Dag 231 van 2555; de vagina de bron van al het kwaad – menstruatie – deel 1

equal money capitalismWaar Eva in het paradijs Adam verleidde met de appel van de boom van kennis en informatie, zagen we dat na het nuttigen van de appel zij zich bewust werden van hun naaktheid/fysikaliteit. Dit was het moment dat er schaamte ontstond omtrent hun naaktheid, maar tegelijkertijd ook manipulatie zijn intrede deed. Wellicht verleidde Eva, Adam, nu met haar lichaam en was haar ‘grot der wonderen’ hetgeen Adam niet kon weerstaan. Waar wij heden ten dage geld en seks als grote motivators hebben om ons te laten bewegen door ons fysieke bestaan, hadden Adam en Eva alleen seks. Door de bewustwording van hun naaktheid oftewel hun ware aard ontstond er al snel separatie tussen lichaam en geest. Dit zou je als een erfzonde kunnen zien die generatie na generatie werd doorgegeven.

Zijn de meesten van ons niet opgevoed met het besef dat naakt zijn niet iets is waar je te koop mee loopt, dat is intiem, wordt dan gezegd. Maar staat intiem hier dan niet gelijk aan geheimzinnig/stiekem het kan het daglicht niet verdragen. Ik was als kind niet trots op mijn fysieke lichaam, ik had er ook geen hekel aan, maar ik functioneerde niet als een geheel. Mijn vagina werd vaak aangeduid met een hoofdknik naar beneden, wat op mij als kind overkwam als, dat ding daar beneden waarmee je plast. Ik snapte het geheimzinnige eromheen niet, maar zoiets wordt gewoon en je neemt dat als kind over. Er werd een naam voor bedacht, want elk gezin gaf het weer een andere naam, wat aangaf dat het een andere entiteit moest zijn dan ikzelf want het had een andere naam. Als ik bij anderen thuis kwam en ik zei dat mijn been jeukte dan werd ik begrepen, had ik gezegd dat mijn spaarpot jeukte dan hadden sommige gezinnen mij waarschijnlijk moeilijk aangekeken. Een andere entiteit en gesepareerd van de rest van mijn lijf met een naam die naar geld verwijst. Ik was de weg kwijt als kind.

Naar mate ik groter werd mocht ik bepaalde dingen niet doen en bepaalde houdingen niet aannemen, want dan zou men mijn vagina/onderbroekje zien. Dit werd niet met zoveel woorden gezegd, maar mij werd gevraagd om mij damesachtig te gedragen, waardoor ik niet eens heerlijk met mijn benen wijd in een stoel kon gaan zitten. Ik zag die vagina van mij, die losse entiteit, mijn vrijheid inperken. Op mijn 14e werd ik ongesteld, wat mijn band met mijn vagina niet deed versterken. Mijn menstruaties waren vanaf het begin heftig en zeer pijnlijk. Ik had 7 jaar gewacht op mijn menstruatie en het leek mij iets leuks om naar uit te kijken, althans zo werd het gebracht, “dan ben je een groot meisje, een vrouw”, nou kom maar op dacht ik. Door mijn menstruatie heb  ik mijn vagina wel ettelijke keren in de uitverkoop willen doen, de pijn heeft ons geen hechtere band doen krijgen, maar ik zag het als de bron van al het kwaad.

Deze blog serie die 3 blogs zal gaan omvatten en als onderwerp menstruatie heeft, zal deel gaan uitmaken van een grotere serie die allemaal als titel ‘de vagina de bron van al het kwaad’ zullen hebben. De verschillende onderwerpen die ik wil gaan aansnijden zijn, menstruatie, vrouwelijke bewustwording, in het geniep en kinderen krijgen, om zo terug naar de bron te gaan. Daar waar ik mij afscheidde van mijn vagina, om opnieuw een band met mijn vagina op te bouwen, gelijk en 1 aan al mijn andere lichaamsdelen. Vervolgens zal deze serie mij dan weer terug leiden naar het onderwerp candida, waar de vorige 3 blogs gingen over de angst voor een mogelijke vaginale infectie. Mijn afgelopen blogs maakten mij duidelijk dat ik eerst de band met dit lichaamsdeel de vagina moet herstellen alvorens verder te kunnen gaan met verdere onderzoeken in mij als mens en leven als een reflectie van binnen naar buiten en buiten naar binnen.

Probleem:

Het mijzelf afscheiden van mijn vagina door mijn menstruatie als een kwaad te zien dat mij overkomt en beperkt.

Oplossing:

Gelijk gaan staan aan mijn menstruatie en mijn vagina als mijzelf als leven.

Beloning:

Eén en gelijk aan mijzelf en het leven staan en zo leven te mogen ervaren door mij heen als een geheel/eenheid die mij doet beseffen dat ik daadkracht heb en als geheel veel sterker ben dan in delen.

Advertenties

Dag 51 van 2555; geslachtsloos opgroeien

Dag 51 van 2555; geslachtsloos opgroeien  Een artikel dat ik las vertelde over een Zweeds kinderdagverblijf dat gelijkheid hoog in het vaandel heeft en dat de kinderen een geslachtsloze opvoeding/educatie geeft. Ik had al eens eerder gehoord van echtparen die het geslacht van hun kind de eerste jaren verborgen houden, zodat het kind kan genieten van de expressie van het jongen zijn en van het meisje zijn. Dit lijkt mij een heel gedoe om het geslacht van je kind ten aller tijden verborgen te houden voor de buitenwereld, zodat het niet in een bepaald hokje gedrukt wordt. Tegelijkertijd snap ik wel wat hiermee bereikt wil worden, het is alleen de vraag of je gelijkheid van de seksen bereikt door los van het systeem waar je in leeft andere regels omtrent sekse te gaan toepassen. En dan is er nog zoiets als het fysieke verschil tussen jongen en meisje is dat ongelijkheid? Of is dat inherent aan het menszijn? De behandeling van mannen en vrouwen in onze maatschappij is voor heel wat verbetering vatbaar, de stereotypen geven ons geen vrijheid van expressie, en zo hebben wij met z’n allen een maatschappij gecreëerd die het niet tolereert als een jongetje in een jurkje gaat rondlopen. Dus om een einde te maken aan deze sekse ongelijkheid en vrijheid van expressie te bereiken zullen we onze ideeën/opinies/ideologieën op de schop moeten en daarmee dan ook die van de maatschappij. Dan is er ruimte om de nieuwe generatie echte gelijkheid te laten ervaren, niet op uiterlijkheden in het fysieke, maar omdat we allemaal de mogelijkheid moeten hebben om ons te kunnen uiten op verschillende manieren. Dat wanneer ik mij mannelijk wil kleden ik dat niet doe om tegen iets aan te schoppen, mijn ego te pleasen of om mijn punt te maken, maar gewoon omdat ik vandaag graag eens mannelijke kleding aan wil doen om plezier te hebben in het uiten van mijzelf op verschillende wijzen zonder dat het een persoonlijkheid kwestie is.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om het raar te vinden wanneer een jongetje in een jurkje rondloopt door mijn culturele socialisatie.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om bang te zijn dat jongetjes in jurkjes ten prooi zullen vallen aan pesterijen.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij niet te realiseren dat het dragen van een jurkje voor een klein jongetje gewoon is wat het is en niet die ladingen heeft die ik als volwassene erbij heb, omtrent seksualiteit en socialisatie.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij niet te realiseren dat verschillende behandeling van mannen en vrouwen binnen de maatschappij niet een startpunt van gelijkheid en eenheid heeft en niet in het belang van een ieder is en ik dit verschil altijd heb ondergaan zonder mij te realiseren dat ik het kan stoppen en niet langer hoef te accepteren door mensen bewust te maken van de gevolgen van sekse ongelijkheid.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij niet te hebben gerealiseerd dat het benadrukken van het vrouw of man zijn in kleine kinderen hen beroofd van de mogelijkheid om zich vrij te kunnen uiten als mens.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te participeren in een wereld waarin wij mannen en vrouwen een etiket opplakken wat ongelijkheid en separatie oplevert.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te participeren in een wereld waarin wij vrouwen bepaalde kwaliteiten toeschrijven en mannen weer andere die zullen bepalen wat wij in ons leven zullen bereiken en wat niet, waardoor het man of vrouw zijn als een soort van voorgeprogrammeerdheid werkt en zal bepalen wat er van je terecht komt.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te participeren in een wereld waarin wij blij zijn dat we niet de andere sekse zijn en hierdoor een soort van competitie met de andere sekse aangaan om nog meer separatie te generen.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te participeren in een wereld waarin wij elkaar discrimineren op basis van onze sekse en dat normaal geaccepteerd gedrag vinden en niet opstaan om dit te stoppen als een groep van mannen en vrouwen.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te participeren in een wereld waarin wij gelijkheid niet kunnen afdwingen door tegen de principes van de maatschappij in te gaan terwijl wij nog steeds deel uitmaken van deze maatschappij, sekse gelijkheid kan alleen bereikt worden wanneer wij onze kinderen binnen een maatschappij die dat toelaat zich vrij kunnen uiten en niet worden verbannen en gestigmatiseerd door dit gedrag.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te participeren in een wereld waarin wij  bepaalde dingen wel kunnen doen en andere dingen niet op basis van onze sekse en ons niet afvragen waar deze ongelijkheid vandaan komt.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te participeren in een wereld waarin wij leren door godsdienst dat vrouwen minder zijn dan mannen op basis van de bijbel/heilige boeken en dit accepteren zonder vragen te stellen.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te participeren in een wereld waarin wij elkaar niet als leven kunnen zien, maar de onbedwingbare behoefte hebben om elkaar in allerlei hokjes te stoppen om het zo overzichtelijk/voorspelbaar te houden en niet te zien dat het de angst voor onszelf is die geen vrije expressie/intimiteit met onszelf toestaat.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om mannen en vrouwen op basis van hun menszijn te beschouwen en geen culturele denkbeelden mijn beeld te laten vertroebelen.

 

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om kleine kinderen de vrijheid te bieden om zich te kunnen uiten op de manier waar ze van genieten, door een Gelijkheids Geld Systeem te promoten en werkelijkheid te maken.