugden weggeschreven, wat bezuinigen tot iets maakt dat wel moet om betere tijden te kunnen krijgen. Een soort van goed gelovige zijn om zo de hemel binnen te mogen treden en het paradijs tegemoet te mogen gaan. Wat ik door ervaring heb geleerd is dat door bezuinigingen altijd de fysieke realiteit in kwaliteit afneemt. Bezuinigingen gaan nooit gepaard met feestjes gevierd door de burger bevolking. Nee, zodra het negatieve gevoel van de bezuiniging is ingedaald, heben we het over, door de zure appel heen bijten. Eerst op gruwelijke wijze sterven om dan in de hemel je naast God te wanen. Dus bezuinigen is eigenlijk een soort van religie te noemen, of een rite uitgevoerd vanuit religie.

 

Bezuinigen is wat het volk ondergaat, terwijl het geld creëerproces en het verspreiden van leugentjes om bestwil over de situatie in den lande, is weggelegd voor de elite top en de politiek. Politici die als decor en rekwisieten worden gebruikt om de juiste ambiance te creëren en dat gedaan te krijgen onder zo min mogelijk gemopper van het volk.

 

Zelf ben ik binnen mijn eigen budget ook aan het bezuinigen om te zien of ik toch nog meer dubbeltjes kan omdraaien om het verschil te maken. Hoe vervelend het ook is het significante verschil kan ik er niet door maken. Eens ben je uitbezuinigt en kun je niet aan je basisbehoeften beginnen te knagen om het verschil te maken. Dat verschil dat zich elk einde van de maand weer aandient, na een maand van karig en sober leven. Dus dacht ik vandaag, misschien moet ik mij niet zo concentreren op zaken die niet kunnen en zaken die zo negatief zijn. Zie het eens van de zonnige kant zei ik tegen mijzelf. En toen bedacht ik wat het was dat ik over het hoofd had gezien. Ik had misschien maar miniem kunnen bezuinigen op een al redelijk kaal budget, maar ik had wel geld bespaart. Bespaart, ja, dat klonk zo fijn in mijn oren.

 

Na mij te realiseren dat ik nooit een hele grote motor onder bedwang kan houden, omdat ik simpelweg met mijn beenlengte niet mijn voeten op de grond kan zetten. Dit simpele feit heeft mij duizenden euros doen besparen. Ik hoef niet te bedenken hoeveel ik moet sparen voor een motor rijbewijs en niet voor de aanschaf van een motor. Zo hoef ik ook geen geld uit te geven voor golflessen en golfclubs, ik hoef geen extra belasting te betalen over mijn tweede huis in het buitenland. De boot hoeft niet opnieuw geverfd te worden, want die heb ik niet. Zo, in een mum van 5 minuten denken had ik miljoenen euros bespaart, dat hoef ik allemaal mooi niet uit te geven. Dat is dus gewoon een goed gevoel. En dat is het zelfde goede gevoel dat de politiek ons keer op keer wil laten beleven als er snode plannen worden bedacht na eerst te hebben geregeerd op z’n Jan boeren klootjes. Ja de beste stuurlui staan aan wal, maar deze stuurvrouw voelt het allemaal wel in de portemonnaie en die vult zich niet met een goed gevoel.

 

De komende jaren zal het er niet florissanter op worden en dat slaat mij toch wel om het hart. Daar waar ik het nu nog enigszins onder controle heb, mijn persoonlijke budget, hoe zal dat er over een paar jaar uitzien. Hoe zal de Nederlander ervoor staan als nu al 40% van de bevolking aan het eind van de maand de eindjes niet aan elkaar kan knopen en dat is niet van te losbandig leven, dat is bittere ernst. Is het de zure appel die eerst gegeten moet worden om vervolgens aan de moorkop te beginnen of staat er een hele kist met goudrenetten op ons te wachten. De vraag is of ‘geloven’ in een betere toekomst nu nog helpt of moeten we door deze zeepbel heen prikken en zien hoe wij onszelf de afgrond in laten leiden door mooie beloften die wij maar al te graag willen slikken. Liever zoet dan zuur, liever positief dan negatief, maar gek genoeg liever dood dan levend om zoet en positief in de hemel te ervaren. De optie om de handen uit de mouwen te steken en een einde aan de hel op aarde te maken lijkt wel een multiple choice vraag die van het toets papier is weggevaagd en zo buiten onze realiteit geplaatst is.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om angst te voelen over mijn financiële situatie en de toekomst daarvan.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij niet te realiseren dat het niet langer geloven in de economische groei tot gevolg heeft dat het dan automatisch slechter zal gaan met de economie ten opzichte van de gewenste financiële groei.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij niet te realiseren dat wanneer economische groei niet langer een feit is, ik deel uitmaak van het geheel, en zodoende ook zal voelen wat voor financiële gevolgen dat heeft.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om bang te zijn om geen geld te hebben om mijn basisbehoeften van te betalen en geen uitzicht te hebben op werk.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om in een hoek gedreven te worden door geen financiële armlengte en in dezelfde situatie terecht te komen als wij al zaten toen wij nog in Italië woonden.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te vrezen de controle over mijn leven kwijt te raken wanneer ik niet over voldoende financiële middelen beschik om een steeds duurder leven te bekostigen. Terwijl ik mij niet realiseer dat ik de regie over mijn leven in handen heb en dus beslis of ik niet meer dirigeer wat er gebeurd ook al zijn de omstandigheden erbarmelijk.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om bang te zijn voor chaos in mijn land als het echt goed fout gaat en we elkaar niet meer kunnen vertrouwen, omdat het aard van het beestje elkaar liever om zeep helpt dan samen tot oplossingen te komen.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om geld als levensadem te zien terwijl leven ontspruit aan de adem en niet geld.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om geld te vrezen als boosdoener terwijl in de handen van de gewetenloze idioten en mij niet te realiseren dat geld slechts een betaalmiddel is dat alleen dan gevaarlijk is wanneer het in handen van mensen is.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om bang te zijn dat geen geld betekent dat ik zal sterven door gebrek aan voedsel in een tijdsera waar voedselbanken en naastenliefde niet meer bestaan en zodoende te vrezen voor de dood wetende dat ik nog niet klaar ben om te sterven en mijzelf in de ogen te kijken.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om geld en geldproblemen proberen te mijden en zo klaarblijkelijk de gevolgen en problemen gerelateerd aan geld ook te vermijden.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om mijn relatie tot geld verder uit te diepen en tot de details te komen om mij zo te kunnen corrigeren en de lading van het woord geld neutraal te laten zijn en te zien voor wat het is.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om angst voor geld als dekmantel te zien voor onderliggende issues en die in tijd boven tafel te krijgen.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om te zien dat politiek ons alleen maar een rad voor de ogen slaat en het daar niet bij te laten, maar te zien waar ik wel invloed kan uitoefenen, om anderen te laten zien dat wij ons opzettelijk in de maling laten nemen door de politiek, uit angst voor represailles door het systeem.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan mij niet te laten bewegen door angsten gevormd in het verleden door al geleefde informatie en die op deze manier weer te manifesteren door gebrek aan vertrouwen in mijzelf en de wereld als mijzelf.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om aan een ieder die het wil horen en er klaar voor is het Gelijkheids Geld Systeem (Equal Money System) onder ogen te brengen, om zo mijn en ons bewustzijn te laten toenemen en angst voor de toekomst te kunnen relativeren.